مسجد حاج صمدخان در سال ۱۳۳۴ هجری قمری به دست حاج صمدخان تاجرباشی شیروانی در زیربنای ۴۵۰ مترمربع ساخته شده و دومین مسجد تاریخی و چهارمین مکان تاریخی رشت است. محراب ۲۴ مترمربعی مسجد دارای گچ بریهای استادانهای است و دو کتیبه روی آن کار شده که در کتیبه سمت راست موقوفات مسجد و در […]
از مساجد مهم تاریخی دوران سلجوقی و از مساجد بزرگ ایران زمین است که با توجه به تاریخ ساخت آن شاید بتوان گفت معماری ایرانی – اسلامی این مسجد الگویی بودهاست برای ساخت مسجدهای بزرگ دیگر بویژه مناطقی که در قلمرو حکومت سلجوقیان بودند. مسجد جامع گلپایگان در سال ۵۰۸ هجری قمری، در دوران حکومت
مسجد جامع نهاوند در سمت شمال میدان قیصریه شهر نهاوند و بر روی دامنه تپهای مشرف بر شهر واقع شده است. بنای مسجد به شکل مربع مستطیل میباشد که طول آن ۱۷ و عرض آن ۱۲ متر است و از سه فرشانداز تشکیل شده است که فرشانداز میانی از فرشاندازهای طرفین عریضتر است. طاق و
بنای مسجد جامع در محله پایین است . این مسجد در گذشته دارای صحن وشبستانهای تابستانی و زمستانی و صفه های متعدد با پایه های ضخیمی بوده است که در حال حاضر هیج گونه آثارهنری یا نوشته تاریخ داری در این مسجد باقی نمانده است . اما درخت چنار تنومند و کهنسال جلوی خان مسجد
از جمله آثار مهم و معتبری که در دوره اسلامی بنا شده محراب مسجد امام حسن (ع) در محله میان ده است اگرچه اغلب براین عقیده اند که این محراب در دوران سلاجقه احداث شده است براساس مطالعات انجام شده مشخص می گردد که این سبک معماری و گچبری خاص دوره مغول است . دقیقا
مسجد جامع اسدآباد یا مسجد سلطانی در محله بازار شهر اسدآباد واقع شده است. این مسجد یکی از قدیمیترین مساجد اسدآباد بوده است که در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی به منظور توسعه فضای مسجد تخریب شد و مسجدی جدید با طرحی مستطیل شکل به جای آن ساخته شد اما آنچه سبب اهمیت بنای کنونی شده
تاریخچه ساخت مسجد جامع اردستان را میتوان به سه دوره تقسیم کرد دوره نخست- قرن سوم ه. ق ‚مسجد به صورت گنبدی ساخته شد دوره دوم- در قرن سوم وچهارم ه. ق از صورت گنبدی به مسجدی کوشک مانند تبدیل شد دوره سوم – در قرن ششم ه. ق در عهد سلجو قیان مسجد ویران
سبک معماری مسجد چهار ایوانی ایوانهای شمالی، جنوب و سایر ایوانهای واقع در اضلاع شرق و غرب، مسجد را به شکل مسجدی چهار ایوانی در آورده بود.صحن مسجد که وسعت زیادی نیز نداشت چهار ضلعی بود و در چهار جانب ایوانهایی داشت با صفههایی در زوایای بالا که مشرف به صحن بود و دو تا
مسجد جامع شهرضا یکی از زیباترین آثارتاریخی این شهرستان واقع در مرکزشهر و ورودی بازار قدیمی است. این مسجد دوره سلجوقی گنبدی با ارتفاع ۱۰ متر و مناره ای با ارتفاع ۱۵ متر دارد و سبک معماری این بنا از نوع ضربی است که در ساخت آن از آجر ساده استفاده شده است. این بنا
این مسجد۲۰۰۰ (دو هزار) متر مربع مساحت دارد که از دو قسمت مسجد و شبستان تشکیل شده و سبک مصالح بکار رفته در آن آجری میباشد . گنبد مسجد خان یکی از آثار به جا مانده از دوران زندیه در شهرستان شهرضا می باشد . بر۲ ستون سنگی قطور و زیبا استوار شده است و
مسجد دو مناره در خیابان امام خمینی در بافت قدیم شهر سقز در محله میان قلعه و در دامنه تپه تاریخی نارین قلعه قرار گرفته است. بنای مسجد طبق روایات موجود به زمان شیخ حسن مولانا آباد؛ از عرفای حکیم و ریاضیدانان مشهور عصر افشاریه برمیگردد که با توجه به کاشیکاریهای این مسجد که بیشتر
این مسجد در محله قدیمی بافق، خیابان مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد جامع بافق که اصطلاحاً مردم به آن مسجد جمعه هم می گویند، در دو قسمت تابستانی و زمستانی طراحی شده است.
این بنا در خیابان جعفری شهر بروجرد واقع شده است . مسجد جامع بروجرد یکی ازکهن ترین مساجد غرب ایران است . بخش قدیمی این بناشبستان جنوبی و گنبد آن است که همانند چهارطاقهای زمان ساسانیان می باشد . نقشه مسجد از نوع یک ایوانی است واز یک قسمت وسط به ابعاد۱۰×۱۰و دوقسمت طرفین به
مسجد جامع بسطام در جنوب شهر بسطام و در فاصله ۲۰۰ متری جنوب آرامگاه بایزید واقع است. مسجد مذکور شامل دو قسمت میباشد. قسمت اول صحن مسجد است که به شکل مربع بوده و فضای آن باز است. صحن مسجد دارای محرابی است که با گچبریهای بسیار زیبا و هنرمندانهای تزئین شده است. محراب مذکور
مسجد تاریخانه مهمترین و قدیمیترین بنای تاریخی دامغان است که در جنوب شرقی دامغان واقع شده و یکی از بهترین نمونههای مساجد نخستین در ایران است. این بنا در حال حاضر متروک و تا حدودی مخروبه است ولی آنچه از آن باقی مانده عبارت است از ۲۶ ستون مدور که با آجرهایی به طول ۳۵
مسجد جامع دامغان در شمال شرقی شهر دامغان و روبروی مدرسه حاج فتحعلی بیگ که به آن مدرسه پامنار نیز میگویند، قرار دارد. این مسجد دارای ۳۵ متر طول، ۱۸ متر عرض و دو ردیف ستون است که روی ستونها سقفهای مدور آجری کار شده و در فاصله بین آجرها با گچ بندکشی شده است.
مسجد اعظم قم مسجدی است در جوار آرامگاه فاطمه معصومه که در سال ۱۳۳۷ ه.خ. به سعی و اهتمام آیتالله بروجردی ساخته شد. معمار این بنا حسین بن محمد معمار لرزاده بوده، و از جمله مساجد سه ایوانی است. ارتفاع گنبد ۲۴ متر است. در سال ۱۳۴۱هجری شمسی حضرت آیت الله دکتر محمد صادقی “ره”
در شش کیلومتری مرکز شهر قم کوهی وجود دارد که از فراز آن میتوان همه شهر را با یک نگاه طی کرد. این کوه منسوب به حضرت خضر(ع) با قدمت سه هزار سال است که حضرت خضر (ع) در آن غار به عبادت و نیایش میپرداخت، غاری که امروز به مسجد کوچکی تبدیل شده است
یکی از زمینهای با فضلیت و مبارکی که شایستگی زیارت قدوم پر برکت حضرت مهدی(ع) را پیدا کرده است محل بنای مسجد شریف امام حسن مجتبی(ع) است که در ابتدای شهرک امام حسن(ع) در کنار جاده قدیم قم تهران ساخته شده است. سالها پیش از این وقتی که در این مکان و اطراف آن هیچ
مسجد قدمگاه (غار قدمگاه) آذربایجان شرقی مسجد قدمگاه در نزدیکی روستای قدمگاه (روستای بادامیار) در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی آذرشهر قرار دارد و مانند غاری در دل کوه کنده شده و در دورههای قبل از اسلام به عنوان معبد مهری استفاده میشد. این معبد در قرون ۶ الی ۸ هجری قمری به عنوان تکیه عرفا
این مسجد بنایی است بسیار قدیمی و درنهایت شکوه و جلال که علاوه بر روحانیت معنوی دارای ظاهری دلچسب و فرح انگیز است . امروز با گذشت ۱۱۰۰ سال همچنان این بنا بلند ترین عمارت قاین می باشد . درمورد بنای اولیه آن اختلاف نظر وجود دارد . استقرار یکی از پایه های مسجد بر
بنای تاریخی مناره مسجد نظامیه در شهرستان ابر کوه قرار دارد. این مناره که در سال ۷۱۸ هـ. ق ساخته شد، باقی مانده سر در مسجدی به نام مسجد “نظامیه” است. این بنا شامل دو مناره آجری مرتفع است که روی سردری بلند قرار گرفته اند. تمام قسمت شرقی سر در، زمانی از کاشی پوشیده
این مسجد بزرگ در محدوده جنوبی روستای فعلی فرحآباد قرار دارد. مسجد شهر به دلیل پایگاه مردمی آن، نسبت به دیگر آثار همزمان خود نسبتاً سالم مانده است. این اثر از نوع مساجد چهار ایوانی است و شبستانی بزرگ در دو سوی ایوان اصلی و حجرههای متعددی در پیرامون حیاط آن بنا گردیده است.
