این منطقه (Kharmankooh hunting prohibited region) در شرق شیراز ودر حاشیه جاده شیراز استهبان واقع شده است. منطقه شکار ممنوع خرمن کوه در شمال شهر فسا قرار دارد و مرتفع ترین نقطه این شهرستان محسوب می شود.خرمن کوه در موقعیت جغرافیایی E5330 تا E5340 طول شرقی و N2909 تا N2917 عرض شمالی قرار دارد.ارتفاع قله آن در حدود ۳۱۸۳ متر از سطح دریا است.
دشتهای شهرستان فسا که از آبرفت های دوره ی کواترنری پوشیده شــده اند ، نسبتاً هموار بوده و پستی و بلندی چندان زیادی ندارند.ارتفاع این دشتها در هیچ نقطه ای کمتر از ۱۱۰۰ متر نیست و شیب آن حدود یک الی سه درصد است.خرمن کوه ناودیس بزرگی است که ارتفاعات اطراف آن توسط طاقدیسها به وجود آمده و بطور کلی نزدیک به ۴۰ درصد از وسعت شهرستان فسا دشت و بقیه کوهستانی است.ارتفــاعــات شهرستان فســا دنباله ی رشته کوههای زاگرس با جهت شمال غربی ، جنوب شرقی هستند که با ایجاد دهلیزها و مخروط افکنه در امتداد خود مراکز سکونتگاهی این شهرستان را بصورت متمرکز(طولی ،میدانگاهی) شکل داده اند.
پوشش گیاهی استپی و نیمه استپی : این نوع پوشش گیاهی منطبق بر منطقه ی نیمه خشک بوده و به علت دخالت بی رویه انسان ، رستنیهای طبیعی آن اغلب نابود و علفهای هرز جانشین آنها گردیده است . مهمترین گیاهان این نوع پوشش عبارتند از : کنگر ، جاشیر ، بومادران ، خارشتر،شاطره، اُشنان یا اُشْلـُنگ،درمنه،گَــَون ( کتیرا ) ، اسپند ، اسفناج وحشی ، شیرین بیان ، بوته های گز و درختانی مانند ، بید ، کاج ، سرو و…
پوشش گیاهی جنگلی :
بطور کلی این نوع پوشش گیاهی در ارتفاعات و نواحی نیمه شمالی شهرستان به وفور دیده می شوند و در اصل نوعی از جنگلهای تنک می باشند که در فواصل درختان درختچه های خاردار فراوانی مشاهده می شود و برخی آن را جنگلهای مناطق خشک نیز می نامند .
معروفترین درختان جنگلی از این نوع پوشش عبارتند از :
درختان اُرسْ (ســروکوهی = وُهــلْ ) ، بــادام کوهی ،پسته کوهی ، انجیر ، کیالک ،کنار(سدر) ،گردو و …. علاوه بر اینهادر منطقه فسا حدود یک ۱۸۰ هکتار جنگل مصنوعی از گونه های اکالیپتوس ،کاج ، اقاقیا ، سرو و… احداث شده است.
پستانداران :کل و بز ، قوچ و میش خرگوش ،گرگ ، روباه و…موجود میباشد.
و پرندگان شامل: کبک،تیهوو انواع پرندگان شکاری در این منطقه زندگی می کنند.
مهمتــرین دشتهــای این شهرسـتان عبارتنــد از : دشت فســا ،دشت نوبندگان ، دشت ششده و قره بلاغ ،دشت گــّربایگان ( به معنی سرزمین برهنه و یا محل کوه گـّر ) ، دشت میان جنگل و دشت شیبکوه .
درارتفاعات بیش از ۲۰۰۰ متر درختان اُ رسْ (ســروکوهی = وُهــلْ ) پوشیده و درکمتر از این ارتــفاع ، درختان پسته ی کوهی (بنه) ، بادام کوهی (الوک) و زالزالک (کیالک )وجود دارند که از فرسایش خاک وافزایش سرعت آب وایجاد سیل در ارتفاعات جلوگیری می کند.
جنس وپوشش گیاهی کوهها می توان گفت غلبه با سنگهای آهکی و گچی است .
آدرس : فارس – در حدود ۲۲ کیلومتری شمال غربی شهرستان فسا
منبع : بزنیم بیرون
