روستای همه سین ، ده ترکمن یا ترکمن ده ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تهران در استان تهران ایران می باشد . روستای همهسین در ۷ کیلومتری شرق تهران و در پوشش شهرداری منطقه ۱۳ تهران میباشد. این روستا در شمال شرقی تهران و هفت کیلومتری پارک جنگلی سرخه حصار قرار گرفتهاست. ترکمن ده در دهستان سیاهرود قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۸۲ نفر (۲۶۹خانوار) بودهاست.
در لغتنامه دهخدا آمده است که همهسین «واقع در شش هزارگزی جنوب راه دماوند، دارای ۱۹۱ تن سکنهاست. آب آن از چشمهسار و محصول عمده اش غله و صیفی است. ساکنان ترکمن هستند.»
مالکیت ده ترکمن مربوط به پازوکی های ورامین بوده و در سال ۱۱۰۱ه. ق توسط شخصی بنام صولتخان یوزباشی به چندنفر از پازوکیها که در ورامین زندگی میکردند به چهل تومان تبریزی فضی (سکه نقره) فروخته میشود(۳۳۰سال پیش در زمان شاه اسماعیل صفوی کپی مدارک در سایت روستای همهسین موجود میباشد.)امامزادهای که در این روستا وجود دارد از نوادگان امام سجاد و بنام امامزاده عبدالله میباشد.
آخرین خرید و فروشهای روستای ترکمن ده که نام اصلی آن (هامسین) میباشد در سنه۱۲۱۱ ه. ق چهار ماه بعد از مرگ آغا محمد خان قاجارو توسط چند نفر از ترکمنهای طائفه عرب زرنلی خریداری میشود و از آن زمان تا کنون در آنجا مستقر میباشند. نام تمام کوههای آن منطقه که در مجاورت شکارگاههای سلطنتی (از زمان قاجار تا زمان پهلوی) است نامهای ترکمنی دارد.در کتاب یادداشتهای روزانه ناصرالدین شاه، اشاره به گذر از این منطقه و شکار در این شکارگاه شده است.
اما ساکنان این روستای خوش آب و هوا با اینکه از نظر تقسیمات شهری، جزو منطقه ۱۳ شهر تهران به حساب میآیند و به نوعی پایتختنشین هستند، برای زندگی در ده آبا و اجدادیشان با مشکلات ریز و درشتی دست به گریبانند؛ مشکلاتی که از نبود آب آشامیدنی و گاز شهری آغاز میشود و تا جاده پر پیچ و خم و پرخطر، نبود امکانات رفاهی و شهری، نداشتن اجازه برای ساختوساز و تعمیر خانهها و… پیش میرود.
روستای «همه سین» بیخ گوش تهرانیهاست.۷ فرسخ از کمربند کاجهای همیشهسبز سرخهحصار که فاصله بگیری جاده تک شاخهاش را میبینی که بین کوههای کبود رنگ پیچ برمیدارد و به این آبادی ۳۰۰ ساله میرسد. خاک بارانخورده جاده قدمهایمان را بهکندی میاندازد. پیاده رفتن در جنم ما شهریها نیست. ترسخورده از همپا شدن با سگهای بیشمار این حوالی بالاخره به سرازیری آستانه آبادی میرسیم. خانهها چفتوبست هم شده و به کوچهباغهای بادامکوهی پهلو دادهاند. حالمان از اینکه سلیقه «همه سینی» ها به شهریها نبرده و خانهها هنوز شکل و شمایل ویلایی پیدا نکردهاند خوش میشود. شاخه لخت درختهای انار و سیب و بادام ازسر دیوارها سرازیر شدهاند و بوی کاهگل بارانخورده از رهگذرها دلبری میکند. ساکنان روستا سه قرن است که پشتبهپشت هم کشاورزی و دامداری را در اینجا زنده نگاه داشتهاند. اواخر دهه ۳۰ بود که عمال شاه عزم کردند برای خوشخدمتی «همه سین» را خالی از سکنه کنند. قدیمیها هنوز روزهای رانده شدنشان از روستا را قصه وار برای نوهها و نتیجههایشان تعریف میکنند.
مصائبی که رو به اتمام است
میدان اصلی روستا با رشته پرچمهای کوچک رنگی که آن را دوره گرفتهاند محل تجمع همسایههای قدیمی شده است. گوشهای از میدان چادری برپاشده تا خانمهای روستا صنایعدستیشان را در آن به فروش برسانند. مهرانگیز رحمانی متولد سال ۲۵ است و در همه سین زعفران پرورش میدهد. از اینکه این روستا بهزودی صاحب آب شرب و گاز میشود خوشحال است: «اهالی همه سین مشکلات زیادی را پشت سر گذاشتهاند اما در عشق و علاقهشان به آبادیشان رنگبهرنگ نشدند. ازاینجا تا تهران راهی نیست اما باوجوداینکه ما در تمام این سالها از گاز و آب شهری بیبهره بودیم دل این را نداشتیم که آبادیمان را ترک کنیم.» رحمانی میگوید خانمهای روستا با تولید صنایعدستی کمکخرج خانوادههایشان هستند: «امروز قرار است کلنگ پروژه گازرسانی به روستا زده شود. به مناسبت این اتفاق که همزمان با جشن چهلسالگی انقلاب شده است نمایشگاهی از محصولات خانگی و صنایعدستی که دسترنج خانمهای روستا است برپا کردهایم. به آینده روستا دلخوشیم و با همین تولیدات متنوع اینجا میمانیم.»
همه سین مقصد گردشگری همه میشود
با لبخندی که انگار به لبهایش سنجاق شده در غرفهاش میزبانمان میشود. خانم احمدی از بومیهای قدیمی همه سین است و میگوید بیش از ۷۰۰ خانوار در این روستا زندگی میکنند: «برخلاف باقی روستاها همه سین هیچوقت از سکنه خالی نشده است. با توجه به تعداد بالای خانوادههایی که در این روستا زندگی میکنند از مسئولان میخواهیم این آبادی را در اولویت محرومیتزداییشان قرار دهند. نبود آب شرب شهری و وسایل نقلیه عمومی از مهمترین مشکلات اهالی اینجاست که امیدواریم به یمن چهلسالگی انقلاب این کمبودها همپشت بند هم رفع شوند. همه سین روستایی بوده که شاه مملکت خواهانش شده. اینجا ظرفیتهایی دارد که در همه این سالها به آنها توجهی نشده است. اگر به این روستای خوش آبوهوا توجه شود اینجا خیلی زود تبدیل به مقصد گردشگری عمومی خواهد شد.»
هر چه داریم از وجود بارگاه این امامزاده است
با نیروهای جوان بسیجیاش سرگرم سرکشی به غرفههای نمایشگاه است. برقایی از فرماندهان بسیج همه سین ساخت بارگاه مطهر امامزاده عبدالله را از مهمترین دستاوردهای مردمی در این روستا میداند و میگوید اهالی این روستا هر چه دارند از وجود مبارک این بارگاه است: «خوشبختانه در طول سه سال گذشته با همکاری و کمکهای مردمی موفق به ساخت بارگاه امامزاده عبدالله شدیم. وجود مبارک این بقعه برکت همه سین شده است. اهالی به این بارگاه ارادت ویژهای دارند و یقین داریم با پایان یافتن عملیات عمرانی این بارگاه پای آبادانی به روستایمان باز میشود.» جشن پیروزی انقلاب امسال برای همه سینیها دلنشین تراز همیشه برگزار میشود. همه به آینده این آبادی ۳۰۰ ساله خوشبین هستند و حالا تحمل همه آن مصائب و محرومیتها را به فال نیک میگیرند.
این که به مردم این منطقه ظلم شده واقعیت تحریف شده ای نیست پدر بزرگ ومادر بزرگ من از اهالی این روستا بودند وهردو دراین روستا واطراف آن زمین داشتند در آن کشاورزی میکردند وخانه ای بزرگ در نزدیکی مسجد کنونی ده زمانی که اهالی را از ده بیرون کردند وزمینهایشان را گرفتند به گفته خودشان خریدند با مبلغی که داده شده بودووامی که به واسطه سپرده اشان در بانک گرفته بودند تنها توانستند یک خانه کوچک در بلوار ابوذر امروز بگیرند که درآن زمان خارج از محدوده بود ونه آب داشت ونه برق برای تامین واستفاده از آب سالها سختی ومرارت کشیدند آب میخریدندبرای احتیاجاتشان وبرای شستشوی ظروف ولباسها وبرای اب آشامیدنی هم باید پیاده تا محلی که به آن فشاری میگفتند میرفتند وبا سطل ودبه آب به خانه میاوردند و با اینکه دکلهای فشار قوی برق در چند متری خانه اشان بود که میدانیم چه تاًثیراتی برروی سلامتی دارد شبها خانه هایشان را با گرد سوز وشمع روشن میکردند اگر هدف نجات محیط زیست بود نباید با آن بندگان خدا آنگونه رفتار میشد
چرا فکر می کنید شاه برای خودش منطقه ده ترکمن و همه سین رو میخواسته؟اگر خودمون رو فریب ندیم همه میدونیم که هدف محافظت از منطقه حفاظت شده و محیط زیست بوده و هدف شخصی وجود نداشته. اگر این محدودیت ها وجود نداشت الان محیط زیست منطقه کاملا نابود شده بود. و جز ویلا و آپارتمان چیز دیگری قابل مشاهده نبود.البته برای کسانی که منفعت شخصی مدنظرشون هست قطعا این کارها به نام ظلم ازش نام برده میشه. التماس تفکر
دقیقا درسته
من تمام نظرات و نوشتارهای صفحه های دیگر هم خوندم ،چیزی که از همه بیشتر باعث متروک شدن محروم شدن اون منطقه از ساخت و ساز و پیشرفت بوده سایتهای نظامی اطراف اون مناطق هستش ،کافیه یکم دقت کنید تمام دکل ها توسط نیروهای نظامی کنترل میشه و دیگه جایی برای پرورش اسب و …. نیست
منطقی و درسته