سهتار از سازهای زهی و مضرابی موسیقی ایرانی است که آن را با ناخن انگشت اشارهی دست راست مینوازند. این ساز، دارای ۴ سیم از جنس فولاد و برنج است که به موازات دسته، از کاسه تا پنجه کشیده شدهاند. سهتار دارای ۲۶ پردهی قابل حرکت از جنس رودهی حیوانات یا ابریشم است. صدای آن […]
تمبک از خانواده سازهای کوبه ای پوست دار است. این ساز از یک چوب توخالی مدور و یک قطعه پوست تشکیل می شود. چوب توخالی تمبک دو دهانه کوچک و بزرگ دارد که بر طرف گشاد آن پوست می کشند. پوست مورد استفاده معمولاً از حیواناتی مانند بره، بز، گاو و گاه شتر تهیه می
سنتور سازی است که با دو مضراب چوبی نواخته می شود و شباهت اش به ساز قانون تنها در شکل ظاهری اش می تواند جستجو شود. این ساز تا اواسط حکومت صفویه دست کم در موسیقی رسمی و شهری آن روزگار وجود نداشت. اما در مینیاتورهای بعدی نشانی از سنتور دیده می شود. سنتور که
ساز کمانچه از سازهایی است که در ایران و در کشورهای مشرق زمین هم با سابقه ای کهن نواخته می شود و طرفداران زیادی دارد . قدیمی ترین نشانه های ساز کمانچه در ایران، مربوط به قرن چهارم هجری (۹۵۰ میلادی) است که در نقاشی های کتاب موسیقی الکبیر ابونصر فارابی می توان یافت. وی
رباب جزو سازهای زهی مضرابی است که بومی استانهای شرقی ایران،خاصه سیستان و بلوچستان می باشد. امروزه به جهت نقصان در سازهای بم ( Base ) در موسیقی ایران حضور رباب شکل پررنگتری به خود گرفته است. برای افزایش حجم صدای رباب شبکه ایی در حد فاصل گریپ و پوست تعبیه شده است و نیز
قرنه سازی است قبومی که به طور معمول در محافل عروسی و جشن های میدانی نواخته می شود. جنس آن از نی است ولی باریکتر و کوتاه تر از ساز نی موسیقی سنتی یا لـله وا است. ساز قره از سه قسمت تشکیل شده است: سری، بدنه و شاخ دتار(دوتار). ساز قرنه به عنوان ساز
این یک اصل کلی و مسلم است که موسیقی نماینده ذوق و احساسات و روحیات و طبایع مردم و یکی از آثار ملیت آن جامعه می باشد . و پاسخ این سوال که چرا موسیقی قشقایی غم انگیز است ! ریشه در احساسات ایل قشقایی دارد . موسیقی آثاری است که طی قرون متمادی از
ساز کوزک سازی است خود صدا و عموما از جنس سفال که با ضربه مستقیم انگشتان دست نواخته می شود. ساز کوزک با شکلها و شیوههای نواختن گوناگون در استانهای جنوبی و جنوب شرقی ایران دیده می شود. در هرمزگان کوزه را با نام جله میشناسند و نحوه نواختن آن با کوزه سیستان متفاوت است.
ساز سفید مهره سازی است محلی که در تقسیم بندی سازها در گروه موسیقی نواحی و جزء سازهای بادی به شمار می آید که در مراسم عزادری امام حسین(ع) نواخته می شود. ساز سفید مهره در محلی که در چترود به«سفید ماره» معروف است. ساز سفید مهره نوعی از صدف بزرگ یا گوش ماهی است
اشعاری که برای خواندن با بربط و دیگر ابزار موسیقایی , ساخته و پرداخته باربد بوده اند , خسروانی می خوانده اند .وی ۳۶۰ داستان و نوای توام با شعر و موسیقی ساخته بود که هرکدام ویژه ی روزی از سال بود . از جمله هفت دستان وی ویژه ی ۷ روز هفته بوده و
واژه ترانه در فرهنگ واژگان فارسی به مفهوم تازه و جوان آمده است . خلف تبریزی درباره این واژه می نویسد : ترانه بر وزن بهانه جوان خوش صورت و شاهد تر وتازه و صاحب جمال را گویند و به اصطلاح اهل نغمه تصنیفی است که آن سه گوشه داشته باشد هرکدام به طرزی ,
سرودها و ترانههای فولکلوریک، استان اردبیل از قدیمیترین نمونههای ادبیات فولکلوریک آذربایجان، سرودها و ترانههایی است که در ارتباط با کار روزانه خوانده و اجرا میشده است. هدف این سرودها، موزون کردن فعالیتهای حرفهای بوده است. در این نوع سرودها، کار و وسایل کار، تعریف و توصیف شده است. هنوز هم «هووالار» (هوواها) که
دستگاه سه گاه بیشتر برای بیان احساس غم و اندوه که به امیدواری میگراید مناسب است. آواز سه گاه بسیار غم انگیز و حزن آور است. به نظر می رسد در موسیقی قدیم ایران سه گاه مفهوم ویژه ای داشته است. امروزهم گوشه ای به نام دوگاه در بیات ترک همچنین دستگاههای سه گاه، چهارگاه،
دعای شالیزار- زمانی که کشاوزران می خواستن به شالیزار بروند جو را به مکان مقدسی مثل امامزاده می بردند و دعا می کردند، خدایا!کمک کن تا امسال محصولم بیشتر شود .
سایا چیست؟ فولکلور آذری: عنصر ترک، پس از اسکان در آذربایجان و مناطق اطراف آن و گردن نهادن به اسلام و ترکیب و تحلیل با بومیان پروترک و جزء آن مناطق، موجودیتی بدیع و نوظهور از تلفیق مدنیّت بومیان و آداب و رسوم و معتقدات سادهی خانه به دوشی خود به وجود آورد که سبب
در گذشته زندگی بدون حسد بود و ازدواجها ساده بود.اما جامعه فرهنگی آن زمان مرد سالار به نظر می رسد. آنچه قابل بررسی است ، انسجام هنر موسیقی گیلان است. به عنوان مثال؛ در مراسم عروسی قدیم کشتی گیله مردی برگزار می شد .
جفتی ساز بومی ، محلی و اصیل هرمزگانی است و کمتر در جاهای دیگر مشاهده شده است. در مناطق جنوبی ایران سازهایی مشابه ساز جفتی وجود دارد اما تفاوت هایی نیز بین آنها از نظر صدا، نوازندگی و گنجایش نت وجود دارد. نت جفتی هفت بند است یعنی هفت سوراخ یا هفت نت دارد .
سوت بیشتر شامل:ترانه های حماسی مازندران می شود، عامه مردم با این ملودی اشعار قهرمانان و پهلوانان وحماسه های ملی و میهنی خود را بیان می کنند. نزدیکترین سوت یا سورت به زمان ما،سوت مشتی است که مربوط به حدود بیش از پنجاه سال پیش می باشد. مشتی ، تفنگداری بود اهل روستای پلور که
این ملودی سازی است یعنی بدون کلام است وچنانچه ازاسم ملودی پیداست آن را قبل از شروع عروسی می نوازنند تا اهالی از مکان عروسی با خبر شوند. به عبارت یا روایت دیگر چون یک روز قبل از شروع عروسی قبل از نماز مغرب در خانه عروس یا داماد این ملودی نواخته می شود آن
موری یکی دیگر از آوازهای آیینی است که پس از مرگ عزیزان توسط بستگان معمولا زنان خوانده می شود. موری از نظر محتوا بسیارحزن انگیز است و تقریبا می شود گفت نوعی مرثیه مازندرانی است که اغلب دو یا سه نفر از بستگان درجه یک یاغیره یکی بعد از دیگری جهت از دست دادن عزیزی
دستگاه ماهور، یکی از گستردهترین دستگاههای موسیقی ایرانی است و در ردیفهای گوناگون در حدود ۵۰ گوشه دارد. دستگاه ماهور به علت حالت و ملودی روانی که دارد اغلب به صورت موسیقی شاد در جشن ها و اعیاد نواخته می شود. این دستگاه دارای گوشه های متنوعی است که با مقام های کاملاً متفاوت در
در میان دستگاه های ایرانی، شور از همه بزرگتر است. زیرا هر یک از دستگاهها دارای یک عده آوازها و الحان فرعی است ولی شور غیر از آوازهای فرعی دارای ملحقاتیست که هر یک به تنهایی استقلال دارد. آوازهای مستقلی که جزء شور محسوب میشود و هر یک استقلال دارد از این قرار است: ابوعطا،
یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است. این دستگاه، از نظر علم موسیقی یکی از مهمترین و زیباترین مقامات ایرانی است. از میان مقامات ایرانی و به خصوص موسیقی مشرق زمین، شور، سهگاه و چهارگاه هستند که از این میان، مقام چهارگاه از همه مهمتر است. چهارگاه را گامی کاملاً ایرانی و خالص میدانند. گام
دستگاه راست پنجگاه یکی از ۷ دستگاه موسیقی سنتی ایران است. راست پنج گاه ترکیبی از سایر مقامات موسیقی ایرانی است، چنانچه می توان در این آواز به تمام مقامات ایرانی وارد شد از این رو می توان تمام احساساتی که در دستگاه های موسیقی ایرانی وجود دارد را با راست پنج گاه ایجاد کرد.
یکی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است. دستگاه همایون و یا به تعبیری «دستگاه عشاق»، با حالت محزون و اسرار آمیز خود گوشههای متعددی دارد که گوشه «بیداد» اوج این دستگاه تلقی میشود. آثار ارزشمندی از موسیقی ایرانی در سده قبل در این دستگاه ساخته و اجرا شدهاند.از لحاظ مرکب خوانی این دستگاه به دستگاههای
در اندیمشک تیره های مختلفی از قوم لر زندگی می کنند که آداب و رسوم ، لهجه و گویش آنان شباهت زیادی به مردم لرستان دارد. یکی از سروده های معروفی که در این منطقه وجود دارد عبارت است از مویه…اشعار مویه در هنگام عزاداری و سوگواری و در مرگ افراد خوانده می شود.در زمانهای
موسیقی سنتی ایران یکی از ۴ نوع موسیقی ایران است. موسیقی سنتی نغمه هایی را شامل می شود که از زمان های گذشته و بر اساس شباهت های فنی و آهنگین با نظم ویژه ای تدوین شده و در قالب ۷ دستگاه یا ۱۲ آواز معرفی می شوند. نام ۷ دستگاه موسیقی ایران عبارت است
زاغور نوایی کهن است که زنان هرمزگانی وقتی مردانشان به دریا می روند رو به دریا این نواها را می خوانند و معتقدند باد و دریا این نوا را بگوش مسافران دریا می رساند ، در زاغور صبر و انتظار همراه با بیم و امید بگوش می خورد ، بیم ازاینکه مسافر دریا برنگردد و
قشمه یکی از سازهای برونی است که توسط عاشقها نواخته میشود. در خراسان شمالی سه نوع قشمه دیده میشود: قشمه های ۵ سوراخه، ۶ سوراخه و ۷ سوراخه ( که همگی فاقد سوراخ پشت است ) قشمه بیشتر در عروسیها به همراهی دایره و یا دهلی که با دست نواخته میشود، به اجرای آهنگهای رقص
یکی از مجموعه کارهایی که زن روستایی و عشایری انجام می دهد کار مشک زنی است که اهمیت بسیاری داشته و در اقتصاد خانواده جایگاه خاصی دارد. برای کار مشک زنی به شیوه سنتی به کیسه ای از پوست دام نیاز هست که دارای دو دسته خاصی بوده و از سه پایه مخصوص آویزان است
یکی از انواع ترانه های کار در منطقه کردستان ترانه های مربوط به کشاورزی می باشد. کشاورزی و دامداری دو بخش عمده معیشت روستاهای منطقه کردستان را تشکیل می دهند. در واقع کشاورزی جایگاه خاصی دارد. کشاورزان برای رفع خستگی ترانه های خاصی را می خوانند. یکی از ترانه های مشهور،ترانه مربوط به درو کردن
