آرامگاه حلیمه خاتون مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، روستای عصمت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۹۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.بقعه متبرکه امامزاده حلیمه خاتون(س) منسوب به دختر گرامی موسی بن جعفر(ع) در بخش مرکزی، شهر قزوین خیابان سلامگاه و خیابان بوعلی، در کوچه شهید فرامرزی(زر گره کوچه) شیشهگرهای شهر قزوین واقع است.
معماری بنای آرامگاه حلیمه خاتون
بنای بقعه سال ۱۳۷۷ در اجرای طرح جامع در حال بازسازی گردید و مرقد مطهر در سردابی به مساحت ۷۰ متر مربع واقع و فضای درون آن به هنرهای کاشیکاری ، آجر کاری و خوشنویسی تزئین شده قرار دارد. حسینیه ای به وسعت ۱۷۰متر مربع در قسمت شرقی حرم احداث گردیده است و تزئینات آن به ویژه کتیبه فوقانی دورادور بنا با اشعاری فارسی و خط نستعلیق بر روی کاشیهای خشتی آبی رنگ در خور توجه می باشند . بر روی سنگقبر کتیبه ذیل حجاریشده است: «هذا المرقد المنور و مضجع الشریف لبنتی الإمام موسی بن جعفر الصادق علیهالسلام، السیدتین حلیمه خاتون و رحیمه خاتون سلاماللّه علیها، دفنتا فی هذا المکان الشریف تاریخ الوضع فی سنه ۱۴۲۴ ه. ق.»
بنای قبلی که از خشت و گل بود در سالیان قبل تخریب شد و به جای آن بنای با شکوهی پیریزی شد .بنای زیارتگاه شامل حیاط، گنبد، گلدسته، ایوان، ضریح و سرداب است. حیاط زیارتگاه کوچک، ساده و بدون هیچ تکلف و پیرایشی است؛ اما فضای داخلی بقعه مزین به هنر کاشیکاری، آجرکاری و خوشنویسی است. وسط اتاق مرقد، ضریح زرینی دیده میشود که از آبطلا و نقره ساخته شده است. ایوان بقعه رو بهجانب جنوب غرب قرار دارد و توسط سه پلکان از کوچه به مدخل آن راه مییابد. این ایوان به ارتفاع تقریبی ۸ متر است که سراسر با کاشیهای لاجوردی در زمینه گلوبوته و آیات قرآنی تزیینشده است.
از سبک معماری امامزاده حلیمه خاتون اینگونه برمیآید که این بنا یکی از مکان های زیارتی قزوین است در دوران قاجاریه ساخته شده و در چهارمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی مرمت شده است.
زائرین این امامزاده بیشتر همسایگان، اهالی زرگر کوچه و محلههای اطراف هستند.
