خانه مقیمیان بشرویه ، در خیابان ملا عبدالله تونی بشروی در مجاورت خانه مستوفی قرار دارد. این بنا از جمله خانه هایی است که در شهر بشرویه، نمایانگر طبقه اعیان و اشراف این شهر هستند. خانه مذکور به دلیل آنکه آخرین مالک آن فردی به نام مقیمیان بوده است، با این نام شهرت پیدا کرده
حمام فاضلخانی بشرویه ، یکی از آثار تاریخی بشرویه می باشد که ریشه در نوع زیست ایرانیان پیش از اسلام و ادیان باستانی این سرزمین که بر پاکی و طهارت تاکید دارند، دارد. عمدۀ آثار حمام های به جامانده در ایران مربوط به عصر پس از حملۀ مغولان به ویژۀ عصر صفوی است. از حمام
در میان مجموعه تکایا و مراکز مذهبی بشرویه ، بنایی وجود دارد که در نظر مردم و اهالی محل از اعتبار و ارزش والایی برخوردار است و به نام سرای سرکه معروف می باشد . این بنا ابتدا خانه مسکونی متعلق به فردی به نام ملای سرکه بوده که در زمینه ی تولید و خرید
حوض انبار میان ده یک بنای تاریخی در بشرویه خراسان جنوبی می باشد. گفته می شود بشرویه در گذشته کلاً به چهار محله یا منطقه تقسیم می شده است. این محلات شامل بالا محله، سرپل، ملاسعدی و پائین محله بوده اند. به نظر می رسد که حوض انبار مزبور قبل از تقسیم در محلی قرار
کاروانسرای اصفاک بشرویه ، یکی از آثار تاریخی و جاهای دیدنی بشرویه است. این کاروانسرا در روستای اصفاک این شهرستان قرار دارد و فرم بنا و معماری قاجاری در این کاروانسرا دیده می شود. با وجود اینکه کتیبه دقیقی از این بنا باقی نمانده اما وجود آب انبار در مجاورت آن که به احتمال زیاد
حسینیه معیل بشرویه یا حسینیه زین العابدین مربوط به دوره قاجار است و در بشرویه، میدان ۱۷ شهریور واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۶۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.حسینیه معیل در میدان ۱۷ شهریور، خیابان شیرازی شرقی پشت کوچه عباسیه شهر
خانه کیانی زاده بشرویه ، در محله میانده بشرویه قرار دارد در ردیف یکی از بناهای ارزشمند و شاخص شهرستان است. خانه کیانی زاده در زمان صفوی ساخته شد و در زمان قاجار، با چندین خانه دیگر ادغام شد و به شکل امروزی درآمد. هر چند کالبد فعلی بنا به دوره قاجار تعلق دارد اما
خانه اسدی بشرویه، یکی از خانه های تاریخی شهر بشرویه است که زیبایی معماری آن وصف برانگیز است. این خانه بخشی از خانه تاریخی مستوفی یا در واقع اندرونی (مَحرم خانه) این مجموعه در دوران قاجار بوده است. خانه اسدی بشرویه بنایی خشت و گلی بسیار زیبا و تاریخی است که همانند سایر بناهای این
شاه نشین غنی آباد بشرویه ،اثری تاریخی مربوط به دوره قاجار است که در روستای غنی آباد از توابع شهرستان بشرویه در خراسان جنوبی واقع شده است. این بنای تاریخی بخشی از محل سکونت خان روستا در گذشته بوده است. این مکان در تاریخ ۲۶ دی ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۷۴ به عنوان یکی از
دیوار شهربند بشرویه یکی از جاهای دیدنی بشرویه می باشد. این دیوار در سال ۹۴۰ توسط یکی از حکام شهر ساخته شد. در واقع یک حصار بزرگ به ارتفاع ۶ متر به همراه چندین برج ۸ متری و ۴ دروازه بوده که اطراف هسته اولیه شهر تاریخی بشرویه را فرا گرفته بوده است. هنوز بقایایی
آب انبار فاضل خان از بناهای تاریخی شهر بشرویه در استان خراسان جنوبی است. قدمت این آب انبار به دوره قاجار می رسد. این بنای تاریخی با شماره ۲۰۴۸۳ در سال ۱۳۸۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.آب انبار فاضل خان از آب انبارهای با پلان استوانه شکل است. مصالح به کار
مسجد جامع رقه در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی شهر بشرویه و در فاصله ۱۰۰ متری شمال شرق روستای رقه واقع شده است. تاریخ این مسجد، تاریخچه ای از انواع تحولات و تکاملات را از اوایل اسلام تا دوره معاصر در خود دارد. بخش‌های زیادی از آن در دوره ایلخانی ساخته شده است. اما بنای اصلی
خانه مستوفی بشرویه در خیابان ملا عبدالله تونی بشروی و کوچه مستوفی شهر بشرویه قرار دارد . این عمارت از جمله بناهای اعیانی است که در دوره قاجاریه ساخته شده ومتعلق به شخصی به نام مستوفی میباشد. این اثر تاریخی در تاریخ ۵ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۲۰ به عنوان یکی از آثار ملی
عمارت پناهی بشرویه یکی از عمارت های قدیمی با معماری بسیار زیبا و با شکوه که در محله میان ده بشرویه همچنان استوار واقع شده است . عمارت پناهی شامل دو منزل بوده که در دوران صفویه و تیموری ساخته شده است و در ضلع جنوبی مسجد میان ده واقع گردیده است. بنای دوره صفوی
خانه فیاض بخش بشرویه یکی از خانه های تاریخی ایران است که در شهرستان بشرویه استان خراسان جنوبی واقع شده است. این خانه تاریخی در محله میانده قرار دارد و از جمله الگو های ایوان دار خانه های تاریخی و از نمونه های بسیار سالم باقی مانده در بافت بشرویه به شمار می رود. این
مسجد جامع میان ده از گذشته های دور و کلا” از زمانی که مسلمانان ایران را فتح کردند ، در زمان سلسله ی صفوی بنا شده و سبک این زمان را به خوبی نشان می دهد این بنا به طور کامل از گل و آجر ساخته شده است . کاشی کاری نیست ولی در ایوانی
حوض انبار میانده مربوط به دوره صفوی است و در بشرویه، خیابان حسینیه، کنار مسجد میانده قرار دارد. این اثر تاریخی در ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۶۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.گفته شد که بشرویه در گذشته کلا به چهار محله یا منطقه تقسیم می‌شده است. این
حسینیه حاج علی اشرف از دیگر اماکن مقدسی است که در میان ده بشرویه بنا گردیده است . این حسینیه دارای دو ایوان و به صورت قرینه و به سبک معماری هندی ساخته اند . مرتفع و شمالی – جنوبی می باشد و دور تا دور آن ایوان های کوچکی ساخته شده است . این
کاروانسرای نیگنان، بنایی تاریخی در روستای نیگنان از توابع دهستان علی‌جمال بخش مرکزی شهرستان بشرویه است که قدمت آن طبق کتیبه سردر ورودی این کاروانسرا به دوره قاجاریه برمی‌گردد . نیگنان روستایی است که در مرز بین کوهپایه و کویر در ۵۴ کیلومتری بشرویه استان خراسان جنوبی قرار دارد.کاروانسرای نیگنان از نوع کاروانسراهای دو ایوانه
آسیابهای بشرویه در سمت غرب بشرویه و در مسیر قنات این شهر پنج آساب قرار دارد که به آسیاب های اول تا پنجم مشهور است. هیچ کتیبه و مدرکی مبنی بر تاریخ ساخت این آسیاب‌ها در دست نیست. شواهد و قراین و وقف‌نامه‌های موجود ، این آسیاب‌ها دارای قدمتی چهارصد ساله‌اند. براساس شواهد آسیاب پنجم
از جمله قدیمی ترین آثار بشرویه قلعه ایست که در دوازده کیلومتری غرب بشرویه در مجاورتا آسیاب آبی معروف به آسیاب دهنه بر بالای کوهی به ارتفاع ۴۰۰ متر از سطح زمین واقع شده است و بنام قلعه دختر معروف میباشد . این قلعه بر بالای قله ای مخروطی شکل قرار گرفته است و از
خانه استاد بدیع‌الزمان فروزانفر (سماواتی) در استان خراسان جنوبی، خیابان صاحب‌الزمان شهر بشرویه قرار دارد این خانه که بیش از ۲۰۰ سال قدمت دارد، محل زندگی کودکی استاد بدیع‌الزمان فروزانفر، از اساتید و چهره‌های نامدار ادبیات و تاریخ ادبیات فارسی ایران بوده است. دانش گسترده وی در علوم مختلف سبب شد، تا از وی به
شهرستان بشرویه علیرغم اینکه در منطقه خشک خراسان بزرگ و در مجاورت دو کویر نمک و لوت قرار گرفته و خشکسالی های ۱۶ ساله چهره ای تفنده را به این منطقه داده است، ولیکن در سمت غرب این شهرستان و در جوار کوه های مرتفعی همچون کوه های شرقی و “اژدرکوه” روستاهای ییلاقی قرار دارد
ساخت انواع ظروف و ابزار کاربردی و مصرفی از جمله انواع سینی، دیگ ودیگچه وسر دیگ درابعاد مختلف، مَجمَعه، کاسه ، بشقاب، پارچ ولیوان، آفتابه ولَگَن مسی و… با چکش کاری شمش یا ورق مس را دواتگری گویند . این هنر- صنعت که دراصطلاح عامیانه مِسگَری نامیده می شود، تا چندین سال پیش از رونق
وجه تسمیه ریگ یوز بیشتر به خاطروجود یک تپه ماسه ای بسیار بلند در مرکز منطقه است که از بالای کوه صخره ای به پایین سرازیر شده و در نگاه بیننده همانند یوزپلنگ خفته ای است که سر خود را در کوهستان فرو برده است. در نزدیکی این ریگزار و در قسمت شرقی انتهای آن
کویر بشرویه به طول تقریبی بیش از ۱۰۰ کیلومتر و عرض متوسط ۳۰ کیلومتر ، از شرق بشرویه آغاز و تا جنوب کاشمر ادامه دارد.وجود نبکاها، رمل ها و تل ماسه های با ریپل مارک و قورتهای زیبا ، گیاهان شور پسند، شوره زارها و نمکزارهای وسیع ، بیشه زارهای سرسبز و رودخانه دائمی کال
نیگنان روستایی است که در مرز بین کوهپایه و کویر در ۵۴ کیلومتری بشرویه قرار دارد که از سمت غرب به کوهپایه و از سمت شرق به کویر نمک ختم می شود . در قدیم به این دلیل که در روستا نان های خوشمزه پخت می شده نامش را نهاده اند : نیک نان و
موزه خصوصی بشرویه در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۷، با همکاری بخش خصوصی در خانه تاریخی ملا عبدا… تونی (اسدی) واقع در بافت تاریخی شهرستان بشرویه ایجاد و راه‌اندازی گردید. این بنا از خانه‌های چهار ایوانی دوره صفویه میباشد و با معماری اصیل خود، زادگاه یکی از علمای بزرگ ایران در دوره صفویه به نام ملاعبدا…
خانه ای بسیار قدیمی معروف به باغ خان یکی دیگر از منازل قدیمی است که در بافت قدیمی شهر بشرویه و در خیابان ملاعبدا… تونی بشروی، کوی ملاسعدی واقع شده است .این منزل متعلق به امیرحسن‌خان طبسی بوده و به باغ خان مشهور گردیده است و اواسط دوره قاجاریه به سبک ابنیه‌ی زیبا و خاص
از آثار قدیمی منطقه بشرویه وجود دو کاروانسرای تاریخی است که در روستای اصفاک و نیگنان واقع شده اند و از نظر موقعیت در مسیر جاده ارتباطی بین یزد و مشهد قرار داشته اند. این ابنیه در زمینی به مساحت تقریبی ۲۵۰۰ متر مربع و بصورت شرقی غربی احداث شده و فقط دارای یک در
در فاصله حدود دوازده کیلومتری غرب بشرویه و در دامنه کوه مرکز زیارتی وجود دارد که به نام امام زاده محمد بن اصغر هوگند معروف و مشهور است از سابقه و شخصیت مدفون در این محل هیچ اطلاع تاریخی در دست نیست و آنچه اهالی به آن اعتقاد دارند این است که این جا محل
