مسجد حاج علی/مسجد بازار (لنگرود) این بنا در محله بازار لنگرود واقع گردیده و نوسازی شده است . مسجد به غیر از در منبت زیبای مورخ ۱۲۴۱ه-.ق، فاقد اثر تاریخی و هنری است .
این بقعه در شمال بازار لنگرود قرار دارد و متعلق به یکی از حکام کیایی است. زمان ساخت بقعه مربوط به دوره کیاییان است. این بنا شامل اتاق حرم و ایوان جانبی آن است. ازاره دیوارهای حرم و ایوان ها دارای کاشی کاری عصر تیموری صفوی و قاجار است. درهای بقعه از قدمت زیادی برخوردارند
نام مکان:دوازده امامزاده- دوازده تن(چهارکیلومتری جنوب لنگرود ) نوع مکان: مذهبی تاریخچه: این بقعه مدفن ۱۲ تن از سادات کیایی است که بر بخش شرقی گیلان حکومت میکردند و چون موطن سادات کیایی ملاط بود به سادات ملاطی نیز معروف هستند طبق شجرهنامهای که در بقعه موجود است این دوازده تن عبارتند از سید علی
این بنا در جنوب شرقی رودسر ، در فاصله هفت کیلومتری « حسنک سرا» واقع شده است. این بقعه دارای یک ایوان کوچک در سمت ورودی و دو اتاق کوچک در طرفین آن است. گنبدخانه به شکل هشت ضلعی و ساده ساخته شده، سطح آن را با گچ ، اندود کرده اند. قطر دیوارها حدود
مقبره بی بی مریم (تم سنیتی) مربوط به سدهٔ ۸ ه. ق. است و در شهرستان قشم، روستای تم سنتی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. نام تم سینیتی یا طم صنیتی (به روایت در بعضی کتب)
امامقلی خان از سرداران جنگی در زمان شاه عباس یکم است. امامقلی حکمران بود و ایرانیان به فرماندهی او، پرتغالی ها را از منطقه هرمز بیرون کردند. او در دوره شاه عباس به اوج قدرت و محبوبیت رسید و در شیراز حکمرانی می کرد. امامقلی پسر الله وردی خان، رئیس غلامان شاهی بود. پس از
جزیره قشم به دلیل پیشینه تاریخی خود که حتی قبل از میلاد مسیح(ع) نیز آباد و دارای جمعیت قابل توجه و مرکز حکومت جزایر و بنادر خلیج فارس بوده است. در هر گوشه و کنار قشم آثاری از گذشته یافت میشود که در آن میان وجود گورستانهای قدیمیدر کنار منزلگاههای متروکه، قلعهها، حصار و برجها
از بقاع متبرکه است که توسط منطقه آزاد قشم بازسازی شده و صحن و فضای آن گسترش یافته است . زیارتگاه شاه شهید در جوار غارهای خربس قراردارد . مردم بومی جزیره درباره شاه شهید داستانهای دل انگیزی می گویند.
آرامگاه سید غلامرسول در پنج کیلومتری شمال غربی چابهار قرار دارد. شماره ثبت ملی آن ۱۵۵۹/۳ است. قدمت آن به سال ۴۶۵ ه.ق بازمیگردد. این آرامگاه با دیوارههای سفید رنگ به سبک معماری هندی که دروازه ورودی آن در ضلع غربی بنا واقع گردیدهاست. پس از درب ورودی صحن بزرگ حیاط مشاهده میشود امامزاده در
از مناطق دیدنی چابهار می توان از مسجد تیس نام برد؛ مسجد جامع تیس که از لحاظ معماری مانند مساجد کشورهای پاکستان و هندوستان می باشد مانند اکثر مساجد اهل تسنن دارای یک مناره است. صحن این مسجد هر زائری را ولو برای اولین بار، به یاد تابلوهای پر از رنگ و نقش های زیبا
تاریخچه: آیت الله سیّد محمد نجفی در سال ۱۲۵۷ شمسی در نجف اشرف ( عراق ) دیده به جهان گشود.ایشان از نوادگان امام حسین (ع ) و از سلاسه پاک پیامبر اسلام است. زندگی معنوی و روحانی و جاوید آقا همیشه در قلب عاشقان و مریدانش جا دارد و هرگز فراموش نمی شود. روح بزرگوار
مدیر اجرایی حرم هلال بن علی (ع) آران و بیدگل گفت: از ابتدای امسال تاکنون ۶ هزار و ۳۰۰ گردشگر خارجی از ملیتهای مختلف از این امامزاده بازدید کردند. سیدجواد تکیه در گفت و گو با خبرنگار ایسنا اظهار کرد: روزانه به طور متوسط ۵۰ تا ۷۰ گردشگر خارجی از این امامزاده بازدید میکنند که
نخستین قبرستان مسلمین در ایران؛ قبرستانی عجیب با قدمت ۱۲۰۰ سال با نقشهای عجیبتر روی سنگهایش در روستایی به نام “سفیدچاه” واقع است. قبر ملک بادله حاکم شمال در این گورستان قرار دارد. اگر چه این روزها کمتر کسی به سنگهای فرو رفته در خاک این قبر اعتنا میکند. کُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَهُ الْمَوْتِ وَنَبْلُوکُم بالشَّرِّ
قدمت قدمگاه خضر آمل که یک بنای شش ضلعی کوچک است به سده نهم هجری میرسد که در آمل، خیابان رضوانیه، جنب کتابخانه عمومی شهر و روبروی بیمارستان ۱۷ شهریور واقع شده است .این اثر در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۳۵ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. به
مقبره تاریخی شیخ محمد شهریار ، متعلق به قرن ۴ هجری و در روستای لمزر سوادکوه قرار دارد. شیخ محمد از علما و مدرسین برجسته زمان خود بود.او دانشور و کلامشناس برجسته امامی اواخر سده چهارم قمری است . زادگاه شیخ محمد شهریار سوادکوه طبرستان بوده است. از نحوه زندگی وتاریخ مرگ او اطلاعات چندانی
مقبره درویش فخرالدین مربوط به سدهٔ ۹ هجری قمری است . و در شهرستان بابل ، شهر موزیرج واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۴۶ با شماره ثبت ۶۴۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا تاریخی و بلند در غرب شهر بابل و در شمال جاده
امامزاده عبدالله، از نوادگان حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) می باشد. به روایت علمای روستا، از اقدامات ایشان می توان به مبارزه با حاکم زرتشتی منطقه بنام «زبیر» در راه اسلام و از بین بردن مذهب زرتشتی در روستای آتشگاه اشاره نمود. ایشان در دعوت و جذب مردم به دین مقدس اسلام از هیچ
مسجد و منار برسیان از جمله آثار تاریخی موجود در خارج از شهر اصفهان مسجد و مناره برسیان است. برسیان یا بارسیان که به احتمال قوی در اصل پارسیان بوده دهکده ایست که در فاصله ۴۲ کیلومتری مشرق اصفهان در شمال بستر زاینده رود واقع شده و حد فاصل بین بلوک براآن و رودشتین است.
کلیسای نیکاغایوس مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، جلفا، محله قاراکل، کوچه خواجه عابد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۷۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کلیسای نیکوغایوس مقدس واقع در محلهٔ قاراگل در۱۶۳۰م بنا شده است. کلیسا با پلانی مستطیل
کلیسای گریگور (لوسارویچ مقدس) مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، محله جلفا، خیابان خاقانی، کوچه میدان کوچک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۶۴۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این کلیسا در محلهٔ میدان کوچک قرار دارد و در۱۶۳۳م با همت
این بنا در بازار بزرگ اصفهان واقع شده و در سال ۱۳۰۵ هـ . ق به وسیله حاج شیخ محمدباقر محمدتقی مسجد شاهی در هفت جریب ساخته شده است.
بنای مسجد شیره پز ها مربوط به اوایل قرن دوازدهم می باشد. بانی این مسجد پدر حاج سید جعفر شیره پز بوده و سپس سید جعفر آن را به اتمام رسانده است. بخش جدید شبستان در جبهه باختری به وسیله ستونهای سنگی و پوشش طاق احداث و سعی شده حتی الامکان با بخش قدیمی همخوانی
این بنا در محله شهشهان و نزدیک بقعه تاریخی شهشهان واقع شده و در سال ۱۲۹۰هـ . ق به سعی و اهتمام محمدعلی بن محمدباقر گلستانه بنا شده و دارای صحن، ایوان و شبستان است که با تزیینات کاشی کاری و کتیبههای متعدد مزین شده است.
این بنا در کوچه مشهور به باغ قلندرها که مسجد حکیم را به بازار بزرگ اصفهان متصل می کند، واقع شده و مسجد کوچکی است که صحن کوچک آن را در دوره اخیر با طاق شیشهای پوشاندهاند و به همین جهت ه آن مسجد شیشه نیز می گویند. این مسجد در زمان شاه سلیمان صفوی
این بنا در ساحل جنوبی زاینده رود و ۱۸ کیلومتری خاور اصفهان واقع شده و به همراه نمونههای مشابه ـ مسجد کاج و ازیران ـ در همین منطقه، مربوط به قرن هشتم هجری است که امروزه به حالت نیمه ویران در آمدهاند. نقشه این مسجد با توجه به وضعیت حاضر دارای اتاق مربع شکل سادهای
مسجد خیاط ها که به اسامی پادرخت، پا درخت سوخته و پا درخت سوخته زنجانی نیز معروف می باشد در کتاب بخشی از آثار ملی اصفهان، جزو مساجد عهد قاجاریه معرفی شده است. تنها تاریخ موجود در بنا سال ۹۷۵هـ . ق نشان می دهد و به در قدیمی آن مربوط می گردد. کتیبه سردر
این بنا در ۲۴ کیلومتری اصفهان و شمال بستر زاینده رود واقع شده است و از آثار قرن هشتم هجری محسوب می گردد. نقشه مسجد عبارت از چهار طاقی گنبدداری است که از جهات شمال، خاور و باختر، به بیرون راه دارد. در ضلع جنوبی این مسجد، محراب و در ضلع شمالی آن، از بیرون،
مناره برسیان در روستای برسیان بر ساحل شمالی زاینده رود و در شرق اصفهان قرار گرفته، یکی از قدیمی ترین مناره های ایران است که در میان مناره های اصفهان که دارای تاریخ هستند سومین مناره قدیمی به حساب می آید. تاریخ ساخت مناره سال ۴۹۱ ه.ق می باشد. این مناره ی ستونی مدور، بدون
در سی کیلومتری خاور اصفهان و در جنوب بستر زاینده رود دهکده ازیران واقع شده که مردم محل آن را (ازیرون) تلفظ می کنند. در این دهکده که در خاور دشتی واقع شده، به سبک بناهای مغولی در قرن هشتم هجری مسجد جالب توجهی وجود دارد که در حال انهدام و ویرانی است. کتیبه خارجی
مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان بزرگمهر، خیابان شاه زید واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۱۶ با شمارهٔ ثبت ۲۹۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است همچنین گفته میشود این بنا در عهد شاه عباس اول محل تجمع صوفیان بودهاست و گروهی از ایشان
در روزگار صفوی محل عبادت صوفیان و جایگاه «خلیفه الخلفا» قطب و پیشوای صوفیان صفوی بود که به عنوان یک مکان مقدس، گاه عدالتخواهان در آن بست مینشستند و هیچ کس حق نداشت با سلاح وارد آن شود. در سالهای حکومت قاجار، دیگر این محل یک مکان مقدس و امن به حساب نمیآمد و در
