این بنا در روستایی به همین نام از توابع بخش مرکزی مه ولات و به فاصله ۱۴ کیلومتری شمال غرب شهر فیض آباد قرار گرفته است. بنابر باور اهالی قدمت این بنا به حدود ۷۵ سال پیش، اوایل دوره پهلوی باز می گردد و واقف آن شخصی به نام فلاح از خیرین آن دوران بوده […]
آب انبار لطف آباد در شهر لطف آباد و در حاشیه قرار دارد . به استناد کتیبه ی سردر ورودی بنا این اثر در سال ۱۳۴۲ به همت اشرف الحاج و عهده التجار حاج کاظم کوخ کتافی آقا علی اصغراف بنا گردیده است . این سازه دارای دو بخش راه پله و منبع آب می
این آب انبارها که از دو بنای همجوار تشکیل شده اند در شهر کندر ، از توابع شهرستان خلیل آباد قرار گرفته اند . این ابنیه از جمله آثار عام المنفعه می باشند که آب انبار اولی به دستور حاجی حاتمی و به دست توانای حاج علی اصغر بنایی در حدود ۷۰ سال پیش ساخته
در مجاورت درگاه ورودی مزار شیخ جام آب انباری آجری قرار دارد . بر طبق کتیبه موجود و ماده تاریخ مصرع آخر ابیات ،بنا در سال ۱۰۱۰ ه ق به سعی و اهتمام شخصی به نام « فیروز جنگ ابن حسین » از بزرگان دوران شاه عباسی صفوی ساخته شده است . اما ورودی و
آب انبار سید باقر مربوط به دوره قاجار است و در بردسکن، خیابان قائم، خیابان سید باقر، جنب شهرداری بردسکن واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا که در مرکز شهر بردسکن واقع شده ، به
شرایط اقلیمی خشک و نیمه خشک بخش عمده ای از ایران، تاثیر ژرف و بنیادی در خلق پدیده های گوناگون معماری این سرزمین گذاشته است، به گونه ای که از دیرباز در بیشتر دشت های وسیع ایران برای دسترسی به آب، تلاش چشمگیری صورت گرفته و ایرانیان با بهره جستن از تمامی توانایی های خود،
مجموعه برکه های باران – بندرعباس این مجموعه شامل ۵ برکه یا آب انبار می گردید که دارای گنبدهای موزون زیبا و منحصر به فردی بوده و مصالح آن سنگ و ملات ساروج است ، این برکه ها دارای چهار دهانه اصلی برای ذخیره آب بوده است. این برکه ها در فضای مشجر وسیعی درخیابان
در خارج شهر گراش و در مجاورت گورستان قدیمی در محله نوگراش، محوطه وسیعی وجود دارد که در آن ۷ آب انبار به فاصله کمی از یکدیگر قرار گرفته اند. از تاریخ ساخت آب انبارها مدارکی در دست نبوده و تنها کتیبه های تاریخی موجود، مربوط به تعمیراتی است که در اواخر دوره قاجار در
آب انبارهای اوز در ۳۰ کیلومتری غرب شهرستان لار واقع شده اند و ظاهرا از آثار دوران صفویه هستند که در دوران اخیر مرمت شده اند. اِوَز از دیرباز با مشکل آب شرب روبرو بودهاست و خشکسالی و زمینهای شور نیز به این امر دامن زدهاست. آب لوله کشی این شهر در گذشته شور بود
قدمت آب انبار دهن شیر نیز به دوران صفویه باز می گردد و به دلیل این که در زبان لاری به لوله کشی آب وشیر آب نصب شده برآن به اختصار شیر می گویند به دهن شیر معروف شده است. دهن شیر به جایی اطلاق میشود که درزمانهای گذشته در کنار بعضی از برکه های
آبانبار سلماسی در سال ۱۳۶۵ قمری ساخته شده و از آثار دوره پهلوی اول به حساب میآید این آبانبار جنب مسجدی به همین نام قراردارد و در شهر قم، خیابان ارم، کوچه سلماسی واقع شده است. آبانبار سلماسی به مانند اکثر آب انبارهای ایران دارای قسمتهای مختلفی مانند سردر ورودی، راه پله، بادگیر و مخزن
این آب انبار که به نام«کلار» نامیده میشود، درست روبروی در ورودی کاروانسرا جای گرفته و توازن معماری زیبایی به ساباط و سردرگاه بخشیده است . از ارتباط تنگاتنگ آب انبار و کاروانسرا پیداست که این بنا، در این مجموعه ی منزلگاهی، بسیار مهم و مورد نیاز کاروانیان بوده است . ساخت آب انبار، بر
آب انبار گرمسار بزرگترین آب انبار شهرستان گرمسار میباشد و از بناهای بسیار جالب این ناحیه به شمار میرود. این آب انبار که از بناهای دوره قاجار میباشد، در ضلع شمالی مسجد جامع گرمسار بنا قرار دارد. منبع بزرگ و اصلی این آب انبار، که به صورت گنبد پلهای مدور آجری میباشد، در داخل کوچه
در نزدیکی روستای متروک و تاریخی عصرآباد در یزد هفت بادگیر قد کشیده اطراف آب انبار، همانند دکل های کشتی غرق شده در حال دفن زیر ریگزارهای کویر هستند. عصر آباد روستایی متروک است که تا ۶۰ سال پیش حدود ۵۰ خانوار در آن زندگی می کردند اما با خشک شدن قنات محل زندگی خود
