رزرو هتل ایران بوم گردی

روستاهای کردکوی ( معرفی ۳۴ روستای کردکوی )

زمان مطالعه : 27 دقیقه - تاریخ بروزرسانی :
۴ مرداد ۱۴۰۱

روستاهای کردکوی را در این مطلب به شما معرفی خواهیم کرد . ۳۴ روستای کردکوی که دارای طبیعتی بی نظیر و مردمانی خونگرم و مهمان نواز می باشند . در ابتدا با شهرستان کردکوی آشنا خواهیم شد .شهرستان کردکوی از شهرستان‌های استان گلستان در ایران است. شهر کردکوی مرکز این شهرستان است. زبان محلی مردم این شهرستان زبان مازندرانی هست.

کردکوی

تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان کردکوی
دهستان چهارکوه
دهستان سدن‌رستاق شرقی
دهستان سدن‌رستاق غربی
شهر: کردکوی

موقعیت و مشخصات

شهرستان کردکوی در غرب استان گلستان واقع شده‌است. این شهرستان از شمال به شهرستان ترکمن از جنوب به رشته کوه‌های البرز شرقی و استان سمنان، از شرق به شهرستان گرگان و از غرب به شهرستان بندرگز محدود می‌باشد.جمعیت شهرستان کردکوی در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶۷٫۸۲۳ نفر بوده‌است.

روستاهای کردکوی

ویژگی‌های جغرافیایی

ناهمواریها: جنوب این شهرستان را ارتفاعات البرز شرقی تشکیل می‌دهد، که مهم‌ترین کوه‌های آن درازنو و زمه کوه، چلستان، جهان‌نما، پلاش و حداکثر ارتفاع آن از سطح دریا به ۳۵۰۰ متر می‌رسد. بخش شمالی شهرستان از زمین‌های جلگه‌ای هموار با شیب ملایم تشکیل و به زمین‌های بندرترکمن، رودخانه قره سو و خلیج گرگان منتهی می‌گردد.
آب وهوا: به توجه به موقعیت جغرافیایی، ارتفاع و امتداد کوه‌ها و نزدیکی به دریای خزر، این شهرستان در قسمت جلگه‌ای دارای آب و هوای معتدل مرطوب و در قسمت کوهستانی، دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است.
پوشش گیاهی این شهرستان با توجه به ارتفاع زمین متنوع است. کوهپایه‌ها، زمین‌های زراعتی توأم با چمن زارها گسترش دارند. تا ارتفاع ۲۴۰۰ متری را جنگل‌های انبوه پوشانده‌است. در ارتفاعات پایین درختان ممرز، انجیلی، توسکا، آزاد، لرگ و در ارتفاعات متوسط راش، ملچ، نمدار، افرا و در ارتفاعات بالاتر در ختان ارس، بلوط و سرو کوهی می‌رویند. در جنوب کردکوی جنگل تا خط الراس کوه‌های درازنو گسترش داشته و یکی از انبوه‌ترین مناطق جنگل‌های خزری به‌شمار می‌رود.

حوزه آبریز: در شهرستان کردکوی با توجه به شرایط آب و هوایی، بیشترین بارش در فصول پاییز و زمستان صورت می‌گیرد. بارش سالانه در کردکوی تا حدود ۵۷۰٫۵ میلی‌متر می‌رسد. شیب تند زمین، رودهای مناسبی را به وجود آورده‌است. در ضلع شمالی البرز رودخانه‌های زواردشت، غازمحله کردکوی، ششدانگ بالاجاده، غرب بالاجاده و میاندره، را می‌توان نام برد که به رودخانه قره سو وارد و از شمال کردکوی به خلیج گرگان می‌ریزد.

جاهای دیدنی کردکوی

برج رادکان غربی

این برج نزدیک روستای رادکان،بیست و چهارکیلومتری کردکوی و در پنجاه و چهار کیلومتری جنوب گرگان بر فراز تپه‌ای با موقعیت خاص طبیعی و سوق الجیشی واقع شده است.این بنا سی و پنج متر ارتفاع و بدنه ساده آجرچین دارد که در فواصل معین بدنه آن، سوراخ‌های داربستی در هنگام احداث بنا تعبیه شده است.زیباترین قسمت بنا، در بخش فوقانی آن قرار دارد و مشتمل بر دو ردیف قطاربندی و دو کتیبه کوفی است که نام بانی آن و تاریخ ساختمان بر آن نوشته شده است.کتیبه بنا به صورت کشیده نوشته شده است و عده‌ای آن را تقلیدی از معماری گنبد قابوس می‌دانند.با این تفاوت که گنبد برج رادکان به صورت دوپوش است و پوشش فوقانی به صورت مخروطه بلند جلب توجه می‌کند و از شاهکارهای معماری قرون اولیه به شمار می‌آید.سر در ورودی بنا بر پرتگاهی مشرف است.طرح داخلی برج رادکان مدور و نمای بسیار ساده دارد.
تمام بدنه بنا از آجر ساخته شده و آجرهای آن از نظر پختگی، رنگ و استحکام نظیر آجرهای گنبد قابوس است.ملاط به کار رفته در بنا گچ است. تا دوره قاجار، بر بالای ورودی بنا،کتیبه‌ای به خط کوفی وجود داشته که به سرقت رفته است.
این برج محل دفن یکی از اسپهبدان آل باوند طبرستان به نام ابوجعفر محمدبن و نوریان باوندی است. بنای برج در تاریخ چهار صد و هفت ه.ق شروع و در سال چهار صدو یازده هجری قمری به پایان رسیده است.

روستاهای کردکوی

پناهگاه حیات وحش میانکاله

این پناهگاه مشتمل بر خلیج گرگان، جزیره آشوراده و شبه‌جزیره میانکاله است که حدود هفت هزار هکتار وسعت دارد و به عنوان یکی از ذخایر زیست محیطی کره زمین از سوی یونسکو به ثبت رسیده است.
پناهگاه میانکاله، تنها بازمانده از مناطق نیمه مشجر سواحل دریای خزر است وبهشت آبزیان و پرندگان مهاجری است که همه ساله در فصل زمستان از کشورهای سردسیر شمالی به سوی آن پرواز می‌کنند و به زمستان گذرانی می‌پردازند.
از انواع این پرندگان می‌توان اردک ماهی‌های وحشی،‌غاز، قو، فلامینگو(مرغ آتشین) و پلیکان(مرغ سقا) را نام برد. پرندگان بومی مثل قرقاول، دراج زنگوله بال هم در پیرامون آن زندگی می‌کنند.
از این پناهگاه حیات وحش، می‌توان ضمن استفاده‌های علمی- آموزشی، بهره‌برداری‌های سیاحتی وسیعی به عمل آورد که در حال حاضر نیز به طور محدود صورت می‌گیرد.

خلیج گرگان

خلیج گرگان بزرگ‌ترین خلیج دریای خزراست که براثر پیشروی وگسترش شرقی رشته ساحلی شبه جزیره میانکاله در جنوب شرقی دریای خزرتشکیل شده است.وسعت خلیج گرگان حدودچهارصدکیلومترمربع است.طول خلیج درجهت غربی شرقی حدودهفتاد کیلومتروعرض آن نیز بین سیزده تاچهارده کیلومتراست، ولی کاملاً برخلاف شبه جزیره میانکاله،ازغرب به شرق به عرض‌خلیج افزوده می‌شود.
خلیج گرگان کم‌عمق است بطوریکه با درنظرگرفتن بالاآمدگی آب،حداکثرعمق آن به چهارمتر می‌رسد و ازغرب به شرق تاحوالی ضلع جنوبی آشوراده به عمق آب افزوده می‌شود.
درجه شوری آب خلیج درقسمت‌های غربی به علت کمی عمق و افزایش تبخیر، قدری بیش‌تر ازشوری آب دریای خزر است.دردهانه رودهای پرآبی مانند قره‌سو و گهر باران به علت ورود آب شیرین، از درجه شوری آب آن کاسته می‌شود و برعکس به درجه گل ‌آلودگی آن افزوده می‌شود.
حدود بیست و پنج رود و نهر کوچک از دامنه شمالی البرز وارد خلیج گرگان می‌شوند.در کل، مقدار آب ورودی خلیج(به استثنای ماه‌های آبان تا اسفند) کمتر از آب خروجی است و کمبود آب آن از طریق دریای خزر تأمین می‌شود.این وضع سبب شده است که یک جریان شدید طولانی از دریا به خلیج و یک جریان ضعیف و کوتاه مدت از خلیج به دریا، از طریق تنگه بندر ترکمن- آشوراده برقرار گردد.
اکولوژی خلیج گرگان تحت تأثیر دریای خزر، رودهای مجاور و شبه جزیره میانکاله قرار گرفته است که در رشد و تکثیر آبزیان، ماهیان استخواندار و ماهیان غضروفی و جذب پرندگان زمستانی نقش مهمی دارد.بدین جهت می‌توان گفت که شبه جزیره میانکاله و خلیج گرگان دو محیط زیستی و جغرافیایی جدایی ناپذیرند.
اگرچه خلیج گرگان و شبه جزیره میانکاله به صورت یک محدوده زیستی حفاظت شده درآمده، ولی وجود صید بی‌رویه و بی‌ موقع، افزایش واردات فضولات صنعتی، دامداری و کشاورزی از یک سو و اهمیت زیست محیطی خلیج و لزوم بهره‌برداری بیشتر از منابع غذایی برای جمعیت فزاینده کشور از سوی دیگر، ازجمله مسائلی است که می‌تواند لزوم توجه بیشتر و انجام پژوهش‌های بیشتر در خصوصیات خلیج گرگان و شبه جزیره میانکاله را توجیه کند.

روستاهای کردکوی

ساحل بندر گز

ساحل زیبا و آرام بندرگز در حاشیه دریای خزر و در فاصله ۳ کیلومتری شمال جاده آسیایی تهران -‌ مشهد واقع شده و امکانات تفریحی و اقامتی و رفاهی مناسبی برای استراحت و استفاده بازدیدکنندگان دارد.

اقتصاد

کشاورزی از ارکان اصلی اقتصاد این شهرستان به‌شمار می‌رود. از محصولات مهم کشاورزی پنبه، گندم، برنج و سویا است. شهرستان کردکوی دارای مراتع غنی و جنگلی و چمنزارهای ییلاقی است. به سبب حاصلخیزی منطقه و توسعه کشاورزی بیشتر صنایع این شهرستان در رابطه با محصولات کشاورزی تأسیس شده‌است. از مهم‌ترین آن‌ها کارخانه پنبه پاک کنی، صابون سازی، روغن کشی، شالیکوبی، چوب بری، و خوراک ماکیان و نئوپان را می‌توان نام برد. از صنایع دستی این شهرستان حصیربافی، نمدزنی، بافتن چادرشب محلی و جوراب پشمی است.

روستاهای کردکوی

روستای اسلام‌آبادشاده

روستای اسلام‌آباد شاده یا اسلام‌آباد شاهده، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان واقع شده است. اکثر جمعیت این روستا به دلیل کار به شهر گرگان کوچ کرده‌اند.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۰۰ نفر (۱۷۵خانوار) بوده‌است.

روستای النگ

اَلنگ (Alang) روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق غربی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در سه کیلومتری جاده کردکوی به طرف گرگان، در سمت راست قرار دارد. طی سالیان این روستا دو بار بر اثر بلایای طبیعی کاملاً ویران شده و هم‌اکنون سومین باری است که بازسازی شده‌است.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۲۱۸ نفر (۱۰۹۴ خانوار) بوده‌است.

روستای امام‌زاده روشن‌آباد

امام‌زاده روشن‌آباد روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵این روستا بدون جمعیت بوده‌است.

روستای ایلوار پنج‌دانگه

ایلوار پنج‌دانگه، روستایی است از روستاهای کردکوی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. دکتر حسین رستمانی معروف به حسین شارو از مفاخر این دیار است. این روستا در دهستان سدن رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۲ نفر (۱۱۹ خانوار) بوده‌است.

روستای ایلوار یک‌دانگه

ایلوار یک‌دانگه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران است. دکتر حسین رستمانی معروف به حسین شارو از مفاخر این دیار است.این روستا در دهستان سدن رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲۴ نفر (۳۱۵ خانوار) بوده‌است.

روستای بالاجاده

روستای بالاجاده، روستایی است از روستاهای کردکوی ،بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در دهستان سدن‌رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۶۰۴ نفر بوده‌است.

روستای بدیل‌آباد

بدیل آباد، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در دهستان سدن‌رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۰ نفر بوده‌است.

روستای جهان‌نما

جهان‌نما (کردکوی)، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۴۳ خانوار) بوده‌است.

روستای چقر

چقر، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۶ نفر (۳۳ خانوار) بوده‌است. خانواده‌های خطیری – امیرلطیفی – چقری – چقری مفرد از خانواده‌های قدیمی آن محسوب می‌شوند.

روستای چمن‌ساور

چمن ساور، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۳ نفر بوده‌است.

روستای چهارده

چهارده، روستایی از توابع بخش باختری شهرستان کردکوی در استان گلستان می باشد. این روستا مرکز دهستان سدن رستاق غربی شهرستان کردکوی می باشد، که بومیان به آن “چاردی” می‌گویند. وجود چند تپه باستانی و تاریخی در درون و بیرون روستا نشان از قدمت بسیاربالا و پارینگی روستای چهارده و منطقه پیرامون آن دارد. یک تپه در حدود ۳۰۰ متری جاده شاه‌عباسی (جاده قدیم گرگان-کردکوی)، تپه دوم در شمال غرب روستا درکنار جاده سراسری به فاصله ۱۰۰ متری از آن و تپه سوم که در حاشیه غربی روستا قرار دارد و بر فراز قسمت شمالی آن دامداری احداث شده است. در گزارش سال ۱۲۹۶ ه-خ درباره این روستا چنین آمده است :”چهارده خالصه و آب نوشیدنی آن از ۳ رشته قنات می باشد که کفاف زراعت را نمی دهد ناوری بزرگ و مخروبه ای هم دارد که باید تعمیر شود. این قریه ملک اجدادی شاه شهید ‘آغا محمد خان قاجار بنیانگذار سلسله قاجار’ بوده و موروثی و تعداد نفوس آن نیز ۴۴۲ نفر است.”
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶۲ نفر (۶۱۱ خانوار) بوده‌است.

روستای حاجی‌آباد

حاجی آباد، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۶۶ خانوار) بوده‌است.

روستای حاجی‌آباد کوهپایه

حاجی‌آباد کوهپایه، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۰ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.

روستای خرم آباد

خرم‌آباد روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در دهستان سدن‌رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۷ نفر (۷۲ خانوار) بوده‌است.

روستای درازنو

روستای درازنو از روستاهای استان گلستان واقع شده است .دهکده درازنو در جنوب شهرستان کردکوی و در محدوده ملک سورم‌سرا (بالاجاده) واقع شده‌است که در گذر سده‌ها مورد استفاده خانواده‌های زیادی از ساکنان بالاجاده و به صورت پراکنده از روستاهای همجوار بوده‌است. امروزه با ساخت جاده، این روستا گردشگرانی را از شهرستان‌های استان گلستان و دیگر مناطق ایران به خود جلب می‌کند.

دو مرکز تفرجی درازنو و جهان‌نما که از نظر تردد و دسترسی در یک مسیر واقع گردیده‌اند از جنگل‌های پهن‌برگ و سوزنی‌برگ برخوردارند. وجود و مشاهده برخی جانوران وحشی و وجود میل رادکان، از دیدنی‌های پیرامون آنست.

روستای درودمحله

درودمحله روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۰۷ نفر (۷۱ خانوار) بوده‌است.

روستای دنگلان‌خواجه

دنگلان خواجه، روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۶۰۱ نفر (۸۶۰ خانوار) بوده‌است.

روستای رادکان

رادکان، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. در جنوب شرقی این روستا برجی وجود دارد که به میل رادکان شهرت دارد.این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۳۵ نفر بوده‌است.
کتب تاریخی
گریگوری ملگُنُف در سال ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰ در پی انجام مأموریتی از سوی حکومت قفقاز (برای اجراء وصیت‌نامهٔ پتر کبیر) به شمال ایران سفر کرد. در سفرنامهٔ او آنجا که مناطق مرزی هزارجریب را برمی‌شمارد، نام روستای «رادکان» هم دیده می‌شود. وی از مرزهای هزارجریب چنین می‌نویسد: استان استرآباد، رود کوچک ساور در روستای کندو در نیم فرسنگی غرب رادکان، روستای برکوله (بارکلا) و نیلا (نیالا) در اشرف در نزدیکی جادهٔ شاهرود، روستای سرخ‌گریه(سرخ‌گریوه) و بالخاس(مال‌خواست) و چشمهٔ آروس (چشمهٔ آب شور روستای ارست یا همان باداب سورت) و چهارده (چهارده کلاته یا دیباج).

روستای زراع‌محله

زراع محله روستایی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی شهرستان کردکوی استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۷۹ نفر (۱۰۶ خانوار) بوده‌است.

روستای سالی‌کنده

سالی کنده، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶۲۳ نفر بوده‌است.

روستای سرکلاته خراب‌شهر

سرکلاته خراب شهر، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. که در ۱۲ کیلومتری جنوب غربی شهر کردکوی و ۳۹ کیلومتری شهر گرگان قرار دارد. این روستا از شمال به جاده ساری ـ گرگان از شرق به روستای سالیکنده، از جنوب به اراضی جنگلی و از جنوب غرب به روستای کارکنده محدود می‌شود. همچنین روستای سرکلاته از سطح دریا ۱۱۰متر ارتفاع دارد و تحت تأثیر اقلیم کوهپایه‌ای و خزری آب و هوای آن معتدل است و فاصله اندکی با دریای خزر دارد.(حدود۶/۵کیلومتر) این روستا دارای پیشینه ای بسیار غنی می‌باشد و دارای منطقه ای باستانی به نام خرابشهر(شهر باستانی تمیشه) در مجاورت خود است. همچنین این روستا به دلیل دارا بودن زمینهای کشاورزی جلگه ای خیل عظیمی از مهاجران را در خود جای داده‌است. شغل اکثر مردمان این روستا کشاورزی و دامپروری است. همچنین این روستا از جاذبه های طبیعی و تاریخی و فرهنگی زیادی برخوردار است که مهم ترین آنها عبارت اند از: آبشار بزبنه، آبشار لاملیچ، آبشار پرشگاه، آبشار سنگ کومه، آبشار انجیل سره، آبشار منزولک ، قلعه باستانی نارنج قلعه و دختر قلعه، دیوار تمیشه، کوره آجر پزی عهد ساسانی متعلق به دیوار تمیشه ، بقایای شهر باستانی تمیشه، قنات های مربوط به عهد طاهریان ، امامزاده قاسم خرابشهر، امامزاده چهارکوه و … .
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰۰ نفر (۷۶۹خانوار) بوده‌است.تا پایان ۱۳۹۹ احتمالا جمعیت مقیم روستا از مرز ۵۰۰۰ نفر عبور کرده است.
همچنین خیل عظیم جمعیت غیر مقیم روستا در شهرهای تهران، گرگان، کردکوی، بندرگز، بهشهر، اصفهان حضور دارند. مردم روستای سرکلاته به زبان طبری سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.
خرابه های شهر تاریخی تمیشه
امروزه در کنار روستای سرکلاته خراب‌شهر آثار تاریخی شهر تمیشه که از شهر های تاریخی و مهم خطه طبرستان بوده،پیداست است.این روستا امروزه در تقسیمات کشوری از توابع شهرستان کردکوی واقع در استان گلستان بوده و از شمال غربی و غرب به خرابه های تاریخی تمیشه محدود می باشد. چارلز فرانسیس مکنزی که در دوره قاجار از شمال ایران دیدن کرده و خرابه‌های شهر تمیشه را دیده بود آورده است:« خرابه شهر (تمیشه)،مانند سایر عمارت های مخروبه کتیبه ای نداشت.آثار دیوار و خندقی به چشم می خورد و مقداری آجر و سفال در جنگل وجود داشت ، ولی تاریخچه آن در اعماق زمان پنهان است و شاید هیچگاه آشکار نشود».به گفته ابن اسفندیار تمیشه در دوران اسپهبدان دابویی طبرستان،نشستگاه ولیعهد طبرستان بود و پس از مرگ اسپهبد دادمهر ، فرزندش خورشید که کودکی خردسال و ولیعهد وی بود به تمیشه رفت و عموی وی فرخان کوچک که حکومت طبرستان به وی تفویض شده بود تا رسیدن خورشیده به سن بلوغ در قصر اصفهبدان در ساری بر طبرستان شهریاری کرد.
شهر باستانی تمیشه در سال ۱۳۸۰ به شماره ۴۷۵۴ و دیوار تمیشه و متعلقات آن به شماره ۴۷۵۵ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده اند.

روستای غلام‌آباد

غلام‌آباد روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۸۹ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.همچنان با سیری در ایران همراه باشید تا با دیگر روستاهای کردکوی آشنا شوید .

روستای قلندرایش

قلندرایش، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. این روستا از غرب متصل به روستای بالاجاده است و در شمال آن روستای چهارده قرار دارد و در جنوب هم جنگل و رشته کوههای البرز قرار دارد .
این روستا در دهستان سدن‌رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۰۴ نفر بوده‌است.

روستای کریم‌آباد

کریم‌آباد یا شیخ کریم روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق غربی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.

روستای کنداب

کنداب، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است.این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۲۲ نفر بوده‌است.

روستای گرجی‌محله

گرجی‌محله روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۹۸ نفر (۲۱۱ خانوار) بوده‌است.

روستای محمدآباد

محمدآباد، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است.این روستا در دهستان سدن‌رستاق شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۹۰ نفر بوده‌است.

روستای مفیدآباد

مفیدآباد، روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۷۹ نفر (۱۲۶ خانوار) بوده‌است.

روستای مهترکلاته

مهترکلاته، روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. روستای مهتر کلاته یکی از روستاهای بزرگ شهرستان کردکوی در استان گلستان می‌باشد که در ۲۰ کیلومتری شمال شرق مرکز شهرستان قرار دارد.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۰۸۰ نفر (۱۰۱۱خانوار) بوده‌است.

روستای میان‌دره

میاندره، روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. در چهار جهت روستا دارای دره های عمیقی بوده و هم اکنون دره جنوبی قسمت اعظم آن پر شده است در شمال آن یک حمام قدیمی بوده که بنای آن از ساروج و خشت و دارای چهار تاقچه گنبدی شکل بوده و در داخل آن یک قسمتش رخت کن و در وسط آن یک حوضی قرار داشته و وقتی از حمام بیرون می آمدن پای خود را داخل آب سرد می شستند در داخل حمام دو حوض بزرگ (خزینه) وجود داشت که در یک حوض بصورت عموم در آن استحمام می کردند و در حوض دومی برای شستشوی کامل به آنجا که آبش تمیزتر بود می‌رفتند و معمولا آب آن گرم‌تر از حوض اول بود و کتیبه‌ای داشته که ساخت آن به دوره سلجوقی می‌رسید .

روستاهای کردکوی

متاسفانه تمام آثار این حمام از بین رفته و سنگ کتیبه آن روی کوچه‌هایی که در زیر حمام جدید ساخته شده قرار دادند این روستا دارای ۴ برنجکوبی که انرژی کوبیدن آن بوسیله آب گرفته می‌شد و به آن نیز آبدنگ (اودنگ) می‌گفتند. هر وقت برای کوبیدن برنج به کارگاه برنج کوبی می رفتند به زبان محلی می گفتند بوریم اودنگ سر. و نیز دو آسیاب آبی که یکی از آنها مشترک با روستای کلامو بوده است (روستای کلامو مردمان شان اکثرا داری گاو (گالش) و گوسفند بودند و لباسشان از موی گوسفند و کلاه نیز از مو بوده (دارای کلاه مویی بودن) و به همین دلیل به آنها کلاه مویی می گفتند این روستا تا سال ۱۳۲۵ دایر بوده و از این سال بدلیل مهاجرت مردمش به روستاهای اطراف نظیر میاندره، دنگلان،کردخیل (این روستا هم از سال ۱۳۵۰ تخریب شد و مردمش هجرت کردند) زراع محله، ایلوار، بالاجاده و نیز در بعضی از خانه های روستایی که رضاشاه در دو طرف جاده اصلی تهران به گرگان و مشهد ساخته بود اسکان دادند.

روستای میاندره در اوایل انقلاب رشد و رونق خوبی پیدا کرد این روستا در دوران صفویه و زندیه هم دارای رشد خوبی بوده تا جایی که علمای بزرگی از قبیل میر سید شریف جرجانی که دارای کراماتی بوده از روستای پیشین کلاته یساقی به این روستا مهاجرت نمود و در دوره صفویه که اصفهان محل درس و بحث علمای بزرگ شد به آن شهر مهاجرت نمود و هم اکنون قبر این عالم بزرگ در اصفهان است و نیز میرزا مهدی خان استرابادی که از علما و اندیشمندان و تاریخ نویسان دوره افشاریه و مخصوصا نادرشاه افشار بوده در این روستا اقامت کرد و کتاب دره نادری و جهان گشای نادری از او می باشد و دیگر علمای دیگر نظیر آخوند بابا شیخ رضا جلالی(ساکن میاندره) و نیز شیخ رضا تیمورتاش (تمرتاش) از بزرگان زمان صفویه بود .

از روستای قاسم آباد(این روستا در سال ۱۳۰۰ تخریب شد) در دو کیلومتر روستای میاندره قرار داشت به این روستا هجرت کردند بعضی از علما هم به دلیل نا امنی آخر دوره قاجاریه (قدرت گرفتن خان‌ها) و حمله ترکمن ها، به شهرهای بزرگ مثل تهران مهاجرت کردند از قبیل شیخ حسینعلی تمر تاش(تیمور تاش). مردم روستای میاندره اکثرا از قومیت طبری هستند و به زبان طبری سخن می‌گویند. لهجه مردم میاندره یکی از لهجه‌های دوازده‌گانه زبان طبری می‌باشد که در شرق این منطقه زبانی قرار دارد.

روستاهای کردکوی
موقعیت و ویژگی های روستا:
این روستا در حاشیه جنگل و از جنوب به رشته کوههای البرز و از جنوب غربی به منطقه کوههای درازنو و جهان نما و از شمال به شهرستان بندر ترکمن و خلیج گرگان و از شرق به شهرستان گرگان و از غرب به شهرستان کردکوی متصل است.فاصله این روستا به مرکز استان گلستان (گرگان) ۱۷ کیلومتر و به شهرستان کردکوی ۱۰ کیلومتر می باشد. جنوب این روستا را ارتفاعات البرز شرقی تشکیل می دهد ، که حداکثر ارتفاع کوههای آن از سطح دریا به ۳۵۰۰متر می رسد. بخش شمالی روستا از زمین های جلگه ای هموار با شیب ملایم تشکیل شده است. با توجه به موقعیت جغرافیایی، ارتفاع و امتداد کوهها و نزدیکی به دریای خزر، آب و هوای معتدل مرطوب را برای این روستا به ارمغان آورده است و پوشش گیاهی این روستا نیز با توجه به ارتفاع زمین متنوع است.
در کوهپایه‌ها، زمین های زراعتی توام با چمن زارها گسترش دارند و تا ارتفاع ۲۴۰۰ متری را جنگلهای انبوه پوشانده است. در ارتفاعات پایین درختان ممرز، انجیلی، توسکا، آزاد، لرگ و در ارتفاعات بالاتر درختان ارس، بلوط و سرو کوهی می رویند. در این روستا با توجه به شرایط آب و هوایی، بیشترین بارش در فصول پاییز و زمستان صورت می گیرد. بارش سالانه در حدود ۵۷۰ میلیمتر می باشد. کشاورزی و دامپروری از ارکان اصلی اقتصاد این روستا به شمار می رود. از محصولات مهم کشاورزی میاندره می توان به؛ پنبه، گندم، برنج و سویا اشاره کرد.
قدمت روستا:
این روستا قدمت چندصد ساله دارد،سکونت اولیه این روستا در منطقه سرزمینی کلامو (۵۰۰ متری جنگل) بوده ولی به علت عدم دسترسی به شهر و در خطر بودن حیوانات وحشی به محل دیگری که ۵۰۰ متر تا یک کیلو متر پایین تر از مکان قبلی بود، نقل مکان کرده و اسم آنرا به کردچمن که بالای یک تپه بوده نام نهادند و بر اساس گفته بزرگان که نزدیک به سی سال پیش از طریق صدای مرکز گرگان به این روستا آمده بودند در مصاحبه ای که با فردی به نام حاج ولی ا… بهرامی که حدود صد سال سن داشت درباره چگونگی به وجود آمدن میاندره و علت نام گذاری آن سوال کردند ایشان هم از زبان بزرگان خودشان بیان کردند که اسم این روستا کردچمن بود و در آن زمان به جهت ترس از راهزنان در ابتدا و انتها روستا دروازه های چوبی که به زبان محلی (کلند)نام داشت کار گذاشته بودند و دور تا دور روستا را کانالی (خندق) حفر نمودند که از ورود راهزنان و حتی حیوانات وحشی جلو گیری کنند. حتی افرادی را برای نگهبانی و جلوگیری از ورود راهزنان می گذاشتند.
شکل فضایی روستا:
این روستا ( کردچمن ) بر اثر بارندگی در سالهای متمادی و داشتن شیب ملایم این کانالها تبدیل به دره شده و به میاندره تغییر نام یافت. با توجه به ارتقای روستاهای استان و بهره مندی از بسیاری امکانات چهره روستا های استان گلستان تغییر پیدا کرده است و روستای میاندره نیز از این امر مستثنی نیست. در این روستا بسیاری از خانه های قدیمی جای خود را به خانه های چند طبقه داده است تا چهره مدرنیته در این روستا بخوبی نمایان باشد، اما در این میان هنوز هم مکان ها و خانه ها یی از روستا هستند که چهره و بافت قدیمی خود را حفظ کردند.
طبیعت روستا:
در کنار جنگل و رشته‌کوه، رودخانه‌های زلالی وجود دارد که آب روستا را تامین می‌کند. گویی خدا زیبایی را در این روستا به تصویر کشیده و خلاصه کرده است. اگر در فصل تابستان به میاندره سفر کنید میوه‌های جنگلی متنوعی خواهید دید. از یک سو گل‌های کوهی و خودرو با رنگ‌های بنفش و زرد و از سویی دیگر پرندگان کوچک مهاجری که با گرم شدن هوا به منطقه مهاجرت می‌کنند دیدنی خواهد بود. شغل اکثریت ساکنین این آبادی کشاورزی بوده و سبک زندگی شان سنتی است. این بهشت پنهان با داشتن جاذبه های گردشگری فراوانش به یکی از مناطق دیدنی و توریستی در استان گلستان بدل شده است.

روستاهای کردکوی
روستاهای اطراف روستا:
در قسمت جنوبی روستای میاندره روستای چغر ساورک وجود دارد، روستای چغر ساورک کمتر از یک کیلومتر با میاندره فاصله دارد. این روستا امروزه به چقر معروف شده است.
در قمست غربی روستای میاندره روستای خراب مسجد وجود دارد، روستای خراب مسجد نیز کمتر از یک کیلومتر با میاندره فاصله دارد. این روستا امروزه به خرم آباد معروف شده است.
در قسمت شرقی روستای میاندره روستای نامن وجود دارد، روستای نامن حدود سه کیلومتر با میاندره فاصله دارد.
در قسمت شمالی روستای میاندره دو روستای مفید آباد و زراع محله وجود دارد، این دو روستا نیز حدود سه کیلومتر با میاندره فاصله دارند. قابل توجه است که روستای زراع محله نام های قدیمی بسیاری دارد از جمله زیرباد محله،زربات محله،زرباد محله، زراباد محله.
در قسمت شمال غربی روستای میاندره روستای دنگلان قرار دارد، این روستا حدود سه کیلومتر با میاندره فاصله دارد. لازم به ذکر است که در قدیم در قسمت شمال غربی روستای میاندره منطقه ای به نام اودنگ سر (کارگاه‌هایی برای تبدیل شالی به برنج و گندم به آرد که به وسیله پره‌های چوبی با آب کار می‌کرد) وجود داشت و معروف است که نام دنگلان نیز از همین اودنگ ها گرفته شده است.
مکان های تاریخی روستا:

یورش میدان (یچمدان):

این منطقه که در قسمت شمال غربی روستا قرار دارد در قدیم به دلیل وجود قرار داشتن شهر تمیشه در ورودی مازندران، محل اسکان لشکریان اعراب و ترک ها و … بوده است و همچنین نقل شده است که این منطقه بدلیل وجود جنگ های متعدد به منطقه ی یورش میدان معروف شده است. امروزه این محل در بین اهالی روستا به یچمدان معروف است

کردخیل (کاردخل):

کردخیل یا کاردخل در قدیم محل زمستان گذرانی کردها بوده است. کِرد «kerd» در زبان طبری به معنای گله‌دار می‌باشد که در لهجه مردم شرق استان مازندران و غرب استان گلستان به صورت کارد گویش می‌شود. پژوهشگران کِردها، گالش‌ها «Galeš» و مختابادها را دسته ای از رعایای طبری‌تبار (مازندرانی) می‌دانند که دامدار بوده و در تابستان‌ها مجبور به ترک جلگه بوده‌اند. علی ذبیحی پژوهشگر مازندرانی تفاوت بین گالش و کِرد را این‌چنین بیان می‌کند: گالش «gâleš» امروزه در شمال به معنی فردی است که از رمه گاوان نگهداری می‌کند و با نگهبان گوسفندان که کِرد «kerd» یا «چوپان» نامیده می‌شود فرق دارد. مردم طبری به مناطقی که کِردها در آن ساکن بودند: کِردمله، کِردخیل، کِردکتی و … می‌گفتند. تا حدود ۳۰ تا ۴۰ سال پیش کردها به منطقه ای به نام کردخل در میاندره عزیمت می کردند و بعدها به دلیل یکجا نشینی در میاندره یا روستاهای دیگر و یا در کوه ها ساکن شدند امروزه محل کاردخل تبدیل به مجموعه ای از دامداری های افراد دامدار در روستا شده است و همچنین دارای یک مسجد تاریخی نیز می باشد. امروزه این منطقه همچنان نیز به نام کاردخل مشهور است.

شوریان:

روستای شوریان در ۵ کیلومتری شرق میاندره قرار داشت این روستادر اسناد به دست آمده در سال ۱۲۷۶ ه حدود ۲۳۸ نفر جمعیت و حدود ۴۰ خانوار در این روستا سکنا داشتند. این روستا در همان سالها آتش گرفت و اهالی آن به دو روستای نامن و میاندره رفتند.

کلامو:

یک منطقه تاریخی در جنوب روستای میاندره است؛ کلامو در قبل از تاسیس روستای کردچمن مکان فعلی روستا بوده است. در این منطقه بدلیل وجود آثار باستانی فراوان مورد تجاوز سودجویان گنج قرار می گیرد.

قاسم آباد:

یک روستای تاریخی در قسمت شمالی روستای میاندره قرار داشت اما بدلیل نا معلومی آن روستا ترک شد. و ساکنین آن به روستای میاندره و زراع محله و مفید آباد عزیمت کردند.

انگرم:

بدنبال تخریب روستای تاریخی انگرم مردم ساکن در آن روستا به میاندره و نامن مهاجرت نمودند. ساکنین اولیه انگرم بازمانده‌های طایفه گبری (زرتشتی) بیدرا بوده‌اند که به سبب مقابله با شخصی بنام محمدتقی خان هزارجریبی از نوادگان سردار رفیع یانسری که در صدد غصب رودخانه و مزارع آن‌ها بوده و درگیری منجر به سوزاندن این قریه شده است. این خان سعی داشت سدی عظیم در مسیر رودخانه انگرم بنا کند که دیواره و مخزن سد همچنان به صورت مخروبه موجود است. اهالی روستاهای انگرم و چغر ساورک به مخالفت پرداختند و پس از آبگیری سد اقدام به تخریب دیواره آن نمودند و سد ویران شد. در تلافی به دستور خان در سال ۱۲۵۰ قمری همه منازل این روستا سوزانده شد و مسببان تخریب سد به محلی بنام بیدرخیل در دل کوه‌ها متواری شدند.

اسپریت تپه:

اسپریت تپه میاندره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کردکوی، بخش مرکزی، روستای میاندره واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آیین معروف علم گردانی در روستا:
آیین «علم گردانی» از جمله آیین‌های کهن عزاداری در ماه محرم است که هر سال در روز تاسوعا در روستای میاندره برگزار می شود. در این آیین، با توجه به احترام فراوان به سادات و برای سلامتی و برکت ، جوانان سلاله سیدالشهدا به عنوان علمدار با کلاه و یا شال سبز جلو دار و علم گردان می شوند و یک یا چند مداح اشعاری را در قالب نوحه می‌خوانند و جمع زیادی از مردم، اعم از کوچک و بزرگ و پیر و جوان با سینه‌زنی و نوحه سرایی پشت سر علم حرکت کرده و «حسین، حسین، حسین…شهید کربلا حسین» تکرار می کنند. به گفته معتمدان و ریش سفیدان این روستا، از دیر با حضور عزاداران و دسته علم گردانی در مقابل درب منزل مایه برکت و سلامتی خوانده می شد و خانواده‌ها با اسفند، شیر، شربت، خرما و کمک نقدی به اندازه توان مالی به استقبال علم گردان می رفتند. مردم عزادار استان گلستان به این آیین اعتقاد فراوان دارند و هرساله برخی نیز با برآورده شدن حاجات خود، هنگامی که علم و دسته عزاداران از مقابل خانه آنها عبور می کند، گوسفند و گاو ذبح می کنند و گوشت های نذری در بین عزاداران سیدالشهدا توزیع می شود. در این مراسم که هر ساله در روز تاسوعا از اذان صبح آغاز و تا اذان ظهر ادامه دارد، علم ها به منازل تک تک مردم روستا رفته و مورد استقبال قرار می گیرند. بر اساس این گزارش؛ پس از برگزاری مراسم علم گردانی و جمع‌آوری نذورات، اطعام عزاداران حسینی نیز آغاز می‌شود و مردم این روستا ظهر و شام مهمان ابا عبدالحسین (ع) هستند و معمولا مردم روستای در این ایام در خانه‌های خود غذا طبخ نمی‌کنند.

جاذبه های گردشگری اطراف روستا:

تپه تاریخی اسپرت تپه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در غرب روستا واقع شده است. و این اثر در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. خانه حاج نصرت ابراهیمی مربوط به دوره پهلوی است و در کردکوی، بخش مرکزی، دهستان سدن رستاق غربی، روستای میاندره، واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۰۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کوه معروف به بقله که در قسمت جنوب غربی روستا قرار دارد، آب بندان روستای میاندره، قبرستان تاریخی در کردخیل، منطقه گردشگری چاشت خوران، منطقه گردشگری توسکایی، انگرم دره، رودخانه میاندره که در رشته کوه البرز سرچشمه می گیرد و به قره سو می ریزد، منطقه گردشگری لاپه مازی، مجموعه دامداری های سنتی روستا در منطقه کردخل که دامداری های این منطقه قدمت تاریخی دارند. همچنین قنات روستای میاندره که یکی از سه قنات فعال شهرستان کردکوی است و در همین اواخر نیز مرمت گردیده است در منطقه چپ پیدار (سمت چپ جنگل روستا یا به عبارتی جنوب غربی روستا) قرار دارد. این قنات حدود ۶ اینچ آب دارد و آب آن برای مزارع کشاورزی منطقه کلیم‌سرا استفاده می‌شود.

قبرستان تاریخی روستا:
روستای میاندره را باید از جمله قراء قدیمی ایالت استراباد سابق دانست که به همراه دنگلان جزو تیول خان های بزرگ محسوب می شدند. قبرستان قدیمی و بقایای چند سنگ باقی مانده، حکایت از سابقه حداقل ۶۰۰ ساله این روستا دارد. که هم اکنون در حدود ۲۰ کیلومتری غرب گرگان در نزدیکی امامزاده روشن آباد و روستای دنگلان واقع گشته است. از منظر استاد تاریخی نیز در بعضی از اسناد نام میاندره را کردچمن ذکر نموده اند. در چند متن زیر که بخش هایی از این اسناد هستند، به این موارد اشاره شده اند. در وقفنامه ذیحجه ۹۰۳ ه ق واقف آن سید شهاب الدين فضل الله قاضی استرابادی در زمان ذکر محدوده های جغرافیائی قرای روشن آباد، زینل آیاد و سیاه دارستان، در مورد روشن آباد می نویسد: «… کاریز مشهور جناب مرحوم امیر سید نظام الدين عبد الخالق أشرف که داخل قريه روشن آباد است و از آنجا منتهی می شود به کتکرچی وال مشهور و متصل به قریه کسوان که در تصرف عالی جناب مرحوم امیر سید نظام الدین است…غريبا بعضی متصل به قریه نامن که در تصرف سیادت ماب مرتضی زاده اعظم امیر سید عبد العزيز بن سید مرحوم میر سید عزیز بن امیر سيد عز الدين کردچمنی و بعضی متصل به قريه داده که در تصرف شركا از جمله ملت شهاب الدين ابن ملك محمد بن ملك شهاب الدين نوشیروانی است. در این متن از سید عبد العزیز کردچمنی نوه سيد عز الدين در سال ۹۰۳ نام می برد، ولی خود سيد عز الدين يك قرن قبل از این تاریخ می زیسته است. با توجه به آنکه کردچمن نام قبلی میاندره (قبل از صفویان و در دوره تیموری) بوده، بنابراین بطور مستند با استناد به این متن کردچمن با میاندره حداقل ۶۰۰ سال قدمت دارد. برای اثبات این مسئله هم که آیا میاندره قطعا همان کردچمن بوده به اسناد تاریخی دیگر در زیر استناد می کنیم. در وقفنامه مربوط به مدرسه صالحیه شهر استراباد که متعلق به تاريخ ذيحجه ۱۲۳۲ ه است، واقف يعنی حاجی محمد صالح استرابادی، مدرسه صالحيه خود تاسیس کرده را وقف بر طلاب کرده، سپس نیم دانگ از كل ۶ دانگ قریه کردچمن و ۱۱ باب دکان واقع در بازار کهنه و سه باب دکان واقع در بازار تو استراباد را وقف مدرسه نموده است. در مورد میان دره بطور صریح جنين ذكر کرده: «…و تمامی نیم دانگ از ۶ دانگ قریه کردچمن مشهور به میان دره واقع در بلوك سدن رستاق از اعمال استراباد که از غایت شهرت مستغنی از توصیف است با جميع متعلقات از حسن آباد، کلامو و متضیمات آن از حقابه رودخانه و اراضی و آوشات و شیوارات و تلال و جبال و انارستان و توتستان را هم وقف نموده ام و…» اما در مصالحه تامه مورخ شعبان ۱۲۹۱ ه بطور صریح از خود میان دره نام برده شده است. در این سند: «محمد اسماعیل خان پسر محمد صالح خان کیاء کرد محله ای ۶ سهم از ۷ سهم از ۲ سهم از ۲۴ سهم از یکدانگ از ۶ دانگ قریه میاندره و كلامو و حسن آباد را به مال المصالحه مبلغ ۵۴ تومان وجه رایج فضی سلطانی به حاجی میرزا هاشم خان پسر آقا میرزا عبد الوهاب دیلمی استرابادی مصالحه نمود». ضرورت دارد که به وجود يك مكان ينام «اراضی خانقاهه» هم بین روستاهای میان دره، دنگلان و گرجی محله اشاره کرد که در اسناد تاریخی سال ۱۲۹۰ از آن نام برده شده است. خانقاه های در حاشیه روستای اتراجال در نزدیکی استراباد هم وجود داشته اما در این میان آنچه مورد نظر نگارنده می باشد، قبرستان قدیمی میاندره است که به فاصله يك کیلومتری جنوب شرقی ده قرار داشت و در طی ۴ دهه اخیر بطور کلی نابود شد و اراضی آن به زیر کشت محصولات کشاورزی رفته است. «آبادکنندگان» این اراضی مقداری از سنگ های نفیس را به قعر دره حاشیه اراضی پرتاب و یا دفن نموده اند. به گفته راویان مسن این دهکده، قبرستان یادشده سنگ مزارهای بسیار قدیمی و ۷۰۰ ساله فراوانی را در خود جای داده بود که از نظر شکوه و کار هنری به سنگ قبرهای امامزاده روشن آباد پهلوی می زده اند. متاسفانه جز چند قطعه سنگ مزار شکسته و فرسوده چیزی از این محوطه تاریخی باقی نماند، ولی همین چند سنگ هم این استدلال نگارنده را مبتنی بر تاریخی بودن این روستا مدلل می نماید. گورستان قدیمی میاندرہ -سنگ مزار ایستای خاکستری تیره. دارای نقوش و خطوط هندسی و بدون نام و نشان، فقط متن صلوات کبیر در حواشی آن حلق شده است. گورستان قدیمی میاندره – یکی از سنگ مزارهای ایستا(عمودی) مراقی، بسیار مجلل، پرنقش و نگار و دارای کنده کاری های زیبا که متاسفانه متلاهی شده است و از ته دره بدست آمده است. از نگاشته های حکاکی شده فقط بخش انتهایی آیه الکرسی و شهر (ماه)…ثمانمائه (۸۰۰ ه-عصر تیموری) خوانده می شوند.

سوغاتی روستا:

از جمله سوغاتی های خوردنی روستا می توان به پشتزیک، مارمرده، جزحلوا(حلوا گردویی)، نون برنجی و … اشاره کرد.

فرهنگ و حوادث تاریخی روستا:

داستان معروف عاشقانه عبدالله و حلیمه در منطقه میاندره رخ داده است. این داستان عاشقانه پس از واقعه عاشقی عبدالله و حلیمه که در اواخر دوره قاجار رخ داده است، معروف شد. لازم به ذکر است که قبر عبدالله و حلیمه در شتر گردنه رادکان واقع است.

همچنین در قضیه ای دیگر رضاخان پس از کودتای ۱۲۹۹ قوای بسیاری را برای سرکوب امیرمؤید به طبرستان اعزام کرد و در فاصله ماه‌های تیر و شهریور سال ۱۳۰۰ قوای فرستاده به رهبری امیرلشکر امیراحمدی سوادکوهی‌ها را درهم شکسته و امیرمؤید مجبور شد همراه پسرانش از جمله هژبر سلطان (هوجبر سلطون) از راه جهان نما بهمراه بسیاری از همراهانش در استرآباد و نزد رئیس ایل آتابای ترکمن پناه بگیرد. در این میان چون اهالی میاندره جلوی امیرموید و فرزندانش را نگرفته بودند تنبیه و مجازات شدند و عده‌ای را به فلک بستند.

ورزش روستا:

مسابقات بازی شوتبال که هر ساله در فصل شالیکاری در شالیزارهای روستا انجام می‌شود. اسم بازی شوتبال از دو کلمه شالیزار و فوتبال برداشته شده است. قوانین این بازی به مانند قوانین بازی فوتبال ساحلی است. این بازی هر ساله در آغاز فصل کاشت افراد زیادی را به پاس گرامیداشت زحمات کشاورزی دور هم گرد می‌آورد.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۵۸۹ نفر (۵۱۹ خانوار) بوده است.

روستاهای کردکوی

روستای نامن

روستای نامن ،روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۸۷ نفر (۲۸۶خانوار) بوده‌است.در ۱۳ کیلومتری شرق شهرستان کردکوی و ۱۷ کیلومتری غرب شهرستان گرگان در مسیر جاده قدیم گرگان به کردکوی معروف به جاده شاه عباسی قرار دارد؛ و از جنوب به جنگل و شمال به دنگلان محدود شده‌است. شغل اکثر ساکنین کشاورزی می‌باشد. درصد زیادی از خانواده‌ها در جستجوی کار مهاجرت نموده و در گرگان و کردکوی ساکن شده‌اند.

روستای ولاغوز

ولاغوز، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان واقع شده است .این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۷۶ نفر (۱۳۹۸ خانوار) بوده‌است.

روستای یزدان‌محله

یزدان محله، روستایی است از روستاهای کردکوی از توابع بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است.این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.

روستای یساقی

یساقی روستایی است از روستاهای کردکوی در دهستان سدن رستاق شرقی بخش مرکزی که در استان گلستان واقع شده است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۰۹۳ نفر (۱۳۷۸ خانوار) بوده‌است.
تاریخچه
کهن‌ترین سند پیرامون روستای یساقی متعلق به دوران شاه عباس صفوی و پیرامون بخشیدن مالیات این مردم این روستاست. این سند در موزه گرگان نگهداری می‌شود. متن آن چنین است.
هوالرحیم شاه عباس الحسینی
مقصود از تحریر این تقریر آنکه مبلغ چهار تومان که مقرری جماعت یساقی ولایت استراباد داده می‌شد و داخل جمع ولایت مذکوره بود به طریق سرشمار و خانه شمار از جماعت مذکوره می‌گرفته‌اند و مراعی و مواشی ایشان منظور نمی‌شد… آن دو معنی موجب تفرقه ایشان گردیده از وطن جدا شده بودند بنای به ترفیه حال ایشان و تصدق فرق همایون <مبلغ مذکور بدیشان بخشیده شد که من بعد از ایشان نستانند و آنجه مراعی و مواشی ایشان شود بطریق شمار مال ستانند توقع از حکام گرام آنکه بر این موجب عمل نمایند و تغییر دهنده به لعنت خدا گرفتار باد
اطلاعات آماری قدیم یساقی و پیشینکلاته
این قسمت به عهده کلانتری مرجوع می‌شود: سدن، انجیل آب، اوجابن، زنگی محله، سعدآباد قلندرمحله، آزادمحله، حشام آباد، لمسک، ورسن علیا، ورسن سفلی، للدوین، حیدرآباد سیدمیران، حاجی‌آباد، اسبومحله، کفشگیری، سرکلای جلو، شموشک، یساقی، پیشینکلاته، اسلام‌آباد شاهده، دنگلان، شوریان، نامن، قاسم‌آباد، مفیدآباد، گرجی محله، الوار، چارده، النگ، مهترکلاته، کردمحله (کردکوی)، بالاجاده، کلامو، چغر، میاندره، قلعه محمود، سرکلاخراب شهر.
جمع خالصه دیوانی استرآباد بیشترش از جمع سدن رستاق به عمل می‌آیند. هوایش در بعضی جاها از شهر استرآباد گرم تر است. کلیه اراضی سدن رستاق از جمله اراضی یساقی و پیشنکلاته و حومه بسیار قابل و حاصلخیز است و زراعتش شلتوک و پنبه و جو و گندم و ماش و غیره است. اغلب بنایش با چوب و بیشتر رعایا در کمه زندگی می‌کنند. کمه بنایی است که از چوب برپا می‌کنند و دور او را از چوب و ترکه با شاخ‌های مو پیچیده و روی آن گل مالیده و پوشش آن‌ها از گالی که چکن باشد پوشانده و ابداً آب ریزش ندارد. هر مردی از دهات یساقی و پیشینکلا یک یابو بارکش دارد و اغلب خانه‌ها اسلحه دارند و مردم سدن رستاق در مجموع از استرآباد رستاق معمول ترند.
برداشت از کتاب استرآباد (جرجان)(گرگان)
یساقی رعیتی است. آب شرب از قنات است. مالک آنجا سادات شهری و تعداد نفوس آن ۲۲۴ نفر است. خانه‌دار ۲۰ باب انفاس ۸۰ نفر مرد زن دار ۲۰ نفر زن شوهر دار ۲۱ نفر مرد بی زن ۹ نفر زن بی شوهر ۳ نفر پسر صغیر ۱۴ نفر دختر کبیر ۵ نفر دختر صغیر ۱۷ نفر.پیشنکلاته رعیتی است. ازمال وارثه محمدخان کردمحله‌ای، آب شرب از یک رشته قنات است. دهی است مخروبه که سرحد یساقی واقع شده‌است. تعداد نفوس آن ۴۹ نفر است.
جاهای دیدنی یساقی
شاه تپه
آثار بدست آمده از غار «هوتو» و «کمربند» در شاه تپه یساقی حکایت از زندگی ماقبل تاریخ دارد. در تاریخ طبرستان از ورود آریایی‌ها و وجود تمدن پیشرفته غار هوتو و کمربند سخن رفت در همین دوران تمدن شاه تپه یساقی (۱۶ کیلومتری غرب گرگان) نیز شکوفا بوده که عده‌ای از مورخین و باستان شناسان آن را متعلق به عصر نوسنگی می‌دانند. در گرگان حدود ۳۱۰ منطقه و تپه باستانی به ثبت رسیده‌است که شاه تپه یساقی یکی از مهم‌ترین آنهاست. آثار بدست آمده از آن‌ها حکایت از تمدن ماقبل تاریخ دارد. یعنی حدود ۵۰۰۰ سال پیش این آثار توسط هیئت مختلف خارجی (فرانسوی، سوئدی و آمریکایی) کندوکاو و کشف شده‌است. عده‌ای هم معتقدا شباهت‌های زیادی بین آثار تورنگ تپه و شاه تپه یساقی و گنج تپه خردین قزوین وجود دارد. به سال ۱۳۱۱ شمسی یک هیئت باستان‌شناس سوئدی که به سرپرستی پروفسور «ج. آرن» رئیس مدرسه «آن توروپولوژی» سوئد در شاه تپه یساقی آثاری بدست آورد از جمله ۱۱ جمجمه از شاه تپه یساقی متعلق به ۴۵۰۰ سال پیش با مشخصات لیکسفال به اندیس ۷۲ تا ۷۹ بود.
آب بندان
این آب بندان که از دو قسمت تشکیل و در کنار شاه تپه یساقی قرار دارد، وسعت آن ۳۵ هکتار می‌باشد. در تمام ایام سال در کنار طبیعت زیبای شاه تپه و درختان انار وحشی، جلوه خاصی به یساقی بخشیده‌است. همه روزه پذیرای اهالی و دیگر قشرها از جاهای دیگر می‌باشد.

روستاهای کردکوی

           
ما را در اینستاگرام دنبال کنید

لینک های مرتبط :

هتل های وان ترکیه تراول ماگ
 

نظر کاربران :

هیچ نظری برای این مطلب ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید.

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

جاباما سایت ویلا و اقامتگاه آنلاین