بنای مشهور به مسجد جامع نو در پشت گنبد خانه و ایوان مجموعه قرار دارد. راه دسترسی به فضاهای معماری آن از صحن کوچک سراچه است و در جلو بنا صحن وسیعی است که در حال حاضر آجر فرش است در طرفین ورودی مسجد جامع قاب های آجری زیبائی ایجاد شده و به جز همین
زیارتگاه احمد بن ابوالحسن شیخ احمد جام (۵۳۶-۴۴۱ هـ.ق) در شهرستان تربت‌جام، در میان جاده مشهد به هرات قرار دارد و مشتمل بر ده بنای تاریخی است که در اطراف یک حیاط وسیع مجتمع شده است. قبر خود شیخ، بدون هیچ‌گونه بنایی، به صورت روباز در مقابل ایوان عظیمی قرار دارد. زیارتگاه شیخ‌احمد، یکی از
این سنگ قبر صندوقی شکل با ابعاد ۱۹۰ سانتی متر طول ، عرض ۴۰ و ارتفاع ۴۲ سانتی متر در حال حاضر در ضلع شمال غربی مرقد منور شیخ الاسلام احمد جام قرار داد . جنسآن از سنگ خارا و تزئیناتی که بر روی سطح آن مشاهده می شود شامل مقرسنهای ظریف و نقوش گیاهی
مسجدی قدیمی است که در شهر تایباد استان خراسان رضوی قرار دارد. این بنای تاریخی، از دوره تیموریان باقی مانده و به نام مسجد و مزار مولانا شیخ زین الدین شناخته می‌شود. بانی این مسجد پیر احمد خوافی وزیر شاهرخ بهادر تیموری می‌باشد و مسجد در سال ۸۴۸ هجری قمری به دستور وی ساخته شده‌است.
مدرسه خارگرد از ابنیه قرن نهم هجری قمری است که در روستای خارگرد خواف‌واقع شده و در سال ۸۴۸ هجری قمری احداث شده است. بانی مدرسه خواجه غیاث الدین پیراحمد خوافی‌وزیر سلطان شاهرخ بهادر تیموری است و معماران آن استاد قوام الدین و غیاث الدین شیرازی بوده‌اند. این‌مدرسه چهارگوش چهار ایوان دارد که دهانه هر
شیخ‌الاسلام ابواسماعیل عبدالله بن ابی‌منصور محمد (زادهٔ ۳۹۶ ه. ق. / ۱۰۰۶ م. درگذشتهٔ ۴۸۱ ه. ق. / ۱۰۸۸ م.) معروف به «پیر هرات» و «پیر انصار» و «خواجه عبدالله انصاری» و «انصاری هروی»، دانشمند و عارف بود. وی از اعقاب ابوایوب انصاری است که صحابه پیغمبر بود. مادرش از مردم بلخ بود و عبدالله
این مسجد در روستای زیرک آباد و بخش مرکزی شهرستان بردسکن واقع شده است . روستای زیرک آباد در ۱۱ کیلومتری جنوب غربی بردسکن قرار گرفته و بنا بر اطلاعات مو جود مسجد آن در قرن ۱۲ قمری ساخته شده است . این مسجد دارای پلانی ساده شامل گنبد خانه و شبستان می‌باشد . گنبد
مزار امام زاده الله آباد در روستای الله آباد در ۲۲ کیلومتری بردسکن قرار گرفته است. بنای امام زاده دارای نقشه ای چهار گوش است. با نگرش به شواهد این بنای مذهبی احتمالاً در عصر صفویه ساخته شده و از گذشته تا کنون برای مردم منطقه مکانی مقدس به شمار می رفته که برای اهدای
مسجد جامع سیف آباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بردسکن، بخش مرکزی، روستای سیف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.بیشترین فضای مسجد در بخش شرقی آن به صورت شبستان ستون دار با پایه‌های
این بنای مذهبی در ۱۱ کیلومتری جنوب بردسکن و در روستای کوشه “گلستان” واقع شده است. فضای داخلی مسجد متشکل از شش شبستان ستوندار با پایه های چهار ضلعی به ابعاد ۶۰/۱ متر ساخته شده است. مسجد جامع کوشه در داخل حجره دوم محرابی در میان ستون با گچبری ساده تزئین شده است. این بنا
مهمترین اثری که از قرن نهم هجری در شهرستان بجستان باقی مانده مسجد جامع بجستان است که در زمان شاهرخ تیموری به همت «محمدبن فخرالدین بن سیف الدین بن مقدم بجستانی» بنا شده و تاریخ اتمام آن بر اساس کتیبـه موجود در مسجد سال ۸۲۸ هجری می باشد . این مسجد که در کوچه طاهری
در دامنه تپه‌ای طبیعی در ۸ کیلومتری بجستان و به فاصله ۳ کیلومتری روستای مزار اثر با ارزشی واقع است که در دل تپه حفر شده و احتمالا با قلعه دختر مزار در ارتباط است زیرا قلعه مزبور بر فراز این عارضه ساخته شده به عنوان سردابه و پناهگاهی می‌توانسته برای ساکنین آن مورد استفاده
بی بی شطیطه پیرزنی بود که در سده دوم هجری در نیشابور می زیست و امام موسی کاظم ، از امامان شیعه هدیهای از او پذیرفت و امروزه برای او آرامگاهی در شهر نیشابور در خراسان به نام آرامگاه بی بی شطیطه وجود دارد . گور او در زیر سقف بقعه بی بی شطیطه در
افین از جمله روستاهای بزرگ و آباد از توابع بخش زهان و در ۸۵کیلومتری جنوب شرق قاین قرار دارد.افین در گذشته ام القری بوده و ازقدمت تاریخی برخوردار است لیکن زلزله های سنوات گذشته باعث کاهش جمعیت آن گردید.مسجد جامع افین واقع در بخش قدیمی روستا متعلق به دوره سلجوقی است . در دوره های
مسجد جامع زهان در طول دوره های تاریخی تحت تاثیر دو عامل زلزله و سیل چندین مرتبه تخریب و بازسازی شده است که آخرین بار در سال ۷۶براثر زلزله ویران گردید.بنای اولیه این مسجد د ردوره صفویه احداث گردیده است. موقعیت آن در بخش میانی زهانی و در جوار رودخانه واقع شده شکل و فرم
بنای تاریخی آرامگاه ابن حسام خوسفی، شاعر برجسته قرن نهم قمری بر فراز صخره‌ای سنگی در حاشیه شمالی شهر خوسف قرار دارد. این آرامگاه که از جمله آثار تاریخی و دیدنی استان خراسان جنوبی به حساب می‌آید، بیش از ۵۰۰ سال قدمت دارد. ابن حسام خوسفی سال ۷۸۲ قمری در شهر امروزی خوسف به دنیا
در فاصله حدود دوازده کیلومتری غرب بشرویه و در دامنه کوه مرکز زیارتی وجود دارد که به نام امام زاده محمد بن اصغر هوگند معروف و مشهور است از سابقه و شخصیت مدفون در این محل هیچ اطلاع تاریخی در دست نیست و آنچه اهالی به آن اعتقاد دارند این است که این جا محل
بر فراز صخره های ستبر ساحلی و رو به غروب خلیج فارس در جزیره باستانی خارگ، تمدنی آرام در بستر کهن خود غنوده که به گواه تاریخ بیش از چهارده قرن قدمت دارد. یادگاری گرانبها از آخرین سالهای حکمرانی ساسانیان بر ایران و خلیج فارس در قرن هفتم میلادی و نشانی از دوران چهارصد ساله
گورستان باستانی خارک واقع در جزیرهٔ خارک، در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. «گورستان باستانی خارک» در قسمتی از کوهستان جزیره خارک قبرهای زیادی وجود دارد که با توجه به عمق کم و سطح مدور برخی از آنها، این قبرها را
دسترسی: استان بوشهر-شهر اهرم-کیلومتر۳ جاده اهرم-خائیز و اتوبان بوشهر – کنگان کیلومتر ۴ جاده اهرم دم روبادان امامزاده زین الشهدا که در ابتدای راه کوهستانی اهرم-خائیز قرار گرفته همواره زائران بی شماری را به خود میبیند.این امامزاده در بین مردم اهرم و روستاهای همجوار از قداست خاصی برخوردار است . این امامزاده از مناطق مهم
در قسمت شمالی محلی که معبد ها در آن قرار گرفته ا ند ،و بر روی کف صخره ای سنگی ، ۱۵ حفره بزرگ بدون نظم خاصی حفر شده اند . این حفره ها که طول آنها بین ۵/۱ تا ۳۰ /۲ متر است با سنگ پوشیده شده اند و استخوان ها به صورت در
مسجد گلی یا مسجد محله نو یا مسجد الرضا علیه السلام در شهر طالخونچه قرار دارد شهر طالخونچه در ۱۲۰کیلومتر ی اصفهان قرار دارد قدمت این مسجد به حدود دویست سال پیش برمی گردد بنیان گذار مسجد گلی مرحوم کربلایی علی بوده که ملک شخصی خود از مزرعه ده را وقف ساختن این مسجد نموده
امامزاده بی بی غریب که خارج از شهر واقع است ، محل دفن دختری چهارده ساله به نام خدیجه از نوادگان امام موسی بن جعفر (ع) است که از دست دشمنان به بالای کوهی فرار کرده است و در همانجا به شهادت رسیده و بعد از مدتی به خواب سیدی از اهالی دهی که در
در میان آثار تاریخی زواره مسجد جامع جلوه ای درخشان و به عنوان نخستین مسجد چهار ایوانی در ایران اسلامی مورد توجه ایرانگردان ، جهانگردان ، دانشجویان و استادان رشته‌های هنر معماری قرار دارد و چون یادگاری ارزشمند و میراثی جاوید از اعصار گذشته در گردونه تاریخ باقی مانده است. این بنا به سال ۵۵۰
از بناهای عهد صفوی- قاجار در شهر دستگرد مسجد جامع و حمام دستگرد را می توان نام برد . مسجد جامع دستگرد نیز به صورت ۲ ایوانی با شبستانی کوچک در ضلع غربی خود می باشد . این بنا نیز در دهه های اخیر مورد دخل و تصرف و ساخت و سازهای جدید قرار گرفته
مسجد ۱۲ امام دولت آباد بنایی است از دوران صفوی که در داخل بافت قدیم شهر واقع گردیده است . این بنا به صورت مربع شکل در دو طبقه ساخته شده که طبقه زیرین آن به عنوان سَردابه و طبقه بالایی یا همکف آن به عنوان مسجد جهت اقامه نماز استفاده می شود . این
مسجد بیرین با قدمت حدود ۸۰۰ سال متعلق به دوره ایلخانی است. این اثر به شماره ۱۴۲۱۵ مورخ ۹/۱۱/۸۴ در فهرست آثار باستانی به ثبت رسیده است. علت نامگذاری این مسجد به نام بیرین را به دوصورت می‌توان تفسیر نمود: ۱- کلمه بیرین در زبان خالدآبادی به معنای بیرون می‌باشد و چون این مسجد در
این اثر که به سبک معماری یزدی بنا شده و قدمت آن را به دوران صفویه نسبت می‌دهند هنوز به ثبت میراث فرهنگی نرسیده است. نقل است که شخصی از اهالی یزد که زائر کربلا یا مکه بوده در هنگام برگشت از مسافرت به مقصد یزد که بار تسبیح و مهر به همراه داشته در
این مسجد که با شماره ۱۲۱۱۱-۳۰/۴/۸۴ در فهرست آثار باستانی به ثبت رسیده است در مرکز محله تاریخی شهر و در کنار حمام خزینه‌ای قرار دارد و به همین دلیل نام آن را ورگرموئه (در زبان محلی به معنای کنار حمام ) نهاده‌اند. کارشناسان قدمت بنای اولیه مسجد را به اواخر دوره صفویه نسبت می‌دهند
با محراب گچبری اعلاء ( سال ۷۰۸ هجری قمری) که به تهران انتقال یافته است که امضای شخصی بنام مسعود کرمانی درآن موجود است در زیرزمین امامزاده تا ۵۰ سال اخیر محل دفن اجساد بوده است.
امامزاده های حمزه وقاسم درمحل گورستان شهر ( حمزه پسرموسی بن کاظم وقاسم پسرحمزه است) طبق نوشته آن بنا مربوط به ۲۵۰ هجری قمری است که دردوضریح چوبی مشبک جداگانه درکنار هم مدفون شده اند.)
