در ۱۲۰۰ متری جنوب شرق سرخ قلعه و تنگه سرانزاء حدفاصل میان رودخانه ای که از گورسفید جاری است و رودخانه ای که از مهن جریان می یابد و در ۳۵ درجه و ۴۵ دقیقه و ۱۹/۲ ثانیه عرض جغرافیایی و ۵۲ درجه و ۵۳ دقیقه و ۹۹/۴ ثانیه طول جغرافیایی و در ارتفاع ۲۵۱۰ متر از سطح دریا تپه ای باستانی قرار دارد که از زمین های اطراف حدود یکصد متر بالاتر می باشد. تپه در جهت شرقی – غربی کشیده شده است و طول آن حدود ۶۰ متر و عرض آن ۴۰ متر می باشد، در سطح بالای تپه آثار حفاری های فراوان و غیر مجاز دیده میشود که حاصل آن گودالهای متعدد و انبوه سفالهای گوناگونی است که بیانگر فراوانی و تنوع آنهاست سفالهای پراکنده در سطح تپه از توع سفال های قرمز رنگ نخودی نقش افزوده و نقش کنده و نقش زیر لعاب می باشد که قدمت آنرا به حدود هزاره اول قبل از میلاد می رساند و ظاهرا تا اواخر دوره ایلخانیان مورد استفاده بوده است.
ضمنا مزارع حاصلخیز میراشکار به اصطلاح محلی عبارتند از: ۱- سرباغ ۲- شترخاسه ۳- شورپیچ ۴- نورچشمه ۵- شاکله پشت ۶- قبرستانی ۷- شاپل تنگه ۸- پله ۹- نوآباد ۱۰- بالا اسوپشت ۱۱- پایین اسو پشت ۱۲- اسوکله بند ۱۳- ویرانه ۱۴- تارآباد ۱۵- کحوحه ۱۶- سلمه جار ۱۷- له گاله ۱۸- گریچه ۱۹- سربند ۲۰- مرجی دره ۲۱- گت لش ۲۲- خورد دشت ۲۳- میان طلک ۲۴- خورد اربابی ۲۵- سنگ پار.
تنگ اشکار از نقاط تاریخی و قدیمی شهرستان #فیروزکوه
فیروزکوه
چو ارتفاع گدوک و بلندیِ زَرمان
وسیع و پاک و بزرگی چو کشورِ ایـران
صدایِ بادِ تو در انحنای کوهستــان
به تک نوازیِ خود بست دستِ چوپانان
درونِ کوچه ی تاریخ بلبلان تو مست
زده به لشکرِ تورنه و بسته او را دست
میانِ قلعه ی کافر شد از تو غوغاها
به پایِ تپّه ی اِشکارو تنگِ سراِنزا
تـو سرزمینِ گُلی ، هر کرانه ات بستان
شد از تو دلبری و عشق واله و حیران
به گوشه های هرانده ، کناره ی نم رود
هزار باغِ گُل هر لحظه گفت ، برتو درود
نگینِ حلقه ی عشّاق ، حضرت اسماعیل
کنارِ واشیِ زیباتر از کناره ی نیل
کمندِ مدفنِ پاک است زیرِ کوهِ بلند
تسلّی است به جانهایِ عاشق و دربند
پلی میانِ معادو ائمه ی اطهار
نگاهِ تشنه ی عـاشق به گُل به فصلِ بهار
نـواسِ چشم تو دارد غرورِ بی پایان
به ارجمندو اهنزو لَزور الی وُشتان
در حبله رودو کتالان و غارِ رودافشان
نشانه ها همه از عاشقیّ بر ایران
تو نامِ نامیِ فیروزکوه وَ تاجِ سَری
به میـزبانیِ فرزندِ عشق مفتخری
احمدیزدانی
کوتوال