بقعه شیخ دانیال خنج از بناهای دوران اسلامی (۷۱۱ هجری قمری) است. این بنا با مصالح لاشه سنگ احداث شده و دارای یک منار است که با کتیبه مزین شده است. شیخ دانیال خنجی از عرفای قرن هفتم هجری بوده است. شیخ دانیال از صالحان و زهاد معروف خنج بود و چه در زمان حیات […]
بقعه شاه فخرالدین احمد یا بقعه کاکا فخرالدین خنج در گوشه جنوبی شرقی خنج، در میان گورستان وسیعی قرار گرفته است. در سابق آنجا را تپه های متعددی از هر سو بر گرفته بود، ولی اکنون به علت توسعه شهر تمامی آن نواحی وحتی قسمتی از گورستان مسکونی گشته است . بنای آرامگاه از سنگ
بقعه شیخ شعیب از بناهای دوران اسلامی قرن هشتم هجری است. این بنا با مصالح لاشه سنگ، ساخته شده است. تزئینات داخلی این بنا، دارای کاربندی و طاقنماها میباشد. بقعه شیخ شعیب مربوط به سدهٔ ۸ ه. ق است و در خنج، محله شعیبی واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۸ با
این بنا در بیرون شهر ابرقو- از توابع شهرستان شیر از- واقع گردیده و بنای اولیه آن از قدیمی ترین مساجد ایران به شمار می آید . نقشه مسجد در حال حاضر، از نوع مساجد دوایوانی است . ایوان غربی بنا به گنبدخانه ای راه دارد که از داخل، مربع و از خارج، نیم دایره
این بنا در کوی سنان شهرستان جهرم در استان فارس واقع گردیده و از آثار دوره صفوی است . بنایی ساده با صحن، ایوان، غرفه های دوطبقه و شبستان است که کلا با سنگ و گچ ساخته شده است . لوحی سنگی در بالای در غربی مسجد نصب گردیده است که بر اساس آن، این
این بنا در سوریان، مرکز بخش بوانات، واقع گردیده و قدمت آن به دوره ایلخانی می رسد . به نوشته مصطفوی، بنای مسجد، اهمیت هنری زیادی ندارد و تنها اثر مهم آن، منبر منبت بزرگی بوده که به فرمان مظفرالملک، از محل میراث خواجه سعد بن محمد در سال ۷۷۱ هجری ساخته بوده اند و
مسجد جامع خنج مجموعهای از معماری و آثار تاریخی متعلق به سدهٔ هشتم هجری است. گفته میشود مسجد جامع قدیم خنج مانند مسجد عتیق شیراز بوده است. بنای اصلی مسجد مربوط به سال۷۸۶ هجری قمری است ولی بعدها به مرور زمان تخریب شده و تنها سردر ورودی آن باقی مانده است که دارای تزیینات آجروکاشی
این بنا در اصطهبانات در ۷۴ کیلومتری فسا واقع گردیده و ازآثار دوره صفوی است . از آثار این دوره در مسجد، بقایای محرابی با گچبری های ظریف است که در شبستان مسجد قرار دارد . چندین ستون شبستان قدیم آن، از سنگ های استوانه ای قطور است که بر بعضی از آنها، عبارات دعایی
این بنا در روستای قصر الدشت در حدود ۶ کیلومتری شمال غربی شیراز واقع گردیده و بر اساس کتیبه تاریخی موجود، در سال ۸۷۵ ه-. ق ساخته شده است . این کتیبه بر سنگی به ابعاد ۸۵×۸۰ ساتنی متر به خط ثلث نگاشته شده که بر اساس محتوای آن، این مسجد در زمان اوزون حسن
مسجد سبز قزوین از جمله مساجد تاریخی قزوین و مربوط به دوره قاجار است که در خیابان مولوی و محله آخوند واقع شده است. این بنا در سال ۱۲۶۳ هجری قمری توسط حاجی یوسف قزوینی بنا شده و اکنون فاقد حیاط و مشتمل بر شبستانی با شش ستون در میانه است و بر درگاه مسجد
این مسجد در جانب غربی خیابان پیغمبریه و نزدیک مزار پیغمبریه واقع گردیده، فاقد کتیبه تاریخی و معروف است که آن را شاه تهماسب صفوی به عنوان مسجد حرمسرای شاهی بنا کرده است . این مسجد دو در دارد . یکی، از جانب خیابان پیغمبریه و دیگری در کوچه جنوبی مسجد که از آنجا به
این بنا در محلهای به همین نام (منشعب از تکیه چهار مردان) واقع شده و به جهت وجود قطعه سنگی که تصویر دستی بر آن حک شده، به این نام خوانده شده است. با توجه به قطعات کتیبههای موجود، بنای آن تحدید و کتیبههایی بر آن الصاق شده است. بنای فعلی مسجد فاقد ارزش معماری
این بنا در روستای صرم در ۲۶ کیلومتری جنوب شرقی قم و ۹ کیلومتری جنوب غربی راه قم- کاشان واقع گردیده و از آثار دوره صفوی است . این مسجد دارای شبستانی گنبددار به ابعاد تقریبی ۹ و ارتفاع ۱۲ متر است که در چهارگوشه فوقانی آن، با زدن نیم طاقی هایی، صورت مربع را
این بنا در گوشه شمال شرقی میدان کهنه واقع گردیده و درسال ۱۳۱۰ شمسی توسط آیت الله حاج میرزا محمد فیض در محوطه ای به طول و عرض ۲۱×۲۱ متر، مرکب از ده چشمه طاق بر فراز چهار ستون سنگی مضلع ساخته شده و بعدها گسترش پیدا کرده است . بخش غربی مسجد، متصل به
مسجد امام حسن عسکری (ع) (گرگان) بنای کنونی مسجد، جدید – مربوط به بعد از انقلاب اسلامی- و فاقد جنبه های تاریخی و هنری است . در کنار مسجد، قدمگاهی نسبتا قدیمی وجود دارد .
این بنا نزدیک چهارراه میدان واقع گردیده است . اصل آن را از دوره صفویه می دانند که در دوره قاجاریه تعمیر و بازسازی شده است . مسجد مزبور در سال های اخیر علی رغم ثبت تاریخی، تخریب و مسجد جدیدی با اسلوب مشابه مسجد قدیمی، جایگزین آن گردیده است . گفته می شود که
این بنا در تمیجان رانکوه واقع گردیده و بنای اولیه آن مربوط به دوره صفویه است که در دوره های بعد تغییراتی را پذیرفته است . پوشش چوبی مسجد، بر روی تیر حمال میانی و آن هم بر روی فیلپایی با مقطع ستاره شکل قرار گرفته است . صحن مسجد به دو قسمت اصلی تقسیم
این بنا در محله پیرسرای رشت واقع گردیده و بنای نسبتا قدیمی به طول ۱۰/۱۱و عرض ۵/۸ متر است . فیلپایی در وسط مسجد با ازاره هشت ضلعی و ساقه مدور قرار دارد . ازاره مسجد کاشیکاری است . در کنار محراب، در بزرگی است . که به اتاقی به طول و عرض ۹۰/۴×۳۰/۶ متر
مسجد جامع رشت این بنا در محله بازار واقع گردیده و در طول زمان بارها بازسازی شده است؛ بدین خاطر نیز اطلاعی از بنای اولیه آن در دست نیست . بر اساس نوشته میرزا حسن خان اعتماد السلطنه در ” مرآت البلدان “، بانی این مسجد را پدر و برخی، مادر هدایت الله خان رشتی
این بنا در محله ساغری سازان شهر رشت واقع گردیده و در دوره قاجار به صورت مسجد و مدرسه توسط حاج سمیع خان رشتی بنا گردیده است . طول و عرض مسجد، غیر از محوطه زیر غرفه زنانه در غرب مسجد،۲۰×۱۷×۳۰/۱۹ متر است . فضای داخلی مسجد توسط فیلپاهایی به چهار قسمت تقسیم شده است
این بنا در محله استادسرای رشت واقع گردیده و در حدود سال های ۱۲۴۴-۱۲۴۲ ه-. ق توسط میرزا محمد طاهر مستوفی بنا گردیده و در دوره بعد توسط حاج شیخ مهدی لاکانی تعمیر و مرمت شده است . مسجد فعلی، بنایی به ابعاد ۳۰/۸×۷۰/۱۶متر است که پوشش آن در وسط بر روی سه فیلپا قرار
این بنا در محله خمیران رشت واقع گردیده و ازآثار دوره قاجاریه است . طول بنا از داخل، ۱۰و عرض آن، ۵/۸ متر است . دو فیلپای قطورهشت ضلعی در وسط مسجد است که پایه آنها تا یک متر کاشیکاری دوره قاجاریه دارد . ازاره داخل بنا، کاشیکاری سال ۱۳۵۳ه-. ق است . در ضلع
این بنا در محله چمارسرای کیاب واقع است . گملین، سیاح اروپایی در سال ۱۱۸۵ه-. ق از این مسجد نام برده است . مسجد کنونی، بنایی ساده به طول و عرض ۵/۱۲×۲۰/۱۷ متر با شش ستون در وسط است . سقف، لمبه کوبی و بام، سفال سراست . مناره ای آجری نیز دارد که بر
این بنا در شهرستان خرم آباد واقع گردیده است . بنای اولیه مسجد در سال ۹۷۰ ه-. ق به دستور شاه پرور سلطان، دختر اغوربیک- از اتابکان لرستان- ساخته شد و در دوره های بعد مرتبا تعمیر و مرمت گردید تا اینکه در دوره متأخر بازسازی و حجرا تی در شمال و جنوب – جهت
این بنا در کوی دوانگه بروجرد واقع گردیده و به مناسبت مجاورت در کنار حصار و قلعه سابق شهر، بدین نام خوانده می شود . شبستان این مسجد در سال ۱۳۱۰ و ایوان آن در سال ۱۳۱۱ ه- .ق به اتمام رسیده است . از هموطنان عزیز ساکن بروجرد تقاضا می شود در صورت داشتن
این بنا در محله چناربن ساری واقع گردیده و بنای اولیه آن به نوشته منابع تاریخی، در سال ۱۴۴ ه-.ق به دست ابوالخصیب- والی عرب طبرستان- ساخته شده و به روایت دیگر توسط یحیی بن یحیی بنیاد نهاده شده و توسط مازیار بن قارن به اتمام رسیده است. بنای کنونی مسجد،فاقد آثار تاریخی، و شامل
این بنا در نیاکی محله ذآمل و متصل به تکیه نیاکی واقع گردیده که در سال ۱۲۵۵ ه-.ق توسط میرزا محمد علی نیاکی بنا گردیده و در دوره های بعد، تغییرات و تعمییراتی در آن انجام شده است. بر بالای محراب، لوحه ای چوبین متضمن کتیبه ای مورخ ۱۲۵۵ ه-.ق نصب شده است.
این بنا در دهکده یالی یا یالو- از دهکده های یالورود شهرستان نور- در استان مازندران واقع گردیده شبستانی است که شش فیلپای مربع به ابعاد هر ضلع ۱۱۸ سانتی متر، پوشش طاق و گنبد آن را استوار ساخته است . این مسجد، محرابی گچکاری دارد که سوره نور بر اطراف آن گچبری شده است
این بنا در کمر بن- از دهکده های شهرستان نور- در استان مازندران واقع گردیده و شبستانی است که پوشش طاق و گنبد آن بر روی یک ردیف فیلپا قرار گرفته است . مصالح بنا از سنگ و گچ است . این مسجد در سال ۱۲۵۵ ه- . ق تعمیر گشته و در دوره جدیدتر،
مسجد میرزا عبدالباقی خان (رامسر) این بنا درآخوند محله رامسر و در کوچه گلشن واقع گردیده و بنای اولیه آن، از آثار دوره قاجاریه است . ابعاد مسجد، ۱۴×۱۹ متر است که پوشش چوبی داخلی، بر روی دو حمال قرار گرفته که هر سر حمال ها نیز روی سه ستون چوبین قطور قدیمی استوار است
این بنا در بلده شهرستان نور در استان مازندران واقع گردیده و متشکل از شبستانی است که پوشش طاق گنبد آن بر روی سه فیلپا قرار گرفته است . مصالح مورد استفاده، سنگ و آهک و نمای بنا سفید کاری است . در ضلع جنوبی شبستان، محراب ساده ای تعبیه کرده اند . در این
