غار مَر دودر در دامنه کوه بیستون و در شمال شرقی غار شکارچیان قرار دارد. این غار با ارتفاع ۱۵۸۵ متر از سطح دریا ، مرتفع ترین غار بیستون است که از آن آثار دوره پارینه سنگی میانی و جدید بدست آمده است. مَر دودر۲۰ متر عمق و حدود ۱۷۰ متر مربع مساحت دارد و […]
در دامنه کوه بیستون و در شمال شرقی غار شکارچیان، غار عمیقی در ارتفاع ۱۴۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد که به آن مَر خِر گویند. در اصطلاح محلی غار خِر یا خِریل به معنای غاری است که فضای ورودی آن گرد است. این غار گاهی به غلط غار خَر خوانده می شود. این
بقایای این قلعه بزرگ در روستای سرماج از توابع هرسین قرار دارد. امروزه خانه های روستاییان بر روی آن ساخته شده است. آن چه از این قلعه باقی مانده دیوار بزرگی است که از طول آن سی هفت متر قابل رویت است. نمای خارجی آن با بلوک های سنگی نسبتا بزرگ و نمای داخلی با
گوردخمه صحنه یا گوردخمه دربند در بدنهٔ کوه شوق علی واقع در شمال شهر صحنه و سمت راست رود دربند حجاری شده است. این گوردخمهها در بین اهالی محل به قبر کیکاوس، فرهاد تراش و گور شیرین و فرهاد معروف است. در طول مسیر رسیدن به گور دخمه صحنه، که برخی آن را یکی از
یکی از مناطق زیبای استان کرمانشاه منطقه ریجاب و بان زرده است که در یک صد و بیست کیلومتری شمال غربی شهرستان کرمانشاه قرار دارد. اطراف این منطقه به وسیله کوههای سر به فلک کشیده «دالاهو» محصور شده است. این کوهها دارای قللی برفگیر است و دامنههای آن از جنگل پوشیده شده است. رودخانه زیبای
در حاشیه شمالی شهر کنونی قصرشیرین و در نزدیکی آتشکده چهار قابی، ویرانههای قصر خسرو پرویز دیده میشود. این بنا در جهت شرقی ـ غربی و به ابعاد ۹۸*۲۸۵ متر بر روی مصطبهای به ارتفاع هشت متر ساخته شده است. راه ورود به داخل بنا از طریق پلکان صورت میگرفت. در قسمت شرقی بنا، تالار
مسجد عبداله بن عمر، یکی از تاریخی ترین مساجد صدر اسلام در ایران است و از آثار تاریخی و ارزشمند در شهرستان دالاهو است. در کتاب کرمانشاه باستان نویسنده ساخت این بنا را به عبدالله بن عمر پسر خلیفه دوم نسبت داده و قدمت آن را همزمان با دوران ساخت مسجد تاریخانه دامغان و حتی
آتشکده قلعه داور مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان دالاهو، بخش مرکزی، دهستان بان زرده، در میان بافت روستای زرده بالا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۰۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کاوش های باستان شناختی نشان داد که این
دالاهو، بر فراز یکی از بلندترین قلههایش دژی دارد به یادگار مانده از ایران باستان که از زیباترین نقاط باستانی کشور محسوب میشود. هنگامی که از شرق روستای بانزرده در منطقه ریجاب استان کرمانشاه به سوی کوههای سر به فلک کشیده دالاهو پیش میروی، پس از طی جنگلهای سرسبز بلوط و قدری کوهپیمایی در هوای
بنای تاق گرا یا تاق شیرین در گردنه پاتاق بر سر راه کرمانشاه به سرپل ذهاب و در ۱۵ کیلومتری شهرستان سرپل ذهاب در کنار راه باستانی سنگفرشی بنا شده که فلات ایران را به بین النهرین ارتباط میدادهاست. به علت تغییر مسیر، این راه و بنای تاق گرا اکنون در شیبهای پائین جاده آسفالته
دره توریستی سرخه دیزه همراه با ردپایی از آثار دوران ساسانیان، منطقه توریستی کمتر معرفی شده ای از استان کرمانشاه است که هم جاذبههای طبیعی دارد و هم در دل خود آثاری از ساسانیان را جای داده است. سرخه دیزه از توابع شهرستان دالاهو، در ۲۵ کیلومتری شهر سرپل ذهاب، ۳۰ کیلومتری کرند غرب و
شهرستان دالاهو (به کردی: داڵاهۆ، Dalaho) از توابع استان کرمانشاه ایران است. تقسیمات کشوری شهرستان دالاهو که در ۹۹ کیلومتری کرمانشاه قرار دارد آخرین شهرستانی است که در پایان برنامه سوم به سایر شهرستانهای ایران اضافه شدهاست. با موافقت هیئت دولت بخش کرند غرب به شهرستان دالاهو ارتقا یافت. شهرستان دالاهو چهاردهمین شهرستان استان کرمانشاه
شهر نودشه در غرب استان کرمانشاه ودر ۳۲ کیلومتری شمال غرب شهرستان پاوه قرار دارد .این شهر در ۱۱ ۳۵ عرض جغرافیایی و ۴۶ ۱۵ طول جغرافیایی و در ارتفاع متوسط ۱۴۵۰ متری از سطح دریا واقع است میانگین بارندگی در طول سال در سالهای پر بارش بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ میل یمتر در نوسان
هرسین یکی از نواحی باستانی استان کرمانشاه میباشد. در این ناحیه آثاری از دوره ساسانی از جمله صفحه تراشیده کوه، حوض سنگی،ساعت آبی، طاق سنگی، پلکان سنگی، قلعه و آثاری دیگر باقی مانده است. در دوره قاجاریه نیابت این محل با امینالرعایا و فرزندان او بوده است. این ناحیه در سالهای اخیر به شهرستان تبدیل
کنگاور یکی از شهرهای قدیمی ایران است که قدمت آن به دوره ساسانی میرسد. بعد از شکست ایران، عربها نام آن را قصرالصوص نامیدند. کنگاور به دلیل همجواری با معبد باستانی آناهیتا، اهمیت ویژهای داشته است. این شهر تا زمان ساسانیان آباد بود، ولی پس از غلبه عربها ویران شده است. در حال حاضر آثار
این بنا در محله پشت قلعه کنگاور واقع است. بنای اصلی مسجد بر اثر زلزله سال ۱۳۳۶ شمسی به کلی ویران گشت و بنای جدید جایگزین آن شد. بنای شبستان قدیمی که از شبستان فعلی کوچکتر بوده، مستطیل شکل بوده و ۱۸ فیلپای چهارگوش به ابعاد هر ضلع ۱ متر در سه ردیف شش عددی
این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۶۰۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ایــن پل در هــفت کــیلومــتری شــرق کنگاور در مســیر جــاده کنگاور – تویسرکان در روستای کوچه (دهستان گودین) واقع شده است. تاریخ ساخت آن را به دوره سلطنت شاه عباس صفوی نسبت می دهند
قصر شیرین از شهرهای بسیار قدیمی ایران می باشد. بنای این شهر به خسرو پرویز ساسانی منسوب است، این شهر در عصر هخامنشیان نیز آباد بوده است. در اطراف شهر فعلی، ویرانههای قصر شیرین کهنه باقی مانده که گفته میشود در زمان سلطنت خسرو پرویز، باغی وسیع با قصرهای دلپذیر و فرح انگیز بود و
روستای شالان از توابع بخش کرندغرب شهرستان اسلامآبادغرب در استان کرمانشاه است این روستا در ۲۳ کیلومتری شهر سرپل ذهاب، ۳۳ کیلومتری کرندغرب و ۱۴۰ کیلومتری کرمانشاه واقع است و از شمال و شمالشرقی به ارتفاعات دالاهو از جنوب شرقی به ارتفاعات بانهریز و از جنوب به ارتفاعات زنگ علیان محدود میشود. ارتفاع روستای شالان
بقایای آتشکده سراب ذهاب مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان دشت ذهاب، ۱۵۰ متری شمال روستای سراب ذهاب واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۱۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.در شمال خاوری تپه ی سراب در
جوانرود همان محلی است که حمدلله مستوفی در «نزهت القلوب» از آن به عنوان «الانی» نام برده است با این حال در مورد پیشینه تاریخی جوانرود اطلاعات زیادی در دست نیست. نگاهی به روند تغییرات شهر جوانرود نشان میدهد که بیش ترین تغییرات این منطقه طی سالهای اخیر رخ داده است شهرستان جوانرود از شمال
غار کاوات بر سر راه کرمانشاه – پاوه و در منطقه اورامان واقع است. غار کاوات از جمله غارهای دیدنی و معروف استانهای کرمانشاه و کردستان است که در سلسله جبال «شاهو» در شمال دره با صفای «قوری قلعه» از توابع جوانرود واقع شده است. دهانه غار در ارتفاع ۱۶۶۰ متری از سطح دریا قرار
این مسجد تک مناره ای در خیابان امام محمد شافعی در شمال شهر پاوه قرار دارد. لاین بنا ظاهرا بر روی بقایای یک آتشکده دوره ساسانی پی ریزی شده است. مسجد جامع پاوه بدون صحن و از یک شبستان مستطیل شکل تشکیل شده است. ابعاد این شبستان ۲۰ در۱۵ متر است و پانزده ستون چوبی
این پارک زیبا یکی از پارکهای بندر کنگ می باشد که در آن امکانات تفریجی ورزشی برای تمام سنین وجود دارد . قلعه پرتغالیهای بندر کنگ نیز در این پارک قرار دارد .
تندیس لنج سمبلیک بوم مسی (جودالکریم) در ساحل بندرکنگ به دست ناخدایان قدیمی وملوانان وباهمکاری شورا وشهردار ومردم بندرکنگ ساخته شد . و درتاریخ ۴اردیبهشت ماه ۱۳۸۶به طور رسمی افتتاح شد مشخصات لنج بوم مسی اصلی : این لنج درسال ۱۲۷۳هجری شمسی در ساحل بندرکنگ بین مسجد کزیتی وکاکا با مالکیت آقای کرچی ساخته شدکه
موزه مردم شناسی و دریانوردی بندرکنگ که توسط افراد خیر، ناخداها و جاشوهای این بندر تاسیس شده است که در این موزه وسایل و نقشه هایی که ناخداها و جاشوها در زمان دریانوردی از آنها استفاده می کردند به معرض نمایش در آمده است.
این چشمه در ۵۰ کیلومتری شمال غربی کامیاران و در ۱۰ کیلومتری شمال غربی روستای پلنگان در دامنه کوه واقع شده است . آب این چشمه طعم گوگردی دارد و در محل جوشش آن از زمین رنگ آب شیری است و خود نشان دهنده وجود مواد آهنی و گوگردی در آب است . آب این
این دشت در شهرستان کامیاران واقع شده ، ۶۰۰۰ هکتار وسعت دارد . وسعت حوزه آبخیز آن حدود ۳۱۰کیلومترمربع است . ارتفاع متوسط دشت ۱۶۵۰ متر از سطح دریاست که تامین بخشی از آب مورد نیاز آن از محل چشمه ، چاه ، قنات و انتقال آب توسط نهرهای سنتی صورت می گیرد . در
کامیاران از شهرستانهای جدیدالتأسیس استان کردستان است که در فاصله ۶۵کیلومتری جنوب سنندج واقع شده است. موقعیت مناسب شهر که در مسیر جاده کاروانی قدیمی شمال غرب به سمت جنوب غربی است، موجب رونق و توسعه شهر کامیاران شده است. این شهرستان از شمال به شهرستان سنندج، از جنوب به کرمانشاه، از شرق به سنقر
این قلعه در۶ کیلومتری شرقی بندر لنگه قرار گرفته و تاریخ بنای آن سال ۹۰۴ هجری قمری است. با توجه به تاریخ مذکور، گروهی معتقدند که ساخت این بنا به زمان سلطه و قدرت پرتغالی ها بر خلیج فارس مربوط است. جمعی نیزعقیده دارند، این قلعه در عهد هخامنشی احداث شده وبیش از۲۰۰۰ سال قدمت
این منطقه در شمال بستک و حدّفاصل استانهای هرمزگان و فارس واقع شده است. این منطقه در تاریخ ۱۳۸۹/۹/۱۴ به عنوان منطقه حفاظت شده معرفی گردید. بخشی از منطقه پرزوئیه با منطقه حفاظت شده هرمود در لارستان استان فارس همپوشانی دارد. این منطقه حدود ۱۲۰ هزار هکتار مساحت دارد که ۷۵ درصد آن را اراضی
