استان کهگیلویه و بویراحمد از شمال و شرق به استان چهار محال بختیاری از جنوب به فارسو از غرب به استان خوزستان محدود می شود .
در نظری کلی موسیقی قشقایی ها مانند موسیقی های بومی بیشتر مناطق ایران شامل مقام خوانی و ترانه سرایی است . مردم قشقایی عمدتا به زبان ترکی سخن می گویند و احتمالا بازماندگان کسانی هستند که از آذربایجان به این منطقه کوچ کرده اند .
موسیقی قشقایی را سه گروه از اهل موسیقی عرضه می کنند که عبارت اند از :
1. عاشق ها: که مانند عاشیق های آذربایجان سازشان چگور است و احتمالا سازشان را از نواحی قفقاز به این منطقه آورده اند . امروزه جای ساز عاشق ها را کمان چه گرفته است .
از مقام هایی که عاشق ها اجرا می کنند می توان( کوراغلی ) ، ( جنگ نامه ) و سحر آوازی ( بیدارباش ) را نام برد . چوپانان گله هاو زنان هنگام شیر دوشیدن مقام هایی می خوانند که جالب توجه است .
2. چنگیان :بیش تر سهم را در عرضهی موسیقی قشقایی بر عهده دارند . سازهای متداول در بین چنگیان عبارتند از کرناو سورنا و نقاده که در عروسی ها استفاده می شود .
3. ساربانان: گروهی هستند که آهنگ های قومی خود را همراه با نی می خوانند اشعار آنان در وصف حرکات و فعالیت های ایل است . زبان شعری آهنگ های ساربانان واژه هایی شبیه به زبان پهلوی دارد که در بین مردم به زبان کورشی معروف است .
سازهای قشقایی عبارتند از سورنا، کرنا، چگور، نی ، دایره ،نقاره .
