محوطه تاریخی طاق بستان در دامنه کوهی به همین نام و در کنار چشمه ای در شمال شرقی حاشیه کنونی شهر کرمانشاه واقع شده است .که در این محوطه ، آثاری از دوره ساسانی وجود دارد که در طاق بزرگ طاق بستان سواری زره پوش بر اسبی قوی هیکل سوار است که این اسب شب دیز نام دارد که خسرو پرویز سوار بر آن می باشد . شبدیز به معنی شب‌رنگ و شب‌ماننداست . در تاریخ طبری در باب اسب مذکور چنین آمده است : خسرو را اسبی بود شبدیزنام و از همه اسبهای جهان به چهار بدست بلندتر بود و از روم بدست او افتاده بود، چون نعل بر دست و پای او بستندی بر هر یکی هشت میخ محکم کردندی و هر طعام که خسروپرویز خوردی شبدیز خوردی چون آن اسب بمرد، فرمود تا صورت او را بر سنگ نقش کردند.معروف است وقتی اسب دوست داشتنی خسرو پرویز مریض شد اندوهی تمام بر خسرو عارض شد و از سر تاکید بر دقت در تیمار داری و مداوای اسب فرمود: “هرکس خبر مرگ شبدیز را بگوید او را خواهم کشت “. تیمارداران کوششهای بی نتیجه ای داشتند و دقت آنان نتوانست اسب پیر و ناتوان خسرو را از زمین بلند کرده و دوباره به راه بیندازد . اسب مرد و درباریان مانده بودند تا چگونه این خبر را به شاه برسانند از این گذشته قاطعیتی که شاه داشت بی گمان آورنده ی خبر را به بد سرنوشتی دچار می کرد . باربد پیشقدم شد تا خبر مرگ شبدیز را به شاه بگوید . درباریان کوشیدند تا وی را پشیمان کنند اما او بی هراس نزد شاه رفت تا خبر را برساند. باربد نزد شاه نواختن نوایی از موسیقی را آغاز کرد که سخت حزن آور بود و با زبان هنر مندانه ی ساز با شاه سخن گفت ادامه ی این نواختن شاه را به یاد شبدیز و جدایی همیشگی از او انداخت و ناگهان گفت: ” نکند شبدیز مرده !” باربد نواختن را قطع کرد و گفت : “شاه خود فرماید!
نقشه :
