بلیط هواپیما مسافرسلام

روستای حسن آباد امام

لینک های مرتبط :
روستای حسن آباد امام استان همدان اسدآباد

روستای حسن آباد امام در طول جغرافیایی 48 و عرض جغرافیایی 34 درجه و در ارتفاع 1820 متری از سطح دریا قرار دارد. موقعیت این روستا دشتی و دارای آب و هوای نیمه خشك است و در 23 كیلومتری شمال غربی اسدآباد واقع شده است. كوه آلموقولاغ در جنوب شرقی این روستا قرار دارد. جمعیت آن 90 خانوار است و شغل اغلب ساكنان آن كشاورزی، باغداری، دامداری، پرورش زنبور عسل، داد و ستد، كارگری و قالی‌بافی است. فرآورده‌های كشاورزی این روستا را گندم، انگور، سیب درختی، زردآلو، گردو، جو، یونجه، شبدر، گاودانه، تره‌بار و ذرت تشكیل می‌دهد. البته گیاهان دارویی مثل گل گاو زبان، شیرین بیان، خاكشیر و گون نیز در اراضی این روستا به عمل می‌‌آید و جانوران مثل شغال، گرگ و روباه، خرگوش و كبك نیز در اراضی آن زندگی می‌كنند.

روستای حسن آباد امام

روستای حسن آباد امامروستای حسن آباد امام
جاباما تور
اگر به هر دلیلی مکان مطلب فوق در نقشه درست نمایش داده نشد، قبلاً از شما پوزش می خواهیم.
مشاهده فاصله مکان موردنظر شما تا روستای حسن آباد امام :
دسته بندی :
برچسب ها :

شاید این مطالب را هم بخواهید ببینید:

در حال بارگزاری...

نظر کاربران:

  • علی اکبر هیبتی سه‌شنبه 1 فروردين 1396 - ساعت 06:14:30

    این روستا درگذشته کشاورزی دیم کاری بوده وهیچ یک از این محصولات باغی نداشته است.اساساهیچگونه درختی بجزدرخت بیددراین منطقه رشدنداشته استُحال اینکه علت اصلی آن چه بوده مشخص یست.ولی دشت همارموجب شده که درفصل سرما وزمستا بادهای شدیدی که معمولا از کوهای غرب جنوب غربی کوه های هزارخانی وقله کان کبودسرازیرمی شوددرمنطقه دشت سرعت بیشتری بگیردوباعث پایین آمدن دمای هوا شده ودرختان باغی بیشتردچارسرمازدگی می شوند.ودرختانی همانند چنارهم بعداز چندسالی که تنومندمی شوند.پوسیده شده وخشک می شوند.
    الموقولاغ کلمه رایج ومصطلح محلی است.آنگونه که از نام آن ‍ پیداست.این یک کلمه ترکی است.ودرمنابع دیگر آلموبلاغ آمده است.درمورد جلوه های گردشگری تالاب فصلی چم شوردرفصل بهار زیستگاه پرندگان مهاجر همانندلک لک ها اردکهای واحشی کرکس ها و…می باشد.که منظره بسیارجالب وجذابی بوجودمی اید.درسالهای پرابی درفصل بهار آب منطقه دشت چم شور درسطح چمن های طبیعی جاری می شود.وبا وروداباهای جاری از دامنه های غربی دامنه های رشته کوه الوندجریان آن تندترشده ودرسمت جنوبی تالاب تقسیم شده وبخشی از آن بسمت رودخانه چم البلاغ وبطرف اسدآبادوجلگه حرکت می کندوازآنجا به رودخانه گاماسیاب چیوسته وبه طرف کرمانشاه ورودخانه قرسو مب رود.بخش شمالی آن بطرف قروه حرکت کرده وبه رودخانه حاجی چای وارد وبطرف سیمینه رود درکردستان می رود.
    ازنکات تاریخی که کمتربه آن اشاره می شود.این است که درگذشته های دور محلی است بنام گم پوش گم یا گوم لوله های سفالی بوده که درقدیم برای آب لوله کشی استفاده می شد.طبق اظهارات گذشتگان این محل فاصله ای حدود ۲کیلومتر بین روستا تا دره نوری ابادکه درسمت شرق قراردارد.درقدیم آب این دره را بداخل روستا لوله کشی کرده بودند.وگذشتگان به آن گم پوش می گفتند.که به مرورزمان ازذهن ها ویادها حذف شده است.من خوشخصا ازمیان این دره ازاین گم ها دیده وبیرون آوردم.قطرانها حدودا ۴اینچ وارتفاع انها حدود۴۰سانتی متر بودند.که بشکل نرومادگی درطول هم قرارمی گرفتند.دراین دره چشمه های فراوانی قرارداشتند.که اب این چشمه ها رابداخل روستا واما زاده هدایت می شده است.این دره درمحل بنام نوری اباد-کلاوه ها (خرابه ها)یا دره شیطان ابادنیزدرمحل شناخته شده است.اقوامی قبلا درمیان این دره ساکن بوده اند.بدلایلی که طبق گفته بزرگان انقدرنزداراباب چقولی همدیگر می کردند.ارباب آنها را شیطان خوانده .وازهمین طریق نام دره شیطان آبادمصطلح شده است.الله واعلم.مطالب دیگری که بدان اشاره نشده قنات های دره داله کژیای(عقاب کشته شده-دال درادبیات کردی بمعنی عقاب و کژیای بمعنی کشته شده است.) دراین دره که بفاصله حدود یک کیلومتراز درهکه بطرف اسادآبادحرکت کنید.به فاصله کمترازیک کیلومتر بسمت آلموبلاغ بالاترازجاده قدیماسدآباد.واقه شده که حدودا دواینچ اب بطوردانم از آن بیرون می آمد.بعدازآنقلاب لایروبی شد.وچندسالی آب لوله کشی روستا ازآن تامین می شد.که حدود ۳ الی ۴حلقه چاه چشت سرهم قرارداد.واگرهمچنان ادامه دهیم.با فاصله کترازیک کیلومتر به سمت اسدآباد.محلی بنام کاریز علی مرادقراردارد.که ازاین ماریز یاه همان قناتها که چندین دهنه چاه بود.درگذشته استفاده می کرده اند.ازآب این قناتها برای گردش آسایاب آبی محل استفاده می کردند.که چاپین دست آن به محل آسیاب کهنه معروف است.

    پاسخ دادن
  • علی اکبرهیبتی يكشنبه 19 شهريور 1396 - ساعت 15:06:46

    درمنطقه چهاردولی دوروستا بنام حسن ابادوجود دارد.حسن آبادامام (علیا)که بخاطروجودمقبره دوامام زاده با پسوندامام خوانده می شود،که دردهستان چهاردولی حوزهءشهرستان اسدآباداستان همدان قراردارد.ودیگری بنام حسن آبادمحمدنظر(سفلی)که درحوزه دهستان چهاردولی شهرستان قروه استان کردستان قراردارد
    مقبره متبرکه امامزاده پیرحمزه(یا اصطلاح رایج محلی پیرملو- پیرملول )آنگونه که بزرگان ومی گفتند،علاوه برمقبره دارای دوشبستان دیگربودکه درامتدادهم قرارداشتند،ومحل دفن درانتها وسومین شبستان قرارداشت،دربعضی ازمواقع ازعنوان امامزاده عبدالله نیز استفاده می شود.البته هنوزشجره نامه ای درمحل ثبت نشده است،که دقیقا مشخص نماید.این بزرگوارازنوادگان کدام امام علیه السلام است،
    این مقبره باتوجه به توضیحاتی که بزرگان گفته وشنیده ایم می توان گفت شباهت زیادی با مقبره امامزاده محسن دردره ماه وشان(ماه نشان)اطراف همدان دارد.ومی توان به قرینه گفت که ساخت این مقبره به قرن هفتم هجری تعلق داشته است،منتهی دردهه چهل عده ای ازاهالی بدون توجه به حفظ آثارباستانی ومعماری قدیم ایران ومیراث ماندگارگذشتگان آنرا تخریب می کنند،ویک گنبدتقریبا مربع شکل به ضلع تقریبی 4*4با طاق ضربی وگنبدبه قطرتقریبی 2متروازتفاع یک متربرروی مقبره بنا می کنند.که کچکاری شده وبسیارزیبا بود.ودرسمت غربی آن حدوددومتری ایوانی برای آن ایجادکرده بودند.که هنگام ورودبعنوان کفشداری استفاده می شد،که سقف این قسمت ازتیرچوبی و دارای یک سطون دروسط بود.مصالح بکاررفته دراین بناازسنگ وگل وآجروچوب که ازمصالح دم دستی محیط تهیه شده بود.
    دراطراف امامزاده محوطه ای به مساحت حدود5هزارمترمربه دارای درختان گهن سال بود.که با توجه به کم آبی این روستا مقاوم بودند.وحتی قطربعضی ازآنها بیش از 1/5متربود.بعدازاینکه براثرکم آبی وبی توجهی به آن خشک شدند.با توجه به برش درخت تعدادرگه ها عمردرخت تابیش از150بحساب آمد.بدلیل پوسیدگی قسمتی ازوسط درخت ازبین رفته بود.البته یکی از دلایل ازبین رفتن درختان نبودیک سیستم ابرسانی مناسب ومنظم برای آبیاری آن با توجه به کمبودآب،وعدم توجه بزرگان ومعتمدین وشورای روستا ودیگردست اندرکاران برای حفظ وحراست ازآن.عدم درآمدزائی آن نیزمزیدبرعلت بود.درگذشته های دورکه بزرگان بیان می کردند.هرساله سه نوبت دسته جمعی اهالی به زیارت می رفتند،درمرحله اول پایان خردادوآغازتیرماه بود.که هنگام عاف چینی گیاه جارمنطقه ای از چمن طبیعی قسمت جنبی تالاب چم شورکه درحدود30هکتارآن درفصل بهارقرق می شد،ودرخردادما کل روستائیان صاحب نسق کشاورزی درچندروزبه اتفاق هم آنرا می چیدند.بعدازخشک شدن به نسبت نسق بین کشاورزان تقسیم می شد.بعدازانجام اینکاردر روزجمعه بعدازآن بزرگان باهم تصمیم می گرفتندکه برای زیارت وآغازبرداشت محصولات کشاورزی جشن محصول را درامامزاده برگزارنمایند.دوروزقبل از جمعه جارچی اعلام می کردکه روزجمعه دسته جمعی به زیارت امازاده می روند.خانواده ها آماده شوند.وهرکس به فراخورحال خودقربانی می کرد.ومعمولا هم مرسوم بودکه برای اینکارازقبل آمادگی داشتند.وبه تناسب توانئی خود گوسفندی درنظرمی گرفتند.وبرای آن روزدرنظرداشتند.غذای معمول هم آبگوشتی بود.که ازصبح افتاب برآمده درکنارچادرخودبرپا می کردند.وتاظهرکه مهانان برسند.بخوبی آماده می شد،دراعلام عمومی هرکس ازاقوام ونزدیکان خودکه درروستاهای اطراف و…ساکن بودند.دعوت می کردند.که دراین جشن شرکت کنند.کشاورزی معمول این روستا دیم بود.محصولاتی مثل نخود،عدس،گاودانه،وجوکه به محصولات بهاره معروف هستند،زودترازگندم ها وقت برداشت شان بود.با برداشت کشت بهاره وشروع دروگندم که درواقع محصول اصلی بود.مردم برای باردوم به زیارت می رفتند.وباهمان شکل اول،وپس از پایان دروگنم وشروع به خرمن کوبی نیز بارسوم به زیارت می رفتند.اما درزمانی که من خودم را شناختم این سنت به یک بارتقلیل پیداکرده بود.ودر روزگارکنونی بطوکلی ازنظرها محوشده وکسی به این سنتها توجهی ندارد.
    امازاده قاسم که دروسط ابادی قراردارد.نیزدارای سه شبستان بود.که مصالح آن ازخشت وگل بود.بصورت گنبدی ساخته شده بود.

    پاسخ دادن
  • غلام سرداری جمعه 3 آذر 1396 - ساعت 12:54:27

    باسلام
    تشکراز شما اقای هیبتی عزیز واقعا عالی بود ،کلی خاطرات برایم زنده شد،دست مریزاد که از تمام نقاط روستا آداب و،رسومش یاد کردی،خداقوت

    پاسخ دادن
  • سهرابی ماهر سه‌شنبه 7 آذر 1396 - ساعت 14:34:26

    با سلام
    ممنون از اطلاعات جامعتون

    پاسخ دادن
  • لطفا نظر خود را برای این مطلب بنویسید:

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.