مسجد جامع شهرضا یکی از زیباترین آثارتاریخی این شهرستان واقع در مرکزشهر و ورودی بازار قدیمی است. این مسجد دوره سلجوقی گنبدی با ارتفاع ۱۰ متر و مناره ای با ارتفاع ۱۵ متر دارد و سبک معماری این بنا از نوع ضربی است که در ساخت آن از آجر ساده استفاده شده است. این بنا […]
این مسجد۲۰۰۰ (دو هزار) متر مربع مساحت دارد که از دو قسمت مسجد و شبستان تشکیل شده و سبک مصالح بکار رفته در آن آجری میباشد . گنبد مسجد خان یکی از آثار به جا مانده از دوران زندیه در شهرستان شهرضا می باشد . بر۲ ستون سنگی قطور و زیبا استوار شده است و
دسترسی: استان ایلام،شهرستان ایوان، بخش زرنه، دهستان کلان، روستای حاجی حاضر بنای بقعه حاجی بختیار در ۱۳ کیلومتری شمال غرب شهر ایوان و در قسمت شمالی روستایی به همین نام واقع شده است.این بقعه تنها زیارتگاه موجود در استان ایلام میباشد که ورودی آن در ضلع جنوبی قرار دارد. بقعه حاج حاضر علیه الرحمه در
امروزه در دهی از توابع شهرستان فریدن در استان اصفهان که با نام «مشهد آهنگران» یا «مشهد کاوه» خوانده می شود، آرامگاهی وجود دارد که به «آرامگاه کاوه آهنگر» شهرت دارد. رزم آرا نیز در کتاب جغرافیای نظامی ایران اشاره می کند : گروهی از مردمان منطقه ی فریدن که در روستاهای مشهد کاوه، جمالو
مسجد دو مناره در خیابان امام خمینی در بافت قدیم شهر سقز در محله میان قلعه و در دامنه تپه تاریخی نارین قلعه قرار گرفته است. بنای مسجد طبق روایات موجود به زمان شیخ حسن مولانا آباد؛ از عرفای حکیم و ریاضیدانان مشهور عصر افشاریه برمیگردد که با توجه به کاشیکاریهای این مسجد که بیشتر
زیارتگاه حضرت عکاشه آرامگاه یکی از اصحاب پیامبر اسلام (ص) به نام معینالدین روحانی معروف به حضرت عکاشه میباشد که در فاصله ۴۵ کیلومتری شمال غرب کامیاران و بر سر راه جاده آسفالته کامیاران به مریوان در نزدیکی روستای کاشتر قرار دارد. این زیارتگاه بسیار مورد احترام مردم استان کردستان است. اهالی منطقه معتقدند که
امامزاده هاجر خاتون در خیابان صلاحالدین ایوبی در محله قدیمی سرتپوله شهر سنندج واقع شده است. این مجموعه شامل سه حیاط با فضاهای مقبره، مسجد و محل دفن مشایخ و بزرگان سنندج است که در آن از گچبریهای زیبا و نقوش گل و گیاه استادان و هنرمندان استفاده شده است و از مهمترین ویژگیهای آن
امامزاده پیر عمر در ضلع جنوبی خیابان امام خمینی شهر سنندج و مجاور قلعه حکومتی «سنه دژ» قدیم قرار دارد. این مجموعه شامل مقبره، مسجد، فضاهای مجاور و آرامگاه خانوادههای مشاهیر و بزرگان سنندجی است. این بنا در زمان سلیمان خان اردلان در سال ۱۰۴۶ هجری قمری ساخته شد و در دورههای بعد توسعه یافت.
آرامگاه سید محمد رضیالدین آرتیمانی بر فراز تپهای در روستای آرتیمان از توابع شهرستان تویسرکان قرار دارد. نمای آرامگاه میر رضیالدین آجری است و سه دهنه طاق بلند دارد. در پشت این طاقها، بنایی با ورودی طاقی شکل و سردر کاشی کاری شده قرار گرفته است. پلان بنا مربع شکل است و در جبهه بیرونی
این مسجد در محله قدیمی بافق، خیابان مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۷۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد جامع بافق که اصطلاحاً مردم به آن مسجد جمعه هم می گویند، در دو قسمت تابستانی و زمستانی طراحی شده است.
مزاری با بنایی مفصل و عالی در بافق وجود دارد که بسیار مورد احترام و زیارت مردم محل و اهالی یزد و کرمان است. سبک بنا، گنبد و کاشی کاری و تزئینات داخلی این زیارتگاه از آثار تاریخی و دیدنی پهنه میان یزد و کرمان به شمار می رود .
کلیسای هوانس مقدس یکی از کلیساهای ارامنه کاتولیک است و نام آن از اسم یکی از حواریون حضرت عیسی (ع) به نام «یوحنا» گرفته شده است که ارامنه به آن «هُوانس» میگویند. این کلیسا در داخل شهر مراغه واقع شده و تاریخ بنای آن را قرن ۵ و ۶ میلادی میدانند. بنای اصلی کلیسا بارها
این آرامگاه در ۱۵ کیلومتری جنوب شهر خرم آباد در روستایی به نام گوشه شهنشاه (شینشاه) واقع شده است. این بنای آرامگاهی که در دوره صفوی و در زمان شاهوردیخان آخرین اتابک لر ساخته شده است، مربوط به شجاع الدین خورشید سر سلسله اتابکان لر (آل خورشید) بوده که به مدت سی سال از آخر
این بنا در خیابان جعفری شهر بروجرد واقع شده است . مسجد جامع بروجرد یکی ازکهن ترین مساجد غرب ایران است . بخش قدیمی این بناشبستان جنوبی و گنبد آن است که همانند چهارطاقهای زمان ساسانیان می باشد . نقشه مسجد از نوع یک ایوانی است واز یک قسمت وسط به ابعاد۱۰×۱۰و دوقسمت طرفین به
این بنای مذهبی وتاریخی در قسمت شرقی شهر بروجرد واقع شده است به استناد کتیبه های موجود امام زاده جعفر (ع) فرزند امام موسی کاظم (ع) است اما برخی از منابع و متون تاریخی با پنج (۵) واسطه نسبت این امام زاده را به امام سجاد(ع) مرتبط می سازند ساختمان گنبد هرمی شکل این آرامگاه
آرامگاه ابن یمین در ۱۰۵ کیلومتری شمال شرقی میامی و ۱۶۵ کیلومتری شهر شاهرود در انتهای روستای فرومد قرار دارد. آرامگاه ابن یمین که بزرگترین شاعر قطعهسرای ادبیات پارسی در قرن هشتم هجری میباشد، در ابتدا ساختمانی از خاک و خشت و در شرف ویرانی بود اما بعدها در اثر پیگیریهای عبدالرفیع حقیقت، ساختمانی قابل
این بنا که در روستای بندرآباد واقع شده است، خانقاه شیخ تقی الدین دادامحمد (شیخداد) بوده است. از حیث نقشه ساختمانی و طرز بنا به مسجد شباهت کامل دارد. در جنوب صحن آن صفه ای به طول ۱۱ متر و در جنوب این صفه، گنبدی قرار دارد که با کاشی های فیروزه رنگ شش ضلعی
مسجد جامع بسطام در جنوب شهر بسطام و در فاصله ۲۰۰ متری جنوب آرامگاه بایزید واقع است. مسجد مذکور شامل دو قسمت میباشد. قسمت اول صحن مسجد است که به شکل مربع بوده و فضای آن باز است. صحن مسجد دارای محرابی است که با گچبریهای بسیار زیبا و هنرمندانهای تزئین شده است. محراب مذکور
امامزاده محمد بقعه بسیار معروفی است که در مجاورت آرامگاه بایزید بسطامی در شهر بسطام شهرستان شاهرود قرار دارد. در فاصله ۱۵ متری شمال بقعه، گنبدی قرار دارد که شبیه بقعه امامزاده محمد میباشد. این بنا به نام گنبد غازان خان معروف میباشد و بنای آن را به غازان خان مغول (۷۰۳-۶۷۰ هجری قمری) نسبت
آرامگاه بایزید بسطامی مرکز شهر بسطام و شمال آرامگاه امامزاده محمد واقع شده است. آرامگاه این عارف بزرگ فاقد هر گونه تزئین و تکلف بوده و در حقیقت بیاعتنایی به مادیات و روح بیزاری از تجمل در این آرامگاه کاملاً نمایان است. وارستگی و بینیازی بایزید حتی بعد از مرگ وی و گذشت بیش از
مقبره پیر علمدار برج مدور و زیبایی از آجر به ارتفاع حدود ۱۳ متر است که در شمال شرقی شهر دامغان و در نزدیکی مسجد جامع این شهر قرار دارد. این بنا آرامگاه محمد بن ابراهیم پدر ابوحرب بختیار؛ حاکم ایالت قومس در زمان سلطان مسعود غزنوی و ممدوح منوچهری دامغانی است که به دستور
مقبره شاهرخ میرزا بنایی است به شکل مربع که در شمال صحن امامزاده جعفر دامغان قرار دارد. ارتفاع این ساختمان در حدود ۱۱ متر، طول ضلع خارجی آن ۵ متر و طول اضلاع درونی آن ۴ متر میباشد. بالای درِ جنوبی این بنا عبارتی با خط ثلث بر روی کاشی نوشته شده است. این بنا
مسجد تاریخانه مهمترین و قدیمیترین بنای تاریخی دامغان است که در جنوب شرقی دامغان واقع شده و یکی از بهترین نمونههای مساجد نخستین در ایران است. این بنا در حال حاضر متروک و تا حدودی مخروبه است ولی آنچه از آن باقی مانده عبارت است از ۲۶ ستون مدور که با آجرهایی به طول ۳۵
مسجد جامع دامغان در شمال شرقی شهر دامغان و روبروی مدرسه حاج فتحعلی بیگ که به آن مدرسه پامنار نیز میگویند، قرار دارد. این مسجد دارای ۳۵ متر طول، ۱۸ متر عرض و دو ردیف ستون است که روی ستونها سقفهای مدور آجری کار شده و در فاصله بین آجرها با گچ بندکشی شده است.
مسجد اعظم قم مسجدی است در جوار آرامگاه فاطمه معصومه که در سال ۱۳۳۷ ه.خ. به سعی و اهتمام آیتالله بروجردی ساخته شد. معمار این بنا حسین بن محمد معمار لرزاده بوده، و از جمله مساجد سه ایوانی است. ارتفاع گنبد ۲۴ متر است. در سال ۱۳۴۱هجری شمسی حضرت آیت الله دکتر محمد صادقی “ره”
آرامگاه فاطمه معصومه در میان بقعه با بلندی ۲۰/۱ و طول و عرض ۹۵/۲ در ۲۰/۱ متر قرار گرفته و با کاشیهای نفیس و زرفام (آغاز قرن هفتم پوشیده شدهاست. گرداگرد مرقد منور، دیواری به بلندی دو متر و طول و عرض تقریبی (۸۰/۴، در , ۴۰/۴) قرار دارد که در سال ۹۵۰ بنا گردید
در شش کیلومتری مرکز شهر قم کوهی وجود دارد که از فراز آن میتوان همه شهر را با یک نگاه طی کرد. این کوه منسوب به حضرت خضر(ع) با قدمت سه هزار سال است که حضرت خضر (ع) در آن غار به عبادت و نیایش میپرداخت، غاری که امروز به مسجد کوچکی تبدیل شده است
یکی از زمینهای با فضلیت و مبارکی که شایستگی زیارت قدوم پر برکت حضرت مهدی(ع) را پیدا کرده است محل بنای مسجد شریف امام حسن مجتبی(ع) است که در ابتدای شهرک امام حسن(ع) در کنار جاده قدیم قم تهران ساخته شده است. سالها پیش از این وقتی که در این مکان و اطراف آن هیچ
بقعه متبرکه امامزادگان هفتاد ودو تن در استان مرکزی – شهرستان اراک و در روستای ساروق واقع شده است . روستای ساروق در فاصله ۴۸ کیلومتری شهرستان اراک با ارتفاع۱۸۱۰ متر از سطح دریا قرار گرفته است . جمعیت ساروق ۳۰۰۰ نفر است. معروفترین محصول روستا فرش دستبافت می باشدکه روزگاری جزو معروف ترین کالاهای
امامزاده عبدالقهار بنایی آرامگاهی است که در روستای ورده در استان البرز کشور ایران واقع شدهاست. این بنا در قول عامه منسوب به امامزاده ابوالحسن، ملقب به عبدالقهار فرزند موسی کاظم و برادر امام رضا می باشد.اما احتمالا مربوط به یکی از نوادگان موسی کاظم است. چون در منابع تاریخی و رجالی فرزندی به نام
مسجد قدمگاه (غار قدمگاه) آذربایجان شرقی مسجد قدمگاه در نزدیکی روستای قدمگاه (روستای بادامیار) در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی آذرشهر قرار دارد و مانند غاری در دل کوه کنده شده و در دورههای قبل از اسلام به عنوان معبد مهری استفاده میشد. این معبد در قرون ۶ الی ۸ هجری قمری به عنوان تکیه عرفا
