با وجود هزینه ۲ میلیارد تومانی انجام گرفته برای فاز اول روستای هدف گردشگری «جواهرده» رامسر در مازندران، وضعیت این منطقه زیبا و جذاب طبیعی نامناسب است. غیر از چند کوچه باریک ، بقیه خیابانها و کوچههای این روستا شرایط مناسبی از لحاظ آسفالت و همواری ندارد. گردشگران زیادی که برای فرار از گرمای رامسر قصد دارند ساعاتی را در دل کوهها و ارتفاعات این روستای پر از آبشار و نقاط دیدنی سپری کنند، غالباً با مشکلاتی روبهرو میشوند که عطای دوباره آمدن به این منطقه را به لقایش میبخشند. در تعطیلات وقتی هزاران گردشگر از نقاط دور و نزدیک به این روستا سفر میکنند با صحنههایی مواجه میشوند که به نظر نمیرسد دیگر رغبتی به سفر دوباره به این منطقه داشته باشند.
روستای جواهرده که چون نامش جواهری در دل ارتفاعات جنوبی رامسر است، از داشتن ابتداییترین امکانات مثل سرویس بهداشتی، مرکز خدمات رفاهی و… محروم است. گویا در تقابل ایدههای ارائه شده از سوی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و شورای اسلامی روستا کارها به کلی رها شده و هیچ کدام نمیدانند باید کدام بخش از کارها را انجام دهند. چند روز قبل به دلیل نبود امکاناتی برای اطفای حریق، یکی از بزرگترین آلاچیقهای این روستا که فاصلهای کمتر از ۱۰۰ متر با محل استقرار آتشنشانی روستا داشت ، آتش گرفت و به خاکستر تبدیل شد. در گذشتههای نه چندان دور وقتی هنوز قدمهای تکنولوژی در این روستا به اندازه امروز پر رنگ نشده بود، اراضی روستا بیشتر باغ و زمین کشاورزی بود، اما هماکنون وقتی از ارتفاعات به این روستا نگاه میکنید حلبهای قرمز حکایت از پایان سنتی نشینی دراین روستای هدف گردشگری دارد. ساختمانهای بلند مرتبه دیگر اجازه دیده شدن بافتهای قدیمی را به گردشگران نمیدهد.
مشکلات روستا
یکی از ساکنان بومی روستا بر این اعتقاد است که مسئولان در ایجاد رفاه نسبی برای گردشگران که مهمترین تأمینکننده اقتصاد منطقه هستند ناتوان ماندهاند.« الان در جواهرده سرویس بهداشتی نداریم. دهیاری و شورای اسلامی روستا از هر خودرویی که وارد روستا میشود مبلغی حدود ۲ هزار تا ۲ هزار و ۵۰۰ تومان دریافت میکند. امسال از اجارهکنندگان هر آلاچیق در حوالی آبشار مبلغی حدود ۳ میلیون تومان دریافت شد. بابت هر ساخت وسازی که انجام میگیرد میلیونها تومان عایدی شورا و دهیاری است، اما اینکه این پولها کجا و چگونه هزینه میشود مشخص نیست!» برای روشن شدن ماجرا با «غلامرضا فیلی» رئیس شورای روستا صحبت کردیم.
فیلی که دل پر دردی از توجه نکردن مسئولان داشت، گفت: به رغم اینکه روستای ما به عنوان روستای هدف گردشگری به ثبت رسیده، اما از نبود نگاه ملی به خود رنج میبرد. در تعطیلات سال، این منطقه ییلاقی زیبا؛ مملو از جمعیت میشود در حالی که، امکانات هرگز به اندازه حضور بالای گردشگران در روستا نیست. در همین تعطیلات چند روز اخیر حدود ۲ هزار خودرو سواری به این روستا آمد که در این میان، ۸۰ تا ۹۰ درصد خودروها به دلیل ترافیک سنگین برگشتند و نتوانستند به روستا برسند که این مسأله بیانگر کمبود امکانات است.
وی در بیان دغدغهها و مشکلات روستا، اظهارداشت: از مشکلات عمده ما مسأله آسفالت روستاست که آسفالت بیرون از بافت روستا، به اداره راه و شهرسازی مربوط میشود و آسفالت داخل روستا با توجه به اینکه جزء بافت با ارزش محسوب میشود، در حوزه اختیارات بنیاد مسکن است. در بخش خارج از بافت روستا هنوز اقدام محسوسی را شاهد نبودهایم و متأسفانه، وضعیت آسفالت از جاده خاکی نیز نابسامانتر است. حتی شهرداری هم از دادن وسایل و امکانات با این توجیه که اگر این وسایل هنگام انجام کار خراب شود، خسارت مربوطه را از کدام دستگاه و ارگان باید بگیریم، مضایقه میکند!
رئیس شورای اسلامی روستای جواهرده افزود: در معابر، بویژه در پیاده روها با مشکل پیشروی مواجه هستیم، به طوری که پیاده روها در برخی نقاط تنگ و کور میشود! (مغازههایی که به حریم پیاده روها تجاوز کردهاند و مجوزهای غیر قانونی که در این زمینه به افراد داده شده، ریشه اصلی مشکلات در این زمینه است). از طرفی، مدتی است که دو نانوایی روستا به خاطر یک سری اختلافات با اداره آرد و نان تعطیل شده و مردم و گردشگران را با مشکل مواجه کرده است. تنها مرکز بهداشت موجود هم نیازمند توجهات و رسیدگی بیشتر و بهتر است. بخصوص که اکنون در تابستان و در اوج مسافرتها قرار داریم و قطعاً حضور یک اکیپ مجهز پرستاری به بهبود شرایط بهداشتی و درمانی منطقه کمک میکند.
«محسن مداح»، بخشدار رامسر نیز در این باره عقیده دارد که با توجه به اینکه روستا جزء بافت با ارزش محسوب میشود، نمیتوان برای آسفالت داخل بافت آن اقدامی کرد، از جمله آنکه بنیاد مسکن که متولی این امر است نمیتواند از قیر رایگان برای آسفالت روستا استفاده کند و تنها راهی که میماند سنگ فرش روستاست که در بسیاری دیگر از روستاهای نمونه گردشگری مثل روستای کندلوس نیز چنین اقدامی صورت گرفته است. فاز یک این طرح توسط بنیاد مسکن، اجرایی شده که هزینهای بالغ بر 2میلیارد تومان را در بر داشته است.
«حسین متاجی» رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری رامسر نیز گفت: بیشتر این اقدامها متوجه بنیاد مسکن است و در واقع میراث فرهنگی به نوعی دستگاه هماهنگکننده در این بخش محسوب میشود.
«جانالله عبدی»، مدیر کل امور روستایی استانداری هم تصریح کرد: در بحث زیرساختها که یک اقدام بین بخشی است، نیازمند مشارکت چند دستگاه از جمله اداره مسکن و شهرسازی، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و حتی دستگاههایی چون اداره آب منطقهای هستیم. اداره کل امور روستایی در واقع آخرین بخش و البته عملیاتیترین بخش آن محسوب میشود. جلسات و نشستهای خوبی هم در تهران با سازمان میراث فرهنگی کشور داشتهایم که نتایج خوب آن در آینده دیده خواهد شد.
