دهلی نو، شهری که در هر گوشهاش داستانی از گذر تاریخ نهفته است، تنها یک پایتخت سیاسی نیست؛ بلکه گنجینهای زنده از تضادهای چشمگیر است. در این شهر شگفتانگیز، هیاهوی زندگی مدرن در همسایگی آرامش بناهای تاریخی چندصدساله نفس میکشد. از یک سو، در بازارهای رنگارنگ و پرجنبوجوشی مانند چاندنی چوک غرق در هیاهوی خرید و عطر ادویهها میشوید و از سوی دیگر، در سکوت روحنواز معبدی مانند آکشاردام، آرامشی عمیق را در وجود خود حس خواهید کرد.
این سفر، گردشی به قلب تپنده هند است؛ از تماشای عظمت قلعه سرخ که نماد مقاومت و شکوه است، تا لحظاتی آرام در محوطه سبز باغهای لودی. این لیست ۴۰گانه، شما را از شناختهشدهترین نمادهای شهر تا پنهانترین گوهرهای آن راهنمایی میکند تا هیچ جلوهای از این شهر فراموشنشدنی را از دست ندهید. دهلی نو را باید در تکتک این لحظات تجربه کرد.

تاریخچه و قدمت
دهلی نو به عنوان بخش مدرن و برنامهریزیشده کلانشهر دهلی، در سال ۱۹۱۱ توسط بریتانیاییها طراحی و ساخته شد تا پایتخت جدید هند باشد. با این حال، تاریخ منطقهای که امروزه به عنوان دهلی شناخته میشود، به گذشتهای بسیار دور بازمیگردد. این شهر در طول قرنها میزبان تمدنها و سلسلههای متعددی از جمله سلطنتهای هندو، سلاطین مسلمان، امپراتوری مغول و بالاخره استعمار بریتانیا بوده است.
این تاریخ پرفرازونشیب باعث شده تا دهلی نو و دهلی قدیم، به موزهای روباز از آثار تاریخی تبدیل شوند. از قلعه سرخ قدرتمند و مسجد جامع باشکوه در دهلی قدیم که یادگار امپراتوری مغول هستند، تا دروازه هند و ساختمانهای حکومتی دوره استعمار در دهلی نو، هر گوشه از این شهر روایتی از قدمت چندصدساله آن را بازگو میکند.

موقعیت جغرافیایی
دهلی نو در شمال هند و در ساحل غربی رودخانه یامونا واقع شده است. این شهر به همراه دهلی قدیم، کلانشهری عظیم را تشکیل میدهند که از سه طرف توسط ایالت هاریانا و از شرق توسط ایالت اوتار پرادش احاطه شده است. موقعیت استراتژیک آن را به یک قطب مهم حملونقل در شمال هند تبدیل کرده و دسترسی به دیگر شهرهای مهم مانند آگرا (خانه تاجمحل) و جیپور را آسان میسازد.
از نظر توپوگرافی، دهلی نو در دشت حاصلخیز و نسبتاً مسطح گنگ واقع شده است. ارتفاع آن از سطح دریا بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ متر متغیر است. این موقعیت جغرافیایی باعث شده تا این شهر به عنوان مرکز سیاسی، فرهنگی و اقتصادی منطقه عمل کند و شبکهای از جادهها، راهآهن و خطوط هوایی آن را به سایر نقاط کشور متصل کند.

آب و هوا
دهلی نو دارای آب و هوای نیمهخشک با سه فصل اصلی است: تابستانهای گرم و طولانی، فصل بارانهای موسمی (مونسون) و زمستانهای خنک. تابستانها از آوریل تا ژوئن ادامه دارد و با گرمای طاقتفرسا و دمایی که اغلب از ۴۰ درجه سانتیگراد فراتر میرود، شناخته میشود. این فصل برای گردشگران میتواند بسیار سخت باشد.
فصل مونسون از ژوئیه تا سپتامبر با رطوبت بالا و بارشهای متناوب همراه است که اگرچه از گرمای هوا میکاهد، اما گاهی میتواند باعث آبگرفتگی خیابانها شود. زمستانها از اکتبر تا مارس، بدون شک مطابقترین فصل برای سفر است. دمای هوا در این فصل در طول روز معتدل (۲۰ تا ۲۵ درجه) و در شبها خنک است.

بهترین زمان سفر به دهلی نو
بدون تردید، بهترین زمان برای بازدید از دهلی نو از اکتبر تا مارس است. در این ماهها، آب و هوا در دلپذیرترین حالت خود قرار دارد: روزهای آفتابی و مطبوع و شبهای خنک. این شرایط ایدهآل برای گشتوگذار در جاذبههای تاریخی و بازارهای شلوغ شهر بدون رنج بردن از گرمای شدید است.
این فصل همچنین میزبان جشنهای رنگارنگ و مهم هندوها مانند دیوالی (جشن نور) و هولی (جشن رنگ) است که میتواند تجربهای فرهنگی منحصربهفرد برای گردشگران باشد. از سوی دیگر، بهتر است از سفر در اوج تابستان (مه و ژوئن) به دلیل گرمای سوزان و همچنین اوج فصل مونسون (جولای و آگوست) به دلیل بارشهای شدید و رطوبت بالا خودداری کنید.
جاهای دیدنی دهلی نو

۱. کاخ راشتراپاتی باوان (Rashtrapati Bawan)
اقامتگاه رسمی رئیسجمهور هند، یکی از باشکوهترین بناهای دهلی نو و نماد عظمت معماری استعماری است. این کاخ با ۳۴۰ اتاق، که در محوطهای وسیع به نام «محوطه ریاست جمهوری» قرار دارد، از جاذبههای مهم گردشگری شهر محسوب میشود. بازدید از بخشهایی مانند موزه ریاست جمهوری و باغهای مغولی باشکوه آن (که تنها در فصل بهار به روی عموم باز میشود) برای گردشگران امکانپذیر است. برای دسترسی به این کاخ، میتوان از ایستگاههای متروی مرکز یا ایستگاه مرکز (Central Secretariat) استفاده کرد که در نزدیکی آن قرار دارند. همچنین تاکسیها و اتوبوسهای شهری بهراحتی شما را به این منطقه میرسانند.

۲. گاندی اسمیریتی (Gandhi Smriti)
که پیشتر به نام «بیرلا هوس» شناخته میشد، موزهای تاریخی و بسیار تأثیرگذار در دهلی نو است که به آخرین روزهای زندگی مهاتما گاندی، پدر ملت هند، اختصاص دارد. این مکان در واقع همان خانهای است که گاندی در سال ۱۹۴۸ در آن ترور شد و بازدیدکنندگان میتوانند از اتاق اقامت او، نمایشگاههای مستند و مسیر پایانی زندگیاش (که با ردپاهای سنگی مشخص شده) دیدن کنند. فضای آرام و روحانی این محل، یادبودی زنده از فلسفه زندگی و عقاید اوست. برای دسترسی به گاندی اسمیریتی، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه راکس پته (Lok Kalyan Marg) است که تنها چند دقیقه با آن فاصله دارد. همچنین میتوان از اتوبوسهای شهری یا تاکسی برای رسیدن به این مکان استفاده کرد.

۳. دروازه هند دهلی (India Gate)
بنای یادبودی با ۴۲ متر ارتفاع، یکی از نمادهای ملی و مهمترین بنای یادبود شهدای هند است که در قلب دهلی نو واقع شده است. این طاق عظیم از سنگ ماسهای قرمز، به یاد سربازان هندی که در جنگ جهانی اول کشته شدند، ساخته شده و نام بیش از ۱۳۰۰۰ سرباز بر روی آن حک شده است. فضای اطراف دروازه هند با چمنهای وسیع و مسیرهای پیادهروی، به محلی محبوب برای پیکنیک، گردشهای عصرگاهی و تجمعات مردمی تبدیل شده و بهویژه در شب با نورپردازی خیرهکنندهای جلوهای تماشایی دارد. برای دسترسی به این مکان، نزدیکترین ایستگاههای مترو، ایستگاه مرکز (Central Secretariat) روی خط زرد و آبی و ایستگاه پراگاتی میدان (Pragati Maidan) روی خط آبی هستند. همچنین میتوان از اتوبوسهای شهری، تاکسی یا ریکشا برای رسیدن به این بنای تاریخی استفاده کرد.

۴. قطب منار (Qutub Minar)
بلندترین بنای سنگی جهان به ارتفاع ۷۳ متر، نماد شکوه معماری اسلامی-هندی و یکی از میراث جهانی یونسکو در دهلی نو است. این منارهٔ پنج طبقه از سنگهای ماسهای سرخ و مرمر ساخته شده و با حکاکیهای ظریف آیات قرآن و طرحهای هندسی تزیین شده است. در محوطه اطراف آن، ویرانههای مسجد قوه الاسلام و ستون مرموز آهنی باستانی (که هرگز زنگ نمیزند) قرار دارد که بر جذابیت تاریخی این مجموعه میافزاید. برای دسترسی به قطب منار، میتوان از خط زرد متروی دهلی نو استفاده کرد و در ایستگاه قطب منار (Qutb Minar Station) پیاده شد. از آنجا با یک پیادهروی کوتاه یا تاکسیهای محلی میتوان به درب ورودی مجموعه رسید. اتوبوسهای شهری نیز این منطقه را به مرکز شهر متصل میکنند.

۵. آب انبار آگراسن کی بائولی (Agrasen Ki Baoli)
که با نام پانی انبار نیز شناخته میشود، یک سازه تاریخی خیرهکننده و از میراث معماری قرون وسطایی دهلی نو است. این بائولی با ۱۰۸ پله سنگی که به عمق زمین و یک استخر آب قدیمی منتهی میشود، در گذشته منبع ذخیره آب برای ساکنان منطقه بوده و امروزه به دلیل معماری منحصربهفرد و فضای اسرارآمیزش، به یکی از جاذبههای محبوب گردشگران و عکاسان تبدیل شده است. این مکان حتی به عنوان لوکیشنی در فیلمهای بالیوود نیز استفاده شده است. برای دسترسی به این بنای تاریخی، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه راجیو چوک (Rajiv Chowk) است که پس از پیادهشدن از مترو، میتوان با یک پیادهروی کوتاه یا استفاده از ریکشا به راحتی به آن رسید. این آب انبار در خیابان هیل رود (Hailey Road) و در نزدیکی منطقه تجاری کانون پلاس (Connaught Place) واقع شده است.

۶. قلعه پورانا کیلا (Purana Qila)
یا دژ کهن، یکی از قدیمیترین قلعههای باقیمانده در دهلی نو است که بر اساس باورهای تاریخی، در محل شهر باستانی ایندراپراستا ساخته شده است. این قلعه عظیم با دیوارهای سنگی عریض و دروازههای باشکوه، نمونهای برجسته از معماری دوران شیرشاه سوری به شمار میرود و در محوطه آن، آثار مهمی مانند مسجد قلعه کوهنا (Qila-i-Kuhna Mosque) و برج شرابات (Sher Mandal) قرار دارد. دریاچه مصنویی که در مجاورت قلعه واقع شده، قابلیت قایقرانی دارد و فضای آرامشبخشی را برای بازدیدکنندگان ایجاد میکند. برای دسترسی به این قلعه تاریخی، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه پراگاتی میدان (Pragati Maidan) بر روی خط آبی متروی دهلی نو است که از آنجا میتوان با پیادهروی کوتاه یا استفاده از ریکشا به قلعه رسید. همچنین اتوبوسهای متعددی از مناطق مختلف شهر به این محدوده تردد میکنند.

۷. قلعه تغلق آباد (Tughlaqabad Fort)
دژی عظیم و قرونوسطایی متعلق به سلسله تغلقها در سدهی چهاردهم میلادی است که به دستور سلطان غیاثالدین تغلق ساخته شد. این قلعه با دیوارهای سنگی عریض و بلند، دروازههای باشکوه و ویرانههای مسجد و تالارهایش، نمادی از قدرت و معماری دفاعی دوران خود محسوب میشود. هرچند امروزه بخشهایی از آن به صورت آثار تاریخی باقی مانده، اما عظمت طراحی و استحکامات آن همچنان چشمگیر است. برای دسترسی به این قلعه، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه تغلقآباد (Tughlaqabad Station) بر روی خط بنفش متروی دهلی نو است. از ایستگاه مترو میتوان با یک پیادهروی ۱۵ تا ۲۰ دقیقهای یا استفاده از ریکشاهای محلی به دروازه اصلی قلعه رسید. همچنین تاکسیها و اتوبوسهای شهری نیز این منطقه را به مرکز شهر متصل میکنند.

۸. قلعه سرخ دهلی (Red Fort)
یا لعل قلعه (Lal Qila)، یکی از مشهورترین بناهای تاریخی هند و نماد استقلال این کشور است که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. این قلعه عظیم از سنگهای ماسهای قرمز ساخته شده و توسط شاهجهان، امپراتور مغول، در سده هفدهم به عنوان مرکز حکومت طراحی شد. مجموعه قلعه با تالارهای باشکوه مانند دیوان خاص و دیوان عام، مسجد موتی و باغهای مصفا، نمونه درخشان معماری مغول-هندی محسوب میشود. هرسال در روز استقلال هند، مراسم پرچمگردانی توسط نخستوزیر در این مکان برگزار میگردد. برای دسترسی به قلعه سرخ، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه چاندنی چوک (Chandni Chowk) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است. از ایستگاه میتوان با پیادهروی لذتبخش در بازار تاریخی چاندنی چوک یا استفاده از ریکشا به دروازه اصلی قلعه رسید. همچنین اتوبوسهای متعدد و تاکسیها این مکان را به نقاط مختلف شهر متصل میکنند.

۹. موزه ملی دهلی نو (National Museum)
گنجینهای بینظیر از تاریخ و هنر هند باستان تا معاصر است که در منطقهی جانپاث واقع شده. این موزه که یکی از بزرگترین موزههای کشور محسوب میشود، میزبان بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ اثر هنری از دورههای مختلف تاریخ هند از جمله تمدن دره سند، آثار بودایی، مجسمههای باستانی، نقاشیهای مینیاتوری و مجموعهای نفیس از آثار عصر مغول است. بازدید از این موزه سفرى عمیق به فرهنگ و تمدن چندینهزارساله شبهقاره هند به شمار میرود. برای دسترسی به موزه ملی، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه مرکز (Central Secretariat) بر روی خط زرد و آبی متروی دهلی نو است که پس از پیادهشدن، با ۱۰ دقیقه پیادهروی در امتداد جانپاث به موزه میرسید. همچنین اتوبوسهای شهری متعددی از ایستگاه ایندراپراستا (ISBT) و دیگر نقاط شهر به این محدوده تردد میکنند.

۱۰. موزه نیروی هوایی هند (Indian Air Force Museum)
واقع در منطقه Palam در دهلی نو، تنها موزه تخصصی نیروی هوایی در این کشور است که تاریخچه پرشکوه هوانوردی نظامی هند را به نمایش میگذارد. این موزه فضای باز و سرپوشیده، مجموعهای کمنظیر از هواپیماهای تاریخی، موتورهای قدیمی، سلاحها، لباسها و تجهیزات هوانوردی از دوران ابتدایی تشکیل نیروی هوایی تا عملیاتهای معاصر مانند جنگ ۱۹۷۱ را در خود جای داده است. بخش غنیمتهای جنگی شامل هواپیمایهای پاکستانی ساقط شده و نمایشگاه شهادت قهرمانان نیروی هوایی از بخشهای برجسته موزه محسوب میشوند. برای دسترسی به این موزه، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه دهانور کورت (Dhanur Dhauri) بر روی خط آبی متروی دهلی نو است که از آنجا میتوان با تاکسی یا اتو-ریکشا به موزه رسید. همچنین این موزه در نزدیکی فرودگاه بینالمللی ایندیرا گاندی قرار دارد و با تاکسی از مرکز شهر در حدود ۴۵ دقیقه قابل دسترسی است.

۱۱. گالری ملی هنر مدرن (National Gallery of Modern Art – NGMA)
واقع در کاخ سابق جعفر، یکی از مهمترین مراکز هنری هند است که در منطقهٔ امپریال دهلی نو قرار دارد. این گالری با مجموعهای غنی از بیش از ۱۷۰۰۰ اثر هنری، میزبان آثاری از سدهٔ ۱۸۵۰ تا دوران معاصر است و آثاری از هنرمندان برجستهای چون رابیندرانات تاگور، ام. اف. حسین و جمینی رای را در خود جای داده است. فضای آرام و معماری باشکوه ساختمان، همراه با نمایشگاههای موقت و برنامههای آموزشی، این مکان را به مقصدی ایدهآل برای علاقهمندان به هنر تبدیل کرده است. برای دسترسی به این گالری، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه خان بازار (Khan Market) بر روی خط بنفش متروی دهلی نو است که از آنجا با ۵ دقیقه پیادهروی میتوان به گالری رسید. همچنین اتوبوسهای شهری و تاکسیها به راحتی این مکان فرهنگی را به نقاط مختلف شهر متصل میکنند.

۱۲. رصدخانه جانتر مانتر (Jantar Mantar)
یکی از پنج رصدخانه تاریخی ساختهشده توسط مهاراجه جای سینگ دوم در سده هجدهم میلادی است که به عنوان یکی از برجستهترین نمونههای معماری نجومی جهان شناخته میشود. این مجموعه شامل ابزارهای عظیم سنگی منحصربهفردی مانند «ساعت آفتابی عظیم» (سامرات یانتر) است که برای اندازهگیری زمان، رصد حرکات سیارات و تعیین تقویم با دقت شگفتانگیزی طراحی شدهاند. این بنا که در فهرست میراث ملی هند ثبت شده، نه تنها یک اثر تاریخی، بلکه شاهدی بر پیشرفت علوم در دوره مغول است. برای دسترسی به این جاذبه، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه پاتل چوک (Patel Chowk) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که تنها ۵ دقیقه با رصدخانه فاصله دارد. همچنین به دلیل موقعیت مرکزی آن در نزدیکی میدان کانونوت پلیس، اتوبوسها و تاکسیهای شهری به راحتی به این مقصد تردد میکنند.

۱۳. پارک ملی جانورشناسی دهلی (National Zoological Park Delhi)
که به اختصار باغ وحش دهلی شناخته میشود، یکی از مدرنترین و وسیعترین باغ وحشهای آسیاست که در مجاورت قلعه پورانا کیلا واقع شده است. این پارک با مساحتی حدود ۱۷۶ هکتار، میزبان بیش از ۱۳۰ گونه جانوری از سراسر جهان از جمله ببر سفید بنگال، شیر آفریقایی، فیلهای آسیایی و گونههای نادر پرندگان در محیطهایی مشابه زیستگاه طبیعی آنهاست. طراحی این باغ وحش به گونهای است که بازدیدکنندگان میتوانند سافاریهای جذاب را تجربه کنند. برای دسترسی به این مکان، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه پراگاتی میدان (Pragati Maidan) بر روی خط آبی مترو است که با ۱۰ دقیقه پیادهروی میتوان به ورودی اصلی رسید. همچنین اتوبوسهای متعدد مسیر ایندراپراستا (ISBT) و تاکسیهای شهری به این پارک دسترسی دارند.

۱۴. پارک ملی دره گلها (Valley of Flowers National Park)
در واقع در ایالت اوتاراکند هند و در دامنهی هیمالیا واقع شده است و در خود دهلی نو قرار ندارد. این پارک که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده، به دلیل رویش هزاران گونه گل وحشی از جمله شقایقهای آبی، گلهای ادریسی و گونههای نادر گیاهای هیمالیایی در فصل بارانهای موسمی (مونسون) مشهور است. این منطقه با مناظر خیرهکنندهی کوهستانی، یخچالهای طبیعی و تنوع زیستی منحصربهفرد، بهشت طبیعتگردان و علاقهمندان به کوهنوردی محسوب میشود. برای دسترسی به این پارک، نزدیکترین شهر بزرگ جوشیمَت (Joshimath) در اوتاراکند است که از دهلی نو میتوان با پرواز به دیدرا (Dehradun) یا سفر زمینی (حدود ۵۰۰ کیلومتر) به آن رسید. از جوشیمَت نیز باید با وسیلهی نقلیه به گَنگاریا (Ghangaria) رفت و سپس با ۱۶ کیلومتر پیادهروی به دره گلها وارد شد.

۱۵. پارک ملی ناندا دوی (Nanda Devi National Park)
که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است، در ایالت اوتاراکند و در قلب هیمالیا واقع شده و نه در خود دهلی نو. این پارک با قله نمادین ناندا دوی (۷۸۱۶ متر) که دومین قله مرتفع هند است، شناخته میشود. این منطقه حفاظتشده به دلیل اکوسیستم کوهستانی بکر، یخچالهای طبیعی، مراتع آلپی و تنوع زیستی منحصربهفرد از جمله گونههای نادری مانند پلنگ برفی، خرس هیمالیا و بز کوهی هیمالیا، به عنوان یکی از ذخیرهگاههای بیوسفر جهان شناخته میشود. برای دسترسی به این پارک، نزدیکترین شهر اصلی جوشیمَت (Joshimath) در اوتاراکند است. از دهلی نو میتوان با پرواز به دیدرا (Dehradun) یا سفر جادهای (حدود ۵۰۰ کیلومتر) به جوشیمَت رسید و سپس با اخذ مجوزهای لازم و استفاده از راهنمای محلی، سفر زمینی به سوی منطقه حفاظتشده را آغاز کرد. این پارک تنها برای گردشگران دارای مجوز و معمولاً از مسیرهای مشخص شده قابل دسترسی است.

۱۶. پارک سوندری (Sunder Nursery)
که با نام رسمی Sunder Nursery – Bharatpur House شناخته میشود، یک باغ میراثی ۹۰ هکتاری در مجاورت آرامگاه همایون در دهلی نو است. این محوطه که به عنوان “مادر باغهای دهلی” توصیف میشود، ترکیبی کمنظیر از باغهای تاریخی، جنگلکاری شده، دریاچههای مصنوعی و مجموعهای از آرامگاههای دورهی مغول را در خود جای داده است. این پروژه احیای شهری که با همکاری بنیاد آقاخان اجرا شده، امروزه به یکی از مقاصد محلی برای پیادهروی، پرندهنگری و فرار از شلوغی شهر تبدیل شده است. برای دسترسی به این باغ، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه جورباغ (Jorbagh) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که با ۱۰ دقیقه پیادهروی از دروازه اصلی آرامگاه همایون و از طریق یک مسیر زیرگذر به باغ متصل میشود. همچنین تاکسیها و اتوبوسهای مسیر ایندراپراستا نیز دسترسی به این منطقه را فراهم میکنند.

۱۷. باغ پنج حس (Garden of Five Senses)
که با نام انگلیسی Garden of Five Senses شناخته میشود، یک فضای تفریحی-فرهنگی ۲۰ هکتاری در منطقه سیدول سارای دهلی نو است که به طور ویژه برای درگیر کردن کلیه حواس انسان طراحی شده است. این باغ با بخشهای متنوعی مانند باغهای موضوعی (از جمله باغ عطرها و باغ رنگها)، مجسمههای هنری مدرن، آمفی تئاتر روباز و مسیرهای پیچ در پیچ، تجربهای چندحسی از طبیعت و هنر را ارائه میدهد و میزبان منظم رویدادهای فرهنگی و جشنوارهها است. برای دسترسی به این باغ، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه ساکت (Saket) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که از آنجا میتوان با یک پیادهروی ۱۵ دقیقهای یا استفاده از اتو-ریکشا به راحتی به باغ دسترسی پیدا کرد. همچنین تاکسیهای متعددی از مناطق مختلف شهر به مقصد این باغ تردد میکنند.

۱۸. باغ های لودی (Lodhi Gardens)
یک پارک تاریخی ۹۰ هکتاری در قلب دهلی نو است که آرامگاههای متعلق به سلسله سید و لودی (سدههای پانزدهم و شانزدهم میلادی) را در خود جای داده است. این باغها با معماریهای باشکوهی مانند آرامگاه سکندر لودی، آرامگاه محمدشاه و شیش گومباد (بنای شش گنبدی)، همراه با فضای سبز وسیع، دریاچه و مسیرهای پیادهروی، به عنوان یکی از مقاصد محبوب برای دویدن، پیادهروی و پیکنیک شهروندان و گردشگران شناخته میشود. برای دسترسی به این باغ، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه جورباغ (Jorbagh) و ایستگاه سیدول سارای (Sikandarpur) بر روی خط زرد متروی دهلی نو هستند که هر دو با ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پیادهروی به باغ متصل میشوند. همچنین اتوبوسهای شهری و تاکسیها به راحتی این پارک تاریخی را به نقاط مختلف شهر مرتبط میکنند.

۱۹. روستای حوض خاص (Hauz Khas Village)
یکی از محلههای تاریخی و مدرن دهلی نو است که ترکیبی جذاب از میراث قرون وسطایی و زندگی مدرن شهری را ارائه میدهد. این محله در اطراف یک حوضچه تاریخی (هوز) ساخته شده که در سدهی سیزدهم برای تأمین آب شهر ساخته شد و در مجاورت آن، مجموعهای از آرامگاهها، مدرسهی اسلامی و ویرانههای دورهی سلطنت علاءالدین خلجی قرار دارد. امروزه این منطقه به خاطر کافههای ترند، رستورانهای لوکس، گالریهای هنری و بوتیکهای طراحان هندی به یکی از مقاصد محبوب جوانان و گردشگران تبدیل شده است. برای دسترسی به این محله، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه حوض خاص (Hauz Khas) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که با ۵ دقیقه پیادهروی میتوان به قلب این روستای تاریخی-مدرن رسید. همچنین تاکسیها و اتوبوسهای شهری به راحتی این منطقه را به نقاط مختلف شهر متصل میکنند.

۲۰. درگاه حضرت نظام الدین اولیا (Hazrat Nizamuddin Dargah)
آرامگاه عارف بزرگ سدهی چهاردهم میلادی و از مهمترین زیارتگاههای صوفیان در شبهقاره هند است که در محلهی نظامالدین غربی دهلی نو واقع شده است. این مجموعه که مرکز مکتب چشتیه محسوب میشود، علاوه بر آرامگاه شیخ نظامالدین اولیا، شامل مقبرههای شخصیتهای برجستهای همچون امیرخسرو دهلوی و جهانآرا بیگم (دختر شاهجهان) نیز میباشد. فضای معنوی این مکان با نوای قوالیهای عرفانی که هر شب در حیاط درگاه اجرا میشود، حال و هوایی روحانی و بهیادماندنی برای بازدیدکنندگان ایجاد میکند. برای دسترسی به این زیارتگاه، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه نظامالدین (Nizamuddin Station) بر روی خط صورتی متروی دهلی نو است که با ۱۰ دقیقه پیادهروی از طریق lanes باریک و سنتی محله میتوان به درگاه رسید. همچنین تاکسیها و اتو-ریکشاها نیز تا ورودی محدوده تردد میکنند.

۲۱. معبد سری دیگامبار جین لال ماندیر (Shri Digambar Jain Lal Mandir)
قدیمیترین و برجستهترین معبد آیین جین در دهلی نو است که درست در مقابل دروازه اصلی قلعه سرخ و در منطقهی تاریخی چاندنی چوک واقع شده است. این معبد سرخرنگ که در سدهی هفدهم میلادی ساخته شد، به خاطر معماری خیرهکننده، تزئینات ظریف مرمری و مجسمهی طلایی رنگ نخستین تیرتانکار (پارشوانات) شناخته میشود. بخشی از این مجموعه شامل یک بیمارستان ویژه پرندگان است که به عنوان “جیواراکشا” شناخته میشود و پرندگان آسیبدیده را درمان و پرورش میدهد. برای دسترسی به این معبد، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه چاندنی چوک (Chandni Chowk) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که با ۵ دقیقه پیادهروی در راستهی تاریخی بازار به معبد میرسید. همچنین میتوان از مسیرهای اتوبوسرانی منتهی به قلعه سرخ یا تاکسی/ریکشا برای دسترسی استفاده کرد.

۲۲. معبد آکشاردام (Akshardham Temple)
یکی از بزرگترین و خیرهکنندهترین مجموعههای فرهنگی-مذهبی هند است که در حاشیهی رودخانه یامونا در دهلی نو واقع شده است. این معبد که به خاطر معماری سنتی هندی و حکاکیهای ظریف مرمرین و ماسهسنگی شهرت دارد، در سال ۲۰۰۵ توسط سازمان بوپاسوازی شری آکشاردام ساخته شد. مجموعهی عظیم آن شامل نمایشهای چندرسانهای، قایقسواری در تونل تاریخ هند، باغهای منظم و فوارههای موزیکال شبانه میباشد که بازدیدکنندگان را با فرهنگ و میراث معنوی هند آشنا میکند. برای دسترسی به این معبد، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه آکشاردام (Akshardham) بر روی خط آبی متروی دهلی نو است که مستقیماً به ورودی مجموعه متصل میشود. همچنین اتوبوسهای شهری متعددی از ایستگاه ایندراپراستا (ISBT) و تاکسیهای سیتی از سراسر شهر به این مقصد تردد میکنند.

۲۳. معبد نیلوفر آبی (Lotus Temple)
که با نام معبد بهائی (Baha’i House of Worship) نیز شناخته میشود، از شاهکارهای معماری مدرن جهان و یکی از پربازدیدترین جاذبههای دهلی نو محسوب میشود. این معبد که به شکل یک گل نیلوفر آبی با ۲۷ گلبرگ از سنگ مرمر سفید ساخته شده، نماد صلح، خلوص و وحدت ادیان است و فضای داخلی آن عاری از هرگونه مجسمه یا نماد مذهبی، مکانی برای عبادت و meditation پیروان تمام ادیان فراهم میکند. محوطهی سرسبز وسیع با استخرهای متعدد، حال و هوایی آرامشبخش به این مجموعه بخشیده است. برای دسترسی به این معبد، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه نهرو پلیس (Nehru Place) بر روی خط بنفش متروی دهلی نو است که با ۱۰ دقیقه پیادهروی میتوان به معبد رسید. همچنین اتوبوسهای شهری متعددی از ترمینال سارای کالهخان و تاکسیها این مکان را به نقاط مختلف شهر متصل میکنند.

۲۴. آرامگاه صفدر جنگ (Safdarjung Tomb)
آخرین باغ-آرامگاه دورهی مغول در دهلی نو است که در سال ۱۷۵۴ میلادی برای صفدرجنگ، صدراعظم دربار گورکانیان ساخته شد. این اثر تاریخی که بهعنوان «آخرین کارت مغول» شناخته میشود، با معماری الهامگرفته از تاجمحل، شامل یک گنبد مرکزی، منارههای گوشهای و باغ�های چهارباغ (چارباغ) با حوضها و مسیرهای آب است. اگرچه جزئیات تزئینی آن سادهتر از همتایان پیشین خود است، اما فضای آرام و معماری متقارن آن، نمونهای باشکوه از هنر دورهی افول امپراتوری مغول به شمار میرود. برای دسترسی به این آرامگاه، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه جورباغ (Jorbagh) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که با ۵ دقیقه پیادهروی به درب اصلی میرسید. همچنین اتوبوسهای شهری مسیر ایندراپراستا و تاکسیها به راحتی به این منطقه تردد میکنند.

۲۵. مقبره همایون (Humayun’s Tomb)
که به عنوان الگوی اصلی تاجمحل شناخته میشود، یکی از شاهکارهای معماری گورکانی و از میراث جهانی یونسکو در دهلی نو است. این بنا که در سده شانزدهم میلادی به دستور همسر همایون، حمیده بانو بیگم ساخته شد، اولین نمونه از باغآرامگاههای درونمحوطهای در شبهقاره هند به شمار میرود و با استفاده از سنگ ماسهای سرخ و تزئینات مرمرین، سبکی را پایهگذاری کرد که بعدها در تاجمحل به اوج رسید. محوطه این آرامگاه همچنین میزبان چندین بنای تاریخی از جمله آرامگاه اسحاق خان و حوضچهی باستانی “بابر کی نلی” است. برای دسترسی به این مجموعه، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه جواهر لعل نهرو (JLN Stadium) بر روی خط بنفش متروی دهلی نو است که با ۱۵ دقیقه پیادهروی یا استفاده از ریکشا میتوان به درب اصلی رسید. همچنین اتوبوسهای مسیر ایندراپراستا و تاکسیهای شهری نیز به این منطقه دسترسی دارند.

۲۶. گورودوارا بنگلا صاحب (Gurudwara Bangla Sahib)
مشهورترین و مهمترین عبادتگاه سیکها در دهلی نو است که ابتدا به عنوان یک عمارت متعلق به مهاراجه جای سینگ ساخته شد و بعدها به یادگار هشتمین گورو سیکها، گورو هارکریشن، به گورودوارا تبدیل شد. این بنا با گنبد طلایی باشکوه، در کنار یک حوضچهی مقدس (سَرْوَر) قرار دارد که بسیاری از زائران برای تبرک در آن شنا میکنند. فضای روحانی این مکان با پخش سرودهای مذهبی (کیرتان) و ارائهی غذای رایگان (لانگَر) به همهی بازدیدکنندگان بدون توجه به مذهب یا نژاد، تجربهای بهیادماندنی از مهماننوازی و برابری را ارائه میدهد. برای دسترسی به این گورودوارا، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه راجیو چوک (Rajiv Chowk) بر روی خط زرد و آبی متروی دهلی نو است که با ۱۰ دقیقه پیادهروی میتوان به آن رسید. همچنین اتوبوسهای شهری و تاکسیها بهراحتی این مکان را به نقاط مختلف شهر متصل میکنند.

۲۷. مسجد جامع دهلی (Jama Masjid)
بزرگترین و یکی از باشکوهترین مساجد هند است که به دستور شاهجهان، امپراتور گورکانی، در سده هفدهم میلادی ساخته شد. این مسجد با ظرفیت بیش از ۲۵ هزار نمازگزار، با استفاده از سنگ ماسهای سرخ و مرمر سفید ساخته شده و دارای سه دروازه عظیم، چهار برج و دو مناره بلند ۴۰ متری است. حیاط وسیع مرکزی و ۳ گنبد اصلی آن، نمادی برجسته از معماری دوران شکوفایی امپراتوری مغول به شمار میروند. برای دسترسی به این مسجد، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه چاندنی چوک (Chandni Chowk) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که از آنجا میتوان با یک پیادهروی ۱۰ دقیقهای در راستههای تاریخی بازار یا استفاده از ریکشا به مسجد رسید. همچنین اتوبوسهای شهری متعددی از ترمینال ایستگاه دهلی قدیم (Old Delhi Railway Station) به این مکان تردد میکنند.

۲۸. منطقه کونات پلیس (Connaught Place)
که با نام رسمی راجیو چوک (Rajiv Chowk) نیز شناخته میشود، مرکز تجاری و تفریحی نمادین دهلی نو با معماری منحصربهفرد دایرهای شکل است که در دوران استعمار بریتانیا ساخته شد. این منطقه با ساختار حلقهای متحدالمرکز خود، میزبان دفاتر شرکتهای معتبر، برندهای بینالمللی، رستورانهای متنوع، کافههای مدرن و مراکز خرید متعدد است و مرکزی برای فعالیتهای اقتصادی و گردشگری محسوب میشود. فضای زیرزمینی آن با نام پالیکا بازار، از مقاصد محبوب برای خرید اجناس با قیمت مناسب است. برای دسترسی به این منطقه، ایستگاه متروی راجیو چوک (Rajiv Chowk Station) – تقاطع خطوط آبی و زرد متروی دهلی نو – مستقیماً به قلب کونات پلیس متصل میشود. همچنین اتوبوسهای متعدد از تمام نقاط شهر و تاکسیها به راحتی این منطقه را پوشش میدهند.

۲۹. بازار گریتر کیلاش (Greater Kailash Market)
که بهطور عامیانه با نام جی.کی. (G.K.) شناخته میشود، از محبوبترین مراکز خرید و تفریح در دهلی نو است که به دو بخش جی.کی.-۱ (بازار M-Block) و جی.کی.-۲ (بیزار N-Block) تقسیم میشود. این منطقه با ترکیبی از بوتیکهای طراحان هندی، فروشگاههای برندهای بینالمللی، گالریهای هنری، رستورانهای مجلل و کافههای دنج، به عنوان یکی از مقاصد اصلی خریداران و خوراکدوستان شناخته میشود. فضای آرام و درختان قدیمی خیابانهای اطراف آن، حالوهوایی خاص به این منطقه بخشیده است. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه کیلاش کالونی (Kailash Colony) بر روی خط بنفش متروی دهلی نو است که با ۱۰ دقیقه پیادهروی یا استفاده از اتو-ریکشا میتوان به بخشهای مختلف بازار رسید. همچنین اتوبوسهای شهری و تاکسیها به راحتی این منطقه را به نقاط مختلف شهر متصل میکنند.

۳۰. بازار لاجپات ناگار (Lajpat Nagar Market)
یکی از شلوغترین و محبوبترین مراکز خرید در دهلی نو است که بهویژه برای لباسهای سنتی هندی، پارچههای زینتی، جواهرات و کالاهای خانگی شناخته میشود. این بازار به بخشهای مختلفی از جمله مرکز خرید لاجپات ناگار ۱، ۲، ۳ و ۴ تقسیم شده و با ترکیبی از محصولات باکیفیت و قیمتهای مناسب، هم مورد توجه مردم محلی و هم گردشگران است. بخش عمدهفروشی پارچههای عروسکی و مراسمی آن، یکی از بزرگترین مجموعههای شهر محسوب میشود. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه لاجپات ناگار (Lajpat Nagar) بر روی خط بنفش و خط وایلو (Violet Line) متروی دهلی نو است که مستقیماً به ورودی بازار متصل میشود. همچنین اتوبوسهای متعدد از ایستگاه ایندراپراستا (ISBT) و تاکسیها به راحتی این بازار را به نقاط مختلف شهر مرتبط میکنند.

۳۱. بازار ساروجینی ناگار (Sarojini Nagar Market)
یکی از محبوبترین و مقرونبهصرفهترین مراکز خرید در دهلی نو است که بهویژه برای لباسهای برندهای بینالمللی با قیمتهای بسیار پایینتر از بازار شناخته میشود. این بازار شلوغ و پرجنبوجوش، طیف وسیعی از کالاها شامل پوشاک زنانه، مردانه و کودکان، اکسسوری، کفش و لوازم خانه را ارائه میدهد و به دلیل امکان چانهزنی، مقصدی ایدهآل برای خریداران هوشمند است. فضای پرانرژی و رنگارنگ آن، تجربهای اصلاً از خرید هندی را برای بازدیدکنندگان فراهم میکند. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه INA (INA Market) بر روی خط زرد و بنفش متروی دهلی نو است که از آنجا میتوان با یک پیادهروی ۱۰ تا ۱۵ دقیقهای یا استفاده از ریکشا به راحتی به بازار رسید. همچنین اتوبوسهای متعددی از ایستگاه ایندراپراستا (ISBT) و دیگر نقاط شهر به این محدوده تردد میکنند.

۳۲. بازار چاندنی چوک (Chandni Chowk)
یکی از قدیمیترین و پرجنبوجوشترین بازارهای دهلی نو است که در سدهٔ هفدهم توسط صاحبجان، دختر امپراتور شاهجهان طراحی شد. این بازار تاریخی با راستههای تخصصی خود — از جواهرفروشیهای خیابان دارiba تا مغازههای ادویهٔ معروف خیابان خاری باولی — و غذاهای خیابانی افسانهای (مانند پارانتاهای old famous jalebi wala و نانکاشیهای لذیذ)، گنجینهای از فرهنگ و تاریخ زندهٔ دهلی قدیم محسوب میشود. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه چاندنی چوک (Chandni Chowk) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که مستقیماً به ورودی اصلی بازار متصل میشود. همچنین میتوان از ایستگاه راهآهن دهلی قدیم (Old Delhi Railway Station) با پنج دقیقه پیادهروی یا از طریق ریکشا و اتوبوسهای محلی به این بازار رسید.

۳۳. بازار ساوت اکستنشن (South Extension Market)
از مراکز خرید مدرن و پرطرفدار دهلی نو است که به دو بخش ساوت اکستنشن ۱ و ساوت اکستنشن ۲ تقسیم میشود. این بازار با ترکیبی از بوتیکهای شیک، برندهای بینالمللی، فروشگاههای زنجیرهای و نمایشگاههای مبلمان، به یکی از مقاصد اصلی برای خریدهای متوسط تا لوکس تبدیل شده است. فضای نسبتاً آرام و سازمانیافته آن در کنار رستورانها و کافههای متعدد، تجربهای دلپذیر از خرید را برای ساکنان مناطق اعیاننشین جنوب دهلی و گردشگران فراهم میکند. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه ساوت اکستنشن (South Extension) بر روی خط بنفش متروی دهلی نو است که مستقیماً در مجاورت بازار قرار دارد. همچنین اتوبوسهای متعدد از ایستگاه ایندراپراستا (ISBT) و تاکسیها به راحتی این منطقه را پوشش میدهند.

۳۴. بازار پالیکا (Palika Bazaar)
یک بازار زیرزمینی معروف و پرهیاهو در قلب دهلی نو است که در زیر میدان کانونات پلیس (Connaught Place) واقع شده است. این بازار که در دهه ۱۹۷۰ ساخته شد، با بیش از ۴۰۰ فروشگاه، طیف وسیعی از کالاها شامل پوشاک، الکترونیک، اکسسوری، فیلمهای دیویدی و سوغاتی را با قیمتهای بسیار مناسب ارائه میدهد و به دلیل امکان چانهزنی شدید، مقصدی محبوب برای خریداران با بودجه محدود است. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه راجیو چوک (Rajiv Chowk) بر روی خطوط آبی و زرد متروی دهلی نو است که مستقیماً به ورودیهای بازار متصل میشود. همچنین اتوبوسهای متعدد از سراسر شهر و تاکسیها به میدان کانونات پلیس تردد دارند که دسترسی به این بازار را آسان میکنند.

۳۵. بازار دیلی هات (Dilli Haat)
یک بازار سنتی و فرهنگی منحصربهفرد در دهلی نو است که برخلاف بازارهای دائمی، به صورت چرخشی به صنعتگران و هنرمندان از سراسر هند فضای ارائه محصولات خود را میدهد. این بازار فضای باز با غرفههای رنگارنگ، صنایعدستی دستساز از ایالتهای مختلف هند مانند ابریشم آسام، شال کشمیر، سفالهای راجستان و جواهرات قبیله ای را در محیطی دنج و سنتی ارائه میدهد. همچنین در این بازار میتوانید غذاهای محلی اصیل هر منطقه از هند را در غرفههای غذایی آن تجربه کنید. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه INA (INA Market) بر روی خط زرد و بنفش متروی دهلی نو است که با ۵ دقیقه پیادهروی میتوان به بازار رسید. همچنین اتوبوسهای متعدد از ایستگاه ایندراپراستا (ISBT) و دیگر نقاط شهر به این محدوده تردد میکنند.

۳۶. بازار خان (Khan Market)
که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد، یکی از لوکسترین و گرانقیمتترین مراکز خرید در دهلی نو و حتی جهان محسوب میشود. این بازار با معماری دالانی شکل خود، میزبان برندهای بینالمللی و بوتیکهای طراحان هندی، کتابفروشیهای معتبر، گالریهای هنری و رستورانهای مجلل است و به دلیل نزدیکی به مراکز دیپلماتیک و دولتی، مورد توجه جامعه الیت و خارجیان مقیم دهلی میباشد. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه خان مارکت (Khan Market) بر روی خط بنفش متروی دهلی نو است که مستقیماً در مجاورت بازار قرار دارد. همچنین اتوبوسهای شهری و تاکسیها به راحتی این منطقه را به نقاط مختلف شهر متصل میکنند.

۳۷. خیابان خاری بائولی (Khari Baoli)
واقع در منطقه تاریخی دهلی قدیم، بزرگترین بازار عمده فروشی ادویه در آسیا است که گواهی زنده بر تاریخ کهن تجارت در شبه قاره هند به شمار میرود. این بازار پرجنبوجوش با رایحههای مسحورکننده دارچین، زردچوبه، هل، زعفران و صدها ادویه دیگر، همراه با مغازههای فروش خشکبار، گیاهان دارویی و محصولات آجیل، تجربهای فراموشنشدنی برای حواس پنجگانه ایجاد میکند. برای دسترسی به این بازار، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه چاندنی چوک (Chandni Chowk) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که از آنجا میتوان با یک پیادهروی ۱۰ دقیقهای یا استفاده از ریکشا به راحتی به خیابان خاری بائولی رسید. همچنین اتوبوسهای شهری متعددی از ترمینال دهلی قدیم (Old Delhi Railway Station) به این محدوده تردد میکنند.

۳۸. خیابان پارانته والی گالی (Paranthe Wali Gali)
یکی از معروفترین راستههای غذایی در منطقه تاریخی چاندنی چوک دهلی نو است که از اواسط سده نوزدهم به خاطر تخصص در تهیه پارانته (نان سرخ شده هندی با انواع مختلف پر کردن) شناخته میشود. این خیابان باریک و پرجنبوجوش با دکههای سنتی که برخی از آنها بیش از ۱۰۰ سال سابقه دارند، بیش از ۳۰ نوع پارانته از جمله پر شده با سیب زمینی، پنیر، بادمجان،حتی شکلات و میوه های خشک ارائه میدهد و طعمی اصیل از غذاهای سنتی شمال هند را ارائه میکند. برای دسترسی به این خیابان، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه چاندنی چوک (Chandni Chowk) بر روی خط زرد متروی دهلی نو است که با ۵-۱۰ دقیقه پیادهروی در راسته اصلی بازار به این خیابان میرسید. همچنین از ایستگاه راهآهن دهلی قدیم (Old Delhi Railway Station) نیز با ۱۰ دقیقه پیادهروی یا ریکشا میتوان به این مقصد رسید.

۳۹. محله کارول باغ (Karol Bagh)
یکی از شلوغترین و پررونقترین مناطق مسکونی-تجاری در غرب دهلی نو است که به عنوان بهشتی برای خریداران شناخته میشود. خیابان اصلی آجاینگر (Ajai Nagar) و بازار آن، میزبان طیف وسیعی از فروشگاههای پوشاک، لوازم الکترونیکی، کالاهای خانگی، جواهرات و تجهیزات خودرو با قیمتهای رقابتی است. این منطقه همچنین به دلیل رستورانهای معروف خود به ویژه در زمینه غذاهای پنجابی و Mughlai شهرت دارد. برای دسترسی به این محله، نزدیکترین ایستگاه مترو، ایستگاه کارول باغ (Karol Bagh) بر روی خط آبی متروی دهلی نو است که مستقیماً به مرکز خرید گادودیار (Gaffar Market) متصل میشود. همچنین اتوبوسهای متعدد از ایستگاه ایندراپراستا (ISBT) Kashmere Gate و تاکسیها به راحتی این منطقه را به نقاط مختلف شهر مرتبط میکنند.

غذاهای محلی دهلی نو
دهلی نو بهشت عاشقان غذا است و غذاهای خیابانی آن افسانهای هستند. این شهر با تأثیرپذیری از فرهنگهای مختلف، به ویژه مغول، طیف وسیعی از طعمها را ارائه میدهد. از معروفترین خوراکیها میتوان به بتری کباب (کباب مرغ یا گوشت مارینهشده)، چات (سالاد هندی تند و ترش) و نوعنحلی (غذایی متشکل از نان و خورشت گوشت) اشاره کرد.
غذاهای گیاهی نیز در دهلی نو بسیار پرطرفدارند. خورشتهای خامهای مانند پنیر تکهماسالا و دال ماخانی (عدس پختهشده با کره و خامه) از محبوبترین آنها هستند. هیچ سفری به دهلی نو بدون چشیدن طعم چای ماسالا (چای ادویهدار) در یکی از دکههای خیابانی کامل نخواهد بود. محله قدیمی چاندنی چوک مقصد نهایی برای یک تور غذایی به یادماندنی است.

سوغات دهلی نو
برای خرید سوغات، دهلی نو بازارهای متعدد و رنگارنگی دارد که هر کسی را وسوسه میکند. از سوغاتهای محبوب میتوان به پارچههای ابریشمی و پشمی زیبا، محصولات چرمی باکیفیت (مانند کفش و کیف) و صنایعدستی دستساز مانند مجسمههای کوچک و آثار میناکاری شده اشاره کرد. عروسکهای سنتی، آینهدوزیها و جواهرات نقرهکاریشده نیز گزینههای فوقالعادهای هستند.
ادویههای معطر و رنگینکمانی هند از اصلیترین سوغاتهای این شهر محسوب میشوند. بازارهای معروفی مانند جانپاث و دلیا هات مکانهای مناسبی برای خرید این سوغاتها هستند. در دلیا هات شما میتوانید صنایعدستی و سوغاتیهایی از سراسر هند را در یک مکان پیدا کنید و در یک فضای سنتی و دلنشین به گشتوگذار و خرید بپردازید.

شرایط و نحوه گرفتن ویزا برای ایرانیان
اتباع ایرانی برای سفر به هند نیاز به دریافت ویزای توریستی دارند. فرآیند درخواست به صورت الکترونیک (e-Visa) و از طریق وبسایت رسمی دولت هند انجام میشود. این ویزا معمولاً برای اقامتهای کوتاهمدت (تا ۶۰ روز) و با اهداف گردشگری صادر میشود. مدارک مورد نیاز معمولاً شامل پاسپورت با حداقل ۶ ماه اعتبار، عکس رنگی و اثبات تمکن مالی است.
متقاضیان باید فرم درخواست آنلاین را پر کرده و هزینه ویزا را به صورت اینترنتی پرداخت کنند. پس از تأیید درخواست، ویزای الکترونیکی از طریق ایمیل برای آنها ارسال میشود که باید آن را پرینت گرفته و به همراه داشته باشند. توصیه میشود حداقل ۴ تا ۷ روز کاری قبل از سفر، نسبت به درخواست ویزا اقدام کنید. بهتر است همیشه قوانین ویزا را به دلیل امکان تغییر، مستقیماً از وبسایت سفارت هند بررسی نمایید.

نحوه دسترسی به دهلی نو
اصلیترین راه دسترسی بینالمللی به دهلی نو از طریق فرودگاه بینالمللی ایندیرا گاندی (IGI) است که یکی از شلوغترین فرودگاههای جنوب آسیا محسوب میشود. این فرودگاه پروازهای مستقیم از بسیاری از شهرهای بزرگ جهان از جمله تهران (با خطوطی مانند ایرعربیا از شارجه یا قطر ایرویز از دوحه با یک توقف) دارد و پس از پیادهشدن، میتوان با تاکسی، اتوبوس یا مترو به مرکز شهر رسید.
علاوه بر هواپیما، دهلی نو از طریق شبکه گسترده راهآهن به سایر شهرهای هند متصل است. ایستگاههای اصلی قطار مانند ایستگاه نیو دهلی، پذیرای مسافرانی از سراسر کشور هستند. برای کسانی که از شهرهای نزدیک سفر میکنند، استفاده از اتوبوسهای بینشهری یا تاکسی نیز گزینههای مناسبی است. سیستم متروی کارآمد و گسترده دهلی نو نیز پس از رسیدن، دسترسی به تمام نقاط شهر را بسیار آسان میکند.






