گردشگری صنعت درآمدها و بسیار مناسبی برای اکثر کشورها مخصوصا کشور ما ایران است. صنعت گردشگری و توریسم میتواند راهگشای اقتصادی خوبی برای ما باشد. ما در اینجا به معرفی بیش از 30 هزار جاذبه گردشگری متنوع اعم از جاذبه های گردشگری تاریخی ، جاذبه های گردشگری طبیعی ، جاذبه های گردشگری تفریحی و … پرداخته ایم. امیدوارم از سفر به جاذبه های گردشگری و جاهای دیدنی ایران لذت ببرید.
یکی دیگر از ییلاقات استان کرمان است که از توابع جیرفت به شمار می آ ید و در۳۰ کیلومتری مسیر جیرفت .ساردوئیه قرارگرفته و جاده آن آ سغالته است. دلفارد از مراکز مهم پرورش زنبور عسل و تهیه عسل است. آدرس :۳۰ کیلومتری جیرفت – ساردوئیه
کاروانسرای گنجعلیخان در ضلع شرقی میدان این مجموعه قرار گرفته است. گنجعلیخان از حاکمان صاحب نفوذ عصر صفویه (۱۰۳۴- ۱۰۰۵ه ق ) بود که از موقعیت خود در ردبار شاه عباس بهره گرفت و به احداث مجموعه ای پرداخت که امروز جایگاه بالندگی کرمان به شمار می رود . این مکان در مقاطعی از تاریخ
این ییلاق در مرکز بخش ساردوئیه از بخش های شهرستان جیرفت و درمسیرجاده راین به جیرفت و بافت قرار دارد. فاصله مرکز بخش ساردوئیه تا کرمان۱۶۰ کیلومتر است. در بهشت که به آن دوره بهشت نیز می گویند در تابستان مرکز ییلاق عشایر کوچرو رود بار است. از طرفی چون زیارتگاهی هم دارد مکانی زیارتی
مقبره سالار رضا مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان جیرفت، روستای گرم سالار رضا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ تیر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۷۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه سموران که از سنگهای مرمر متمایل به قرمز ساخته شده؛ در فاصله ۳ کیلومتری شمال غربی روستای رود فرق و در ۶۰ کیلومتری شرق شهر جیرفت بر فراز کوهی احداث شده است. دیواره بالای کوه که حدود هزار مترمربع میباشد از صخرههاو پرتگاههای طبیعی تشکیل گردیده است. در قسمتهایی که امکان نفوذ دشمن میرفته
آبشار دوساری در فاصله۵ کیلومتری ضلع شرقی جاده جیرفت به کهنوج روستای زیبای دوساری واقع شده است. این روستا در زاویه کوه های آهکی نسبتأ صورتی رنگ به فاصله ۵ کیلومتری از جاده اصلی قرار گرفته است. در بخش شمال شرقی دو ساری، منطقه ای به نام «بندری» وجود دارد که وجود جریان آب درآن،
ساختمان امامزاده مربوط به دوره صفویه است . گنبد آبی رنگ آن با خط های سفید که شکل های هندسی منظمی را به وجود آورده است مانند نگینی در وسط شهر می درخشید . این بنا در دوره قاجاریه تعمیر و تکمیل گردیده است و دارای حرم ، صحن ، رواق و دو زائر سرا
این موزه کنار باغ ملی کرمان قرار دارد. از ویژگی های منحصر به فرد این موزه، معماری آن می باشد. ساختمان موزه از خشت و آجر ساخته شده و سقف آن به شیوه معماری سنتی ایران، گنبدی است. سردر بنا ترکیبی از آجر و کاشی های معرق فیروزه ای و سیاه رنگ می باشد که
این کاروانسرای دو طبقه در سمت چپ بازار وکیل کرمان واقع شده است. بنای آن به‌فرمان محمد اسماعیل خان وکیل الملک والی کرمان شروع شد و در زمان مرتضی قلیخان در سال ۱۲۸۷ هجری قمری به اتمام رسید. تعداد حجره‌ها در طبقه اول ۸۱ باب و در طبقه بالا ۳۹ باب است. سردر ورودی این
این موزه در مجموعه گنجعلی خان قرار دارد. ساختمانی مربع شکل با یک گنبد و چهار طاق نمای کم عمق که چهار اتاق در گوشه های آن قرار گرفته است. این ساختمان که به ضرابخانه معروف می باشد، توسط سلطان محمد معمار یزدی ساخته شده است. هنگام مرمت ضرابخانه، چکش و پولاد ضرب سکه و
این مسجد در کنار میدان مشتاق شهر قرار گرفته است. از جمله مساجد چهار ایوانی می باشد که دارای سر در بلند صحن، ایوان و شبستان است. این مسجد در دوران حکومت امیر مبارزالدین محمد مظفر سر سلسله آل مظفر بنا گردیده است. تاریخ بنا در کتیبه سر در اصلی مسجد، ۷۵۰ ه.ق ذکر شده
غار شعیب در ۱۸ کیلومتری غرب جیرفت و منطقه‌ای به نام مارون قرار دارد. در حوالی غار معدن مرمریت وجود دارد و وجود ماشین‌آلات صنعتی برای تخریب و استخراج از کوه و ضربات وارده از طریق دستگاه‌ها و انفجارهای معدن سبب شده است قسمتی از غار تخریب شود و علی‌رغم وجود امکانات بالقوه در این
ساختمان اداره طرق (راه) مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان انار، شهرک آزادگان، محله صفائیه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ساختمان تاریخی اداره طرق انار نیز شکاف‌های عظیمی برداشته و ممکن است بر اثر
مقبره خواجه اتابک که در محله جنوب شرقی شهر کرمان و نزدیک مسجد بازار قرار دارد، از آثار اواخر قرن ششم هجری و مربوط به دوران سلجوقی میباشد. این بنا محل دفن “خواجه محمد اتابک” از رجال دوران سلجوقیان است. پلان بنا هشت ضلعی است که در داخل فضایی مربع داردو عنصر تزئینی غالب در
مسجد خواجه شریف انار که در دوره صفویه بنا شده یکی از مساجد قدیمی و زیبای این شهر است که در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شماره ۱۱۶۱۷ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. ظاهراً خواجه شریف یکی از سرداران شاه عباس صفوی بوده و لقب «مین باشی» داشته و در این دوره
مقبره امامزاده محمد صالح که دارای قدمتی بیش از ۸۰۰ سال می باشد و یکی از بهترین و قدیمی ترین امامزاده های استان کرمان است که در لیست آثار ثبتی سازمان میراث فرهنگی قرار دارد و شجره نامه این امامزاده با چندواسطه متصل به امام علی (ع)می باشد سقف و گنبد داخلی ایوان این امامزاده
این مسجد در ۲۵ کیلومتری شمال شهرستان زرند و مسیر زرند – راور – کوهبنان واقع شده است و مدفن ۸ شهید گمنام دفاع مقدس می باشد.
از دیگر بناهای قدیمی که هنوز آثار آنها بجا مانده باغ شازده زرند است. باغ مذکور که در انتهای سلسله آسیابهای آبی در ده کیلومتری شرق زرند نزدیک کوههای شاهرمز قرار دارد، به لحاظ خوش آب و هوا بودن توسط ناصرالدوله، معروف به شازده ساخته شده است.عده ای معتقدند که شخص شازده همان کسی بوده
یکی از مراکز مذهبی قدیمی زرند حسینیه سقاخانه است.مکان مذکور که از قرنهای گذشته محلی برای برگذاری مراسم مذهبی و بر پائی روضه خوانی در ماههای محرم و صفر بشمار می آیاد از قدمت تاریخی برخوردار است. در قسمت جنوب حسینیه سقاخانه امروزی، مسجد کوچکی قرار داشت که جهت گسترش ، تخریب و بازسازی شد.
در قبرستان قدیم ریحان مقبره یکی از عرفای معروف قرن هفتم زرند بنام عبدالسلام زرندی می باشد که از زمره بناهای قدمت دار و با سابقه زرند محسوب می گردد.مشهور است که حضرت شیخ عبدالسلام که قرنها فارغ از مشکلات زندگی به خواب آسوده فرو رفته است احوال عالی داشته و در زمان حیات خود
قدمت بازار مذکور به ۱۴۰ سال قبل بر می گردد. در قدیم شخصی به نام حاج علی مغازه ها را به شکل سنتی می ساخته و بروز سیل آنها را به داخل خندق مجاور می برده است. تا اینکه تصمیم به احداث کوره آجرپزی می نماید. دو برادر به نامهای مرحوم کرمعلی و هژبر علی
بازار سرپوشیده ی وکیل که در مقابل میدان مرکزی شهر قرار دارد و درب های اصلی مسجد جامع در آن می باشد به وکیل الملک اول (محمد اسماعل خان) حاکم روزگار قاجار انتساب دارد. روایت است که زنی به نام حاجیه خانم بازار مذکور را به مبلغ ۱۵ تومان می خرد و چون خبر فسخ
مسجد حسینیه قلعه که در قسمت جنوب حسینیه قرار دارد، به روایتی مربوط به اواخر دوران زندیه می باشد و از بناهای قدیمی زرند به شمار می رود، شاید دلیل عدم تخریب بنای مذکور ،محصور بودن آن،در جنوب حسینیه قلعه دانست که خوشبختانه هنوز باقی و به یادگار مانده است.مورخان احداث مسجد قلعه را بدستور
بنای امام زاده حمزه در قبرستان متروکه زرندوئیه که گویا نام قدیم آن صَبران بوده می باشد. این امام زاده که به «پیرسبز» معروف است با چهار واسطه به امام زین العابدین می رسد. قبلا توسط افراد خیّر بخصوص حاج سید حسین عمرانی مرمت هایی در امام زاده انجام گردیده است. نسب شریف امامزاده سید
بدون اغراق یکی از شاهکارهای هنر معماری یک قرن اخیر را می توان در برج زرندوئیه ملاحظه نمود. برج مذکور در وسط قلعه ای کوچک احداث گردیده و در ۶ کیلومتری شمال زرند قرار دارد. خوشبختانه تا به امروز به لحاظ استحکام و مقاوم بودن مصالح و نیز تجربه مرحوم استاد شیخ رضا که یکی
مهم ترین بنای بخش یزدان آباد که هم از نظر وسعت و هم از نظر زیبائی دارای ارزش تاریخی می باشد، قلعه و چهار برج معروف شاهرخ خان در مرکز یزدان آیاد است. منظره جالب و در خور توجه چهار برج شاهرخ خان هم از داخل آن و هم نمای خارجی آن بسیار زیبا و
دهستان دشت خاک یکی از مناطق قدیمی و دارای قدمت تاریخی است که فاصله ۱۰۵ کیلومتر از مرکز استان و ۳۰ کیلومتر از شهر زرند و ۶۵ کیلومتر از کوهبنان و ۶۰ کیلومتر از شهر راور فاصله دارد. روستای مذکور از شمال به کوهبنان، از جنوب به زرند، از شرق به راور و از غرب
حدود یک قرن پیش در ۵ کیلومتری مقبره ای کوچک در دشت خاک، آب چشمه ای زلال جاری گردید که بر اثر آمدن سیل ویران گشت. از آن پس اهالی دشت خاک، جهت بازسازی و نیز وسعت بخشیدن به مقبره مذکور که گویا سیدی بزرگوار بوده تلاش می نمایند. پس از ازدیاد جمعیت و نیز
تپّه کهریز : پیش از تاریخ تپه کهریز مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان قروه، روستای گنداب بالا واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپّه سنگر : تاریخی ـ اسلامی ،
در حدود ۳۵ کیلومتری شرق شهر قروه، در فاصله سه روستای داشبلاغ ، آقبلاغ و وینسار بر روی کوهی مرتفع، بقایای یک معدن بزرگ سنگ قرار دارد که از نظر نوع ، اندازه و تراش سنگ دارای ویژگی های خاص و از اهمیت بسیار برخوردار است. باور مردم برآن است که این سنگ ها به
تپه قصلان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قروه، بخش مرکزی، روستای قصلان واقع شده و این اثر در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۵۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این تپه بزرگ باستانی حکایت از
