بلیط هواپیما سوئیت تبریز

شهر ایذه

زمان مطالعه : 3 دقیقه - تاریخ بروزرسانی :
۱۴ فروردین ۱۳۹۷

ایذه یک شهر تاریخی است و آ‌ثاری از زمان‌های بسیار قدیم در آن به جا مانده است. این شهر در روزگار عیلامیان اهمیت و عظمت بسیار داشته و مرکز آن آنزان یا آشتیان بوده و در عهد ساسانیان نیز نام و اعتبار داشته است. در کتابهای تاریخی و جغرافی دوران بعد از اسلام نیز نام این شهر ذکر شده است. مقدسی و ابن‌خرداد و یاقوت حموی از ایذه نام برده‌اند. آتشکده‌ای هم در آن شهر بود که تا زمان هارون‌الرشید فروزان بوده است.
«استرنج» می‌نویسد: ایزج به پل سنگی بزرگی که در آن شهر روی کارون بسته بودند معروف بود. پل مزبور را یاقوت از عجایب جهان شمرده است. این پل که خرابه‌های آن هنوز دیده می‌شود، بنام مادر اردشیر بابکان (خزهزاد) نامیده می‌شود. کلمه ایذه در زمان اتابکان لر کمتر بکار رفت و به جای آن مالمیر (مال امیر) نامیده شد. کلمه ایذه در قرن‌های گذشته به کلی متروک شده بود تا در دوره پهلوی مجددا مورد استفاده قرار گرفت.

همچنین یکی از مراکز دیدنی این شهر نقوش کول فره است. کتیبه کول فره در انتهای دشت ایذه قرار دارد. در این اثر نقوش بدیع و حیرت‌انگیزی از صورتهای شاه، فرمانروا، زن، مرد، اسرا و جانورانی چون گاو، گاومیش و گوسفند حجاری شده‌اند. نقوش این کتیبه در حال نیایش و احترام و حمل هدایا و تقدیس رب‌النوع یا امیر دیده می‌شوند. این اثر به دوران حکومت عیلام (قبل از میلاد) مربوط است و از آثار بسیار مهم باستانی استان خوزستان به شمار می‌رود.

مراکز دیدنی

 نقوش کول فره
 مجسمه سوسن
 قلعه تل
 قلعه دیزه وراز
 قلعه ارک
 روستای شمی
 نقش حونک اژدل
 برد نبشته ایذه
 نقوش کول فره
 نقوش کوباد ایذه
 کتیبه هانی
 کوه تاراز
 کوه تلکه
 کوه تورک
 کوه دوتو
 کوه کله

 تالاب میانگران
 کوه مونگشت
 اشکفت سلمان(غار سلمان)
 گورستان شمی

صنایع و معادن

از صنایع و معدن ایذه اطلاعات مستندی در دست نیست.

کشاورزی و دام داری

شغل اصلی مردمان شهرستان ایذه کشاورزی و دامداری می باشد. آب مورد نیاز برای کشاورزی از چاه های نیمه عمیق تامین می شود. از مهم ترین فرآورده های کشاورزی این شهرستان می توان گندم، جو، تره بار و برنج را نام برد. انواع فرآورده های دامی و لبنی از جمله تولیدات بخش دامداری شهرستان بوده و دام و فرآورده های دامی از محصولات صادراتی این منطقه محسوب می شوند.

وجه تسمیه و پیشینه تاریخی

این شهر در زمان عیلامیان«اسپیر»، درزمان‌هخامنشیان«انزان»و در زمان استیلای عرب«ایزج» یا «ایرج» نامیده می شد. سکه های متعددی از طلا، نقره و مس به دست آمده اند که بر آن ها با خط کوفی کلمه «ایزج» یا «ایرج» حک شده است. ایذه یک شهر تاریخی می باشد که آثاری از زمان های بسیار قدیم در آن به جا مانده است. این شهر در روزگار عیلامیان اهمیت و عظمت بسیار داشته، مرکز آن «انزان» یا «انشان» بود و در عهد ساسانی نیز نام و اعتبار داشته است. در کتابهای تاریخی و جغرافیایی دوران بعد از اسلام نیز نام این شهر ذکر شده است. آتشکده ای هم در آن شهر بود که تا زمان هارون الرشید فروزان بوده است. مورخین می نویسند: ایزج به پل سنگی بزرگی که در آن شهر، روی کارون بسته بودند معروف بود. پل مزبور را یاقوت از عجایب جهان شمرده است. این پل که خرابه های آن هنوز دیده می شود به نام مادر اردشیر بابکان «خزهزاد» بود. کلمه ایذه درزمان اتابکان لر کم تر به کار می رفت و به جای آن مالمیر(مال امیر) نامیده شد. کلمه ایذه در قرن های گذشته به کلی متروک شده بود تا در دوره پهلوی مجددا مورد استفاده قرار گرفت.

ایذه 1 شهر ایذه

ایذه 2 شهر ایذه

ایذه شهر ایذه

ایذه 5 شهر ایذه

ایذه 3 شهر ایذه

           
ما را در اینستاگرام دنبال کنید

لینک های مرتبط :

instagram
 

نظر کاربران :

  • سید محمد حسینی

    اکثرا مردم این شهر به کشاورزی و دام داری مشغول هستن, ولی بهتون بگم محصولات لبنی این شهر مثه ماست و پنیرش حرف نداره و اینکه اگه قصد خرید برنج مرغوب دارین برنج های این شهر عالیه.

    ۶ اسفند, ۱۳۹۷ پاسخ دادن
  • مهرنوش زاده رفیع

    اگر از تاریخ کهن و باستانی لذت میبرید و درس میگیرید. اگر از دیدن منظر طبیعی و گردش در طبیعت لذت میبرید و اگر کوه نوردی و جدال با طبیعت شما رو شاد میکنه میتونید همه اینها رو در ایذه در کنار بختیاری های ایران تجربه کنید.

    ۱۰ بهمن, ۱۳۹۷ پاسخ دادن
  • الهام حاجی زاده

    ایذه شهریه با فرهنگ غنی و کهن.اکثر مردم دامدار و کشاورزند.قعله ارک یکی از بهترین جاذبه های دیدنی ایذه هست

    ۸ بهمن, ۱۳۹۷ پاسخ دادن
  • نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *