خورجین نوعی کیسهاست که بر پشت حیوانات باری به منظور قرار دادن بار در آن گذاشته میشود. خورجینها معمولاً از دو جوال تشکیل شدهاند که که نیمی از دهانه هر دو را به هم میدوزند. خورجین در حمل و نگهداری اشیاء نفیس و قیمتی به ویژه در مواقع کوچ مورد استفاده عشایر قرار میگیرد و تقریباً حکم صندوقچه را دارد. خورجینها جزو جهیزیه دختر عشایری هم بهشمار میآیند.
خورجین بافی بافته ای است که در اکثر مناطق روستایی و جوامع عشایری با نقوش هندسی تولید می شود. مواد اولیه آن از پشم های رنگی, نخ پنبه ای و گاه موی بز می باشد که موارد مصرفی نظیر حمل ونقل پشت دوچرخه و موتور و یا چهارپایان را دارد. عرض این دستبافته بین ۳۰ تا ۹۰ بوده و بصورت قواره ای بافته می شود. خورجین هایی که در استان اردبیل بافته می شوند از کیفیت و زیبایی بیشتری برخوردار هستند و عمدتا در مناطق روستایی و عشایری استان اردبیل تولید و عرضه می گردد.
