بلیط هواپیما مسافرسلام

نمونه‌های خارجی پیاده‌راه‌های گردشگری

تاریخ انتشار خبر:شنبه 21 مرداد 1396

پیاده‌راه‌های گردشگری، رابط اصلی و پیونددهنده فضاهای پویای شهری و گردشگران هستند و می‌توانند علاوه بر نقش اقتصادی و اجتماعی، عامل اساسی توسعه گردشگری شهری و حضور فعال گردشگران در فضاهای شهری، محسوب شوند. بسیاری از شهرها در دنیا از این امر برای جذب گردشگران و ایجاد سرگرمی برای آنها بهره گرفته و سال‌ها است از این طریق به توسعه گردشگری شهری دست یافته‌اند؛ اما این کار البته با قوانینی همراه بوده است.

برای مثال در شهر لندن در سال 1666 میلادی، تمهیداتی نظیر كسب مجوز برای عبور و مرور گاری‌ها، اجبار به استفاده از چرخ‌های پهن برای گاری‌ها و محدودیت تعداد اسب‌ها، برای تردد مناسب گاری‌ها و ارابه‌ها با سرعت مناسب در كنار مردم در نظر گرفته شد. یكی دیگر از نخستین اقدامات برای تفكیك حركت سواره از پیاده، در سال 1858 میلادی توسط یک معمار آمریكایی در طراحی پارك مركزی شهر نیوریورك صورت گرفت. او برای عبور افراد پیاده، پلی از سنگ روی جاده وسایل نقلیه بنا کرد. اما توجه جدی و عملی به ساماندهی حركت پیاده و پیاده‌راه‌ها به اواخر دهه 1940 برمی‌گردد. در شهرهای اروپایی، این انگاره با هدف خارج ساختن محدوده‌های تاریخی شهرها از تسلط اتومبیل و برای حفاظت از بافت‌های كهن و احیای اجتماعی مراكز شهری، مطرح و اجرایی شد. توجه به این امر، پس از جنگ جهانی دوم و فرارسیدن زمان بازسازی شهرهای اروپایی، شكل مشخص‌تری پیدا كرد. احداث پیاده‌راه‌های درون شهری، بیشتر در سطح محلات و به منظور برآورده كردن نیازهای ساكنان محلی بود.

پس از آن در ایالات‌متحده امریكا در سال 1959 اولین گذر عابرپیاده در شهر كالامازو ساخته شد كه باعث رواج نهضت پیاده‌گستری شد. همچنین فضاهایی مخصوص كودكان، دوچرخه‌سواری و محدوده‌های تجاری و دسترسی كودكان به مدرسه، اختصاص یافت. اما در اوایل دهه 1960 میلادی، گرایش بازگشت به مراكز شهری قوت گرفت و خیابان‌های پیاده‌ای با نام «مال» شكل گرفتند كه بیشتر همسو با مقاصد تجاری در مركز شهرها بودند و در عین حال هدفشان، ایجاد محیط‌های مطلوب برای خرید و گردش در شهرها بود. بعدها به دنبال رویگردانی از حومه‌نشینی فزاینده، گرایش به مراكز شهری، قوت گرفت و گسترش فضاهای پیاده با هدف احیای اقتصادی مراكز خرید و تسهیل خدمات خرده‌فروشی، آغاز شد؛ اما در سال‌های بعد به تدریج این گرایش‌ها، اهداف توسعه اجتماعی پایدار وسیع‌تری پیدا كردند.

پیاده‌راه‌های اروپایی

در سال 1962 میلادی در شهر كپنهاگ، خیابانی در محدوده مركزی شهر به معبر پیاده استروگت تبدیل شد كه در آن عابران و دوچرخه‌سواران حق عبور داشتند؛ اما ماشین‌ها باید با سرعت پایین و مجاز، حركت می‌كردند. در سال 1975 نیز در فرانسه و در مراكز شهری، خیابان‌های مختص عابران پیاده با كاركردهای تجاری، گنجانده شد و هنوز نیز تلاش‌های زیادی برای توسعه آنها صورت می‌گیرد. در سال 1981 هم طرح بهسازی ناحیه مركزی شهر آتن براساس گسترش پیاده‌راه‌ها و بهبود سیمای كالبدی و اجتماعی شهر، اجرایی شد. در آمریكا نیز هم‌اکنون پیاده راه آزادی در تنسی و در قلب شهر بوستون، شانزده نقطه ارزشمند تاریخی شهری را به هم پیوند می‌زند. قدم زدن در این مسیر برای مردم آمریكایی، یك تجربه عاطفی و نوستالژی ملی‌گرایانه است و وجود آن به‌طور غیرمستقیم، موجب ارتقای كیفیت كلی شهر شده است؛ به‌طوری كه در سال 2000 میلادی این مسیر بازدید به‌عنوان بخشی از پروژه حفظ ذخایر ملی كاخ سفید موفق به دریافت جایزه شد.

در همین حال، جنبش نو شهرگرایی در سال 1996 براساس حمایت از حركت پیاده در بافت شهری، ایجاد كاربری‌های مختلط، فراهم آوردن گزینه‌های مختلف حمل‌ونقل، به‌عنوان یك الگوی شهری، شكل گرفت. نظریه رشد هوشمند شهر در دهه 1990 باعث حمایت از كاربری‌های مختلط و فشرده ساختن ساختمان‌ها، خلق فرصت‌های متنوع انتخاب مسكن، ایجاد محله‌هایی قابل پیاده‌روی، حفاظت از فضاهای باز، زمین كشاورزی، زیبایی‌های طبیعی و مناطق حساس محیطی، تقویت و توسعه به سمت جوامع موجود و فراهم كردن تنوع در گزینه‌های حمل و نقل است. تجارب غنی از طراحی پیاده راه‌ها در دوازده شهر اروپایی استكهلم، روتردام، كلن، كپنهاگ، آمستردام، بولونیا، لیدز، اسن، مونیخ، وین، بارسلون و استانبول مورد بررسی قرار گرفتند و پیاده راه رامبلا در بارسلون و خیابان استقلال در استانبول به‌عنوان نمونه‌های موردی موفق، انتخاب شدند.

فصل مشترك تمامی تجارب بین‌المللی اجرای طرح‌های موفق پیاده‌گستری در مراكز شهری، اولویت دادن به حضور پررنگ نقش انسان‌ها و عابران پیاده با هدف احیای فضاهای شهری و حداكثر كردن فضای پیاده‌راه‌ها و حداقل‌سازی فضای مورد نیاز وسایل نقلیه است كه در نتیجه باعث افزایش تعاملات اجتماعی و تقویت جنبه‌های انسانی محیط‌های پیرامونی و افزایش كیفیت فضاهای مطلوب پایدار شهری شده است. اکنون پیاده‌روی در شهرها چنان گسترش پیدا كرده كه جنبش‌های معاصر شهرسازی، قابلیت‌های جدید پیاده‌روی را در اولویت اصول و اسناد هدایت شهری در عمده شهرها و در صدر اهداف خود قرار داده‌اند. به تبع این نوع نگاه، پیاده‌راه‌ها و امكانات دسترسی افراد پیاده به خدمات شهری و تفریحی در سراسر دنیا شكل گرفته‌اند.

حسین محمدپور زرندی/ عضو هیات علمی‌دانشگاه علم و فرهنگ
ناصر امینیان/ دكترای مدیریت گردشگری

منبع : دنیای اقتصاد

نمونه‌های خارجی پیاده‌راه‌های گردشگری

نمونه‌های خارجی پیاده‌راه‌های گردشگرینمونه‌های خارجی پیاده‌راه‌های گردشگری
جاباما تور
دسته بندی :
برچسب ها :

شاید این مطالب را هم بخواهید ببینید:

در حال بارگزاری...

نظر کاربران:

هیچ نظری برای این مطلب ثبت نشده است.

لطفا نظر خود را برای این مطلب بنویسید:

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.