تصور کنید که رزرو هتل انجام داده اید و در جزیره سانتورینی واقع در کشور یونان در حال قدم زدن هستید، یا از دیدن اماکن مخروبه آنگکور به وجد آمده اید، هوا هم گرم است، بنابراین از یک فروشگاه محلی، یک بطری آب تهیه می کنید. آب بطری سالم ترین آب است، و خوردن آن عاقلانه ترین کار، شما هم موافق هستید، اینطور نیست؟ بطری دربسته و پلمپ بوده و برچسب روی بطری حاوی این متن است “آب خالص”، اما شاید آنچه در درون آن است، خیلی هم طبیعی نباشد. آیا در صورتی که به شما گفته شود که بیش از ۹۰ درصد آب های بطری در سراسر جهان حاوی موادی به نام میکروپلاستیک هستند، باز هم آز آنها خواهید نوشید؟
این مسئله ماحصل و نتیجه تحقیقات و مطالعات انجام گرفته در اوایل سال جاری است، تحقیقی که ۲۵۹ بطری را از میان ۱۱ برند مختلف فروخته شده در نه کشور جهان مورد بررسی قرار داد و مشخص شد که به طور میانگین به ازای هر لیتر آب، ۳۲۵ ذره پلاستیکی در این آب ها وجود دارند. این مواد میکروپلاستیک شامل نایلون، پلی پروپیلن و پلی اتیلن ترفسالات که عموماً با علامت اختصاری PET از آن یاد شده و به طور وسیعی در تولید لباس، غذا و ظروف مایع مورد استفاده قرار می گیرد، می باشند. به ازای هر دقیقه حدود یک میلیون بطری آب نه تنها توسط گردشگران تشنه، بلکه توسط حدود ۱/۲ میلیارد نفر که از آب آشامیدنی سالم در سراسر جهان بی بهره هستند، خریداری می گردد. مطالعه مزبور توسط دانشگاه ایالتی نیویورک از طرف رسانه اُرب مدیا که یک سازمان مطبوعاتی در شهر واشنگتن امریکاست، انجام پذیرفت. بسیاری از تولیدکنندگان آب بطری مانند نستل و کوکاکولا که با این مدارک و شواهد روبه رو شدند، مطالعات خود را با همان روش مذکور انجام دادند و مشاهده کردند که آب های تولیدی حاوی این ذرات میکروپلاستیک هستند، اما به میزانی بسیار کمتر از آنچه در مطالعه اُرب عنوان شده بود.
صرفنظر از این تحقیقات، سازمان بهداشت جهانی در حال حاضر یک مطالعه مروری را در رابطه با خطرات بالقوه و تهدید کننده سلامتی انسان که ناشی از آشامیدن آبِ بطری های پلاستیکی است را انجام می دهد.
آب بطری، آبی که به آن اعتماد داریم
آب بطری با فروش سالانه به میزان تقریبی ۱۵۷ میلیارد دلار امریکا (۲۱۴ میلیارد دلار استرالیا) و مصرف سالانه ۳۰۰ میلیارد لیتر، سریعترین رشد را در بازار تولیدات انواع نوشیدنی در جهان به خود اختصاص داده است. این میزان مصرف تقریباً برابر با میزان آب در جریان در آبشارهای امریکا و آبشارهای برایدل ویل در نیاگارا به مدت ۶ روز است.
از پایتخت کشور اتیوپی یعنی شهر آدیس بابا گرفته تا مجمع الجزایر زنگبار در شرق افریقا، این آب های بطری فراگیر شده اند. به ازای هر دقیقه حدود یک میلیون بطری آب نه تنها توسط گردشگران تشنه، بلکه توسط حدود ۱/۲ میلیارد نفر در سراسر جهان که از آب آشامیدنی سالم بی بهره هستند، خریداری می گردد. طبق آمار سازمان ملل، روزانه حدود ۴۰۰۰ کودک به دلیل ابتلا به بیماری های ناشی از آب آلوده به کام مرگ کشیده می شوند، مسئله ای که از آن می توان با دسترسی کودکان به آب آشامیدنی پاک و سالم ممانعت به عمل آورد.
هیچگونه معمای واقعی درباره اینکه این ذرات میکروپلاستیک چگونه وارد آب ما می شوند، وجود ندارد، چه آب های داخل بطری و چه آب های لوله کشی. این ذرات در همه جا حضور دارند. شستن تنها یک لباس از جنس مصنوعات، می تواند به آسانی هزاران ذره میکروفیبر را وارد محیط نماید.
میکروبیدها (ذرات پلاستیکی بسیار ریز) زیرمجموعه میکروپلاستیک ها هستند که به طور وسیعی در تولید ژل های استحمام، صابون های مخصوص شستن صورت، عطر و ادکلن ها و خمیردندان ها نسبت به دیگر محصولات مورد استفاده قرار می گیرند.
طبق اعلام انجمن بازرسی محیط زیست بریتانیا مربوط به مجلس عوام انگلیس، حدود ۱۰۰.۰۰۰ ذره میکروفلز می توانند طی تنها یک دوش تخلیه می شوند و بسیار سبک هستند. آن قدر سبک که به آسانی می توانند از طریق هوا جابجا گردند. آنها در هوایی هستند که تنفس می کنیم.
موسسه اُرب علاوه بر مطالعه آب های بطری، مطالعه ای دیگر را در رابطه با آب لوله کشی نیز انجام داد و نتایج بیش از ۸ درصد از نمونه های جمع آوری شده در پنج قاره جهان از نظر وجود ذرات فیبر پلاستیکی مثبت بودند. با اینحال، به طور متوسط در سراسر جهان آب لوله کشی حاوی ذرات میکروفیبر کمتری نسبت به آب بطری می باشد.
پیامد این موارد برای سلامتی ما چیست؟ بر اساس گزارشی در سال ۲۰۱۶ که توسط اداره سلامت مواد غذایی در اروپا در رابطه با وجود ذرات نانوپلاستیک در آنها انجام گرفت، حدود ۹۰ درصد از ذرات میکروپلاستیکی که وارد سیستم گوارش بدن می شوند، بدون حادثه ای خاص از مسیر روده عبور می کنند. از مابقی ذرات، بعضی از ذرات کوچکتر می توانند وارد سیستم لنفاوی شده و یا از طریق جریان گردش خون وارد کلیه ها یا کبد گردند.
اگر همه ما ذرات میکروپلاستیک وارد بافت های بدنمان شوند، چه پیامدهایی متوجه بدن ما می گردند؟ آیا روده ها، شریان های خونی و یا کبد های ما توسط توده های پلاستیکی مسدود خواهند شد؟ در این مورد، هنوز جواب قطعی داده نشده است. همان مطالعه موسوم به EFSA بیان کرده است که “اطلاعات و دانش پیرامون تأثیرات داخلی ذرات میکروپلاستیک در دستگاه گوارش و روده از جمله ریزجانداران ناچیز است. داده های سم شناسی در ارتباط با تأثیرات ذرات میکرو پلاستیک برای ارزیابی خطرات انسانی ناشی از آنها به شکلی اساسی کم است”.
در ماه اکتبر سفری به کشور هند خواهم داشت، در آنجا باید چه آبی بنوشم؟ آب بطری حاوی ذرات میکروپلاستیک را بنوشم و یا شانس خود را با نوشیدن آب لوله کشی امتحان کنم؟ حتی اگر به مدت کافی هم جوشانده شده باشد و در نتیجه آسیبی به بدن من نرساند، هیچ تضمینی وجود ندارد که خود منبعی که آب از آنجا می آید، فاقد ذرات میکروپلاستیک باشد. اما اگر میکروپلاستیک ها را نادیده بگیریم، آب بطری خواهم نوشید. سوال اینجاست که وجود این ذرات را در سایر نوشیدنی ها چگونه باید بررسی نمود؟
منبع : ایران هتل
