گردشگری صنعت درآمدها و بسیار مناسبی برای اکثر کشورها مخصوصا کشور ما ایران است. صنعت گردشگری و توریسم میتواند راهگشای اقتصادی خوبی برای ما باشد. ما در اینجا به معرفی بیش از 30 هزار جاذبه گردشگری متنوع اعم از جاذبه های گردشگری تاریخی ، جاذبه های گردشگری طبیعی ، جاذبه های گردشگری تفریحی و … پرداخته ایم. امیدوارم از سفر به جاذبه های گردشگری و جاهای دیدنی ایران لذت ببرید.
یکی از معروفترین سوغات های اصفهان گز میباشد. مواد اولیه این شیرینی مطبوع و مشهور که گزانگبین است، در اطراف این شهر به عمل می‌آید. سابقه تولید گز در اصفهان به ۴۵۰ سال پیش باز می گردد که درانواع مختلف آردی ، لقمه ای شامل پسته ای ، بادامی و شکلاتی در کارگاه های سنتی
زاینده‌رود یکی از بزرگترین رودخانه‌های ایران است که در مرکز کشور، یعنی استان اصفهان، از مغرب به مشرق جریان دارد. این رودخانه مصّفا، رگ حیاتی و عامل اصلی سرسبزی و حاصلخیزی اصفهان محسوب می‌شود. سرچشمه این رودخانه، دامنه‌های زردکوه بختیاری است که در حد فاصل بین اصفهان و لرستان قرار دارد. سرچشمه زاینده‌رود به شکل
روستای برنجگان با ارتفاع ۱۷۹۰ متر ار سطح دریا و رودخانه زاینده رود در قسمت شمال شرقی آن قرار دارد که در موقیت جغرافیایی۸و۳۲ عرض شمالی۸۰ کیلومتری جنوب غربی اصفهان و ۶۰ کیلومتری شمال شرقی شهرکرد بر روی تپه ای که در یک طرف زاینده رود واقع شده است. شکل خانه های روستای برنجگان: از
ولاشان یکی از روستاهای استان اصفهان در مرکز ایران است.جمعیت این روستا ۷۰۰۰ نفر (برآورد ۱۳۸۹خورشیدی) میباشد. ولاشان در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی اصفهان واقع شده‌است. روستای ولاشان یکی از روستاهای نواحی اصفهان و واقع در شهرستان خمینی شهر است که به سه محله لورک- گار نخود وولاشان تقسیم می‌شود.روستای ولاشان در ۱۵ کیلومتری جنوب
ناژوان از انبوه بیشه ها وباغ های اصفهان است که تا حدودی حفظ شده و هنوز مایه سر سبزی شهر است ناژوان ترکیبی است از دو کلمه ی ناژوان که ناژ گیاهی است از خانواده صنوبر و وان پسوندی است برای جا ومکان رود خانه زاینده رود با عبوراز باغها وبیشه ها ومزارع جلوه ای
این پارک در کناره ی رود زاینده رود از پل خواجو شروع تا نزدیکی پل شهرستان ادامه پیدا می کند. که یکی از بزرگترین فضاهای سبز شهر اصفهان و همینطور جدید میباشد. محلی مناسب برای پیاده روی و نرمش و ورزش و همینطور مکانیست که برای پیک نیک هم مناسب می باشد. آرامش این مکان
مسجد و منار برسیان از جمله آثار تاریخی موجود در خارج از شهر اصفهان مسجد و مناره برسیان است. برسیان یا بارسیان که به احتمال قوی در اصل پارسیان بوده دهکده ایست که در فاصله ۴۲ کیلومتری مشرق اصفهان در شمال بستر زاینده رود واقع شده و حد فاصل بین بلوک براآن و رودشتین است.
درفراخنای دشتهای گسترده ،ودرکرانه کوههای سربه فلک کشیده ،ودرچراگاهها وبیابانهای دهکده کهن دَماب ،ودرنزدیکی تنگه ای تُند،در۱۳هزارگزی(بیش از دو فرسخی)روستا بنایی با شکوه ازروزگاران کهن خود نمایی می کند،که یادآور روزگاران باشکوه ایران زمین بوده، ومردم آن سرزمین آنراکاروانسرا یا قلعه جلوگیر می نامند.این بنای بزرگ وتنومند که روزگاری دیرین ،کاروانیان خسته وفرسوده وازراه مانده
از سال ۱۳۶۲ لغایت ۱۳۶۹ فکر احداث مجموعه فرهنگی باغ غدیر از طرف شهرداری بین مسئولین مطرح شد و در اواخر سال ۱۳۶۴ بنا بر پیشنهاد شهرداری اصفهان، طرح بنای یادبود علامه امینی در باغ غدیر به مسابقه گذاشته شد. طرح های اولیه در تاریخ ۲۷/۱۲/۱۳۶۴ برای شهرداری اصفهان ارسال گردید. پس از چند ماه
پل کله نام پلی بر روی زاینده رود در نزدیکی روستای پل کله در استان اصفهان است و ارتباط دو روستای نوگوران و مدیسه را بر قرار میکند این پل از آثار تاریخی است و قدمت آن به پیش از دوران صفویه بر می‌گردد. این پل که در شهرستان لنجان و ۳۵ کیلومتری جنوب غربی
در بخش غربی شهر اصفهان و کمی پایین‌تر از جاده ساحلی نوژان، پارک آبی مخصوص کودکان وجود دارد که طراحی اینجا هم ویژه بچه هاست. از جمله اینکه عمق این محوطه بازی بیشتر از ۴۰ سانتی‌متر نیست و کل فضا با کفپوش‌های ضربه‌گیر پوشانده شده است . در این محوطه بچه‌ها می توانند آب‌بازی کنند
این اثر در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در شش کیلومتری شرق پل شهرستان، در شرق اصفهان و در یک کیلومتری جاده اصفهان–دشتی، در ابتدای دشت «کرارج-براآن» در نزدیکی روستای «اشکاوند» و در کنار روستای «قلعه‌چوم»، پلی تاریخی به نام «چوم» بر
کلیسای نیکاغایوس مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، جلفا، محله قاراکل، کوچه خواجه عابد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کلیسای نیکوغایوس مقدس واقع در محلهٔ قاراگل در۱۶۳۰م بنا شده است. کلیسا با پلانی مستطیل
کلیسای گریگور (لوسارویچ مقدس) مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، محله جلفا، خیابان خاقانی، کوچه میدان کوچک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۶۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این کلیسا در محلهٔ میدان کوچک قرار دارد و در۱۶۳۳م با همت
این بنا در بازار بزرگ اصفهان واقع شده و در سال ۱۳۰۵ هـ . ق به وسیله حاج شیخ محمدباقر محمدتقی مسجد شاهی در هفت جریب ساخته شده است.
بنای مسجد شیره پز ها مربوط به اوایل قرن دوازدهم می باشد. بانی این مسجد پدر حاج سید جعفر شیره پز بوده و سپس سید جعفر آن را به اتمام رسانده است. بخش جدید شبستان در جبهه باختری به وسیله ستون‌های سنگی و پوشش طاق احداث و سعی شده حتی الامکان با بخش قدیمی همخوانی
این بنا در محله شهشهان و نزدیک بقعه تاریخی شهشهان واقع شده و در سال ۱۲۹۰هـ . ق به سعی و اهتمام محمدعلی بن محمدباقر گلستانه بنا شده و دارای صحن، ایوان و شبستان است که با تزیینات کاشی کاری و کتیبه‌های متعدد مزین شده است.
این بنا در کوچه مشهور به باغ قلندرها که مسجد حکیم را به بازار بزرگ اصفهان متصل می کند، واقع شده و مسجد کوچکی است که صحن کوچک آن را در دوره اخیر با طاق شیشه‌ای پوشانده‌اند و به همین جهت ه آن مسجد شیشه نیز می گویند. این مسجد در زمان شاه سلیمان صفوی
این بنا در ساحل جنوبی زاینده رود و ۱۸ کیلومتری خاور اصفهان واقع شده و به همراه نمونه‌های مشابه ـ مسجد کاج و ازیران ـ در همین منطقه، مربوط به قرن هشتم هجری است که امروزه به حالت نیمه ویران در آمده‌اند. نقشه این مسجد با توجه به وضعیت حاضر دارای اتاق مربع شکل ساده‌ای
مسجد خیاط ها که به اسامی پادرخت، پا درخت سوخته و پا درخت سوخته زنجانی نیز معروف می باشد در کتاب بخشی از آثار ملی اصفهان، جزو مساجد عهد قاجاریه معرفی شده است. تنها تاریخ موجود در بنا سال ۹۷۵هـ . ق نشان می دهد و به در قدیمی آن مربوط می گردد. کتیبه سردر
این بنا در ۲۴ کیلومتری اصفهان و شمال بستر زاینده رود واقع شده است و از آثار قرن هشتم هجری محسوب می گردد. نقشه مسجد عبارت از چهار طاقی گنبدداری است که از جهات شمال، خاور و باختر، به بیرون راه دارد. در ضلع جنوبی این مسجد، محراب و در ضلع شمالی آن، از بیرون،
مناره برسیان در روستای برسیان بر ساحل شمالی زاینده رود و در شرق اصفهان قرار گرفته، یکی از قدیمی ترین مناره های ایران است که در میان مناره های اصفهان که دارای تاریخ هستند سومین مناره قدیمی به حساب می آید. تاریخ ساخت مناره سال ۴۹۱ ه.ق می باشد. این مناره ی ستونی مدور، بدون
در سی کیلومتری خاور اصفهان و در جنوب بستر زاینده رود دهکده ازیران واقع شده که مردم محل آن را (ازیرون) تلفظ می کنند. در این دهکده که در خاور دشتی واقع شده، به سبک بناهای مغولی در قرن هشتم هجری مسجد جالب توجهی وجود دارد که در حال انهدام و ویرانی است. کتیبه خارجی
پارک ایثارگران اصفهان یکی از پارکهای سرسبز و جالب و مهیج اصفهان است که در هر روز پذیرای خیل عظیم گردشگران و مسافران و همشهریان است.
این مرکز با مساحتی حدود ۱۰۰۰ مترمربع و ۱۰ خط بازی همه روزه پذیرای مشتاقان این ورزش مفرح می باشد آدرس : اتوبان شهدای صفه – کوه صفه – کنار تله کابین تلفن: ۳۶۶۹۳۹۴۷ ساعات بازدید : ۹ تا ۲۳
تله کابین صفه در ۲ خط طراحی شده است. خط اول آن از بزرگراه شهدای صفه تا گردنه باد با طول ۱۸۵۰ متر و ۵۰ کابین ۴ نفره که امکان بازدید از بام اصفهان را برای بازدیدکنندگان فراهم می آورد و مناظر کوه صفه نظیر قلعه شاهدز ، دیدنی های اطراف شهر و تنگه گردنه
این باغ در سال ۱۳۷۵ به وسعت ۸۵ هکتار در شمال شرق اصفهان احداث شد. از جمله دلایل اهمیت باغ فدک وجود ۴۷ هزار اصله درخت و درختچه شامل کاج تهران، کاج شهری، توت، زبان گنجشک، سرو نقره ای، سرو شیرازی، سرو نوش، اقاقیا، ارغوان، نارون، وسک، دادی، به ژاپنی جهت تلطیف هوای شهر می
باغ موزه پروانه ها در محدوده پارک طبیعی ناژوان در فضایی به مساحت ۲۰۰۰ مترمربع واقع شده و دارای بیش از ۱۰۰ گونه گل و گیاه از جمله درختچه فردوس، درختچه سیکاس، درختچه لیندا، انواع بنجامینها، انواع فیکوسها، انواع بگونیا، آگاو و …. می باشد. در سه نقطه از این باغ با بدنهسازیهای انجام شده
موزه جایگاه تاریخ، فرهنگ و تمدن و سیر تکامل و پیشرفت ملتها است. موزه مکان تجلی آداب و رسوم و سنن ملی و مذهبی انسانهای گذشته و فرهنگستان تاریخ و اعصار و عبرت برای دنیای امروز است که چه بودیم، چه هستیم و سرنوشت بشری به کجا خواهد رفت و به طور کلی موزه جایگاه
بنایی است زیبا مربوط به دوره صفویه که در نزدیکی چهلستون و مرکز شهر اصفهان قرار دارد. این ساختمان در زمان حکومت قاجار تجدید بنا گردیده و مسعود میرزا حاکم وقت اصفهان آنجا را محل سکونت خود قرار داد. در زمان رژیم گذشته نیز به عنوان ساختمان استانداری مورد استفاده قرار می گرفت. با انتقال
تاریخچهٔ موزۀ کلیسای وانک قدمت موزهٔ کلیسای وانک، البته نه در شکل و وسعت کنونی آن، به صد سال پیش؛ یعنی،سال های۱۹۰۵ ـ۱۹۰۶ م/ ۱۳۲۳ـ ۱۳۲۴هـ ق باز می گردد. در این تاریخ به کوشش و یاری طـاطـاووس هونـانیـان، فـرزنـد هـاروتـون هـونـانـیان، نـویـسنـدهٔ کـتـاب تـاریـخ جـلفـای اصـفـهـان، اتاق هایی در ضلع شمالی حیاط کلیسای وانک
