کاروانسرای بدشت شاهرود کاروانسرایی می باشد که به دوره صفوی تعلق دارد. این کاروانسرا در ۸ کیلومتری شرق شاهرود واقع شده است. این بنا در تاریخ ۱۶ فروردین ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۱۹۹۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این کاروانسرا به همراه کاروانسرای میاندشت، بخشی از مجموعه کاروانسراهای شاهرود را تشکیل می دهد. کاروانسرای بدشت، واقع در روستای بدشت در بخش مرکزی شهرستان شاهرود، که از پرجمعیت ترین روستاهای منطقه است از نظر موقعیت جغرافیایی در مسیر ارتباطی شرق به غرب واقع شده و احداث کاروانسراها در این نقطه اهمیت زیادی داشته است.
زائران خراسان، کربلا و نجف از این کاروانسراها برای استراحت استفاده می کردند. این کاروانسرا از دوران صفویه به یادگار مانده است. ساختار مستطیل شکل با حیاط بزرگ و چهارایوانی، مشخصات زیبایی از سبک معماری دوره صفویه را نشان می دهد. همچنین آجرکاری ساده و رعایت تقارن در طراحی بنا نیز درخور توجه است. کاروانسرای بدشت در هشت کیلومتری شاهرود، روستای بدشت واقع شده ست.
معماری کاروانسرای بدشت شاهرود
کاروانسرای بدشت در زمینی مستطیل شکل با عرض ۵۵ و طول ۶۰ متر بنا شده است. در این کاروانسرا حیاطی به وسعت تقریبی ۱۰۰۰ متر مربع با حجرهها و ایوانهای متعدد احاطه شده است. لذا این کاروانسرا از جمله کاروانسراهای چهار ایوانی محسوب میشود. در گذشته این سبک معماری برای بناهایی مانند مدرسه، مقابر و کاروانسراها رواج داشته است. ایوان ورودی کاروانسرا ایوان جنوب غربی آن است.
در دو طرف این ورودی دو ایوان کوچک و دو حجره قرار دارد. اضلاع دیگر هریک دارای سه حجره هستند. در داخل حجره دو طاقچه بر روی دیوار و چیزی شبیه اجاق یا بخاری در دیوار انتهایی دیده میشود. در این کاروانسرا برای دسترسی به حجرهها ایوانچه طراحی نشده است. به همین خاطر احتمال زیاد کاروانسرای بدشت یک کاروانسرای تابستانی بوده است. به سبک معمول کاروانسراهای دوران صفویه دالانی دور تا دور دیوارهای بیرونی بنا به عنوان اصطبل طراحی شده است.
خصوصیات متعددی در سبک معماری این بنا گواه آن است که کاروانسرای بدشت از زمان صفویه به یادگار مانده است. پلان ساده مستطیل شکل، استفاده از اشکال هندسی و خطوط ساده در طراحی بنا، رعایت تقارن در ساخت بنا و آجرکاری و تزئینات ساده نیز از نشانههای سبک معماری دوران صفویه است. البته کتیبهای هم در این بنا کشف شده که تاریخ آن مطابق با دوران صفویه است. سردر این بنا نیز با دیگر کاروانسراهای دوره صفویه شباهت زیادی دارد. سردر بنا جلوتر از بنای اصلی احداث شده است. دو حجره و دو طاقنما در دو طبقه در هر سوی سردر دیده میشود. حجرههای بالایی احتمالاً برای دیدهبانی کاربرد داشته است.
ای کاش اینجا بازسازی و استفاده بشه