بلیط هواپیما سوئیت تبریز

موزه احد حسینی تبریز ، موزه مجسمه های دیدنی

زمان مطالعه : 7 دقیقه - تاریخ بروزرسانی :
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۰

موزه احد حسینی تبریز ، موزه مجسمه های دیدنی می باشد که یکی از جاهای دیدنی است که در سفر به تبریز پیشنهاد می کنیم حتما سری به این موزه بزنید . استاد احد حسینی یکی از مجسمه سازان مشهور تبریزی است که آثار وی در اكثر پايتخت های هنری جهان از جمله پاريس ، رم و استانبول شناخته شده و مزين موزه های آنجا است، در تبريز نیز ابتدا در موزه آذربايجان و اینک در موزه آثار حسینی مورد استقبال قرار می گیرد. مجسمه های اضطراب، زنجيرهای بدبختی زندگی و جام جهان نما از جمله آفريده های هنری این مجسمه ساز بزرگ و بی ادعای تبريزی هستند. حسينی پس از يك سال تحصيل در دانشكده بيازيت رم ایتالیا، به كشور فرانسه رفت و شش سال در مؤسسه آرت دكوراتيو مجسمه‌ سازی مدرن را نیز آموخت. سپس در مسابقات مختلف پیروز شد و آثار وی مورد توجه جهانیان قرار گرفت. دیدن آثار هنرمند بزرگی كه سال ها در بهترين شهرهای جهان آثار فاخری ساخته و نشان هنری از رئيس جمهوری فرانسه دريافت كرده باعث افتخار هر ایرانی است.

موزه احد حسینی

احد حسینی در ۲۳ مرداد ۱۳۲۳ در کوزرخانا (کویِ‌ کوزه‌ گر خانه، تبریز) متولد شد. پدرش سرپرست اتحادیه‌ گرمابه ‌داران شهر و معتمد محل بود. در سال‌ هایِ آشفته‌ تاریخِ ایران پس ازجنگ جهانی دوم، خانواده حسینی در فقر شدید زتدگی می ‌کرد. احد تمایلی به رفتن به مدرسه نداشت. احد بچه‌ ای لاغر و از نظر جسمانی بسیار ناتوان بود. این بچه‌ درمانده اغلب در بازی ‌های کودکانه صدمه می ‌دید. دررفتگی انگشتان دست و پا همیشه با او بود. روزی در سال ۱۳۳۲ هر دو دست احد دچار دررفتگی شد و ناگزیر هر دو دست او را بسته و با پارچه از گردنش آویزان کردند. چنین بچه ‌ای نمی‌ توانست شاگرد خوبی باشد. احد حسینی دانش آموز تنبل دبستان بود، اما در نقاشی خیلی خوب بود. احد تقلید گری هنری را از مادرش به ارث برده بود. مادر احد حافظه تصویری تیزی داشت، هر وقت در خیابان لباسی را بر اندام زنی می ‌دید و می ‌پسندید، همان لباس را در خانه می ‌دوخت. احد در سال ۱۳۴۲ که در دبیرستان فردوسی مسابقه‌ نقاشی میان دانش ‌آموزان دبیرستان برگزار شده بود، برنده مسابقه شد. برنده شدن احد، دبیران دبیرستان را شگفت ‌زده کرد. در همان سال روزی در کلاس چهره دبیر علوم را نقاشی کرد و دبیر گرامی نیم ساعت از کلاس را در ستایش از کار احد سخن گفت. معلم به احد گفت که او رافائل خواهد شد. وی با شوقی جدید ادامه تحصیل داد و در خرداد ۱۳۴۵ دیپلم گرفت.

موزه احد حسینی

 

دوران رشد هنری

وی پس از پایان خدمت سربازی، به مجسمه‌ سازی علاقه مند شد و با گلِ رس به ساختن نیم تنه‌ هایِ انیشتین، دکتر شوایتزر، برتراند راسل، بتهوون و روسو پرداخت. سپس به تهران رفت و در کارگاه پرویز تناولی سرگرم کار مجسمه سازی شد. سرگردانی و یادگیری کار تا ۲۸ سالگی یعنی تا سال ۱۳۵۱ ادامه یافت و آنگاه به تشویق پرویز تناولی و با کمک مالی برادرش (مهندس اصغر حسینی) به ایتالیا رفت. احد حسینی دو ماه را در شهر رُم و دو ماه را در شهر پروجا سپری کرد، سپس به شهر فلورانس رفت. نخست، مدت سه ماه در کارخانه سرامیک سازی شهر کار کرد و سپس به آکادمی هنرهای زیبای شهر فلورانس در خیابان «ویا دل آرتیست» (خیابان هنرمندان) وارد شد. در آکادمی زیر نظر استاد «برتی» تحصیل و کار را آغاز کرد. در همان زمان ماسک میکل‌ آنژ را از مرمر ساخت. وی همچنان به انجام کاری منحصربفرد می اندیشید تا بتواند اثری ماندگار همچون میکل آنژ از خود به یادگار بگذارد. سرانجام سحرگاه روزی در حالتی بین خواب و بیداری اندیشه ساخت «مجسمه‌ زندگی» در ذهنش پدیدار شد. وی پس از بازگشت به ایران در مسابقات مجسمه سازی که توسط وزارت فرهنگ و هنر در تهران برگزار می شد بطور پیاپی شکست خورد ولی اراده خود را نباخت و در نهایت در چهار مسابقه برنده شناخته شد و پس از آن مجسمه زندگی ساخته شد.

موزه احد حسینی

مجسمه زندگی

ساخت این مجسمه در زیرزمین خانه مسکونی در تبریز از دی ماه سال ۱۳۵۴ آغاز شد و به مدت پنج سال تا فروردین ۱۳۵۹طول کشید. تنگدستی مهمترین گرفتاری بود. در سال چهارم ساخت این مجسمه گچی، دیگر پولی برای خرید گچ نمانده بود. احد حسینی از نزدیکانش مبلغ ده هزار تومان قرض گرفت. ولی پس از انقلاب گرفتاری دیگری افزوده شد، در فضایِ آشفته آن زمان کسی به هنر نمی ‌اندیشد. ساخت مجسمه مورد استفبال سیستم نوین سیاسی نبود. بسیاری ساخت مجسمه را با ساخت بُت یکی می ‌پنداشتند و آن را حرام می ‌دانستند. کار حسینی به دلیل حجم بزرگ آن از شکلِ بُت ‌سازی جدا شده بود و در پی خلق یک اندیشه‌ عدالت‌ خواهانه و از بین رفتن استبداد بود. حسینی در پی آن بود که نشان دهد نیروهایِ بزرگی انسان را در گستره‌ زمان و مکان به بند کشیده ‌اند. در مجسمه زندگی، حسینی رنج انسانهای در بند را نشان می‌ دهد تا تماشاگر به رهایی انسان بیندیشد. گروهی مجسمه‌ زندگی را به مدت یکصد روز در همان محل ساخته شدن تماشا کردند و سپس از یعقوب ثروین، مدیرکل ارشاد آن روز دعوت شد تا مجسمه را ببیند. ثروین مجسمه را پسندید. حسینی مجسمه را به موزه آذربایجان اهدا کرد و کار انتقال مجسمه به محل موزه آذربایجان آغاز شد. اداره کل ارشاد اسلامی استان مبلغ هفت هزار و پانصد تومان (۷۵۰۰) هزینه‌ حمل را به احد حسینی پرداخت ‌کرد. استاد حسینی شش ماه دیگر در موزه کار کرد تا مجسمه در زیرزمین نصب گردید و رنگ‌ آمیزی شد. نصب مجسمه زندگی در موزه تماشاگران زیادی را به موزه آذربایجان کشاند. استاد محمود فرشچیان پس از دیدن مجسمه، حسینی را مورد تحسین فراوان قرار داد. تحسین استاد فرشچیان نیز به شهرت مجسمه کمک کرد.

موزه احد حسینی

سایر آثار

پس از ساخت آرم جمهوری اسلامی و نیم تنه استاد شهریار که در مقبره شعرا نصب شده است، حسینی مجسمه ‌ای بنام «مادر شهید» ساخت و در مقابل استگاه راه آهن تبریز تصب شد. بسته بودن فضای هنری در سالهای جنگ عراق با ایران سبب شد حسینی به ترکیه برود. در دانشگاه بیازید استامبول مجسمه «جام جهان ‌نما» را در دانشگاه تکرار کرد. این مجسمه بخشی از مجسمه زندگی بود. حسینی در سال ۱۳۶۳ از ترکیه به فرانسه رفت و به مدت پانزده سال در فرانسه ماند. وی در شهر پاریس در انستیتوی آرتس دکوراتیو (Arts Decorative, Paris) شروع به یادگیری مجسمه‌ سازی مدرن کرد. پس از چند سال آموزش، تابستان ۱۳۶۷ کانال پلوس تلویزیون فرانسه مسابقه ‌ای برای ساخت صورتک (Marionette) برگزار کرد. انستیتوی آرتس دکوراتیو حسینی را به مسابقه معرفی کرد. از بین دوازده شرکت کننده داوران کار حسینی را پذیرفتند و حسینی در شش ماه برای کانال پلوس فرانسه شصت صورتک از شخصیت های سیاسی، علمی، ورزشی و هنری ساخت.

موزه احد حسینی

در سال ۱۳۷۴ احد حسینی در شهر پاریس مجسمه‌ مونالیزا (لبخند ژوکوند) را بر اساس نقاشی هنرمند شهیر ایتالیایی سده‌ چهاردم میلادی، لئوناردو داوینچی ساخت. تابلوی اصلی داوینچی در موزه‌ لوور فرانسه است. نیم تنه بالای مجسمه تقلیدی از نقاشی داوینچی است و نیم تنه پایین نوآوری خود حسینی است. این مجسمه در ابعاد ۲ در ۲ متر ساخته شد. مجسمه مونالیزا در گالری برنانوس پاریس به نمایش در آمد. در همان زمان حسینی در پاسخ به گزارشگر کانال ۳ تلویزیون فرانسه درباره انگیزه‌ ساخت مجسمه مونالیزا گفت که لبخند مونالیزا او را به ساخت مجسمه برانگیخت. لبخند نمایش میل انسان به دوستی، مهر و صلح است. مجسمه مونالیزایِ حسینی در پایان نمایشگاه در اختیار کلکسیونر ایرانی، همایون مینوئی قرار گرفت. در سال ۱۳۷۸ حسینی به ایران بازگشت و به مدت پنج سال در زیرزمین خانه اش به خلق آثار شگفتی پرداخت که همه را به موزه آذربایجان تبریز اهدا نمود. مجسمه بیچارگان، زنجیرهای بدبختی، زندانیان سیاسی، جام جهان نما، جنگ از جمله مجسمه های حسینی است که دید عمیقی نسبت به سرگذشت و اخلاق انسان در طول سده ‌های گذشته به خصوص سدهٔ بیستم دارند. اینک شهرداری تبريز مكانی را برای نصب و نمايش آثار وی اختصاص داده كه اسم اين مجموعه ‘موزه آثار احد حسينی ‘ نامگذاری شده است و در مقبره الشعرا قرار دارد. اخیرا نیز مجسمه ای مربوط به حیدربابا، سروده معروف استاد شهریار، در این مکان توسط استاد به نمایش درآمده است.

موزه احد حسینی

جوایز

از عمده جایزه ‌های دریافتی این استاد برجسته می توان به جایزه اول برای مجسمه‌ شارل استراد (Charles Strade)، جایزه شهر موغانژیش برای مجسمه سینماتوگراف، برنده کنکور برگزار شده در انستیتوی آرتس دکوراتیو برای کشور هلند اشاره کرد.

نحوه دسترسی به موزه استاد احد حسینی

آثار و مجسمه های ‘استاد احد حسينی’ هنرمند و مجسمه ساز بزرگ تبريزی با جابجايی از زيرزمين موزه آذربايجان، به موزه ‘آثار احد حسينی’ در ضلع جنوبی مجموعه تاريخی – فرهنگی مقبره الشعراء انتقال یافته اند.

 

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

موزه احد حسینی

           
ما را در اینستاگرام دنبال کنید

لینک های مرتبط :

instagram instagram
 

نظر کاربران :

هیچ نظری برای این مطلب ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *