مناره مسجد جامع خاش مربوط به دوره قاجار است و در خاش، خیابان امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ ۶ خرداد ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۲۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده این بنا الهام گرفته از معماری سنتی ایران است. مناره از نوع استوانه ای مارپیچ و بصورت منفرد است که این بنا دارای بدنهای بلند و کشیده میباشد. مصالح بکار رفته در این مناره آجر، ملاط، ماسه، آهک و گچ است. این مناره با آجرهای سخت و مقاوم ساخته شده که با آجرهای به هم فشرده شده و کنار هم چسبیده شده پوشیده گردیده است.
مناره دارای پایه ای کوتاه و مدور است که با آجرچینی با اشکال مختلف و طرحهای هندسی تزئین شده است بر روی قاعده این مناره پایه ای کوتاه با شیبی ملایم که با شیب داخلی دیوار منطبق گردد ایجاد شده است. آجر و آجرچینی در مناره و بندکشیها به چند طریق انجام گرفته که به مناره مسجد خاش ابهت خاصی داده است. بر روی پایه کوتاه دوم شیارهایی باریک و بلند که با طوق و با بند باریکی از هم جدا شدهاند بصورت مارپیچ بر روی سطح مناره با آجر ایجاد گردیده است. بر روی مناره جمله «لااله الاالله» نقش بسته است.
