بازیهای بومی و محلی در هر جغرافیا و اقلیمی برگرفته از فرهنگ و آداب و رسوم آن منطقه است. این بازی‌ها متناسب با ویژگی‌های فرهنگی حاکم بر هر منطقه شکل می‌گیرند. بسیاری از ورزش‌های بومی و محلی در روستاها و حتی شهرهای استان مازندران در حال فراموشی است، اما اخیرا تلاش‌هایی صورت گرفته تا بازیهای
کلورونکی یکی از محبوبترین بازیهای محلی است که تعداد بازیکنان آن بایستی حتما جفت باشند.مثلا دو دسته ۶ نفری که جمعا ۱۲ نفر شوند. در گروه اول که هر نفر کلاهی بسر دارد (یا اگر کلاهی در دسترس نباشد با دستمال چهار گوشی که ۴ گوشه اش را گره زده اند و بر سر می‌گذارند
استان کرمان همچون دیگر استانهای کشورمان از فرهنگ غنی و پرباری برخوردار است. امروزه توسط کارشناسان هنری این استان ۷۰ نوع بازی محلی شناسایی شده و در کتاب بازیهای محلی کرمان به چاپ رسیده است. برای آشنایی بیشتر با بازیهای محلی استان کرمان، برخی از آنهار را معرفی کرده‌ایم که عبارتند از: آروسیو، اتصالو، ازکجا
بازیهای محلی استان کرمانشاه نقش در فرهنگ و آداب و رسوم خاص کردها دارد و در حال حاضر ۲۰۰ بازی محلی در استان کرمانشاه وجود دارد. از جمله بازیهای محلی استان کرمانشاه بازی ارچن است که مختص سنین ۱۰ الی ۱۵ است و زمان انجام آن فصول پاییز و زمستان است. همچنین بازی آسیا مختص
مردم ایلام به فراخور نوع زندگی و معشیت از گذشته‌های دور تا کنون از انواع شیوه‌های سرگرمی، ورزش و بازیهای مختلف در موقع فراغت و مراسم شاد استفاده می‌کرده‌اند. برخی از بازی‌ها و ورزش‌های سنتی و محلی مردم استان ایلان به شرح زیر است: کِلاورِوان: در این بازی بازیکنان به دوسته مساوی تقسیم شده و
شهرها و روستاهای مختلف جهت حفظ روحیه جمعی و ایجاد نشاط و شادی در میان اهالی به برگزاری بازی ها و مسابقات سنتی می پردازند و فرهنگ شهر خود را زنده نگه می دارند در این میان ما با هدف آشنایی با بازی های سنتی استان قزوین آنها را مورد بررسی قرار می دهیم. در
بازی و سرگرمی های دوران کودکی که بخش شیرین زندگی هر فرد را در بر می گیرد، یکی از بخش های فراموش نشدنی زندگی هر فرد را تشکیل می دهد بازی هایی که در زیر به آنها اشاره شده است تنها قسمتی از فرهنگ فراموش شده در بین بچه های امروزی است، جالب است بدانید
● کلاغ پر ▪ اهداف بازی: سرگرمی و نشاط، افزایش تمرکز، دقت و هماهنگی عصبی عضلانی ▪ تعداد بازیکنان: ۴ تا ۱۰ نفر ▪ محوطه بازی: فضای بسته ▪ شرح بازی: بازیکنان از بین خودشان یک استاد انتخاب می کنند. همه به همراه استاد به شکل دایره وار دور هم می نشینند. هر کدام از
از جمله این بازی ها می توان به لولو، دفتر بازی، کوتش خرابو و … اشاره کرد ؛ بازی کوتش خرابو که بیشتر درفصل بهار فرصت خوبی برای این بازی است و برای آن ۲ گروه ۴ نفره تشکیل می شود که هر گروه می تواند در زمینی جداگانه که معمولا پستی و بلندی دارد
آزنگه شیر (شیراز ) به قید قرعه یکی از بازیکنان انتخاب می‌شود. او خم می‌شود و به دیوار تکیه می‌کند و به اصطلاح شیر می‌شود. سایر بازیکنان هرکدام خود را عضوی از شیر دانسته با خواندن این ترانه: ‘آزنگه شیر، بشین بشین، بالا بشین که سرِ شیر اومد، رسید.’ بر دوش او می‌جهند. به‌همین ترتیب
خاله رورو( اراک) داستان معروف زنی است که باردار است و در مورد دوران بارداری او با خاله که محرم اسرار او است دردل می‌کند و در این درد‌دل‌ها ماه‌های بارداری خود را می‌شمارد تا زمان وضع حمل می‌رسد و ماما می‌آید و بچه را به‌دنیا می‌آورد. در اغلب روایت‌ها از اینجا به‌بعد شعرها جنبه
جشن بیل گردانی به عنوان نمادی از تلاش و همدلی همه ساله در بهار و در آستانه فصل آبیاری مزارع با حضور خود جوش گروههای مختلف مردم در شهر نیم ور محلات استان مرکزی برگزار می شود. این جشن با قدمت حدود دوهزار ساله به عنوان نمادی برای تشکر الهه آب بوده و ریشه در
به تعداد بازیکنان روی یک خط مستقیم و با فاصلهای مساوی چالههای کوچکی به قطر دو سانتیمتر و عمق ۲ – ۵/۲ سانتیمتر روی زمین حفر میکنند. نفر اول بازی، تشله ٔ خود را لب چاله ٔ اول مینشاند (در لهجه محلی شوند میگویند). سپس نقطهای را در امتداد چالهها با فاصله ٔ دو خانه
بازیهای استان اصفهان عبارتند از:آبد، چارسنگ، آپوست بره، آدک مارک، آفتاب مهتاب، ات‌متک، اتل‌متل، استادجملو، الاکلنگ، انگشتان، اوسای کرباس پاره‌کن، اوستا خرت نلنگه، اوستا سلامی، بازی با چوب، باقالی به چندمن، بالشت‌بازی، بشکن بشکنه، بیابریم بنه، پلاچفته، پیش‌پیشی، تاکوچی، تولی، جساخیزک، جن‌جنک، جفت جوالدوز، جمال جمال، جم‌جمک، چشم بندوک، چنگ‌چاله، چنگولک‌بازی (تاب‌بازی)، چوقاپلی، حمام‌بازی، خروس
نام بازی: پنج سنگ نام محلی: بش داش شرح بازی: ابتدا با جفت و تک آمدن، اینگونه که یکی از بازیکنان سنگها را در مشت می گیرد تا دیگری بگوید زوج است یا فرد، شروع کننده ی بازی مشخص می شود. هرکدام مرتکب اشتباه شوند سوخته، دیگری بازی را شروع می نماید و هر یک
چیلینگ آغاج تعداد بازیکنان : دو نفر و بیشتر نحوه بازی: این بازی نیاز به فضای باز و دو چوب به نام های چیلینگ(چوبی به اندازه کف دست و به ضخامت انگشت انسان) و آغاج (چوب دستی به اندازه تقریباً ۷۵ سانتی متر) دارد و معمولاً دو نفره و گاهی گروهی توسط پسران اجرا می
● نام بازی: رفیق تو را کی برد؟ ● نام محلی: یُولداش سَنی کیم آپاردی؟ ● اهداف کلی: تقویت تعادل و استقامت جسمی، تقویت حس حدس و تجسم ● اهداف جزئی: استفاده صحیح از اوقات فراغت ● تعداد بازیکن: حداقل ۸ نفر ● سن بازیکنان: ۹ الی ۱۴ ساله ● ابزار لازم: ندارد ● محوطه
· نام بازی: چیستان (قلندر آی قلندر) · نام محلی: یالان پالان · اهداف کلی: آشنایی با خصوصیات پرندگان و سایر جانوران، دقت و هوشیاری، درک مفاهیم قانون و اطاعت از مجریان آن · اهداف جزئی: انجام ورزش و ایجاد شور و نشاط · تعداد بازیکن: حداقل ۶ نفر · سن بازیکنان: ۶ الی ۱۴
در این بخش، داده های تحقیق بر مبنای چهار نوع، تقسیم بندی و ارائه شده است که عبارتند از: الف) بازی های مشترک بین آذربایجان غربی و استان های دیگر این بخش شامل بازی هایی می گردد که اغلب آنها به طور مشترک، در اقصی نقاط کشور و استانهای مختلف به مورد اجرا گذاشته می
● نام بازی: دستمال بازی ● نام محلی: دستمال قاپدی ● اهداف کلی: ایجاد روحیه همکاری و تعاون و صداقت و راستگویی ● اهداف جزئی: تسریع در انجام عمل ها و عکس العمل ها، تقویت عضلات پا ● تعداد بازیکن: محدودیتی ندارد ● سن بازیکنان: ۷ الی ۱۷ ساله ● ابزار لازم: یک عدد دستمال
تعداد بازیکنان : دو نفر و بیشتر نحوه بازی: در این بازی بچه ها روی زمین خطی را رسم نموده و از آن به عنوان خط شروع بازی استفاده می کنند، سپس نفرات بازی به ترتیب اقدام به پریدن از خط شروع نموده و هر کدام از بازیکنان که رکورد بیشتری را کسب نمایند، برنده
● نام بازی: لی لی (یگانه) ● تعداد بازیکن: محدودیتی ندارد ● سن بازیکنان: ۸ الی ۱۵ ساله ● ابزار لازم: کفش مناسب ورزشی ● محوطه بازی: یک مربع ۶ × ۶ متر ● شرح بازی: ابتدا دو بازیکن به عنوان سرگروه تعیین می شوند و سایر بازیکنان را به طور مساوی تقسیم می کنند.
بازیهای استان تهران عبارتند از: آب اومد کدوم آب، آبجی نساء، آسیاب بچرخ، آسیاب بشین، آفتاب مهتاب چه رنگه، آن مان نبارا، اتل متل توتوله، اِشن‌قَر، الک دولک، اوسا بدوش زن اوسا ندوش، باقالی به چندمن، بامبک، بره‌غُزی، پنج دوک، پنجره، پِنشت، تاب‌بازی، ترکه‌بازی، ترنابازی، تیرون‌بازی، جست‌و خیز، جفتک چارکش، چال مال خدا، چرخک، چشمک،
آی ترک گون ترگ (آنقلیچ ، آلتین قلیچ): به معنی ماه را می خواهم، خورشید را می خواهم، که به احتمال قوی نمادی از طبیعت پرستی ترکمن ها قبل از اسلام و زمانی که مسلمان نشده بودند می تواند باشد. اهداف بازی: انتخاب – نوع دوستی – همکاری و تعاون – بهبود سرعت – استقامت
شروع بازی: ابتدا دو بازیکن به عنوان سرگروه تعیین می شوند و سایر بازیکنان را به طور مساوی تقسیم می کنند. بعد به قید قرعه (مانند شیر و خط) گروهی داخل زمین بازی قرار می گیرند و گروه دیگر در بیرون زمین به عنوان مهاجم. بازی بدین ترتیب آغاز می شود که به پیشنهاد سرگروه
اته گه داش قویدو” در دامن سنگ گذاشتن” برای انجام این بازی باید بیش از پنج نفر بازیکن حضور داشته باشند با توجه به اینکه این بازی تحرک بدنی ندارد ولی باعث تقویت فکر می شود برای شروع بازی، بازیکنان کنار هم به ردیف می‌نشینند، یک نفر به عنوان شاگرد و یک نفر دیگر از
تعداد بازیکن: ۵ نفر ابزار لازم: یک قطعه گچ محوطه بازی: زمینی به ابعاد ۴ × ۴ متر شرح بازی: مربع ۴ × ۴ متر که رسم شد دایره ای به شعاع نیم متر در وسط مربع می کشیم. سپس حریم گوشه ها را تعیین می کنیم. بدین صورت که از هر گوشه ی مربع
بازی تیلا چق چق در لغت یعنی تیلا = چوب مهار سیاه چادر چق چق = صدای بهم خوردن چوب بازی است گروهی که بوسیله چوب های دستی بازیکنان بشرح زیر در زمین باز و دشت هموار صورت می گیرد: دو گروه از بازیکنان پس از یارگیری و تهیه چوب به تعداد بازیکنان ،برای خود
هه ملوقوانی از بازیهایی است که دختران انجام می دادند به این صورت که پنج قطعه سنگ به اندازه ی بزرگتر از یک حبه قند انتخاب می کردند و هر کدام از بازیکنان به نوبت با آنها به بازی می پرداختند . برای این کار ابتدا با یک دست سنگ ها را روی زمین ولو
از بازی های نمایشی سنتی مازندران به ویژه در غرب استان، ریسمان بازی است. این بازی غالبا” در مراسم عروسی برگزار می شد. ریسمان بازان دو نفر هستند یک نفر به عنوان بند باز بالای طناب راه می رود و دیگری به نام شیطانک در پایین می ایستد. بند باز بالای طناب با گذاشتن مجمع
بازیکنان به دو گروه تقسیم می‌شوند و در مقابل یکدیگر در دو صف قرار می‌گیرند. هریک از افراد برای خود نامی انتخاب می‌کند مانند: انار، سیب، انگور و … بعد نفرات اول هر دو صف به‌وسط می‌آیند و یکی از آن دو چشم دیگری را می‌بندد . پس از خواندن عبارتی شعرگونه و ذکر نام
