مسجد بزرگ «پشت باغ» یزد، بنای تاریخی زیبایی است که در سال ۱۲۲۰ هجری قمری ساخته شده است. بر زیلوهای موجود در تابستان‌خانه‌ی مسجد، سال ۱۲۲۳ هجری قمری نگاشته شده است که نشان از قدمت این مسجد دارد. بنای تاریخی مسجد پشت باغ با آب‌انبار و ساباط متصل به آن، در محله‌ی پشت باغ شهر
این بنا درکوچه محله ابوالمعالی واقع گردیده و بنای کوچک محقری است که تنها اثر قابل توجه آن، لوحه کاشی قبری مورخ۶۶۷ ه-. ق و به ابعاد ۳۸×۵۸ سانتی متر است که در محراب این مسجد نصب شده است. بر اساس متن کتیبه،لوح قبر مزبور،مربوط به دختر “امیر الاجل الکبیر نظام الدین ایبک” بوده است.
این بنا در حاشیه شمال شرقی یزد- در محل آبادی قدیمی مریاباد- مقابل بقعه زیارت زرندیان واقع گردیده و امروزه ( ۱۳۵۰ ش) به صورت ویرانه ای درآمده است . بر طبق نوشته کتاب های تاریخ یزد، این بنا را مریم ترکان، مادر سلطان قطب الدین بن عزالدین لنگر بن وردانزور، در سال ۶۲۵ه-.ق بنا
این بنا در آبادی آبشاهی – یغماباد قدیم – در جانب شرقی یزد واقع گردیده و از آثار قرن هشتم هجری است که امروزه (۱۳۵۰ ه-. ش) به صورت ویرانه ای درآمده است . بر طبق نوشته کتاب ” تاریخ یزد”، این مسجد، از ساخته های شاه یحیی آل مظفر و مربوط به سال ۷۸۵
این بنا در ابرند آباد در ده کیلومتری یزد واقع گردیده و ازآثار قرن نهم هجری است . نقشه بنای مسجد، قابل مقایسه با نقشه مسجد بندرآباد یزد، مشتمل بر گنبدخانه، شبستان های سراسری شرقی و غربی، ایوان جنوبی، صحن و نیز شبستان زمستانی است که در دوره قاجار به اصل بنا الحاق شده است
واقع در محله میدان قدیم شهر اسدآباد و قدمت دوره قاجاریه. ویژگی بنا مربع شکل به ابعاد ۸۰/۱۰ * ۸۰/۱۰ متر است که در شبستان مسجد چهار فیلپا وجود دارد که فاصله هر فیلپا تا دیگری ۳۱۰ سانتیمتر و پهنای آن ۶۸ و درازای فیلپا ۷۰ سانتیمتر و دو ردیف در وسط بنا قرار گرفته
در دل کوچه ای کهنه و نابرابر که زینت آن مشت کاهگلی بر مسجد ودیوار است ودر حصار دیواری بلند مسجون است دری به قامت یک انسان باز می شود که موزه ای است از خلاقیتها و طرفه کاری های دست و فکر انسان ، با صحنی کوچک و هوایی آزاد ، این مسجد دارای
مسجد مولاویردی خان (قزوین) این بنا در جنوب خیابان امام خمینی و غرب خیابان مولوی قزوین واقع گردیده و در سال۱۰۶۹ ه-.ق. – زمان شاه عباس دوم صفوی – توسط حاجی ساروخان بنا گردیده است؛ اما به جهت مجاورت با مدرسه مولا ویردی خان ، به مسجد مولا ویردی خان شهرت یافته است . مولا
مسجد تاریخی طارق در روستای طارق در فاصله حدود ۴۰ کیلومتری شمال نهبندان قرار دارد آنچه از بنای این مسجد بجای مانده ، شامل یک شبستان ستوندار با شش ستون مربع شکل قطور می باشد . در گذشته این مسجد دارای صحن ورودی بوده که تخریب شده و بناهای جدید بجای آنها ساخته شده است.
مطالعه درباره معماری مسجد میغان نشان دهنده تأثیرات اقلیم روستایی بر این بناست. در همین خصوص می توان از وسعت محدود این مسجد یاد کرد که با نگرش به جمعیت آن زمان روستا طراحی شده است. مسجد میغان بطور کلی در یک مساحت محدود و کوچک ساخته شده است و اجزاء معماری آن عبارتست از
مسجد چهار فرسخ دارای پلانی چهارضلعی به طول ۱۰/۱۸ و عرض ۶۰/۱۰ و ارتفاع ۱۰/۴ متر و مساحت ۱۷۵ متر مربع می باشد که کشیدگی این بنا در جهت شمالی – جنوبی است این مسجد دارای فضاهای ورودی ، صحن حیاط ، ایوان های نیمه مسقف وضوخانه و شبستان می باشد . ورودی این بنا
این بنا در داخل بافت تاریخی و سنتی روستای گریمنج از روستاهای بخش نیمبلوک قاین واقع شده است. عناصر مهم معماری این بنا عبارتند از ورودی، دهلیز، صحن، ایوان و شبستان ستوندار. ورودی بنا دارای طاقی است کلیل، و فاقد ویژگی خاصی از لحاظ تزئینات یا سایر عناصر معماری می باشد. پس از ورودی بلافاصله
این بنا در دهکده فرح آباد ساری واقع گردیده و از آثار دوره صفویه- شاه عباس اول – است . این مسجد که امروزه به صورت نیمه ویرانه درآمده، با طرح چهار ایوانی ساخته شده و دارای دو سردر ورودی بزرگ، ایوان ها ، حجره ها و طاقنماها، گنبد خانه و شبستان ستوندار است .
از مساجد عصر قاجار و دارای سه بخش تابستانی، شبستان و مهتابی می باشد که از مساجد زیبای شهر می باشد . از هموطنان عزیز ساکن اردستان تقاضا می شود در صورت داشتن تصاویری ازمسجد ملا یعقوب آنرا از طریق ایمیل(info@seeiran.ir) برای ما ارسال نمایند.
مسجدی است سه طبقه مربوط به سال ۱۱۳۵ (هـ .ق) می باشد این مسجد شامل مجموعه ای از آب انبار شبستان مهتابی و زیبایی است که از بناهای عصر صفویه است.
خرابهای آتشکده ایی به این نام در کنار راه قدیمی اردستان به زواره ساخته شده است. این بنا دو طبقه شامل گنبد خانه و شبستان می باشد . سال ساخت آن دقیقا مشخص نیست ولی شواهد امر حاکی از بافت بسیار قدیمی وکهن است .
این اثر تاریخی در کنار بازار قدیمی اردستان قرارگرفته سال ساخت. آن مربوط به سال ۵۴۷(هـ .ق) می باشد که متاسفانه از آن بیش از مناره ای و قسمتی از مناره باقی نمانده ولی همان قسمت باقی مانده حاکی از اوج عظمت و شکوه این بنا بوده است.
این بنا درسمت راست یا جانب شمالی دالان مدرسه طالبیه واقع است و کفشکن باریکی دارد . مسجد دارای شبستانی بزرگ با ۲۳ ستون سنگی قطور و خوش تراش و سرستون های سنگی مقرنس و ۳۴ گنبد آجری نیم دایره کوتاه و منظم است . تاریخ بنای آن معلوم نیست؛ ولی نوع ستون ها و
این بنا درضلع شرقی صحن بقعه شیخ شهاب الدین اهری، دربخش جنوبی شهر، واقع گردیده و به همراه دیگر بخش های این بقعه، در دوره صفوی- به احتمال زیاد، به روزگاه شاه عباس اول- برمزار شیخ ساخته شده است . مسجد، با طرح مستطیل شکل، با پوشش طاق و تویزه، مزین به گچبری، نقاشی و
این مسجد درخیابان ثقه ااسلام درسمت جنوبی صحن مقبره ملاباشی (آرامگاه میرزا عبدالکریم- فرزند میرزا ابوالقاسم مجتهد ایروانی- ملقب به ملا باشی، متوفای ۱۲۹۴ ه-. ق) واقع شده است . این مسجد، چهار ستون سنگی و نه گنبد ضربی آجری بلند دارد . بنای این مسجد و منضمات آن، در حدود سال ۱۲۸۰ه-. ق به
این بنا درمحله چهار منار، درانتهای بازار مسجد جامع واقع گردیده و شامل مدرسه و مسجد است که در سال ۱۲۷۱ ه- . ق ازطرف سلیمان خان بن شمخان افشار-حاکم وقت صایین قلعه(شاهین دژ)- و با نظارت حاج ملاعلی مرندی، به نام سیدکاظم رشتی- شاگرد و جانشین معروف شیخ احسائی : پیشوای شیخیه- ساخته شد
این بنا درجانب جنوبی بازار قدیم نجاران واقع است و ۲۴ ستون سنگی و ۳۵ گنبد ضربی آجری دارد . طول مسجد ازشمال به جنوب کشیده شده است و ستون ها در چهار ردیف قرار گرفته اند . سقف مسجد نسبتا بلند و فضای آن روشن و دلگشا ست . نادرمیرزا، مؤلف دوره قاجار می
این بنا درانتهای خابان فردوسی، سربازار و محاذات مسجد خزینه واقع است و بین سال های ۱۳۱۰و۱۳۱۴ ه-.ق توسط حاج شیخ رضا طباطبایی ساخته شده است .
این بنا درجنوب عمارت شهربانی تبریز و جانب شرقی کوچه شاهزاده واقع است و جلو خانی بزرگ، کفشکنی وسیع، فضایی باز و فراخ، ستون های سنگی منظم، سرستون های مقرنس و خواجه نشین ها و صفه های داخلی مرتب دارد . درکتاب “تاریخ و جغرافیای دارالسلطنه تبریز ” آمده که شالوده مسجد را قبل ازجنگ
این بنا درجانب غربی مسجد جامع تبریز واقع گردیده و منسوب به حاج میرزا باقر مجتهد(متوفی ۱۲۸۵ه-.ق) است . مسجد، متشکل لزشبستان ستوندار بسیار بزرگی است که پوشش چشمه طاق آن ، مرکب از ۸۰ گنبد ضربی آجری، بر روی ۶۳ستون سنگی قرار گرفته است . سطح مسجد، نزدیک یک متر ازکف بازار پایین تر
این مسجد درجانب غربی صحن بقعه سیدحمزه و کنار خیابان ثقه الاسلام واقع است . بنای مستطیل شکل به ابعاد ۸×۲۰ متراست که توسط یک گنبد بزرگ به قطر هشت متر ودو طاق و دو گنبد کوچکتر درشمال و جنوب مسقف می شود . دراطراف این گنبدخانه، چند رواق و اتاق قرار گرفته است و
مسجد حاج صفرعلی تبریز در ضلع شمالی حیاط مدرسه حاج صفرعلی، در یمنی دوز بازار، ضلع جنوب غربی بلوار چای‌کنار، تقاطع خیابان دارایی در شهر تبریز واقع است. مسجد حاج صفر علی توسط حاج صفرعلی خویی- معاصر نایب السلطنه و بازرگان معروف- ساخته شده است. بنایی با عظمت و زیبا با گنبدی بلند و مناره
این بنا درجنوب صحن مدرسه طالبیه و جانب غربی مسجد جامع واقع گردیده و به مسجد شیخیه نیز معروف است و سطح آن تقریبا یک متر ازسطح مسجد جامع بلندتر است. این مسجد، دو در و پنج پنجره دارد که همگی جدید هستند . از در ورودی اصلی وارد کفشکنی به ابعاد ۶×۷ متر و
این بنا در سمت چپ یا جانب جنوبی دالان مدرسه طالبیه و متصل به دیوار شرقی مسجد جامع بزرگ واقع شده و درگذشته به مسجد ملامحمدحسن پیشنماز معروف بوده است . نادرمیرزا، نویسنده کتاب “تاریخ و جغرافیای دارالسلطنه تبریز” درباره این مسجد می نویسد: “پس از زلزله و خراب شدن مسجد حسین قلیخان عمارت کرد
این بنا درمیدان صاحب الامر واقع و اصل بنای آن مربوط به دوره فرمانروایی امرای آق قویونلو است . بنای کنونی مسجد فاقد جنبه های ارزشمند تاریخی و هنری است؛ اما به روایت منابع تاریخی و مدارک و شواهد اندک برجای مانده، به روزگار آبادانی ، یکی اززیبا ترین و با شکوهترین مساجد تبریز بوده
این بنا درسر بازار، انتهای خیابان فردوسی واقع گردیده و به مسجد حاجی میرزا یوسف آقا” نیز معروف است. این مسجد، در ربع آخر قرن سیزدهم هجری قمری، به اهتمام حاج میرزا یوسف طباطبایی ساخته شده است . بنای مسجد، دوازده ستون سنگی و بیست گنبد آجری یکسان دارد . طول مسجد نزدیک ۲۴ و
