این بنا در سوریان، مرکز بخش بوانات، واقع گردیده و قدمت آن به دوره ایلخانی می رسد . به نوشته مصطفوی، بنای مسجد، اهمیت هنری زیادی ندارد و تنها اثر مهم آن، منبر منبت بزرگی بوده که به فرمان مظفرالملک، از محل میراث خواجه سعد بن محمد در سال ۷۷۱ هجری ساخته بوده اند و
پل سوریان مربوط به دوره صفوی است و در سوریان، جنوب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ تیر ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این پل بر روی رودخانه اعظم بوانات قرار دارد و در متون تاریخی به پل آجری و در منطقه بنام
شهر سوریان مرکز شهرستان بوانات از شهرستان‌های استان فارس است. جمعیت این شهر نزدیک به ۱۵۰۰۰ نفر می‌باشد. سوریان در ۱۴۲ کیلومتری جنوب خاوری آباده و در ۵۶ کیلومتری خاور راه اصفهان – شیراز قرار گرفته و آب‌و هوای‌آن معتدل است. شغل اصلی و عمده مردم این منطقه کشاورزی و باغ‌داری‌است. همه مردم این شهر
