تاریخ خبر :۱۳۹۳/۱۰/۰۹-خبرگزاری میراث فرهنگی – گردشگری – طرح مسائل اقتصادی امروز سهم بیشتری از اخبار را به خود اختصاص دادهاند؛ از سویی قیمت نفت در حال کاهش است و از سوی دیگر، قیمت ارز در روزهای گذشته افزایش محسوسی داشتهاست.
هر یک دلار کاهش قیمت نفت صادراتی کشورمان نسبت به رقم ۷۲ دلار درجشده در لایحه بودجه سال ۱۳۹۴، بیش از ۹۰۰ میلیارد تومان از درآمدهای دولت را در سال آینده کاهش خواهد داد. تعیین قیمت نفت از مباحث چالشی در تصویب لایحه بودجه سال آینده است. با توجه به کاهش شدید قیمت نفت در بازارهای جهانی طی چند ماه اخیر، بیم آن میرود پیشبینی ۷۲ دلاری دولت برای قیمت نفت صادراتی کشورمان در سال آینده، محقق نشود که در آن صورت، کسری بودجه دوباره گریبانگیر دولت خواهد شد.
در این میان اقتصاد وابسته به نفت جوابگوی بودجه مورد نیاز دولت نخواهد بود و نیاز به ارائه راهکاری که سریع قابل دسترس باشد احساس میشود. راهکاری که نیازمند بسترسازی بلند مدت نباشد.
به جرات میتوان گفت در چنین شرایطی توسعه گردشگری تنها راهکار گریز از اقتصاد تک محصولی کشور خواهد بود. چراکه از یک سو میتوان با ارائه و در واقع فروش خدمات و امکانات موجود، هزینهها را جبران کرد از دیگر سو ورود گردشگر به معنای ورود ارز به کشور و به تبع آن بالا رفتن درآمدهای ارزی کشور خواهد بود.
فروش نفت در واقع فروش داشتههایی است که دیگر جایگزینی ندارند ولی فروش خدمات و امکانات گردشگری به معنای ارائه داشتههایی است که با فروششان بیش از پیش مورد توجه قرار میگیرند. این داشتهها شامل فرهنگ، تمدن، آداب و رسومی میشود که ارائه آن به دیگران سبب دوام و ماندگاریشان میشود.
این درحالی است که در لایحه سال ۹۴، تمایز چشمگیری میان فعالیتهای درنظر گرفته شده برای برخی از برنامههای متفاوت(مثلا برنامههای تشویق گردشگری داخلی و جذب گردشگران ورودی به کشور) وجود ندارد.
چنانکه در حوزه گردشگری، تمامی برنامهها با رشدی مثبت مواجه بودهاند. اما «برنامه جذب گردشگران ورودی به کشور» دارای پایینترین نرخ رشد (۵۶/۵ درصد) در میان تمای برنامههای سازمان است.
در این میان برنامه توسعه زیرساختهای مورد نیاز گردشگری در ذیل معاونت گردشگری سازمان، از نرخ رشد قابل ملاحظه ۲۴/۳۴ درصدی برخوردار بودهاست.
هرچند برای فراهم سازی بسترهای ورود گردشگر توجه به زیرساختها در اولویت قرار دارد اما نباید از تبلیغات و بازاریابی و تشویق گردشگران برای سفر به ایران غافل شد. هر گردشگر به طور میانگین میتواند ۲۵۰۰ دلار درآمد برای کشور داشته باشد و اگر این گردشگر به منظور استفاده از امکانات درمانی به ایران سفر کردهباشد و در زمره گردشگران سلامت قرار گیرد میتواند سه برابر یک گردشگر عادی ارز وارد کشور کند.
تمام این نکات توجه به توسعه گردشگری را گوشزد میکند. در واقع در شرایطی که فروش نفت دیگر نمیتواند تامین کننده بودجه دولت باشد، توسعه گردشگری و ارزآوری که از این طریق ایجاد میشود بهترین راهکار خواهد بود.
