مقصدمان روستای کیاسر است . روستایی در فاصله ی ۵۰ کیلومتری بهشهر می باشد .به روایت تاریخ در ازمنه ی گذشته کیاشهر نامیده است با وسعتی به مراتب بزرگتر و بیشتر از آنکه اکنون است . وقوع زلزله و شیوع طاعون دوبار این منطقه ی آباد را تا سرحد نابودی کامل پیش برد و اکنون کیاسر روستایی است مرکب از کیاسر بالا و کیاسر پایین که از سطح دریا هزار و ۱۱۰ متر اراتفاع دارد .آب و هوای این روستا کوهستانی است با زمستانی سرد و تابستانهایی نسبتا گرم . در شمال کیاسر دو رودخانه منظره ای زیبا و دیدنی به آن بخشیده است .رودخانه های بزرگ و کوچک که به گویش مردم این دیار گته رود و خرده رود نامیده می شود. درفاصله ای نه چندان دور از این روستا چندین چشمه آب زلال و شفاف قرار دارد چشمه های قدیمی و کهنی که آب شرب مردم روستا و باغات اطراف آن را تامین می کند. آب گوارا و خنکی که از دل زمین سخاوتمند می جوشد و نجوای عاشقانه اش با طبیعت. اراضی کشاورزی این روستا سطحی صاف و ناهموار دارد .شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری می باشد. صنایع دستی هنوز در روستای کیاسر رواج دارد گلیم بافی ،سفره بافی، چادر شب بافی و قالیچه.
