روستای مهارلو

دریاچه مهارلو:
وجه تسمیه:
نام این دریاچه، برگرفته از نام روستای مهارلو از توابع شهرستان سروستان است که در مجاورت آن قرار گرفته است و بخش قدیمی روستای مهارلو در بخش ساحلی دریاچه واقع است.

جغرافیا:
این دریاچه با ابعاد ۱۰×۶ در ۲۳ کیلومتری و وسعت ۲۵ هزار هکتاری، در ۱۸ کیلومتری جنوب شرقی شهر شیراز و در غرب دریاچه بختگان قرار گرفته‌است. دریاچه مهارلو شرقی ‌ترین بخش جلگه شیراز است. مهارلو دارای آبی بسیار شور است و در فصل‌های خشکی یکی از کانسارهای بزرگ نمک ایران به‌شمار می‌آید. فرآوری نمک از این دریاچه توسط مجتمع استحصال نمک وابسته به پتروشیمی شیراز انجام می‌شود.
سه رودخانه فصلی «سلطان‌آباد»، «خشک شیراز» و حمزه، دریاچه مهارلو را تغذیه می‌کنند. رودخانه خشک از کوه‌های شمال غربی شیراز شروع شده و از مرکز شیراز می‌گذرد.
رودخانه حمزه بیشتر از کوه سبز پوشان در جنوب غربی شیراز تغذیه شده و در قسمت غرب به دریاچه می‌پیوندد و رودخانه سروستان از کوه‌های سیاه و احمدی و سایر ارتفاعات شرقی دریاچه بوجود می‌آید. آب چند چشمه نیز عمدتاً از قسمت‌های غربی و شمالی وارد این دریاچه می‌شوند.

گونه های گیاهی و جانوری:
مهمترین گونه پرنده این دریاچه فلامینگو است. تنجه، اردک سرسبز، مرغابی، آبچلیک، چوکا و آنقوت به عنوان دیگر پرندگان دریاچه مهارلو هستند. از این دریاچه برای تهیه نمک صنایع استان فارس هم استفاده می‌شود.
ارتفاع این دریاچه، ۱۴۶۰ متر از سطح دریا و بیشینه ژرفای آن ۳ متر است. به همین دلیل میزان تبخیر بالاست و بخشی از بستر آن را لایه ‎ای از نمک می ‎پوشاند و فقط در بخش ‎های شمالی و مرکزی آن، آن هم با ژرفای خیلی کم و شوری زیاد،آب وجود دارد.
دریاچه مهارلو در یک فرونشست ناودیس مانند با روند شمال غربی – جنوب شرقی، شکل گرفته که گسل جوان و لرزه ‎ای سروستان از آن می ‎گذرد.

در سال ۱۳۸۵ با تصویب هیأت وزیران، دریاچه مهارلو به عنوان یکی از ۷ منطقه نمونه گردشگری ایران برگزیده‌شده‌است. مهارلو، بکت، کمال آباد، برمشور، قنبری، هزاردره، انجیره و سیف آباد از روستاهای گردشگری پیرامون این دریاچه هستند. از کوه‌های مشرف به دریاچه می‌توان به کوه قلعه گریخته، کوه شرقی و کوه شمالی اشاره کرد.
طی دوره‌ای در سال ۱۳۸۵ خ. پرواز بالگردها بر فراز این دریاچه ممنوع شد.

خشکی:
در خشکسالی سال ۱۳۸۷ / ۲۰۰۸ حدود ۹۰ درصد دریاچه «مهارلو» خشک شد و از این دریاچه به غیر از نیزارها و تالاب‌های اقماری چیزی به‌جا نماند. در پی این خشکسالی از جمعیت ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار قطعه‌ای پرنده فلامینگو در دریاچه مهارلو در سال ۱۳۸۷ خورشیدی تنها حدود ۵ هزار فلامینگو باقی ماند.

مطالب مرتبط

روستای بردج روستای زنگنه روستای قلات روستای قلعه دودج (دودژ)