این اثر در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل محمد حسن خان در سه کیلومتری جنوب شهر بابل، بر سر راه قدیم آمل به بابل و بر روی رودخانه بابل احداث شده است. براساس متون تاریخی نزدیک این شهر، پل چوبی وجود داشت که مسعود غزنوی با لشکریانش به سختی از آن عبور کردند. بعدها به دستور نصیرالدوله شاه غازی پادشاه طبرستان پلی از خشت و آهک به جای این پل بنا شد. در نیمه دوم قرن دوازدهم هجری، محمد حسن خان قاجار، نیای آقامحمدخان با صرف دوازده هزار تومان پل آجری عظیمی بنا کرد که اکنون نیز به نام او پابرجاست. این پل دارای هشت چشمه است و بدنه آن با طاقنماهای بلند کشیده و یک ردیف طاقنماهای کوچک آجری تزیین شده است.
این پل تاریخی در اواخر دورهٔ زندیه و اوایل قاجاری بدست والی بارفروش (بابل) “محمد حسنخان”، ( که برخی او را منصوب به ایل قاجار نیز میدانند) به گونه امروزی ساخته شده است، یکی از موارد شاخص این بنا که به گونه معماری صفوی میباشد استفاده از سفیدهٔ تخم مرغ (به گفته برخی زرده تخم مرغ و ساروج) در ساخت آن میباشد، این اثر تاریخی6 متر پهنا و ۱۴۰ متر درازا و دارای ۸ تاق چشمه است که پهنای ۶ چشمهٔ بزرگتر آن هرکدام ۷۵۵ سانتی متر و بلندای این پل تا رودخانه (بابلرورد) 11متر میباشد.
