جاذبه های تاریخی ایران متنوع و از گونه های مختلف است. ما تاکنون توانسته ایم بیش از 3000 جاذبه های تاریخی ایران را معرفی نماییم. موزه ها ، کاروانسراها ، عمارت های تاریخی ، کاخ ها ، معابد ، مساجد ، آب انبارها ، قلعه ها ، حمام ها ، کلیساها و محوطه های باستانی و تاریخی از انواع جاذبه های تاریخی ایران هستند که در لیست زیر به صورت کامل و با جزئیات لازم معرفی شده اند.
این برج در فاصله اندکی از بند فریمان و در ضلع شمال شرقی بند فریمان بر روی تپه ای نه چندان مرتفع قرار گرفته است. بنای مزبور به صورت مدور ساخته شده و فانوس های دریایی را در ذهن تداعی می کند. ساخت آن مربوط به دوره پهلوی اول می باشد و سبک معماری بسیار […]
این رباط به فاصله کمی از مقبره ارسلان جاذب میلی منسوب به ایاز قرار دارد که در متون تاریخی از وی به عنوان مقرب دربار سلطان محمود غزنوی یاد شدهاست. بنای آجری میل ایاز بر روی صفحهای چهار ضلعی ساخته شدهاست و در ساختار داخلی آن ۱۰۱ پله تعبیه شدهاست. نمای بیرونی میل ایاز با
قسمت های داخلی این بنا شامل حجره ها، اصطبل، هشتی ورودی و حیات مرکزی است و نمای بیرونی آن دارایی چهار برج می باشد. این رباط در محدوده شهر فریمان قرار دارد و از جمله رباط های با پلان مربعی مشتمل بر قوس ها، درگاهی ایوان، ورودی و سایر ویژگیهای خاص است. بنابر شاهد این
ساختمانی که امروزه مکان موزه مردم شناسی است، پیش از این ابتدا محل استقرار کارشناسان و مهندسین خارجی و سپس بنای اداری املاک برای رسیدگی به امور اراضی فریمان بوده است. این خانه قدیمی در دوران رونق خود به صورت خانه باغی با آبنما روان شناخته شده که هم اکنون تنهای بنای مرکزی و محوطه
این مقبره مربوط به ارسلان جاذب و الی و سپهسالار توس و یکی از دو سردار سلطان محمود غزنوی است که در مدخل جنوبی دشت توس در محل سنگ بست رباطی بنا نهاد و گور خود را نیز در میان آن رباط ساخت. وی در سالهای ۴۱۹ تا ۴۲۰ ه. ق وفات یافت و در
بافت قدیم فریمان شامل بناهای متعددی است که در دوره پهلوی اول توسط مهندسین آلمانی ساخته شده و جز اولین سازه های بتنی در ایران به شمار می رود. در حال حاضر اکثر این بناها در تملک ادارات شهرستان فریمان می باشد که شامل : ساختمان شهرداری، بنیاد شهید، فرماندهی انتظامی و اداره مالیات و
این مکان در فاصله ۵۲ کیلومتری فریمان و در روستایی به نام رزمگاه واقع گردیده است و براساس مستندات تاریخی محل مبارزه رستم و اسفندیار می باشد. بنای مزبور که اکنون تنها ایوان آن به جای مانده شامل گنبد خانه و ایوان متصل به ضلع قبله آن بوده است. در مجموع طرح معماری و تزئینات
در میان روستای میاندهی واقع در ۲۳ کیلومتری جنوب شهر فیض آباد رباطی قرار دارد که بنابر شواهد در دوره صفویه بنیان گردیده است. این بنا با وسعتی معادل ۳۰۰ متر مربع، از نوع کاروانسراهای سرپوشیده زمستانی فاقد حیاط می باشد. نمای بیرونی آن ساده و بدون تزئینات بوده و پوشش سقف آن به صورت
این رباط در روستایی به همین نام از توابع بخش فیض آباد قرار دارد و براساس ویژگی های معماری متعلق به دوره قاجار است. این رباط وسعتی معادل ۶۰۰ متر مربع و زیر بنایی حدود ۴۵۰ متر مربع دارد. بنای مزبور از دو بخش حیاط و حجره های اطراف آن و اصطبلی با وسعت حدود
از جمله خانه های اعیانی شهرستان مه ولات خانه اعتمادی در روستای عبدل آباد واقع در ۶ کیلومتری مه ولات از ویژگی های خاصی به لحاظ ساختار برخوردار می باشد. این بنا در دوره قاجار بنیان گردیده و تامین آب ساکنین خانه در آن به نحوی بوده که جریان قنات از بخش شمالی خانه وارد
این بنا در روستایی به همین نام از توابع بخش مرکزی مه ولات و به فاصله ۱۴ کیلومتری شمال غرب شهر فیض آباد قرار گرفته است. بنابر باور اهالی قدمت این بنا به حدود ۷۵ سال پیش، اوایل دوره پهلوی باز می گردد و واقف آن شخصی به نام فلاح از خیرین آن دوران بوده
رباط خیرآباد از توابع دهستان مه ولات جنوبی بوده و در فاصله ۲۱ کیلومتری شهر فیض آباد قرار دارد. با استناد به کتیبه ی گچبری شده ی بنا تاریخ ساخت این رباط به سال ۱۰۵۵ ه.ق بازمی گردد. بنای مزبور رباطی چهار ایوانی بوده که به جز آب انبار و ایوان ورودی آب تمام نقاط
عمارت فتح آباد در روستای فتح آباد و در فاصله حدود ۲۲ کیلومتری جنوب غربی شهر فیض آباد واقع شده است. تاریخ ساخت این بنای زیبا به حدود ۹۰ سال قبل می رسد که محل سکونت خانواده فتح الله قهرمان بوده است. عمارت فتح آباد بنایی یک طبقه با زیرزمین می باشد که در میان
بنای تاریخی موسوم به رباط زرنوخ در ۳۰ کیلومتری جاده تربت حیدریه به فیض آباد و دربخش مه ولات شمالی قرار دارد . این رباط از نوع سرپوشیده و دارای تزئینات آجریمتعددی است به نحوی که پوشش سقف گنبدی بنا هر کدام آراسته به یک نوع آجر چینی است . در بخش میانی رباط، نورگیر
در فاصله ۳۴ کیلومتری غرب تایباد و نزدیک به روستای جوزقان، محوطه ای کهن به همین نام قرار دارد. سفال های پراکنده موید سکونت در این منطقه از صدر اسلام تا دوران صفویه است. ضلع جنوب غربی این محوطه به قلعه کهنه مشهور بوده و در مرکز آن تپه (سنگ کن) به چشم می خورد.
بنای این قلعه در ۵ کیلومتری سمت غربی شهر باخرز واقع است. پیرامون دیواره بیرونی به استثناء ضلع شمالی آن دارای سه برج نگهبانی و تدافعی بوده اما فضای داخلی آن در حال حاضر بدلیل تخریب های بسیار فاقد هرگونه اجزا و عناصر معماری است. ساختار معماری قلعه مشتمل بر سه بخش مسکونی در ضلع
این رباط تاریخی در فاسله ۲۸ کیلومتری شمال غربی شهر تایباد و بر کناره راه قدیمی این شهر به تربت جام قرار دارد. بنای مزبور مشتمل بر دو حیاط،به انضمام ایوان، ایوانچه، اتاقکهاو آب انبار می باشد و بقایای معماری آن حکایت از گذشته ای با عظمت در سایه امنیت دارد. فضای داخلی اتاق ها
بقایای این رباط سنگی که به فاصله کمی از میل تاریخی کرات و آن سوی جاده تایباد به خواف قرار دارد ،در گذشته توقفگاه کاروانیان و مسافران این ناحیه بوده است. قرائن معماری و آوارهای باقی مانده از رباط نشان می دهد ورودی بنا دارای طاقی سرپوشیده است که به حیاط مرکزی آن منتهی می
تپه های مشرف بر شهر باخخرز واقع در ۵۰ کیلومتری شمال غربی تایباد حکایتگر وجود شهری بزرگ، آبادو پر رونق در صدر اسلام است . این مکان که روزگاری به شهر (مالین) مشهور بود ، در داخل حصاری دایره شکل قرار داشته و محل کهندژ آن امروزه به صورت تپه ای مرتفع دیده می شود.
آب انبار لطف آباد در شهر لطف آباد و در حاشیه قرار دارد . به استناد کتیبه ی سردر ورودی بنا این اثر در سال ۱۳۴۲ به همت اشرف الحاج و عهده التجار حاج کاظم کوخ کتافی آقا علی اصغراف بنا گردیده است . این سازه دارای دو بخش راه پله و منبع آب می
ابن بنا در روستای جشن آباد از توابع دهستان شهرستان و بخش نوخندان به فاصله ۲۰ کیلومتری شمال غربی شهرستان درگز واقع شده است . به استناد مدارک و شواهد موجود تاریخ احداث این حمام به دوران قاجاریه باز می گردد . حمام جشن آباد به همت شخصی موسوم به حاج حیدر حیدری ساخته شده
این بنا در حاشیه شمالی روستایی به نام سهل آباد در ۵۵ کیلومتری شرق قوچان قرار دارد و روزگاری پذیرای کاروانیان و مسافران خسته از راه بوده است . علت وجودی رباط مزبور در این مکان عبور مسیر فرعی منتهی به جاده ابریشم از همین نقطه می باشد. رباط سهل آباد از نوع سرپوشیده آجری
در چشم انداز حاشیه جنوبی جاده قوچان به فاروج در مجاورت گورستان قدیمی شهر بنایی مخروطی و خشت و گلی جلب نظر می نماید ، که به یخدان نمدمالها مشهور است. ساختار این یخدان شامل گنبد مخروطی و چاله نگهداری یخ می باشد که گذشت زمان و عوامل گوناگون، پلکان ، حوضچه و دیوار سایه
این محوطه در ۱۲ کیلومتری غرب شهر قوچان واقع شده و بر اساس روایات کهن در سال ۶۱۸ قمری در فتنه مغول غارت و با خاک یکسان گردید و بعدها به امر هولاکوخان آباد و معمور شد . سالهای ۱۲۶۷ و ۱۲۸۸ قمری قوچان شاهد زلزله ای مهیب بود . مک گرگر انگلیسی در سال
در قرون و سده های پیش، ترشیز به شکل قلعه ای مستحکم با حصار و بارویی نفوذ ناپذیر، ساکنان خود را از گزند یاغیان و مهاجمان مصون می داشت. اگرچه امروزه از آن دژ و ارگ حصین اثر برجای نمانده است اما خرابه های برجای مانده یادآور عظمت این شهر در دوره قاجار است. این
ویرانه های موسوم به قلعه گبر حصار در شمال شرق روستای خضر بیک بخش کوهسرخ در حدود ۲۷ کیلومتری شمال غرب ریوش واقع شده و از جمله مناطقی است که از دیرباز مسکن و ماوای اسلاف اهالی کاشمر بوده است. بنابر شواهد، این قلعه از سده دوم تا پنجم هجری مورد استفاده قرار گرفته است.
از جمله یادمان های تاریخی کاشمر یخدانی است به نام فروتقه که در ابتدای راه روستایی به همین نام قرار دارد. این اثر به عنوان عظیم ترین یخدان کاشمر، در دوره قاجار ساخته شده است.
این کاروانسرا در خیابان مدرس واقع شده و بنای آن متعلق به اوایل دوران پهلوی است. مساحت این مکان حدوداٌ ۳۰۰۰ متر مربع و دارای ۱۲ حجره برای استفاده تجاری می باشد. در منظر رو به خیابان این کاروانسرا فضاهایی به صورت انبار و حجره ایجاد شده است.
از جمله مدارس علمیه شهر کاشمر، بنایی است موسوم به مدرسه حاج سلطان العلماء واقع در ابتدای خیابان امام این شهرکه در سال ۱۳۳۰ ه.ق ساخته شده است. بنای مدرسه دارای صحن مرکزی بوده و از چهار طرف توسط حجره های دو طبقه و دو ایوان شمالی و جنوبی محصور شده است. فضای معماری مدرسه
بنای معروف به حمام آقا در بافت مرکزی شهر خلیل آباد قرار گرفته است . این بنا جزو مجموعه ابنیه تاریخی و با ارزش احداث شده در اوایل دوران پهلوی می باشد که مشتمل بر مسجد جامع کاروانسرا و دکاکین مجاور مسجد است . مطابق با وقف نامه موجود، این بنا در سال ۱۳۱۶ بنا
این آب انبارها که از دو بنای همجوار تشکیل شده اند در شهر کندر ، از توابع شهرستان خلیل آباد قرار گرفته اند . این ابنیه از جمله آثار عام المنفعه می باشند که آب انبار اولی به دستور حاجی حاتمی و به دست توانای حاج علی اصغر بنایی در حدود ۷۰ سال پیش ساخته
