این کوه در جنوب غربی استهبان و مشرف به روستای گرده قرار دارد و بیشینه ارتفاع آن ۳۱۵۰ متر از سطح دریا است.امتداد کوه تودج شمال غربی به جنوب شرقی است و از کوههای جنوبی رشته کوه زاگرس به حساب میآید .کوه پوشش متراکمی از درختان ارس یا سرو کوهی که در گویش محلی به آن وهل میگویند است.
جنس عمده سنگهای کوه گچی یا آهکی است. اقلیم تودج نیمه استپی بوده و در زمستان تا از برف پوشیده میشود در گذشته چشمهای در دشت مرکزی این کوه وجود داشته که به سبب تغییرات اقلیمی کمتر میجوشد.این کوه گونههای جانوری از قبیل کل، بز، پلنگ آسیایی، گرگ، کفتار، روباه، گراز و… را در خود حفظ کرده است پرندگان بومی این منطقه نیز کبک، تیهو و انواع پرندگان شکاری است.
موبایل در تمام طول مسیر کوهپیمایی آنتن میدهد.این کوه از کوههای بسیار قدیم است که دارای طاقدیس های تو خالی فراوانی بوده که بر اثر باران و به علت وجود سنگ های فرسایشی تمام این طاقدیس ها از بین رفته با سطح یکی شده است.
اتش سوزی در کوه تودج رخ داد که درختانی در آتش این مصیبت خاکستر شدند، بیش از هزار سال در این بوم و بر مقاومت کرده و زندگی کرده و زندگی ساخته بودند.
