امامزادگان ابریق در دو بقعه جداگانه به فاصله ده مترى در چهل کیلومترى شهر اهر و در روستاى ابریق واقع شده اند. به گفته اهالى این امامزاده ها از نوادگان حضرت امام جعفر صادق (ع) هستند. هر دو قبر در وسط بقعه ها بوده و فاقد ضریح هستند و نیز هیچ سنگ نبشته روى قبرها
مسجد جامع سرایان از جاذبه های تاریخی و دیدنی شهر سرایان می باشد که معماری شگفت انگیزی دارد. این مسجد مربوط به دوره صفوی است و در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۷۳۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در این مسجد تاریخی کتیبه ای برای معرفی بنا
مسجد جامع دوحصاران آیسک واقع در روستای دوحصاران از بناهای تاریخی ارزشمند می باشد. زمان ساخت این بنا طبق نظر کارشناس باستان شناسی به دوره زندیه نسبت داده می شود. این بنا در داخل بافت تاریخی روستای دوحصاران واقع شده و در سال ۱۳۸۴ با شماره ۱۵۳۱۳ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده
مقبره میرزاها سرایان یکی از جاذبه های تاریخی شهرستان سرایان در استان خراسان جنوبی می باشد. هویت فرد یا افراد مدفون در آرامگاه میرزاها مشخص نیست. مهمترین ویژگی بنای مقبره میرزاها سرایان، تزئینات داخلی آن است. قدمت مزار میرزاهای سرایان به اوایل دوره قاجار می رسد و سال ۸۵ با شماره ۱۶۴۷۳ در فهرست آثار
مسجد پخت سربیشه که در روستای پخت در دامنه رشته کوه باقران واقع شده است. این مسجد مربوط به دوره زند است. در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۸۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در ۲۰ کیلومتری غرب سربیشه روستایی با طبیعت دل انگیز به نام «پخت»
آرامگاه ابوالمفاخر قاین متعلق به سدهٔ سیزدهم است که در جنوب شهر قائن واقع گردیده است. بقعه ابوالمفاخر در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بنای فعلی مقبره ظاهراً بر روی ویرانه های بنای قبلی و در داخل قبرستان و مزرعه بلهری
مسجد خسروشیر جغتای که به «منارمسجد» نیز شهرت دارد. در حدود ۲۰۰ متری مشرق روستای خسروشیر و به فاصله حدود ۳۵ کیلومتری مرکز شهرستان جغتای قراردارد. بنا به نظر کارشناسان قدمت بنای اصلی این اثر تاریخی به دوره سلجوقی می رسد که دارای الحاقاتی از دوره ایلخانی نیز می باشد. از بنای تاریخی مسجد خسروشیر،
آرامگاه سید حسن غزنوی مزار یکی از شاعران و غزل سرایان نامدار در قرن ششم هجری می باشد . این آرامگاه در روستای آزادوار که از توابع بخش هلالی جغتای می باشد واقع شده است. این بنا به شماره ثبت ۲۰۶۵ در آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. معماری آرامگاه سید حسن غزنوی بنای
امام زاده سلطان حسین زاوه ،که از برادران حضرت رضا (ع) میباشد در حدود ۱۰ کیلومتری شمال شرقی دولت آباد، بر حاشیه مسیر منتهی به حشمت آباد واقع گردیده است. گنبد خانه در میان باغی مصفا و مشجر واقع گردیده و ضریح طلایی امام زاده با مجموعه نقوش مثنوع از جمله آیات قرآنی، احادیث و
بقعه سلطان سلیمان زاوه ،مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان زاوه، روستای سلطان سلیمان واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۵ آذر ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بقعه در روستایی به نام ” سلطان سلیمان ” در ۶۵ کیلومتری شرق
حسینیه معیل بشرویه یا حسینیه زین العابدین مربوط به دوره قاجار است و در بشرویه، میدان ۱۷ شهریور واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۶۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.حسینیه معیل در میدان ۱۷ شهریور، خیابان شیرازی شرقی پشت کوچه عباسیه شهر
مسجد ارسک ، مسجدی تاریخی مربوط به دوره صفویه است که در شهر ارسک از توابع بخش ارسک شهرستان بشرویه واقع شده است. این مسجد در سال ۱۳۸۴ و با شماره ۱۵۲۶۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد ارسک از مساجد تک ایوانی دوره صفویه است. این بنا به صورت شمالی
امامزاده دوازده تن ارجمند ،مهمترین بنای تاریخی و مذهبی شهر ارجمند شهرستان فیروزکوه است. بنای این امامزاده متشکل از چند بقعه متصل و مرتبط به هم است که از بیرون نقشه ای مستطیل شکل و از داخل ساختاری چند وجهی دارد. این بنا به شماره ۶۳۵۲ و تاریخ هفتم مهر ماه سال ۸۱ در فهرست
بقعه درویش ابراهیم یقین ، مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان فیروزکوه، روستای نجف در واقع شده است. این مکان در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۰۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. بقعه تاریخی درویش ابراهیم یقین در فاصله ای حدود ۱۵ کیلومتری
مقبره پیران ویسه در روستای ایدو (معروف به قلعه سفید) در دو کیلومتری غرب شهر کاخک شهرستان گناباد واقع شده است.این مقبره در میان مردم به مزار پیرو معروف است.. با توجه به اینکه اکثر مردم کاخک این آرامگاه را مربوط به یک گبر (زرتشتی) می دانند و تا قبل از وقوع زلزله ۱۳۴۷ کاخک
مسجد جامع رقه در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی شهر بشرویه و در فاصله ۱۰۰ متری شمال شرق روستای رقه واقع شده است. تاریخ این مسجد، تاریخچه ای از انواع تحولات و تکاملات را از اوایل اسلام تا دوره معاصر در خود دارد. بخش‌های زیادی از آن در دوره ایلخانی ساخته شده است. اما بنای اصلی
آق امام قره قاشلی ، امامزاده ای در بندر ترکمن روستای قره قاشلی می باشد که مربوط به دوره صفوی است. این بنا در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۰۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بقعه امامزاده آق امام ترکمن در خارج از روستاى قره قاشلى، در
آرامگاه بابا جاج توکل مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در شهرستان خوشاب، بخش مشکان، روستای بابالنگر واقع شده است. این بنا در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۹۰۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این آرامگاه مقبره ای سنگی بوده که در آن از مصالح بوم
آرامگاه مهدی اخوان ثالث در شهر توس در کنار آرامگاه فردوسی واقع شده است. مهدی اخوان ثالث شاعر، ادیب و موسیقی پژوه ایرانی بود که با نام و تخلص م. امید شناخته میشد. مهدی اخوان ثالث در شعر کلاسیک فارسی توانا بود و در ادامه به شعر نو گرایید، چیره دستی اخوان در شعر حماسی
آرامگاه امامزاده یحیی ورامین در جنوب شرقی ورامین در محلهٔ کهنه گل قرار گرفته است. تاریخ بنای بقعه، سال ۷۰۷ هجری قمری است و به شماره ۱۹۹ در ۹ مرداد ۱۳۱۲ در میان آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. معماری این بقعه از معماری های اصیل ایرانی-اسلامی است و به سبک آذری ساخته شده
امامزاده بی بی سکینه ورامین ، مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در ورامین، جنوب خیابان سکینه بانو واقع شده است. این اثر در تاریخ ۴ خرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۶۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بقعه متبرکه امامزاده سکینه بانو (س) در محوطه پارکی
برج طغرل شهرری در شرق آرامگاه ابن بابویه در شهر ری در استان تهران قرار دارد. این برج از آثار به جا مانده از دوره‌ی سلجوقیان است و در سال ۱۳۱۰ با شماره ۱۴۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. در حوالی آرامگاه ابن بابویه در شهرری برجی آجری نمایان است که در
مسجد جامع یزد در ضلع غربی خیابان امام خمینی و در یکی از محله‌های قدیمی قرار دارد. چهارسوق و بازار شاهی یزد، از بناهای تاریخی قرن هشتمی، در انتهای خیابان مسجد جامع و در ضلع جنوب شرقی آن قرار دارند. انتهای سه بازارچه قدیمی شهر یزد، به چهارسوق متصل است. یکی از این بازارچه‌ها به
مسجد آدینه یکی از مساجد تاریخی شهر بابل می باشد. بابل هم مثل همه شهرهای مهم مسجد جامع دارد. در قدیم وقتی جمعیت یک شهر به حدود ۱۰هزار نفر می‌رسید، برایش یک مسجد مرکزی و بزرگ می‌ساختند که اسمش مسجد جامع یا مسجد جمعه (مسجد آدینه) بود. مسجد جامع بابل از بناهای عهد صفوی است.
آرامگاه روح اله خمینی که به مرقد امام هم معروف است در جنوبی‌ترین نقطه تهران و در مجاورت گلزار شهدای بهشت زهرا واقع شده است. این بنای باشکوه که در مسیر فرودگاه امام خمینی واقع شده است و بسیاری از مهمانان و مسافران خارجی علاقمند و کنجکاو به بازدید از آن می باشد در واقع
مزار شیخ ابوالقاسم گورکانی در سه کیلومتری جنوب شهرستان تربت حیدریه بر روی تپه ای مشرف به روستایی به نام شیخ ابوالقاسم قرار دارد. بقعه امروزی به همت شیوخ گناباد و روی بنایی از دوره صفوی بیش از نیم قرن پیش ساخته شده است. این مکان در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۶۱۴
آرامگاه شاهزاده زید توی ، یکی از آثار مذهبی-تاریخی مربوط به قرون میانی اسلامی در شهرستان اسفراین است. پلان بنا در اصل هشت ضلعی بوده ولی طی تعمیرات مکرر به صورت نامنظم و چند وجهی درآمده است. بر مزار امامزاده یک صندوقچه چوبی منبتکاری شده وجود دارد که در گرداگرد آن کتیبه هایی به خط
بقعه پیر قطب الدین آستارا که در ۳ کیلومتری راه آستارا به اردبیل، داخل قبرستان روستای باغچه سرا، روی تپهٔ نسبتا بلند قرار گرفته‌است. این بنا آجری که طولش بیشتر از ۱۱ و عرضش ۶ متراست. پیشینهٔ بقعهٔ پیر قطب الدین به دوره قاجاریه می‌رسد. ورودی بنا در قسمت جنوبش قرار دارد که به کفش
مسجد پامنار سبزوار به عنوان «مسجد جامع سبزوار» ساخته شده است. این بنا در زمان سلسله طاهریان بنا شده و از بناهای ثبت شده در فهرست آثار ملی استان خراسان رضوی است که تاریخ این ثبت مربوط به سال ۱۳۴۶ خورشیدی می باشد.مسجد پامنار سبزوار قدیمی ترین مسجد این شهر و خراسان بزرگ است. براساس
مسجد جامع آمل در محله مسجد جامع یا کاردگر محله آمل واقع گردیده و بنای اولیه آن مربوط به قرن های اولیه اسلامی است . ابن اسفندیار، در تاریخ طبرستان- اوایل قرن هفتم هجری- در خصوص مسجد جامع آمل نوشته : ” مسجد جامع را به ایام هارون الرشید، سنه سبع و سبعین و مائه
امامزاده روح الله علیه السلام از نوادگان امام حسن مجتبی علیه السلام میباشد. مرقد مطهر این امامزاده جلیل القدر از بقاع متبرکه قدیمی تهران بوده که مطابق تاریخ مندرج بر روی کتیبه سردر قدیمی بقعه، تاریخ ساخت آن به سال ۱۳۱۱ هجری قمری (۱۲۷۲ هجری شمسی) بر میگردد. طبق کتب تاریخی و نسب شناسی مانند
