گردشگری صنعت درآمدها و بسیار مناسبی برای اکثر کشورها مخصوصا کشور ما ایران است. صنعت گردشگری و توریسم میتواند راهگشای اقتصادی خوبی برای ما باشد. ما در اینجا به معرفی بیش از 30 هزار جاذبه گردشگری متنوع اعم از جاذبه های گردشگری تاریخی ، جاذبه های گردشگری طبیعی ، جاذبه های گردشگری تفریحی و … پرداخته ایم. امیدوارم از سفر به جاذبه های گردشگری و جاهای دیدنی ایران لذت ببرید.
از جمله خانه های اعیانی شهرستان مه ولات خانه اعتمادی در روستای عبدل آباد واقع در ۶ کیلومتری مه ولات از ویژگی های خاصی به لحاظ ساختار برخوردار می باشد. این بنا در دوره قاجار بنیان گردیده و تامین آب ساکنین خانه در آن به نحوی بوده که جریان قنات از بخش شمالی خانه وارد
این بنا در روستایی به همین نام از توابع بخش مرکزی مه ولات و به فاصله ۱۴ کیلومتری شمال غرب شهر فیض آباد قرار گرفته است. بنابر باور اهالی قدمت این بنا به حدود ۷۵ سال پیش، اوایل دوره پهلوی باز می گردد و واقف آن شخصی به نام فلاح از خیرین آن دوران بوده
این دشت وسیع دارای آبادی و قناتی است که پشت کوه اسفره قرار دارد و به علت دارا بودن آب کافی، کشاورزان به کشت و زرع در این منطقه مشغولند. بنابر اقوال نام این دشت بدان سبب است که دانیال نبی مامور آب دهی و پاکی آن بوده است و همچنین واژه اسفره به الهه
رباط خیرآباد از توابع دهستان مه ولات جنوبی بوده و در فاصله ۲۱ کیلومتری شهر فیض آباد قرار دارد. با استناد به کتیبه ی گچبری شده ی بنا تاریخ ساخت این رباط به سال ۱۰۵۵ ه.ق بازمی گردد. بنای مزبور رباطی چهار ایوانی بوده که به جز آب انبار و ایوان ورودی آب تمام نقاط
عمارت فتح آباد در روستای فتح آباد و در فاصله حدود ۲۲ کیلومتری جنوب غربی شهر فیض آباد واقع شده است. تاریخ ساخت این بنای زیبا به حدود ۹۰ سال قبل می رسد که محل سکونت خانواده فتح الله قهرمان بوده است. عمارت فتح آباد بنایی یک طبقه با زیرزمین می باشد که در میان
اسفره و یا با نام محلی آن سبیره، نام آبادی و کوهی در غرب روستای دوغ آباد مرکز دهستان مه ولات شمالی است. کوه اسفره با ارتفاعی معادل ۱۱۸۸ در مغرب روستای دوغ آباد واقع شده است و از آن چندین رشته قنات سرچشمه می گیرد. مجموع این قنوات آبادی و باغستانی را بوجود می
بنای این مقبره در ۵۵ کیلومتری جنوب شرقی تربت حیدریه و ۷ کیلومتری فیض آباد در روستایی به نام (مهنه) قرار دارد که به اعتقاد برخی مدفن شیخ ابو سعید ابی الخیر (پیر مهنه) است. وی از عارفان پرآوازه و بزرگ جهان تصوف قرن پنجم هجری است که در زادبوم خود مهنه به خاک سپرده
این مسجد در روستای ازغند از توابع دهستان ازغند بخش شادمهر و در فاصله ۳۲ کیلومتریشمال شهر فیض آباد واقع گردیده است . از این مسجد ، ایوانی ارزشمند باقی مانده کهقدمت آن به دورانهای ایلخانی و تیموری باز می گردد . بنای اولیه مسجد شامل ایوان ودو شبستان شرقی و غربی بوده است.مهمترین ویژگی
بنای تاریخی موسوم به رباط زرنوخ در ۳۰ کیلومتری جاده تربت حیدریه به فیض آباد و دربخش مه ولات شمالی قرار دارد . این رباط از نوع سرپوشیده و دارای تزئینات آجریمتعددی است به نحوی که پوشش سقف گنبدی بنا هر کدام آراسته به یک نوع آجر چینی است . در بخش میانی رباط، نورگیر
این منطقه بسیار زیبا با چشم اندازهای متنوع طبیعی در فاصله ۶۲ کیلومتری غرب شهر تایباد واقع شده و ویژگی بارز آن علاوه بر وجود درختان چنار کهنسال، رودخانه ای است که از انتهای این دره و از میان کوه ها جریان یافته و به پایین سرازیر می گردد. همچنین پستی و بلندی های این
در فاصله ۳۴ کیلومتری غرب تایباد و نزدیک به روستای جوزقان، محوطه ای کهن به همین نام قرار دارد. سفال های پراکنده موید سکونت در این منطقه از صدر اسلام تا دوران صفویه است. ضلع جنوب غربی این محوطه به قلعه کهنه مشهور بوده و در مرکز آن تپه (سنگ کن) به چشم می خورد.
بنای این قلعه در ۵ کیلومتری سمت غربی شهر باخرز واقع است. پیرامون دیواره بیرونی به استثناء ضلع شمالی آن دارای سه برج نگهبانی و تدافعی بوده اما فضای داخلی آن در حال حاضر بدلیل تخریب های بسیار فاقد هرگونه اجزا و عناصر معماری است. ساختار معماری قلعه مشتمل بر سه بخش مسکونی در ضلع
این رباط تاریخی در فاسله ۲۸ کیلومتری شمال غربی شهر تایباد و بر کناره راه قدیمی این شهر به تربت جام قرار دارد. بنای مزبور مشتمل بر دو حیاط،به انضمام ایوان، ایوانچه، اتاقکهاو آب انبار می باشد و بقایای معماری آن حکایت از گذشته ای با عظمت در سایه امنیت دارد. فضای داخلی اتاق ها
بقایای این رباط سنگی که به فاصله کمی از میل تاریخی کرات و آن سوی جاده تایباد به خواف قرار دارد ،در گذشته توقفگاه کاروانیان و مسافران این ناحیه بوده است. قرائن معماری و آوارهای باقی مانده از رباط نشان می دهد ورودی بنا دارای طاقی سرپوشیده است که به حیاط مرکزی آن منتهی می
از جاذبه ها و چشم اندازها ی طبیعی بخش میان ولایت شهرستان تایباد تنگل استای از اهمیت ویژه ای به لحاظ گردشگری برخوردار است. دره استای (تنگل خور) که شامل درختان میوه و درختان جنگلی است به طور کلی منطقه ای کوهستانی را به دوستداران طبیعت عرضه می نماید. بند استای نیز آبگیری است که
تپه های مشرف بر شهر باخخرز واقع در ۵۰ کیلومتری شمال غربی تایباد حکایتگر وجود شهری بزرگ، آبادو پر رونق در صدر اسلام است . این مکان که روزگاری به شهر (مالین) مشهور بود ، در داخل حصاری دایره شکل قرار داشته و محل کهندژ آن امروزه به صورت تپه ای مرتفع دیده می شود.
دره چرلاق در ۳۴ کیلومتری جنوب غربی شهر درگز، دره درونگر و دربادام در مسیر رودخانه درونگر ، آبگرم معدنی در ۲۰ کیلومتری جنوب شهر درگز ، زیارتگاه علی بلاغ در دامنه کوههای الله اکبر که به اعتقاد مردم محل عبور و مزار سپاهیان حضرت علی (ع) بوده است ، مقبره علاء الدین تکش در
تفرجگاه امام قنبر در میان ارتفاعات الله اکبر و در نزدیکی روستای داغدار واقع شده است.این تفرجگاه دارای چشم اندازها و مناظر زیبای طبیعی ، درختان گوناگون بسیار و همچنین نهرها و رودخانه ای جاری است.اما مهمترین دلیل معروفیت تفرجگاه امام قنبر وجود چشمه های آب گرم معدنی است که از اهمیت ویژه ای برخوردارند
این بقعه خشت و گلی در مسیر ۱۰ کیلومتری جنوب جاده قوچان –درگز در شمال روستای حضرت سلطان قرار گرفته است. برخی این بنا را به سلطان سنجر سلجوقی و برخی به سلطان تکش سلجوقی منسوب می نمایند . اما به اعتقاد اهالی منطقه بنای مزبور مقبره سلطان سنجر سلجوقی است . اما با توجه
پارک ملی تندوره دارای دره های عمیق و چشم نوازی است که معروف ترین آنها دره چلمیر است که در بخش شرقی پارک واقع شده است. در ابتدای ورودی دره ، قریه دودانلو قرار گرفته و ابتدای آن پوشیده از درختان انبوه از انواع : گردو ، بید ، صنوبر و چنار می باشد .
منطقه حفاظت شده قرخود در غرب شهرستان درگز قرار گرفته است و وسعتی قریب به ۴۵ هکتار دارد . این منطقه دارای تپه ماهورهای بسیار ، صخره هایی با شیب تند و کوهستانهای مرتفع می باشد.منطقه قرخود از سال ۱۳۵۰ شمسی جزو مناطق حفاظت شده قرار گرفته است و از مهمترین گونه های جانوری آن
آب انبار لطف آباد در شهر لطف آباد و در حاشیه قرار دارد . به استناد کتیبه ی سردر ورودی بنا این اثر در سال ۱۳۴۲ به همت اشرف الحاج و عهده التجار حاج کاظم کوخ کتافی آقا علی اصغراف بنا گردیده است . این سازه دارای دو بخش راه پله و منبع آب می
ابن بنا در روستای جشن آباد از توابع دهستان شهرستان و بخش نوخندان به فاصله ۲۰ کیلومتری شمال غربی شهرستان درگز واقع شده است . به استناد مدارک و شواهد موجود تاریخ احداث این حمام به دوران قاجاریه باز می گردد . حمام جشن آباد به همت شخصی موسوم به حاج حیدر حیدری ساخته شده
این بنا مقبره شاعر و سیاستمدار بزرگ دوران مشروطه صید علیخان درگزی بوده است که نامدارانی همچون ملک الشعرای بهار از مکتب او کسب فیض کرده اند . وی همچنین اولین بانی تشکل فرهنگی و اصلاح طلبی خراسان آن زمان که به مشهور به اصحاب سراچه بوده است.مقبره وی ، امروزه در میان قبرستانی متروکه
این بنا در حاشیه شمالی روستایی به نام سهل آباد در ۵۵ کیلومتری شرق قوچان قرار دارد و روزگاری پذیرای کاروانیان و مسافران خسته از راه بوده است . علت وجودی رباط مزبور در این مکان عبور مسیر فرعی منتهی به جاده ابریشم از همین نقطه می باشد. رباط سهل آباد از نوع سرپوشیده آجری
این روستا در ۴۵ کیلومتری شمال قوچان و در نزدیکی مسیر جاده ترانزیتی این شهر به باجگیران و ترکمنستان واقع شده است . شرایط مطلوب آب و هوایی ، عوارض طبیعی آبشار و رودخانه دائمی ، سرسبزی و چشم اندازهای زیبا سبب جلب طبیعت گردان و دوستداران جابذه های طبیعی به این مکان گردیده است.
در چشم انداز حاشیه جنوبی جاده قوچان به فاروج در مجاورت گورستان قدیمی شهر بنایی مخروطی و خشت و گلی جلب نظر می نماید ، که به یخدان نمدمالها مشهور است. ساختار این یخدان شامل گنبد مخروطی و چاله نگهداری یخ می باشد که گذشت زمان و عوامل گوناگون، پلکان ، حوضچه و دیوار سایه
این اثر صخره ای در چشم انداز یکی از ارتفاعات مشرف بر روستای کلر در ۲۵ کیلومتری شرق قوچان به صورت حفره هایی وسیع ایجاد شده است . فضای داخلی این معماری صخره ای به طول ۱۲ متر و مشتمل بر دیواره سرتاسری به صورت شرقی – غربی است که در هر سوی آن پنج
آبشار و دره سراب در ۱۲ کیلومتری جنوب شهر قوچان در دامنه ارتفاعات کوه سنگر و محمد بیک با ارتفاع تقریبی ۲۸۴۰ متر واقع است که در سرچشمه رودخانه سراب آبشار بسیار زیبایی معروف به شارشار دیده می شود . ارتفاع این آبشار در حدود ۲۰ و عرض آن ۳۰ متر می باشد . با
دره زیبا و کم نظیر شمخال که از روستایی به همین نام واقع در ۲۵ کیلومتری باجگیران و ۸۰ کیلومتری قوچان آغاز می گردد دارای آب و هوای مطلوب و تنوع حیات وحش است . مهمترین دلیل اقلیم مناسب این دره الحاق رودخانه های شارک قرچقه، دربادام، شمخال و اضافه شدن چشمه های متعدد در
این محوطه در ۱۲ کیلومتری غرب شهر قوچان واقع شده و بر اساس روایات کهن در سال ۶۱۸ قمری در فتنه مغول غارت و با خاک یکسان گردید و بعدها به امر هولاکوخان آباد و معمور شد . سالهای ۱۲۶۷ و ۱۲۸۸ قمری قوچان شاهد زلزله ای مهیب بود . مک گرگر انگلیسی در سال
