محله سنگ سیاه شیراز

محله سنگ سیاه شیراز نام محله‌ای بسیار قدیمی در شیراز است که وجه تسمیه آن به دلیل وجود سنگ سیاه چهار گوشی است که در محوطه آرامگاه سیبویه قرار دارد. از تاریخچه این سنگ اطلاعات دقیقی در دست نیست ولی در گذشته مردم شیراز برای شفا یافتن به این سنگ مراجعه می‌کرده‌اند.در این محله قدیمی با کوچه‌های تنگ و باریک، همچنان زندگی جریان دارد و عمر برخی از خانه‌های آن به ۱۰۰ سال می‌رسد.
در این محله آثار و جاذبه‌های دیدنی ازجمله امامزاده بی‌بی دختران، مسجد ایلخانی، حمام ایلخانی، مسجد مشیر، حسینیه مشیر، بازارچه و کلیسای ارامنه، حسینیه کردها، خانه فروغ الملک، خانه سعادت، خانه ضیائیان، خانه عبدالهی‌ها و بازارچه حاج زینل قرار دارد. این منطقه با مساحت حدود ۸۰ هکتار جزو بافت تاریخی شهر محسوب شده و ازجمله مناطقی است که باعث رونق گردشگری شده است.

وضعیت کنونی محله

از دل خانه‌های قدیمی، هتل‌ و مهمانسرا یا رستوران‌های متعددی بیرون آمده است که متاسفانه حال و هوای قدیمی این محله را تحت تاثیر قرار داده است.با وجود زیبایی‌هایی که این محله می‌توانست همچنان در خود حفظ کند، امروزه تبدیل به مکانی برای اسکان معتادان و بی خانمان‌ها تبدیل شده است. به طوری که ممکن است به جای لذت بردن از یک بنای تاریخی و قدیمی در این محله، آثاری از حضور کارتن خواب‌ها و بی خانمان‌ها ببینید که اصلی‌ترین دلیل آن می‌تواند بی تفاوتی ساکنان به رفت و آمد این افراد و یا خانه‌های قدیمی باشد که مدت‌ها کسی در آن سکونت ندارد. با این حال این منطقه هنوز هم یکی از جاهای دیدنی شیراز به شمار میرود که ارزش گشت و گذار را دارد.

شاید اگر کنار ۶۰ الی ۷۰ خانه قدیمی در این محله به ثبت آثار ملی درآمده است. یا از بین خانه‌هایی که تبدیل به رستوران یا هتل شده و معماری و بافت قدیمی محله را به هم ریخته است. توجه بیشتر مسئولان، بتواند این محله را دوباره به همان محله دلنشین و قدیمی شیراز تبدیل کند. که در آن به جای صحنه های ناراحت کننده از وضعیت بی خانمان‌ها، حس و حال نوستالژی شیرینی به جان هر گردشگری بنشاند.

نحوه دسترسی

آدرس : بالاتر از بلوار سیبویه، محله سنگ سیاه
به زیارتشاه چراغ که می‌روید، در چند قدمی یکی از ورودی‌های زیارتگاه شاهچراغ شیراز، این محله قدیمی را می‌بینید. ضلع شمالی این محله به سرباغ و محله میدان شاه و ضلع جنوبی آن به دروازه کازرون می‌رسد. البته درب کازرون در قدیم محله جدایی محسوب می‌شد و در حال حاضر با محله سنگ سیاه یکی شده است. از ضلع غربی سنگ سیاه هم به محله باروی شهر و از ضلع شرقی به محله سردزک می‌رسد.