بلیط هواپیما سوئیت تبریز

دریاچه جازموریان

زمان مطالعه : < 1 دقیقه - تاریخ بروزرسانی :
۱۷ شهریور ۱۳۹۲

هامون جازموریان، یک فرونشست زمین‎ساختی جوان در ۱۵۰ کیلومتری باختر ایرانشهر است که ارتفاع آن از سطح دریای آزاد ۳۵۰ متر می‎باشد

وسعت این هامون در فصول پرباران، ۳۳۰۰ کیلومترمربع است و به دلیل شرایط اقلیمی ویژه، در بیشتر مواقع سال، بخش اعظم آن به کفه نمکی وکفه‎های رسی تبدیل می‎شود.

رودها و آبراهه‎های متعدد دائمی و موقت، به این هامون می‎ریزند که از میان آنها، رود بَمپور و هلیل‎رود اهمیت بیشتری دارند.

jazmoriyan-2105-mm1 دریاچه جازموریان

دریاچه جازموریان شامل سه بخش است:

دریاچه فصلی که گستره آن در فصول خشک و مرطوب تغییرات زیادی دارد و در بیشتر جاها در اواخر تابستان و اوایل پاییز ناپدید می‎شود
پهنه مرطوب که سطحی در حدود ۲۲ درصد می‎پوشاند
پهنه باتلاقی که ۵۹ درصد از منطقة مرطوب را زیر پوشش دارد و مرز بالایی آن به پهنه‎های سیلتی- رسی است

هامون جازموریان در مرکز یک فرونشست زمین‎ساختی جوان است که بین رشته کوه‎های جبال‎بارز (در شمال) و رشته کوه‎های بشاگرد (در جنوب) قرار دارد.

در گذشته این فرونشست را لبه جنوبی بلوک لوت می‎دانستند، ولی در حال حاضر این باور وجود دارد که جازموریان نوعی فرونشست پیش کمانی است که در شکل‎گیری آن، فرورانش پوستة اقیانوسی عمان به زیر مکران و همچنین عملکرد گسل‎های همروند با فروافتادگی، به ویژه مجموعه گسلی بشاگرد، نقش داشته‎اند.

           
ما را در اینستاگرام دنبال کنید

لینک های مرتبط :

instagram instagram
 

نظر کاربران :

  • بامری

    جازموریان من
    چرا آهنگ فقر، این چنین بر مردمان تو غمگین نواخته می شود؟
    توکه روزی میهمان نواز خوبی بودی و از خود گذشتگی بی مانندی داشتی؛
    تو حتی از شاهرگ خود که هلیل نام داشت مردمانت را حیات می بخشیدی
    جاز موریان من، توکه روزی بهترین دام دنیا را داشتی
    پس چرا مردمانت به جای بره شیرمست رودباری ات، گوشت وامانده و پس مانده
    از برزیل، سم جان می کنند.
    جازموریان من، روزگاری روغن حیوانی تو مردمانت را صد سال جوان می داشت
    پس چرا روغن پالم، مردمانت را در جوانی پیر کرده است
    شاید کوتاهی از خودمان بوده، که فقط غم از دست دادنت را در سرداریم
    شاید زمانی که سدها را همچون شمشیر بران بر روی شاهرگ تو می نواختند، ما در خواب بودیم
    ما حتی بر پیکر نیمه جان تو هم رحم نکردیم و با بندهای خاکی نفست را بریدیم
    درحالی که تو زمانی با همین شاهرگ خود برای ما آهنگ زندگی می نواختی
    جاز موریان من…ما میهمانان خوبی نبودیم؛ از این بابت به تو مدیونیم.

    عبدالرضا بلوچ بامری-

    ۲۷ آبان, ۱۳۹۳ پاسخ دادن
  • نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *