بادگیر معین ، بنایی به ججا مانده از قرن دوازدهم هجری قمری و دوران قاجار می باشد. اصولا بادگیرها به منظور تهیه هوا ساخته شده اند و بادگیر معین نمونه بی نقصی از شیوه معماری غالب در آن دوره است. اصولا معماران در زمان قدیم به منظور نشان دادن هنر و توانایی های خود سعی می کردند که طراحی و پیاده سازی موارد اینچنینی را در سابقه خود داشته باشند. به طور کلی شکل ظاهری متداول بادگیرها در رفسنجان به صورت مربع، مستطعیل، دایره، هشت ظلعی و یک طرفه و دو طرفه بود.این ذوق و اندیشه استاد کاران بود که با در نظر گرفتن تمام جوانب اعم از موقعیت جغرافیایی انبار یا محل، سمت و سوی وزش باد و مقاوت مصالح چه نوعی را به کار بگیرند.
بادگیر معین در سال ۱۳۸۴ پس از پشت سر گذاشتن مرمت و بازسازی های جزئی در بین فهرست آثار ملی ایران قرار داده شد.
معماری بادگیر معین
بادگیر معین به سبک معماری ایرانی ساخته شده است و المانهای آن نشان از هوش معماران گذشته کشور دارد. ارتفاع بادگیر با توجه به شرایط اقلیمی، ۱۶ متر است. در ساخت بنای بادگیر از مصالح متداول در منطقه نظیر خشت خام، چوب، کاهگل و آجر بهره بردهاند. از زیباییهای معماری بادگیر میتوان به کتیبههای گچی و چینش خاص آجرها اشاره کرد.
نقشه و معرفی بخش های مختلف
اثر معروف رفسنجان به نسبت سایر سازه های شبیه به خود از وسعت چندان بالایی برخوردار نیست. ارتفاع آن ۱۶ متر است که با توجه به شرایط جغرافیایی عدد مناسبی به حساب می آید. مواد اولیه ای که در احداث این مورد به کار رفته نیز، کاه گل، آجر و خشت خام و چوب است، همچنین الواح و کتیبه های سفالی و گچی زیادی روی آن چسبانده شده که به زیبا تر شدن ظاهر سازه کمک کرده است.
نحوه دسترسی
آدرس: استان کرمان، رفسنجان، شرق خیابان بنفشه، بین خیابان شریعتی و خیابان عدالت، پردیس معین
بادگیر از عناصر و سمبلهای معماری ایرانی است.بادگیرها در شهرستان رفسنجان به شش نوع بادگیر مرسوم بودند و هنوز هم در بافتهای تاریخی و روستایی با شکلهای دایره، هشت ضلعی، مستطیل، یکطرفه، دوطرفه و در انبارها مستطیلی شکل ساخته شدهاند و در بافتهای تاریخی رفسنجان کمتر بنای تاریخی هست که بادگیر نداشته باشد.
واقعا بادگیر زیبای است و جذاب چشم نواز که باید از این اثار محافظت کرد
بادگیر زیبای بود ولی چرا داره همه بادگیرها خراب میشه