مسجد حاج مصطفی خان سورتیجی در سال ۱۲۷۳ هجری قمری ایجاد گردیده است و در محله‌ی امام‌زاده عبدالله آن زمان و محله‌ی چهارراه برق کنونی قرار دارد. این اثر مربوط به دوره قاجاریه است و با ملحقات و موقوفات پیرامون خود بعد از مسجد جامع ساری به عنوان بزرگترین مسجد در مرکز شهر قرار دارد.
این بنا در محله بدیع الله شهر رشت واقع گردیده و در سال۱۳۴۴ه-. ق توسط بدیع الله ساخته شده است . بنای زیبا و نسبتا بزرگ است که گنبد مدور حلب پوشی در میان دارد . پوشش شیروانی بخش های دیگر مسجد، بر روی سه ستون بزرگ که در پایین، هشت ضلعی ؛ در وسط،
مقبره عبدل آباد در فاصله ۲۵ کیلومتری از جنوب خاوری بردسکن قرار دارد. این بنا بقعه ای خشتی آجری به ارتفاع ۱۰ متر می باشد که گنبدی بر فراز آن ساخته شده و فضای داخلی آن در قسمت زیر گنبد و بخشی از دیوارهای داخلی منحصر به گچبریهای ساده است، بنا متعلق به سده هشتم
مسجد و حسینیه شالبافان یکی دیگر از مساجد قدیمی همدان است که در کنار هگمتانه قرار دارد از این مسجد در دهه محرم به عنوان حسینیه استفاده می شود و در آن به سوگواری امام حسین (ع) می پردازند مسجد شالبافان مربوط به دوره قاجار است و در ۴۵متری تپه هگمتانه در محله شالبافان واقع
این مسجد یکی دیگر از مساجد قدیمـــــی و ثبتی بناب با شماره ثبت ۳۰۸۵ در فهرســـت ثبت آثار ملی کشور است . این مسجـــد در خیابان زرگران قرار گرفته که از طرف غـرب به بازار قدیمی حاج تقی و بازار مسگــــــــران و آهنگران متصل است و در زمانهایی نه چندان دور در مسیر جاده بین
دسترسی : قزوین، ضلع جنوبی خیابان امام خمینی مسجد النبی معروف به مسجد سلطانی مسجدی است در شهر قزوین. این مسجد که مساحتی قریب به ۱۴۰۰۰ متر مربع دارد، کتیبه‌هایی دارد که بر طبق آن فتحعلی شاه قاجار بانی مسجد ثبت گردیده. اما شواهدی دال بر وجود مسجد در دوران صفوی نیز وجود دارد، و
یکی از جاذبه های تاریخی تهران مسجد و مدرسه سپهسالار است .مسجد و مدرسه سپهسالار نخستین و بزرگترین مسجد و مدرسه عالی در تهران و پس از مدرسه چهارباغ اصفهان، بزرگترین و باشکوه‌ترین بنای مذهبی در ایران است. این مجموعه در مجاورت مجلس شورای ملی و در جنوب شرقی میدان بهارستان شهر تهران قرار دارد.
این بنا در خرانق در ۶۸ کیلومتری یزد واقع گردیده و مسجد کوچکی است که در پشت منبر آن، سنگ قبری به ابعاد ۳۰×۵۰ سانتی متر مربوط به مزار علی بن محمد بن اسحاق المولی – متوفی ۴۹۹ ه-. ق- نصب کرده اند .
امیر جلال الدین چخماق از سرداران و امرا شاهرخ تیموری و حاکم یزد با همکاری همسر خود فاطمه خاتون در جهت آبادانی یزد مجموعه ای شامل تکیه، میدان، حمام، کاروانسراها، خانقاه، قنادخانه، چاه، آب سرد . از همه مهمتر مسجد امیر چخماق را بنیان نهادند. سنگ نصب شده در کرباس مسجد به طرف میدان و
مسجد جامع قم در قرن سوم هجری یکی از علما و محدثین قم به نام ” ابوالصدیم حسین بن علی بن آ دم اشعری ” که در زمره صحابه حضرت امام علی التقی (ع) وحضرت امام حسن عسگری (ع) به شمار می رفت، مسجدی در قم بنا کرد. طبق نوشته کتاب تاریخ قدیم قم که
مسجد جامع کبیر با مناره های با شکوه، ایوان های رفیع و گچبری های نفیس آن از آثار ممتاز دوره های اسلامی به شمار میرود.قدیمی ترین بخش مسجد، بعد از آثار چهار طاقی ساسانی که در زیر مقصوره قرار گرفته، طاق هارونی است که در زمان “هارون الرشید”در سال ۱۹۲ ﮬ.ق ساخته شده. مهم ترین
مسجد مناره ارومیه که به دلیل قرارگیری یک مناره در ضلع شمال شرقی آن به این نام مشهور شده است، در بخش شمالی خیابان امام در محله شیشه‌گر خانه در کوچه امیرنظمی واقع شده است. بر اساس کتیبه موجود در پیشانی محراب مسجد، این بنا در دوره قاجار توسط یکی از بزرگان شهر ارومیه به
مسجد جامع افوشته در بین درختان و باغستان‌های سرسبز جای محله افوشته نطنز، در بین دیگر آثار تاریخی این محله از نطنز قرار گرفته‌اند و محیطی بسیار آرام و زیبا را تداعی می‌کنند. مسجد جامع افوشته که با خشت و آجر و گچ بنا شده و فاقد هرگونه تزییناتی چون کاشی‌کاری و گچبری است، در
سبک معماری مسجد جامع دزفول به قرن سوم یا چهارم هجری (۹۸۱- ۱۰۶۱ میلادی) خورشیدی تعمیر و مرمت شده است. ایوان شرقی مسجد از بناهای دوره ی صفویه است که به سال ۱۱۱۰ قمری بنا گردید. سر در و گلدسته های این مسجد مربوط به سده ۱۲ هجری قمری است. معماری این بنا از اصول
اولین مسجدی که در قشم ساخته شد به همت زاهدی با ایمان به نام سید خواجه برخ مشهور به پیر تم بوده است. بنای این مسجد به دوران اوایل قرن دوم ه.ق می رسد. روایتی دلنشین درباره مسجد نقل شده که می گویند، در اثر زلزله ای ویرانگر اکثر بناها با خاک یکسان شدند از
مسجد سلطانی بروجرد یکی از بناهای تاریخی شهر بروجرد در استان لرستان است که در مرکز شهر و در مجاورت راسته بازار بروجرد قرار دارد. این مسجد با مساحت بیش از ۷۰۰۰ مترمربع، در حال حاضر یکی از بزرگترین مساجد تاریخی کشور است که در زمان پادشاهی فتحعلی شاه قاجار، بر روی ویرانه‌های یک مسجد
شهرستان دلیجان، شهری صنعتی در جنوب استان مرکزی است که جمعیتی بالغ بر ۴۵ هزار نفر در آن زندگی می‌کنند. اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، دلیجان از طرف شمال به استان قم، از جنوب به استان اصفهان، از مشرق به شهرستان کاشان و از جانب شمال به شهرستان آشتیان منتهی می‌شود. همچنین، استان اراک در غرب
مسجد آقا شیخ حبیب الله (لنگرودی) این بنا در محله راه پشته لنگرود واقع گردیده و از آثار دوره قاجاریه است . مسجد کوچکی است که ایوان شرقی آن به درازای ۵/۹ و پهنای ۳ متر دارای ستون ها و چوبکاری های جالبی است . در ورودی مسجد از این ایوان، مورخ ۱۲۷۰ه- . ق
مسجد حاج علی/مسجد بازار (لنگرود) این بنا در محله بازار لنگرود واقع گردیده و نوسازی شده است . مسجد به غیر از در منبت زیبای مورخ ۱۲۴۱ه-.ق، فاقد اثر تاریخی و هنری است .
این بقعه در شمال بازار لنگرود قرار دارد و متعلق به یکی از حکام کیایی است. زمان ساخت بقعه مربوط به دوره کیاییان است. این بنا شامل اتاق حرم و ایوان جانبی آن است. ازاره دیوارهای حرم و ایوان ها دارای کاشی کاری عصر تیموری صفوی و قاجار است. درهای بقعه از قدمت زیادی برخوردارند
از مناطق دیدنی چابهار می توان از مسجد تیس نام برد؛ مسجد جامع تیس که از لحاظ معماری مانند مساجد کشورهای پاکستان و هندوستان می باشد مانند اکثر مساجد اهل تسنن دارای یک مناره است. صحن این مسجد هر زائری را ولو برای اولین بار، به یاد تابلوهای پر از رنگ و نقش های زیبا
مسجد و منار برسیان از جمله آثار تاریخی موجود در خارج از شهر اصفهان مسجد و مناره برسیان است. برسیان یا بارسیان که به احتمال قوی در اصل پارسیان بوده دهکده ایست که در فاصله ۴۲ کیلومتری مشرق اصفهان در شمال بستر زاینده رود واقع شده و حد فاصل بین بلوک براآن و رودشتین است.
این بنا در بازار بزرگ اصفهان واقع شده و در سال ۱۳۰۵ هـ . ق به وسیله حاج شیخ محمدباقر محمدتقی مسجد شاهی در هفت جریب ساخته شده است.
بنای مسجد شیره پز ها مربوط به اوایل قرن دوازدهم می باشد. بانی این مسجد پدر حاج سید جعفر شیره پز بوده و سپس سید جعفر آن را به اتمام رسانده است. بخش جدید شبستان در جبهه باختری به وسیله ستون‌های سنگی و پوشش طاق احداث و سعی شده حتی الامکان با بخش قدیمی همخوانی
این بنا در محله شهشهان و نزدیک بقعه تاریخی شهشهان واقع شده و در سال ۱۲۹۰هـ . ق به سعی و اهتمام محمدعلی بن محمدباقر گلستانه بنا شده و دارای صحن، ایوان و شبستان است که با تزیینات کاشی کاری و کتیبه‌های متعدد مزین شده است.
این بنا در کوچه مشهور به باغ قلندرها که مسجد حکیم را به بازار بزرگ اصفهان متصل می کند، واقع شده و مسجد کوچکی است که صحن کوچک آن را در دوره اخیر با طاق شیشه‌ای پوشانده‌اند و به همین جهت ه آن مسجد شیشه نیز می گویند. این مسجد در زمان شاه سلیمان صفوی
این بنا در ساحل جنوبی زاینده رود و ۱۸ کیلومتری خاور اصفهان واقع شده و به همراه نمونه‌های مشابه ـ مسجد کاج و ازیران ـ در همین منطقه، مربوط به قرن هشتم هجری است که امروزه به حالت نیمه ویران در آمده‌اند. نقشه این مسجد با توجه به وضعیت حاضر دارای اتاق مربع شکل ساده‌ای
مسجد خیاط ها که به اسامی پادرخت، پا درخت سوخته و پا درخت سوخته زنجانی نیز معروف می باشد در کتاب بخشی از آثار ملی اصفهان، جزو مساجد عهد قاجاریه معرفی شده است. تنها تاریخ موجود در بنا سال ۹۷۵هـ . ق نشان می دهد و به در قدیمی آن مربوط می گردد. کتیبه سردر
این بنا در ۲۴ کیلومتری اصفهان و شمال بستر زاینده رود واقع شده است و از آثار قرن هشتم هجری محسوب می گردد. نقشه مسجد عبارت از چهار طاقی گنبدداری است که از جهات شمال، خاور و باختر، به بیرون راه دارد. در ضلع جنوبی این مسجد، محراب و در ضلع شمالی آن، از بیرون،
مناره برسیان در روستای برسیان بر ساحل شمالی زاینده رود و در شرق اصفهان قرار گرفته، یکی از قدیمی ترین مناره های ایران است که در میان مناره های اصفهان که دارای تاریخ هستند سومین مناره قدیمی به حساب می آید. تاریخ ساخت مناره سال ۴۹۱ ه.ق می باشد. این مناره ی ستونی مدور، بدون
در سی کیلومتری خاور اصفهان و در جنوب بستر زاینده رود دهکده ازیران واقع شده که مردم محل آن را (ازیرون) تلفظ می کنند. در این دهکده که در خاور دشتی واقع شده، به سبک بناهای مغولی در قرن هشتم هجری مسجد جالب توجهی وجود دارد که در حال انهدام و ویرانی است. کتیبه خارجی
