مردم سمنان نیز چون دیگر مردم کشور از تاریخ اول تا دهم محرم هر سال به عزاداری برای شهادت امام حسین (ع) می پردازند و این عزاداری تا ده روز ادامه دارد. هرساله پیش از شروع ایام عزاداری، مردم روستاها و شهرهای استان سمنان با سیاه پوش کردن محله ها، تکایا و حسینیه ها و […]
تپه باستانی سنگ چخماق در منطقه بسطام، یکی از مناطقی است که از سال ۱۳۴۸ توسط پروفسور ماسواد، مورد شناسایی قرار گرفت این تپهها در حاشیه شمالی شهر بسطام و در ۶ کیلومتری شاهرود واقع شدهاند و این حوزه دارای دو منطقه تپهای در نواحی شرقی و غربی است. قدمت تپههای غربی به ۸ هزار
گنبد زنگوله در جنوب غربی شهر دامغان و در پارک شهید مولایی واقع شده است. این بنا دارای پلان مستطیل شکل است و ابعاد آن از خارج ۱۴/۶۰ در ۱۸/۱۲ متر و از داخل ۱۰/۴۰ در ۱۰/۴۰ متر است. این گنبد از بناهای قرن هفتم هجری قمری است و از خشت خام ساخته شده است.
آرامگاه ابن یمین در ۱۰۵ کیلومتری شمال شرقی میامی و ۱۶۵ کیلومتری شهر شاهرود در انتهای روستای فرومد قرار دارد. آرامگاه ابن یمین که بزرگترین شاعر قطعهسرای ادبیات پارسی در قرن هشتم هجری میباشد، در ابتدا ساختمانی از خاک و خشت و در شرف ویرانی بود اما بعدها در اثر پیگیریهای عبدالرفیع حقیقت، ساختمانی قابل
موزه آب شاهرود اولین موزه خصوصی آب در کشور است که در سال ۱۳۹۱ خورشیدی راهاندازی شد. مساحت این موزه ۱۲۰ مترمربع و در داخل ساختمان قدیمی معروف به تکیه برنجی قرار دارد. در این موزه انواع وسایل قدیمی و جدید مرتبط با آب که بیش از ۳۰۰ قطعه میباشند، به نمایش گذاشته شده است.
آب انبار گرمسار بزرگترین آب انبار شهرستان گرمسار میباشد و از بناهای بسیار جالب این ناحیه به شمار میرود. این آب انبار که از بناهای دوره قاجار میباشد، در ضلع شمالی مسجد جامع گرمسار بنا قرار دارد. منبع بزرگ و اصلی این آب انبار، که به صورت گنبد پلهای مدور آجری میباشد، در داخل کوچه
مسجد جامع بسطام در جنوب شهر بسطام و در فاصله ۲۰۰ متری جنوب آرامگاه بایزید واقع است. مسجد مذکور شامل دو قسمت میباشد. قسمت اول صحن مسجد است که به شکل مربع بوده و فضای آن باز است. صحن مسجد دارای محرابی است که با گچبریهای بسیار زیبا و هنرمندانهای تزئین شده است. محراب مذکور
امامزاده محمد بقعه بسیار معروفی است که در مجاورت آرامگاه بایزید بسطامی در شهر بسطام شهرستان شاهرود قرار دارد. در فاصله ۱۵ متری شمال بقعه، گنبدی قرار دارد که شبیه بقعه امامزاده محمد میباشد. این بنا به نام گنبد غازان خان معروف میباشد و بنای آن را به غازان خان مغول (۷۰۳-۶۷۰ هجری قمری) نسبت
برج کاشانه برج بلند و زیبایی است که در جنوب شهر بسطام و جنوب شرقی مسجد جامع قرار دارد. ارتفاع این برج از داخل ۲۴ متر و از بیرون به ارتفاع تقریبی ۲۰ متر بوده و به شکل کثیرالاضلاع منتظم سی ضلعی میباشد. در بالای برج دو حاشیه از آجرهای بزرگ وجود دارد که بر
آرامگاه بایزید بسطامی مرکز شهر بسطام و شمال آرامگاه امامزاده محمد واقع شده است. آرامگاه این عارف بزرگ فاقد هر گونه تزئین و تکلف بوده و در حقیقت بیاعتنایی به مادیات و روح بیزاری از تجمل در این آرامگاه کاملاً نمایان است. وارستگی و بینیازی بایزید حتی بعد از مرگ وی و گذشت بیش از
خانه ابراهیم خان که به شکارگاه ملاده نیز معروف است، در روستای ملاده از توابع شهرستان مهدیشهر و در ۷۰ کیلومتری شمال سمنان قرار دارد و عبارت است از دو ساختمان بزرگ که در دو سمت شرق و غرب به فاصله حدود ۵۰ متر به موازات یکدیگر قرار گرفتهاند. مصالح اصلی بنا، از خشت و
چشمه علی در ۳۵ کیلومتری شمال دامغان در مسیر راه دامغان- کیاسر- ساری و در میان روستاهای آستانه و کلاته رودبار قرار دارد. این چشمه که آب شهر دامغان نیز از آن تأمین میشود، یکی از مناطق بسیار باصفای دامغان میباشد که از زمانهای قدیم تفرجگاه فرمانروایان و سلاطین بوده است. از آنجا که ایالت
مدرسه موسویه در سال ۱۲۷۰ هجری قمری توسط حاج موسی آقای قاجار در محله بالای کوه دباغان شهر دامغان بنا گردید. مدرسه موسویه که به «مدرسه آقا» نیز معروف است از آجر و به صورت کثیرالاضلاع ساخته شده و دارای ۱۰ اتاق میباشد که از سطح زمین نزدیک به ۱/۵ متر بلندتر میباشد. روبروی درِ
مقبره پیر علمدار برج مدور و زیبایی از آجر به ارتفاع حدود ۱۳ متر است که در شمال شرقی شهر دامغان و در نزدیکی مسجد جامع این شهر قرار دارد. این بنا آرامگاه محمد بن ابراهیم پدر ابوحرب بختیار؛ حاکم ایالت قومس در زمان سلطان مسعود غزنوی و ممدوح منوچهری دامغانی است که به دستور
کاروانسرای قوشه در روستای قوشه از توابع دهستان تویه دروار بخش امیرآباد در ۳۸ کیلومتری جنوب غربی دامغان در مسیر جاده دامغان- سمنان قرار دارد. این کاروانسرا از بناهای مهم جاده قدیم ری به خراسان است که در دوره صفویه ساخته شده است. سبک معماری آن چهار ایوانی است و از خارج به شکل مربع
مقبره شاهرخ میرزا بنایی است به شکل مربع که در شمال صحن امامزاده جعفر دامغان قرار دارد. ارتفاع این ساختمان در حدود ۱۱ متر، طول ضلع خارجی آن ۵ متر و طول اضلاع درونی آن ۴ متر میباشد. بالای درِ جنوبی این بنا عبارتی با خط ثلث بر روی کاشی نوشته شده است. این بنا
مسجد تاریخانه مهمترین و قدیمیترین بنای تاریخی دامغان است که در جنوب شرقی دامغان واقع شده و یکی از بهترین نمونههای مساجد نخستین در ایران است. این بنا در حال حاضر متروک و تا حدودی مخروبه است ولی آنچه از آن باقی مانده عبارت است از ۲۶ ستون مدور که با آجرهایی به طول ۳۵
مسجد جامع دامغان در شمال شرقی شهر دامغان و روبروی مدرسه حاج فتحعلی بیگ که به آن مدرسه پامنار نیز میگویند، قرار دارد. این مسجد دارای ۳۵ متر طول، ۱۸ متر عرض و دو ردیف ستون است که روی ستونها سقفهای مدور آجری کار شده و در فاصله بین آجرها با گچ بندکشی شده است.
