گردشگری صنعت درآمدها و بسیار مناسبی برای اکثر کشورها مخصوصا کشور ما ایران است. صنعت گردشگری و توریسم میتواند راهگشای اقتصادی خوبی برای ما باشد. ما در اینجا به معرفی بیش از 30 هزار جاذبه گردشگری متنوع اعم از جاذبه های گردشگری تاریخی ، جاذبه های گردشگری طبیعی ، جاذبه های گردشگری تفریحی و … پرداخته ایم. امیدوارم از سفر به جاذبه های گردشگری و جاهای دیدنی ایران لذت ببرید.
در حاشیه ی رودخانه گلمکان ،منزل کوچکی متعلق به آقای احمد علی شجریان وجود دارد که قرار است به همت مردم و کمک شورای اسلامی و شهرداری شهر گلمکان به شکل موزه مردم شناسی آماده شود .لازم به ذکر است که ایشان به علت علاقه زیاد به اشیاء قدیمی حدود ۲ سال است که با
این چشمه که به چشمه سو یا سوز یا چشمه شفاء مشهور است تنها دریاچه دائمی موجود در محدوده گلمکان به شمار میرود که در حدود ۱۵ کیلومتری شهرستان چناران و ۶۰ کیلومتری غرب مشهد قراردارد . مساحت این دریاچه ۱۵ هکتار می باشد و در پای ارتفاعات و دامنه اصلی کوههای مهم و بهم
حسینیه اسمی خان واقع در محله وسط قلعه بالا در سال ۱۲۶۰ ، توسط مرحوم اسماعیل خان ( معروف به اسمی خان )وقف واسناد آن در همان سال ، تنظیم و اینگونه نام ایشان در تاریخ ثبت شد.حسینیه اسمی خان ، منزل خود ایشان بوده و قدمت این بنا حدود ۱۸۰ سال می باشد که
برسر راه گورستان وسیع و قدیمی محله پایین به فاصله حدود ۵۰۰ متر از گورستان ، اتاقکی تقریباً ۲۰ متری و محقر وجود دارد که مقبره ای در وسط این اتاقک به چشم می خورد که لوحی در آن هست . {گویا کوهپایه های بهشت آیین گلمکان بزرگانی چون عبدالله مبارک ( از محدثین تابعین
غار آغل سوخته دارای طبیعتی بسیار زیبا می باشد که از جاذبه های طبیعی بخش یونسی محسوب می شود و با توجه به اینکه در سال های گذشته توسط افرادی ناشناس و سودجو مورد تخریب قرار گرفته است توجه بیشتر به حفظ و نگهداری آن توسط سازمان محترم میراث فرهنگی از ضروریات می باشد.
غار بلور از جاذبه های بسیار زیبا و ظریف کوه های اطراف یونسی می باشد که در کوه بند بی بی واقع شده است و محل لانه کبوتران است تکه های سنگ های بلورین زیبایی منحصر به فردی دارد که پتانسیل بسیار خوبی جهت تبدیل شدن به قطب گردشگری دارد .
اولین بار در سال ۱۱۸۷ هجری به دست فرد خیری به نام حاج محمد ساخته شده است. چند سال پیش این مسجد تجدید بنا شد.
این مقبره بنا به قولی متعلق به حضرت یونس می باشد که زیارتگاه عده کثیری از مردم یونسی مخصوصاً در اواخر هفته می باشد . این اثر تاریخی در فهرست آثار سازمان میراث فرهنگی کشور به ثبت رسیده است . از هموطنان عزیز ساکن شهر یونسی تقاضا می شود در صورت داشتن تصاویری ازمقبره قطب
آب‌انبارها را معمولاً در مناطق گرم و خشک جهت ذخیره آب بنا می‌کردند. اینگونه بناها در محلی قرار می‌گرفتند که بتوان آب را به طرف آنها هدایت و ذخیره نمود. سقف بنای آب‌انبار یونسی گنبدی و از آجر و ساروج است که ارتفاع آن از کف حوض ۸ متر است. می‌باشد. این آب‌انبار از بزرگترین
این کاروانسرا در شرق یونسی و در فاصله حدود ۵۰۰ متری از پل واقع شده است. این کاروانسرا که متعلق به دوره صفویه می‌باشد در گذشته محل اقامت و استراحت کاروانیان بوده است. این بنا به شکل مربع و دارای چهار ایوان می‌باشد. در گذشته نهر آبی از وسط آن عبور می‌کرده که مسافرین از
این پل در شرق یونسی و بر روی رودخانه کال شور در دوره صفویه بنا گردیده است. این پل در گذشته در مسیر کاروان‌‌هایی که به سمت جنوب (از مشهد به کرمان) و مرکز (یزد به اصفهان) ایران می‌رفتند قرار داشته است. علاوه بر این از آن جهت عبور دام نیز استفاده می‌شده است. در
در ۵ کیلومتری شرق چناران روستای جمعاب (جُمُو ) قرار گرفته که در جنوب این روستا یک رشته کوه آهکی وجود دارد. جبهه جنوبی این رشته کوه دیواره مانند و به پرده رستم معروف است. در این مکان دهانه غارهای متعددی وجود دارد. دهانه “غار پرده رستم” به سوی شرق و در میان دیواره آهکی
این باغ در بستری کوهستانی و در دامنه جنوب کوه بینالود و رو به دشت نیشابور واقع شده است. این باغ از سمت جنوب به جاده نیشابور – مشهد اتصال مییابد. از نیشابور حدود ۲۴ کیلومتر و از مشهد حدود ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد. این مکان به عنوان مکانی مقدس از سابقه طولانی برخوردار است.
کوده در محل به معنای توده خه های بلندخاک یا هر انباشت دیگری می باشد.سفالهای جمع اوری شده از سطح و دامنه های تپه نشانگر استقرارهای متعدد در دوران مختلف تاریخی و پیش از تاریخ می باشد،این محل در سال ۱۳۷۶ توسط اقای رجبعلی لباف مورد بررسی و شناسایی قرارگرفته است.این تپه با ابعاد ۱۸×۱۴
بقایای محوطه جیزد در جنوب روستای اکبرآباد در ۱۲ کیلومتری جاده رشتخوار به خواف قرار دارد. بقایای این شهر در محل به قلعه کهنه جیج مشهور و در حقیقت همان شهر جیزد است که بنا بر نوشته فصیحی خوافی در زلزله مهیب سال ۷۳۷ هجری ویران شد. امروزه از خیل ابنیه شهر جیزد تنها تپه
از جمله ابنیه تاریخی شهرستان رشتخوار پلی آجری است که در ۲۰ کیلومتری جاده تربت حیدریه به رشتخوار واقع شده و از یادگارهای معماری دوره قاجار می‌باشد. این اثر در گذشته محل عبور و تردد از رودخانه کال سالار بوده است. اما امروزه این رودخانه خشک شده و تنها در مواقعی آب در آن جریان
تاریخ ساخت این قلعه به ۱۲۰ سال پیش یعنی دوره قاجار باز می گردد،این قلعه توسط عیسی خان قرائی و پسرش ذوالفقار خان قرائی که ملاک بزرگ و خان کل قلعه بوده اند ساخته شده است.قلعه اکبراباد با ابعادی در حدود ۱۲۰×۱۳۵ متر در بخش جنوبی روستای اکبراباد قرار دارد این قلعه دارای ۷برج دیده
مسجد جامع رشتخوار اکنون در خارج شهر رشتخوار و در بیابان شرقی این شهر قرار دارد مسافری که جاده آسفالته تربت حیدریه به خواف را در پیش دارد هیات پر صلابت این اثر تاریخی را بی فاصله در حاشیه راست جاده و چسبیده به کناره شرقی شهر رشتخوار میبیند . آنچه از مسجد باقی مانده
مزار شیخ ابدال در روستایی به همین نام و در فاصله تقریبی ۲۰ کیلومتری شمال شهر واقع شده است. معماری این بنا موید احداث آن در قرن نهم و مقارن با دوران فرمانروایی تیموریان می‌باشد. این بنا بیشتر شبیه مسجدی کوچک می‌باشد که در میان آن صندوقی از آجر و سنگ ایجاد شده است. مزار
دره ییلاقی زیر غرقاب در فاصله تقریبی ۸ کیلومتری شمال شهر رشتخوار واقع شده است. این ناحیه کوهستانی و کوهپایه ای دارای آب و هوایی مطلوب و مفرح است که رودخانه ای فصلی در فصول گرم سال باعث طراوت هوای آن می‌شود. آب و هوای مناسب، این ناحیه را از پوشش متنوعی از جمله گیاهان
این سد روی رودخانه کال سالار ساخته شده و هدف ایجاد آن توسعه و بهبود کشاورزی در اراضی پایین دست سد و همچنین مهار سیلاب رودخانه کال سالار بوده است. این سازه از نظر ساختار از نوع خاکی- سنگ ریزه ای با هسته رسی است. وجود این سازه و فراوانی آب سبب پراکنش درختان، درختچه‌ها
این بنا در بخش مرکزی و در دهستان رشتخوار به فاصله ۱۳ کیلومتری جنوب شرقی شهر رشتخوار واقع شده است. در جوار روستای اکبر آباد آب انباری وجود دارد که منتسب به دوره قاجاری می‌باشد. آب انبار اکبرآباد شامل فضایی گنبدوار روی مخزن و فضای منتهی به پاشیر می‌باشد. مخزن این آب انبار شامل استوانه
این مکان با طبیعتی زیبا در ۲۵ کیلومتری روستای سعادت آباد دارای آبشاری خروشان با درختان پسته کوهی، زرشک، چنار کوهستان، بلوط، چشمه‌ها‌ی آب گرم معدنی، گذرهای پرپیچ و خم در دل نهرهای آب زلال و گواراست. مزار پیر یاهو از سالکان طریقت و تصوف در بلندترین نقطه کوه و نزدیک به چشمه‌ها‌ی آب گرم
مزار شیخ امان قلی با فاصله کمی از روستای سنگان رشتخوار و در چند متری ضلع شمالی سنجان واقع شده است. شیخ امان قلی یکی از عرفای زمان خویش بوده و از آن جا که پیروزی نادرشاه را در حمله به هرات پیش بینی می‌کند، پس از بازگشت نادر و مطلع شدن از مرگش، دستور
در فاصله یک کیلومتری شمال غرب روستای نوق و به فاصله ۲۰ کیلومتری شهر رشتخوار مزار منسوب به سید قوام الدین قرار دارد. به باور اهالی، این شخصیت از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) است. این بنا در قرن نهم هجری بنا و در دوره‌ها‌ی پس از آن بازسازی شده است. بنای اولیه مزار با
خانه قرایی معروف به خانه حاجی خان یاور حاکم رشتخوار در داخل شهر و در خیابان امام خمینی شمالی واقع شده است . این سکونت گاه با وسعت ۲۲۰۰ مترمربع با توجه به کتیبه آن در دوره قاجار و به سال ۱۳۴۴ هـ . ق ساخته شده و مشتمل بر ایوانی با شش ستون ،
یخدان روستای بحرود فیروزه، که قدمت آن به دروه‌ی قاجار می‌رسد، در جنوب غربی روستای بحرود، از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزه، قرار گرفته است. یخدان بحرود، در تاریخ ۱۳۸۶/۱۰/۱۲ و به شماره‌ی ۲۰۴۷۷، در فهرست آثار ملی ایران، ثبت گردیده است. بنای یخدان بحرود، در میان بافت قدیمی و جانب جنوب غربی روستای بحرود،
روستای سرده در پانزده کیلومتری جنوب شهر فیروزه قرار دارد . از آثار تاریخی این روستا می توان به برج و باروی قلعه سرده همجنین حمام تاریخی سرده اشاره کرد .
این باغ در حدود سال ۱۳۲۶ ه.ق توسط آقابالاخان سالار معتمد( گنجی)از خوانین بزرگ خراسان و منطقه احداث شد. روی هم رفته، این مکان شامل عمارت شمالی، مرکزی، حصار، برج، بارو و… است. قدیمی ترین قسمت باغ عمارت شمالی آن است. طبقه ی همکف عمارت مرکزی در زمان مرحوم سالار معتمد بنا شده است. باغ
در داخل روستای شوریاب در جنوبی ترین قسمت دهستان طاغنکوه جنوبی و ۱۸ کیلومتری شهر همت آباد مرکز بخش طاغنکوه واقع شده است. این کاروانسرای زیبا و بزرگ در دوره قاجاریه احداث شده و جزو کامل ترین کاروانسراهای این دوره محسوب می گردد.این بنا دارای یک پلان هشت و نیم هشت مستطیل شکل است و
تپه فرهاد گرد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان – دوران‌های تاریخی پس از اسلام است . این اثر در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حریم تپه از شمال،شرق و غرب با باغها و خانه‌های ساکنان،محدود و تسطیح شده است.این
